Definitions containing the research յու : 5034 Results

Քաջալերութիւն, ութեան

s.

encouragement, exhortation, comfort;
courage.

NBHL (2)

Ծնգաց կթուցելոց քաջալերութիւն զգեցուցեր։ Սուրբն ձեռօք առցէ քաջալերութիւն։ Ետես զյաղթութիւն քաջալերութեան գնդին յուդայ։ Մխիթարեցան բարձրացան քաջալերութեամբ.եւ այլն։

Մխիթարութիւն սիրելեաց, եւ յոյս յուսացելոց, եւ քաջալերութիւնք քաջաց. (Եղիշ. ՟Ա։)


Քաջահաճոյ

adj.

very pleasant, most agreeable.

NBHL (1)

Աճել յուղղութիւնս՝ քաջահաճոյք լինել. (Մխ. երեմ.։)


Քաջահաւատ

adj.

very faithful;
most confiding.

NBHL (1)

Քորք քաջահաւատ յուսով ընդ առաջ ելանեն փրկչին. (Նար. տաղ.։)


Քաջահմուտ

adj. s.

very erudite, well versed, skilful, very learned;
bachelor;
— գիտունեանց, bachelor of sciences;
— լինել իմիք, to be well acquainted with, to be a connoisseur in, to know thoroughly.

NBHL (1)

Քաջահմուտ կամեցեալ լինել ընթերցողաց (այսինքն կամիմք՝ զի լինիցին)։ Չլինելն քաջահմուտ արքայութեան երկնից եւ յարութեան։ Յարուեստական եւ քաջահմուտ բժշկի դեղոց ողջացայք. (Խոր. ՟Բ. 65։ Ոսկ. մ. ՟Բ. 8։ Երզն. լուս.։)


Քաջայոյս

adj.

full of hope, well secured, in good hopes, full of faith or reliance.

NBHL (1)

Որք յուսահատութեամբն հողմոյ բերին, քաջայոյս նովին հաստատել. (Սկեւռ. լմբ.։)


Քաջապատրաստ

adj.

quite ready.

NBHL (1)

Ատենակիցքն (էին՝) քաջապատրաստք. (Բրս. յուդիտ.։)


Քաջասրտութիւն, ութեան

s.

courage, stout-heartedness, intrepidity.


Քաջավայելուչ

adj.

very suitable, very decent;
very elegant, handsome, charming.

NBHL (1)

Արքայութիւն երկնից քաջավայելուչ պսակք արդարութեան պատուականք։ Զատս զքաջավայելուչն ի դժուարատեսակէն. (Բրս. հայեաց.։)


Քաջաւէտ

adj.

very brave, valiant, doughty.

NBHL (1)

Քաջաւետ առաքինութեամբ պսակեալ յարքայութեանն. (Յճխ. ՟Զ։)


Քաջիկ

adv.

well, very well, properly, as it ought to be.

NBHL (1)

Քաջիկ եւս յուդայ մխիթարէր զզօրսն. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 42։)


Քաջիմաց

adj.

sharp-witted, acute.

NBHL (1)

Հոգին (ելեալ ի մարմնոյ) սրատեսիկ եւ քաջիմաց եւ առաւել զգայուն լինի. (Կաղանկտ.։)


Քաջուղէշ

adj.

fine-branched.

NBHL (1)

ՔԱՋՈՒՂԷՇ կամ ՔԱՋՈՒՂԵՇ. εὑθηνῶν, -νούσα vigens, abundans. Որոյ ուղէշքն են ընտիր՝ իրօք կամ նմանութեամբ. յուռթի. աղէկ ճղերով՝ տալերով.


Քաջուսումն, ման

s.

well instructed, learned;
fond of science.

NBHL (1)

εὑδίδακτος bene doctus εὑμαθής docilis. Քաջ յուսման կամ ուսեալ. քաջուշեղ. հանճարաւոր. ուշիմ. յարմար առ գիտութիւն եւ առ կրթութիւն.


Քաջուսումնութիւն, ութեան

s.

great learning, vast erudition, well grounded knowledge;
fondness for science, learning well.

NBHL (1)

որ եւ ՔԱՋՈՒՍՄՆՈՒԹԻՒՆ. Քաջուսումն լինել. բարիոք կրթութիւն յուսման. քաջավարժութիւն. խելամտութիւն. քաջուշեղութիւն, ուսումնասիրութիւն.


Քառատեսակ

cf. Քառակերպ.

NBHL (1)

Գիր նկարեալ ի դէմս երեսաց գոյութեան դիմաց քառատեսակ քարտենի. (Նար. խչ.։)


Քարաձիգ

s.

stone's throw.


Քարային

adj.

stony.

NBHL (1)

Կողմանք ծովու այլեւայլք են. զի ոմն քարայուն կողմ է, եւ ոմն գազանաբնակ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Բ. ձձ.) (տպ. քարային կողմն է)։


Քարանձաւ, աց

cf. Քարայր;
cf. Քարաժայռ.

NBHL (1)

Այն որ աչս ունի, ի տեսանելն զոք ի կուրացն ընդ վաղս քարանձաւաց գնացեալ՝ ձայնէ գալ յուղիղ ճանապարհ։ Ի քարանձաւաց վազելով, եւ ի ջուրս անկանելով. (Լմբ. առակ.։ Անյաղթ պորփ.։)


Քարեայ

adj.

cf. Քարեղէն.

NBHL (1)

Պատկերք ձեռաց ճարտարի, ոմն փայտեայ, ոմն քարեայ։ Իբրեւ զարձանս քարեայ տապանի։ Իբրեւ զպարիսպ քարեայ։ Թէ քարեայք էին՝ պարտ էր ի զգայութիւն գալ. (Ագաթ.։ Ածազգ. ՟Զ։ Զենոբ.։ Երզն. մտթ.։ Տօնակ.։)


Քարեղէն, ղինի, նաց

adj.

made of stone, stony, stone.

NBHL (1)

Պատկերք ձեռաց ճարտարի, ոմն փայտեայ, ոմն քարեայ։ Իբրեւ զարձանս քարեայ տապանի։ Իբրեւ զպարիսպ քարեայ։ Թէ քարեայք էին՝ պարտ էր ի զգայութիւն գալ. (Ագաթ.։ Ածազգ. ՟Զ։ Զենոբ.։ Երզն. մտթ.։ Տօնակ.։)


Քարկոծեմ, եցի

va.

to stone, to lapidate, to kill by stoning.


Քարշանք

s.

cf. Քարշումն.

NBHL (1)

Գան եւ խոշտանգանք քահանայից, իշխանաց եւ նախարարաց քարշանք եւ քայքայութիւնք. (Ղեւոնդ.։)


Քարոզեմ, եցի

va.

to herald, to proclaim by heralds, to announce publicly, to publish loudly, to cry;
to preach;
թագաւոր —, to proclaim king;
— յանապատի, to preach in the desert;
— օրինակաւ անձին, to practise what one preaches, to be the first to set an example to others.

NBHL (2)

κηρύσωω, -ττω praedico, palam annuncio διαβοάω, διαμαρτύρομαι clamo, testor. Քարոզ կարդալ ի ձայն մունետիկ. եւ Քարոզ լինել պատգամաց Աստուածոյ, թագաւորի, եւ այն. ազդել. հրատարակել. աւետարանել. նախանձայնել հռչակել մեծաձայն կամ գովութեամբ. գոչել դնել վկայութիւն.

Յովսափատ քարոզեաց պահս յամենայն յուգայ։ Արի՛ եւ գնա՛ ի նինուէ քաղաք մեծ, եւ քարոզեսջի՛ծ անդ Քարոցել գերեաց զթողութիւն։ Քարոզեա դո՛ւստր երուսաղէմի։ Դու զիմաստութիւն քարոզեսցես։ Ի գլուխս պարսպաց քարոզի Սկսաւ քարոզել Յիսուս։ Քարոզէր զաւետարանն արքայութեան.եւ այլն։


Քաւդէութիւն, ութեան

s.

magic;
astrology.

NBHL (1)

որ գրի եւ ՔՕԴԷՈՒԹԻՒՆ. μαντεία divinatio, vaticinium. Քաղդէութիւն. աստղահմայութիւն. սուտ գուշակութիւն. երազահանութիւն.


Քաւութիւն, ութեան

s.

expiation, atonement, pardon, propitiation;
— or, սեղան, քաւութեան, libation;
propitiatory;
զոհ քաւութեան, offering.

NBHL (1)

Արասցե՛ս զքաւութիւնն խնկակալ յոսկւոյ սրբոյ։ Լինիցին քրոբէքն՝ մի ի միոջէ կողմանէ, եւ մի ի միւսմէ կողմանէ քաւութեանն։ Արարին զքաւութիւնն ի վերայ տապանակին։ Յանդիման քաւութեանն՝ որ է ի վերայ տապանակի վկայութեանն։ Ամպով երեւեցայց ի վերայ քաւութեանն. (եւ այլն։ Իսկ Եզեկ. ՟Խ՟Գ. մեծ եւ փոքր քաւութիւն կոչին գաւիթք տաճարին։)


Քեզէն

adv. pron.

cf. Քեզոյն.

NBHL (1)

Քեզէն վկայէիր։ Քեզէն բամբասեռ. (Սարգ. յուդ. ՟Բ։)


Քեզոյն

adv. pron.

of or by thyself;
thou alone.

NBHL (1)

Քեզէն վկայէիր։ Քեզէն բամբասեռ. (Սարգ. յուդ. ՟Բ։)


Քերականութիւն, ութեան

s.

grammar.

NBHL (1)

Քերականութիւն յայնցանէ է՝ որ նենթակայումն են։ Քերականութիւն ասի ուրումն մակացութիւն։ Իքերականութենէն՝ քերականն. (Արիստ. ստորոգ.։)


Քերեմ, եցի

va. mar.

to erase, to scratch out;
to scrape, to scratch, to grate, to graze, to rasp, to plane, to polish;
to rub the skin off, to excoriate, to flay, to lacerate, to torture;
to take away, to remove, to annul;
to engrave, to inscribe, to write;
— առ, to graze, to touch slightly;
— առ ափամբք, to skirt, to coast along, to keep close to the shore;
— զափամբք, to go terra a terra, to sail along the coast;
— զամօթն ի բաց —, to lay aside all sense of shame, cf. Ունչք.

NBHL (1)

Պարտ է հիւրասիրին եւ զամօթն (հիւրին եկելոյ) ի բաց քերել։ Քերէ զայն մեծ հայհոյութիւն նոցա։ Քերէ զվնասն յաստուածակոյս կողմանէ անտի. (Ոսկ.։)


Քերթեմ, եցի

va.

to flay, to strip, to excoriate, to peel off;
to make, to compose, to write;
to versify, to poetize.

NBHL (1)

Եւ ապա յումպէտս յարէ.


Քերթող, աց

s.

poet;
philologer;
grammarian.

NBHL (1)

Քերթողք զամենայն բան յութ մասն ժողովեցին. (Անյաղթ պորփ.։)


Քերթողութիւն, ութեան

s.

cf. Քերթուած.

NBHL (1)

Ուր եւ յաւելու յումպէտս ասել. Քերդողութիւն (կամ քերողութիւն) ստւոգաբանեալ լինի՝ գիր գեղութեան, կամ գիր թողութեան. վասն զի յաղագս սորա գտաւ գիր, եւ թողաւ աշխարհի


Քերթուած, ոց

s.

cf. Քերթութիւն.

NBHL (1)

Իսիոդոս ոչ ինչ ըողեալ որ ի հայհոյութիւն դիւաց (դից) է՝ շնչեաց քերթուածս ... Լի՛ է քերթուածք հոմերոնի առատ հայհոյութեամբք (ընդդէմ դից). (Փիլ. նխ. ՟բ.։)


Քիթ, քթաց

s.

nose;
— կենդանեաց, snout, muzzle;
մեծ, փոքր, սրածայր, շրջեալ, տափակ —, a large, big or bottle, little, pointed, turned up, snub or fiat nose;
զ—ս, ի վեր տանել, to turn up the nose, to look scornful, haughty;
այսրէն ընդ ս-ն դառնալ, to get into the nose, to go the wrong way in swallowing.

NBHL (1)

Զսոյն յուստիանոս թշնամանեալ մեծամեծացն յունաց, եւ կտրել զքիթն՝ աքսորեցին. (Ղեւոնդ.։) զաղտեղի շնացելոյն զքիթն հատանեն. Մխ. դտ. ուր եւ ստէպ դնի՝ հատանել զռնգունս։


Քինախնդրութիւն, ութեան

s.

revenge, vengeance.

NBHL (1)

Ի պատճառս քինախնդրութեան վրիժուց։ Քինախնդրութիւն, յաչաղանք, նախանձ։ Ոխակալութիւն, եւ քինախնդրութիւն, եւ չարայուշութիւն. (Յհ. կթ.։ Սարգ. յկ. ՟Ա. եւ ՟Դ։)


Քննայոյզ լինիմ

sv.

cf. Քննայոյզ խնդրեմ.

NBHL (1)

ՔՆՆԱՅՈՅԶ ԼԻՆԵԼ կամ ԽՆԴՐԵԼ. Քննութեամբ յուզել. հետազօտել. որոնել.


Քնու

cf. Քնէած.

NBHL (1)

Զի՞նչ արարից զծոյլ եւ զքնու անձս, զի ոչինչ շահեցայ յաբեղայութենէս. (Վրք. հց. ձ։)


Քնքշանք, նաց

s.

pretty ways, mincing manner, smirking, prettiness, nicety, daintiness;
caress, endearment, fondling.

NBHL (1)

Քնքշալն. փայփայումն. գրգանք.


Քշտեմ, եցի

va.

to lop off, to trim, to prune;
to cut, to retrench.

NBHL (1)

Քշտեալն եւ ցամաքն բուսաւ։ Ուր հոգի սուրբ է, անդ քշտեալ եւ ի բաց ընկեցեալ եւ աղտեյութիւն. (Կոչ. ՟Ժ՟Բ։)


Քո, քոյ, քոյով

pron. adj. poss.

thy;
thine.

NBHL (1)

Իմքս ամենայն քոյ են, եւ քոյքն՝ իմ։ Քոյոյ փութոյդ։ Քոյումդ հետեւել խոստովանութեան։ Հրամանաւ քոյով։ Բանիւ քոյով։ Քոյով օժանդակութեամբ։ Քով մեծաւ ողորմութեամբդ։ Պա՛րտ է իբրեւ քոյոյ (այսինքն քոյում) անդամոյ խնամ ունել ընկերին։ Զքոյս ի քոյոցս քեզ մատուցանեմք. (Կիւրղ. գանձ.։ Ոսկ. յհ.։ Աթ. ՟Ը։ Մաշտ.։ Շ. բարձր.։ Խոսր.։ Մանդ.։ Պտրգ.։)


Քոյինաշունչ

adj.

inspired by thee.

NBHL (1)

Քոյինաշունչ կտակարանաց։ Ըստ քոյինաշունչ գրոյն յուսադրութեան։ Քոյինաշունչ պատմադրութեացն. (Նար. ՟Լ՟Դ. ՟Ձ՟Ը. ՟Ղ՟Գ։ եւ Նար. գանձ հոգ.։)


Քուահարցութիւն, ութեան

s.

cybomancy, indovination by means of cubes or dice.

NBHL (1)

Ի հաւահարցութիւնս, եւ ի հաւահմայութիւնս, եւ ի քուահարցութիւնս. (Մանդ. ՟Ի՟Զ։)


Քուրձ, քրձի

s.

hair-cloth, sackcloth;
sack;
— զգենուլ, to put on, or to wear hair-cloth.

NBHL (1)

(յորմէ ռմկ. քուրջ ). σάκκος եւ μάρσιππος , μαρσίππιον saccus, cilicium եւ marsupium, crumena θέμα capsula. (գրի վրիպակաւ եւ Քուրց) Խորդ. Խարազն. գործուած ի խոշոր մազից այծեաց կամ ձիոց՝ իբրու կապերտ, եւ պարկ, կամ քսակ, պայուսակ, եւ իբր զգեստ խիստ ի նշան կոծոյ եւ ճգնութեան. խարար, ջուլ, ջուվալ. (եբր. սաք)


Քսակ, աց

s.

purse, little bag, satchel;
pack, packet;
— արծաթոյ, purse, flat-purse, money-bag, billcase, portfolio;
— հասարակաց ունել, to have the same, or a common purse.

NBHL (1)

թ. քէսէ, քիսէ. քիյսէ. եբր. սաք. յն. լտ. սա՛քքօս, սա՛քքուս, սա՛քքուլուս . μαρσήππιον, βαλάντιον, σάκκος marsupium, saccus, sacculus ἕνδεσμος ligamentum, involucrum. Պարկ. Քուրձ փոքրիկ. պայուսակ դրամոյ եւ ծրար. եբր. ծօրէր.


Քսակակալ, աց

s.

purser, agent, major-domo, steward.

NBHL (1)

Ասէին, ա՛յս յուդա, որ վասն հաւատարմութեան իւրոյ քսակակալ էր նորա, սա եկն, եւ մատնեաց զնա մեզ ի մա (Ճ. ՟Գ.։)


Քսեստ, ից

s.

sextary;
pitcher, jar;
measure of bushels, or English gallons.

NBHL (1)

Առնու զշռնիտն եւ զքսիստինն եւ զդաստառակն յուսն։


Քրայ

cf. Քուրայ.

NBHL (1)

Յիմանալի քրայէ արտաշիկագոյն առու։ Անդ առ քրային (դարբնաց) դեգերէին։ Ի քրայս հալողացաց։ Իբր ի քրայս ընտրութեան։ Հայեաց յոսկին՝ որ ի քայքայումն Իբրեւ ի քրայ ոսկեգործաց։ Զուլեսցե՛ս ի քրայս իմանալի. (Անյաղթ բարձր.։ Խոր. առ արծր.։ Նար. ՟Ժ՟Թ. ՟Ի՟Զ. ՟Կ՟Թ։ Շ. այբուբ. եւ Շ. թղթ.։ Սկեւռ. աղ.։)


Քրիստոսավաճառ, աց

adj.

selling or betraying J.-C.

NBHL (1)

χριστοκάπηλος qui christum cauponatur. Վաճառօղ զքրիստոս ըստ օրինակի կրպակաւորաց որպէս յուդայ, սիմոնականք, եւ այլն.


Քրիստոսուրաց

adj.

denying J.-C.

NBHL (1)

Ուրացնօղ քրիստոսի. (յուլիանոս, եւ նմանիք նորա)։ (Գանձ.։)