Entries' title containing նա : 6571 results

Քոյինակրօն

adj.

belonging to thy religion.

· Calfa

NBHL (1)

Որ ինչ հայի ի քո կրօնս՝ օրէնս՝ կարգաւորութիւն. Զյոքնահաւաք աւանդս ուղղութեան քոյինակօն լծոյդ քաղցրութեան. (Նար. ՟Լ՟Գ։)


Քոյինահրաման

adj.

ordered or imposed by thee or by thyself.

· Calfa

NBHL (1)

Օրէնս յարկայս օրհնաբանելիս ... քոյինահրաման պատուէրս կենաց. (Նար. ՟Զ՟Ե։)


Քոյինանիւթ

adj.

done, produced by thee.

· Calfa

NBHL (1)

Իբրեւ այն թէ՝ ես ինքն եղեր ճշմարտիւ ... Պատարագեալ քոյինանիւթ զանգուածոյ նշխարաւդ կենաց լուսոյ. (Նար. ՟Ժ՟Գ։)


Քոյինաշունչ

adj.

inspired by thee.

· Calfa

NBHL (1)

Քոյինաշունչ կտակարանաց։ Ըստ քոյինաշունչ գրոյն յուսադրութեան։ Քոյինաշունչ պատմադրութեացն. (Նար. ՟Լ՟Դ. ՟Ձ՟Ը. ՟Ղ՟Գ։ եւ Նար. գանձ հոգ.։)


Քոյինաջան

adj.

done with thy diligent care.

· Calfa


Քոյինաստեղծ

adj.

created by thee.

· Calfa

NBHL (1)

Քոյինաստեղծ պատկերիս, կամ պատկերին. (Նար. ՟Ձ՟Բ։ Շ. գանձ վրդվռ.։)


Քոյինատուր

adj.

given by thee.

· Calfa


Քուշանաբար

adv.

like the Tartars.

· Calfa

NBHL (1)

Որո միանգամ քուշանաբար հինիւ սմբակափոխ արարեալ. (Խոր. ՟Ա. 12։)


Քուշնայ, ի

s. bot. bittervetch;
cf. Գինձ.

· Calfa

Etymologies (3) · Adjarian

(ի հլ. ըստ ՆՀԲ. կայ միայն ւետնառար սեռ.-ի) «ուտելի մի ընդե-ղէն, քրսամն, լտ. orobus tuberolus, ֆրանս. (ըստ Քաջունի, հտ. Գ. 255) sperguleν Վստկ. 56, Բժշ. սխալմամբ նաև գրուած գուշնայ։

= Արաբ. և պրս. ❇ [arabic word] kušnā «վիգն», որ բնիկ տեմական է. հմմտ. ասոր. [syriac word] ❇ kušnā «ոսպնավիգն». հայ ձևը իբրև շատ յետին բառ՝ արաբերէնից է և ո՛չ թէ ասո-րուց. հմմտ. նաև քրսամն։-Հիւբշ. 319։

ԳՒՌ (dialectal) Արբ. Բլ. Մշ. քուշնա «ոլոռ» (Ազգ. հանդ. Ե. 52). Սվեդ. քուշնօ։

NBHL (1)

Զբակլային եւ զսիսռան եւ զքուշնային եւ զոսպան յերդն միաչափ յիրար խառնեն։ Բակլայ եւ քոշնայ եւ ոսպ ցանեն։ Երբ ազոխն ի քուշնայի չափ լինի։ Ազոխ քան զքուշնայ մի լինի։ Քուշնայի ալիւր։ Սպիտակ քուշնայ. (Վստկ.։)


Քռթենաւոր

cf. Խարազնազգեաց.

· Calfa

NBHL (3)

Խարազնազգեաց (թերեւս յն. թռիխինօս ). եւ կամ Գրգլեակս զգեցեալ (ի ռմկ. քռթած կարկըտած բան հագնօղ)

Քռթենաւորին՝ թեզանաւորին, եւ գիսաւորին. (Գանձ ճգն.։)

Թէոդորոս քռթենաւոր, վարդապետ իմատասիրին յովաննու, որ եւ խարազն ի ներքոյ զգենոյր. (Հ. ապր. ՟Ժ՟Է.։)


Քսանակողմ

cf. Քսանանիստ.

· Calfa


Քսանամեայ, էի, ից

adj.

cf. Քսանամեան.

· Calfa

NBHL (4)

Քսանամեայ էր տիտոս, յորժամ գնաց երուսաղէմ։ Հարիւր քսանամեայ վախճանէր. (Ճ. ՟Բ.։ Եւս. քր. ՟Ա։)

Արեւորելոյ վաթսնամենի, կամ մօրուս արձակելով քսանամենի. (Նիւս. բն.։)

Ի քսանամենից մինչեւ ցվաթսնամեանս։ Ի քսանամենից մինչեւ ցվասնամեանս։ Ի քսանամենից եւ ի վեր. (Ղեւտ. ՟Ի՟Է. 3։ Ել. ՟Լ. 14. եւ այլն։)

Թաղեաց թարա զնաքովր ի քսանամենից. (Եփր. ծն.։)


Քսանամեան, մենից

adj.

twenty years old;
of twenty years.

· Calfa

NBHL (4)

Քսանամեայ էր տիտոս, յորժամ գնաց երուսաղէմ։ Հարիւր քսանամեայ վախճանէր. (Ճ. ՟Բ.։ Եւս. քր. ՟Ա։)

Արեւորելոյ վաթսնամենի, կամ մօրուս արձակելով քսանամենի. (Նիւս. բն.։)

Ի քսանամենից մինչեւ ցվաթսնամեանս։ Ի քսանամենից մինչեւ ցվասնամեանս։ Ի քսանամենից եւ ի վեր. (Ղեւտ. ՟Ի՟Է. 3։ Ել. ՟Լ. 14. եւ այլն։)

Թաղեաց թարա զնաքովր ի քսանամենից. (Եփր. ծն.։)


Քսանանիստ

s.

icosahedron.

· Calfa

NBHL (2)

Հուրն հասաւ համանունակին հրաձեւի. իսկ օդն զութանիստն, եւ ջուր զքսանանիստն, եւ երկիր զքուայն. (Փիլ. լին. ՟Գ. 49։)

Հողն միանիստ, ջուրն քսաննիստ, հուրն՝ ութ քսանանիստ. (Մխ. այրիվ.։)


Քսանանկիւն

s.

icosigone.

· Calfa


Քսանապատիկ

adj. adv. twenty times as much.

· Calfa


Քստմնածածան

adj.

mighty, roaring, awe-compelling (Ocean).

· Calfa

NBHL (1)

Որ քստմնելով իմն ծածանի. կամ Որոյ ծածանումն է քստմնելի տեսողաց. Ի վերայ կապուտակ ալեացն ... եւ քստմնածածան ջուրցն ովկիանոյն. (Երզն. լս.։)


Քստմնափուշ

adj.

terrifying, striking with horror, making one's hair stand on end, horrible, fearful, awful.

· Calfa

NBHL (1)

Յիշատակաւ հարման հեղուսիցն՝ քստմնափուշ տաժանատեսիլ ոգեպահանջից. (Նար. ՟Ի՟Ը։)


Քրիստոսունակ

adj.

having or bearing J.-C. in the heart.

· Calfa

NBHL (2)

ողջոյն տամ քրիստոսունակ կուսանաց. (Ածազգ. ՟Ը։)

χριστόληπτος christi sponsa. Ունօղ զքրիստոս յինքեան, եւ ըմբռնեալ ի քրիստոսէ. հարսնացեալ ի քրիստոսի.


Քրմանամ, ացայ

vn.

to become a pagan priest, to perform the functions of priest of a divinity.

· Calfa

NBHL (1)

Յետ թագաւորացն կացին քուրմքն կառնայ՝ ՟Զ, որ քրմեցան ամս ՟Լ՟Զ։ Որոց առաջին քրմացաւ արքեղայոս։ Յարգոս քրմացաւ դուստր դանայեայ (հիւպէր մնէստրա անուն). (Եւս. քր. ՟Ա. ՟Բ։)


Քրովբէաբնակ

adj.

dwelt in by the cherubim.

· Calfa

NBHL (2)

Ուր իցէ բնակութիւն քերովբէից.

Հրաշակառոյց խորանացն քրովբէաբնակն (կամ սրովբէաբնակ) յարկաց. (Նար. խչ.։)


Քրտնաբեր

adj.

sudoriferous, sudorific, diaphoretic.

· Calfa

NBHL (1)

Քեւ լուծեալ բարձաւ քրտնաբեր անիծադրութիւնն ադամայ. (Թէոդոր. խչ.։)


Քրտնագին

adj.

all over in perspiration, bathed in sweat.

· Calfa

NBHL (1)

Աշխատեալ եւ քրտնագին եղեալ՝ որպէս մշակ ի տապ խորշակի. (Ոսկ. համբեր.։)


Քրտնազանգ

adj.

steeped in sweat (bread).

· Calfa

NBHL (2)

Վասն նորա փուշք։ վաս նորա քրտնազանգ հաց։ Քրտնելովն արիւն՝ զքրանազարդ հացն ի կենաց մանանայն դարձուցանէր։ Զարտմնածնութիւն որդւոցն, եւ զքրանազարդ հացն. (Մաշկ.։ Սարգ. ՟ա. պ. ՟Դ։)

Տաժանել ի հնարս քրտնազանգուած պարենի. (Տօնակ.։)


Քրտնաթոր

adj.

dripping sweat.

· Calfa

NBHL (1)

Քրտնաթոր եւ աշխատակիր վաստակօք. (Նար. առաք.։)


Քրտնալի

cf. Քրտնալից.

· Calfa

NBHL (1)

Վարք առաքինութեանց քրտնալի (կամ քրտնալիր) է, եւ մեծ աշխատութեամբ առլցեալ։ Հնդետասանամեայ քրտնալիր աշխատութեամբն։ Այսպիսի ջան վաստակոց քրտնալից աշխատութեամբ անձամբ անձին մատուցանել. (Նար. երգ.։ Լաս. ՟Ժ։ Ագաթ.։)


Քրտնալիր

cf. Քրտնալից.

· Calfa

NBHL (1)

Վարք առաքինութեանց քրտնալի (կամ քրտնալիր) է, եւ մեծ աշխատութեամբ առլցեալ։ Հնդետասանամեայ քրտնալիր աշխատութեամբն։ Այսպիսի ջան վաստակոց քրտնալից աշխատութեամբ անձամբ անձին մատուցանել. (Նար. երգ.։ Լաս. ՟Ժ։ Ագաթ.։)


Քրտնալից

adj.

full of sweat, in a profuse perspiration.

· Calfa

NBHL (1)

Վարք առաքինութեանց քրտնալի (կամ քրտնալիր) է, եւ մեծ աշխատութեամբ առլցեալ։ Հնդետասանամեայ քրտնալիր աշխատութեամբն։ Այսպիսի ջան վաստակոց քրտնալից աշխատութեամբ անձամբ անձին մատուցանել. (Նար. երգ.։ Լաս. ՟Ժ։ Ագաթ.։)


Քրտնախոնջ

adj.

fatigued to perspiration.

· Calfa

NBHL (1)

Զքրտնախոնջ աշխատութիւնն. (Ճ. ՟Ա.։)


Քրտնածին

adj.

born of, or produced by sweat.

· Calfa

NBHL (2)

Քաղելով ի ձորձոց իւրոց զքրտնածին բծիծսն. (Նոննոս.։)

Բիծք, անիծք՞ եւ երամակք ոմանք քրտնածինք զազրաթորմիք. (Նար. ՟Կ՟Թ։)


Քրտնահար

adj.

sweat-struck, sweating profusely, too much fatigued;
cf. Քրտնաբեր.

· Calfa

NBHL (2)

Հարեալ ի քրտունս. քրտնեալ. եւ Քրտնեցուցիչ. քրտնալիր.

Յետ այսպիսի խոշտանգանաց եւ քրտնահար աշխատութեանց հատանէին սրով գլուխ նորա։ Չոգայ ի բարեհամ աղբիւրիկն, յորմէ զովացեալ սուրբքն լինէին ի տապոյ քրտնահար երկոցն. (Յհ. կթ.։)


Քրտնաջան

cf. Քրտնախոնջ.

· Calfa

NBHL (2)

Քրտամբք չափ ջանացօղ, ջանացեալ, եւ ջանալի.

Քրտնաջան մշակին անդաստան. (Երզն. լուս.։ Քրտնաջան աշխատութեամբ ստանալ, կա կոփել, կամ ուտել. Սարգ. յկ. ՟Բ. եւ Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Ա։ Մաղաք. աբեղ.։)


Քրտնացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to sweat or. perspire, to throw into a perspiration.

· Calfa

NBHL (2)

Տալ քրտնալ. քրտնեցուցանել (իրօք կամ նմանութեամբ). Քրտնցընել.

անձրեւն շահեկան ... խարակիչ փայլատակամբք, եւ որ զջերմագոլն արկանել առ ի բոյսսն քրտնացուցանէ. (Ագաթ.։)


Օգնական, ի, աց

adj. s.

aiding, assisting, helping, auxiliary;
aid, helper, assistant, adjutant, coadjutor, colleague;
— զորք, auxiliary forces, reinforcements, auxiliaries;
— լինել, to help, to aid, to give help to, to succour;
— լինել միմեանց, to help one another;
— իւր առնուլ, to profit by, to avail oneself of զխաւար — առեալ, under cover or favour of the darkness.

· Calfa

NBHL (5)

Արտասուք դմա օգնական ըստ դմա։ Բայց ադամայ ոչ գտաւ (ի կենդանիս) օգնական նման նմա։ Անուն երկրորդին եղիազար. ասէ, աստուած հօր իմոյ՝ օգնական իմ։ Օգնական ի թշնամաց եղիցես նմա։ Որ ոչ արար զաստուած իւր օգնական։ Խաղաղութիւն քեզ, եւ խաղաղութիւն օգնականաց քոց։ թագաւորք օգնականք նորա։ Օգնական լինել (ի պատերազմի)։ Որպէս ձիւնաբեր ամարայնի՝ տօթացելոց օգնական է (այսինքն օգնէ, օգտէ. ὡφελεῖ prodest ) եւ այլն։

Մանաւանդ զի զգիշեր եւս իւր օգնական գործակից գտանէր. (՟Բ. Մակ. ՟Ը. 7։)

Երկչոտութեամբն օգնականաւ վարեսցիս (ի նմանութեան). (Ածաբ. մկրտ.։)

Օգնական առնիցեն զիւրեանց զամուրսն. (Արծր. ՟Գ. 2։)

Աղօթիցն օգնականք են ողորմութիւնքն եւ նուէրքն։ Յաջողելն՝ զձեռն տալն եւ զօգնական լինելն ասէ. (Խոսր.։)


Օգնականեմ, եցի

vn.

cf. Օգնեմ.

· Calfa

NBHL (3)

Օգնական լինել. օգնել.

Բոլորեցունցն աստուած՝ իւրայոցն օգնականեաց բաւականապէս.

Յանբաժանելի երրորդութենէն օգնականեալք՝ առաջնորդիմք յարքայութիւնն. (Եպիփ. սղ.։ Թէոփիլ. ՟խ. մկ.։)


Օգնականութիւն, ութեան

s.

cf. Օգնութիւն;
alliance, league cooperation, collaboration.

· Calfa

NBHL (6)

Այլուստ լինի օգնականութիւն եւ փրկութիւն հրէից։ Մի՛ հեռի առներ զօգնականութիւն քո յինէն։ Օգնականութեամբ լցեալ բարձրելոյն։ Յուսացեալ յօգնականութիւն տեառն։ Զօրէնս յօգնականութիւն ետ։ Հազիւ կարացաք ըմբռնել զմակոյկն, զոր առեալ՝ յօգնականութիւն կապէին ընդ նաւն. եւ այլն։ Զմիմեանս օգտեցուցանել աննախանձ օգնականութեամբ. (Յճխ. ՟Ժ՟Է։)

Առաքեցի քեզ զօր յօգնականութիւն. (Խոր. ՟Գ. 5։)

Վարձականութիւնս օգնականութեան ինքեան լեալ. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Եթէ լոկ առանձին քննիցին (կիրք), կարիք կոչին. իսկ չափով եւ ըստ ժամանակի՝ օգնականութիւն օգնականութիւն են բնութեանս. (Յհ. իմ. երեւ.։)

Զոր օրինակ ի բժշկացն օգնականութիւնս բազում բանջարս առնուն՞ եւ մի դեղ կազմեն. (Ոսկ. եբր. ՟Թ։)

βοήθεια, βοήθημα auxilium, juvamen, adjumentum, adjutorium, opitulatio. Օգնական լինելն. օգն օգնութիւն. ձեռնտուութիւն. եարտըմ, իմտատ, եարլըգ.


Օգոստաբնակ

adj.

imperial.

· Calfa

NBHL (2)

Յինքնակալաց բնակեալ. կայսերական.

Մատուցեալ ի յօգոստաբնակ պաղատ զինուորէր. (Նար. խչ.։)


Օդաբանական, ի, աց

adj.

aerological.

· Calfa


Օդագնաց

adj.

traversing, moving, flying in the air.

· Calfa

NBHL (8)

Արագ, եւ օդագնաց։ Թռչու՛ն եւ օդագնաց։ Ոչ օդագնաց եղեալ։ Ի յօդագնացից զցինն։ Մի մի ցամաքայնոց՝ ջրայնոց՝ օդագնացաց. (Փիլ.։)

Թռչնոց եւ օդագնացից. (Պղատ. տիմ.։)

Օդագնացից տիրեալ։ Օդագնաց թռչնոց. (Պիտ.։ Կոչ. ՟Թ։)

Ձիոց երկուց լեալ թեթեւ առաւել քան զպիդասոս երագութեամբ անբաւ, զորս ոչ երկրակոխս, այլ օդագնացս համարէին։ Երիվարս իբրեւ օդագնացս իմն. (Խոր. ՟Բ. 59։ Յհ. կթ.։)

տեսեալ զօդագնաց նաւավարն փութալով՝ ի նաւահանգիստն՝ զերկիրս բանայ նմա. (Ճ. ՟Ժ.։)

Կամ իբր Օդագնացական. թռչական.

Օդագնաց սլացութեամբն թեթեւս թռուցեալ. (Թէոդոր. խչ.։)

ἁερόπορος aerius. Որ գնայ ընդ օդս. օդախաղաց. օդաթռիչ. օդապարիկ. օդային. արագաթռիչ.


Օդախոնաւ

adj.

affected by damp, damped by the atmosphere.

· Calfa

NBHL (2)

Խոնաւացեալ յօդոյ. թաց հավայէն թուլցած.

Օդախոնաւ մեղկութեամբ զքաարս ձայնատրական ... Թուլադաշնակեալ. (Նար. ՟Ղ՟Գ։)


Օդանամ, ացայ

vn.

to be changed or resolved into air;
to be transparent as the air.

· Calfa

NBHL (2)

Հուր շրջեալ, եւ ի բաց եդեալ զչարութիւն՝ օդանայ. (Նիւս. բն.։)

Ձմեռն անկարծելի, եւ օդացեալ. (Փիլ. քհ. ՟Ե։) իմա՛ կամ գրեա՛, գարունացեալ. Յն. եարի՛զօ. ուր հյ. վերծանեալ է՝ աէրի՛զօ։


Օդանաւորդ, աց

s.

aeronaut.

· Calfa


Օդանաւորդութիւն, ութեան

s.

aeronautics.

· Calfa


Օդերեւութաբանական, ի, աց

adj.

meteorological.

· Calfa


Օթագայանամ, ացայ

vn.

to lodge, to pass the night in, to sojourn, to dwell, to stay in a person's house.

· Calfa

NBHL (7)

Խառնաղանճից օթագայլելացն (կամ օթագելոցն) բացակն (ի բացի). (Երեմ. ՟Ի՟Ե. 24։ Յոբ. ՟Բ. 9։)

Ի քեզ գազանք օթագայանք օթագայանան. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա։)

ՕԹԱԳԱՅԱՆԱՄ ՕԹԱԳԱՅԵՄ ՕԹԱԳԱՅԻՄ. ՕԹԱԳԱՆ ԼԻՆԻՄ ՕԹԱԳԱՆԱՄ ՕԹԱԳԱՆԻՄ. καταλύω diversor διανυκτερεύω pernocto αὑλίζομαι commoror, moror. Օթել՝ ագանել. երեկօթս առնել իջեւանիլ ուրեք զճանապարհայն՝ ընդ յարկաւ կամ բացօթեագ. դադարել՝ հանգչել ուրեք առ ժամանակ մի. լուծանիլ. հանել զգիշերն ի գլուխ. ինջնալ, գիշեր ընել, պառկիլ, մնալ.

Որ այնպէս օթագան եղեալ. (Տօնակ.։)

Զի՞նչ երկիր իցէ՝ յորում լոյսն օթագայեաց։ Յաղբիս ամենայն չարեաց օթագանեացաք (տպ. օթագայեցաք). (ՃՃ.։ Լծ. կոչ.։)

Զգիշերն ամենայն ի վերայ ձետն օթագացեալք էին։ Դիակունք բացընկեցիկ օթագացեալ ի վայրի, ի յարեւի եւ ի փոշոջ եւ անձրեւի եւ ի մրրիկ հողմոյ. (Ղեւոնդ.։)

Զուխտաւոր կանայսն իսրայէլի օթագացեալս. (Տօնակ.։ Ղեւոնդ.։)


Օթագանամ, ացայ

vn.

cf. Օթագայանամ.

· Calfa

NBHL (14)

Խառնաղանճից օթագայլելացն (կամ օթագելոցն) բացակն (ի բացի). (Երեմ. ՟Ի՟Ե. 24։ Յոբ. ՟Բ. 9։)

Ի քեզ գազանք օթագայանք օթագայանան. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա։)

Որ այնպէս օթագան եղեալ. (Տօնակ.։)

Զի՞նչ երկիր իցէ՝ յորում լոյսն օթագայեաց։ Յաղբիս ամենայն չարեաց օթագանեացաք (տպ. օթագայեցաք). (ՃՃ.։ Լծ. կոչ.։)

Զգիշերն ամենայն ի վերայ ձետն օթագացեալք էին։ Դիակունք բացընկեցիկ օթագացեալ ի վայրի, ի յարեւի եւ ի փոշոջ եւ անձրեւի եւ ի մրրիկ հողմոյ. (Ղեւոնդ.։)

Զուխտաւոր կանայսն իսրայէլի օթագացեալս. (Տօնակ.։ Ղեւոնդ.։)

Խառնաղանճից օթագայլելացն (կամ օթագելոցն) բացակն (ի բացի). (Երեմ. ՟Ի՟Ե. 24։ Յոբ. ՟Բ. 9։)

Ի քեզ գազանք օթագայանք օթագայանան. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա։)

Որ այնպէս օթագան եղեալ. (Տօնակ.։)

Զի՞նչ երկիր իցէ՝ յորում լոյսն օթագայեաց։ Յաղբիս ամենայն չարեաց օթագանեացաք (տպ. օթագայեցաք). (ՃՃ.։ Լծ. կոչ.։)

Զգիշերն ամենայն ի վերայ ձետն օթագացեալք էին։ Դիակունք բացընկեցիկ օթագացեալ ի վայրի, ի յարեւի եւ ի փոշոջ եւ անձրեւի եւ ի մրրիկ հողմոյ. (Ղեւոնդ.։)

Զուխտաւոր կանայսն իսրայէլի օթագացեալս. (Տօնակ.։ Ղեւոնդ.։)

ՕԹԱԳԱՅԱՆԱՄ ՕԹԱԳԱՅԵՄ ՕԹԱԳԱՅԻՄ. ՕԹԱԳԱՆ ԼԻՆԻՄ ՕԹԱԳԱՆԱՄ ՕԹԱԳԱՆԻՄ. καταλύω diversor διανυκτερεύω pernocto αὑλίζομαι commoror, moror. Օթել՝ ագանել. երեկօթս առնել իջեւանիլ ուրեք զճանապարհայն՝ ընդ յարկաւ կամ բացօթեագ. դադարել՝ հանգչել ուրեք առ ժամանակ մի. լուծանիլ. հանել զգիշերն ի գլուխ. ինջնալ, գիշեր ընել, պառկիլ, մնալ.

ՕԹԱԳԱՅԱՆԱՄ ՕԹԱԳԱՅԵՄ ՕԹԱԳԱՅԻՄ. ՕԹԱԳԱՆ ԼԻՆԻՄ ՕԹԱԳԱՆԱՄ ՕԹԱԳԱՆԻՄ. καταλύω diversor διανυκτερεύω pernocto αὑλίζομαι commoror, moror. Օթել՝ ագանել. երեկօթս առնել իջեւանիլ ուրեք զճանապարհայն՝ ընդ յարկաւ կամ բացօթեագ. դադարել՝ հանգչել ուրեք առ ժամանակ մի. լուծանիլ. հանել զգիշերն ի գլուխ. ինջնալ, գիշեր ընել, պառկիլ, մնալ.


Օթեգանամ, ացայ

vn.

cf. Օթագայանամ.

· Calfa

NBHL (2)

Զմորիս առիւծուցն յիշեցուցանէ, յորում օթեգանայրն։ Զերկուս ուլս այծեմանն իմանալ, որ մերձ ի սիրտ հարսինն օթեգանան (կամ օթեգանին). (Նիւս. երգ.։)

Ոչ զմի օր կամ զմի ժամ, այլ զգիշերս ընդ տիւս միաբանեալ՝ օթեգանաս արտաքոյ. (Իսիւք.։)


Օթեվանաւոր

adj. s.

hospitable;
host, innkeeper.

· Calfa

NBHL (2)

Որ ունի օթեվանս առ ընդունել զանցաւորս. վանատուր. պանդոկապետ.

Նման ես դու առն ճանապարհորդի, եւ ես նման եմ օթեւանաւոր ասպնջականի. (Ճ. ՟Ա.։)


Օձաբնակ

adj.

inhabited by serpents.

· Calfa

NBHL (2)

Բնակեալ յօծից. ուր իցէ բնակութիւն օձից.

Ընդ օձաբնակ խաւար դըբին, ուր լուսատուն էր իմ անձին։ Զեկեղեցիսն՝ որ իւրեանց օձաբնակ տեղիս ի վաղնջուց շինեալ էին. (Յիսուս որդի.։ Լաստ. ՟Ի՟Գ։)


Օձանան

vn.

to become a serpent, or like a serpent;
to be changed into a serpent, to turn into a snake.

· Calfa


Definitions containing the research նա : 10000 results

Ազատատոհմիկ

adj.

cf. Ազատատոհմ.

· Calfa

NBHL (1)

Պաշտօն ընդունի ո՛չ յանազատաց միայն, այլ եւ յազատատոհմիկ գաւառաց. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Ազատարար, ի, աց

s. adj. liberator, saver, deliverer.

· Calfa

NBHL (1)

Սուրբ մարիամ, մօրն եւայի բժիշկ, նախոյն ադամայ ազատարար ծնունդ. (Տաղ.։)


Ազատեմ, եցի

va.

to liberate, to deliver, to save;
to enfranchise, to emancipate;
to free, to exempt, to disentangle, to disengage.

· Calfa

NBHL (3)

Ազատեա՛ զայնոսիկ՝ որ կան ի ծառայութիւն անարգելոց եւ պղծոց։ Ճշմարտութիւնն ազատեսցէ զձեզ։ Ազատեալք (կամ ազատացեալք) ի մեղաց՝ ծառայեցէ՛ք արդարութեանն։ Ազատեցին յօրինացն մեղաց եւ մահու։ Ազատեսցին ի ծառայութենէ ապականութեան. եւ այլն։

Բառնալ ի բաց. փարատել.

ἑλευθερόω, libero Ազատ առնել. ապրեցուցանել, զերծուցանել ի ծառայութենէ, ի գերութենէ, եւ յամենայն նեղութեանց. խէլաս էթմէք, գուրթարմագ


Ազատեցուցանեմ, ուցի

va.

to free.

· Calfa

NBHL (1)

Զնախաստեղծն ի ծառայութենէ մահու ազատեցոյց. (Շար.։)


Ազատեցուցիչ, չի, չաց

adj.

cf. Ազատարար.

· Calfa


Ազատութիւն, ութեան

s.

liberty, freedom;
exemption;
privilege;
emancipation, deliverance, enfranchisement;
nobleness;
generosity;
frankness.

· Calfa

NBHL (12)

Ոչինչ յիշեցին բնաւ զանուն փափկութեան մայրենի ազատութեանն. (Եղիշ. ՟Բ։)

Անձնիշխանութիւն. ազատ իշխանութիւն կամաց. ինքնակամութիւն. հաճոյք. իխթիյար, իրատէթ

Ունէր Ադամ ազատութիւն եւ անձնիշխանական կամս. (Ագաթ.։)

Ի կամս ազատութեան մերոյ գործեցաք զանարժանս։ Ցաւովք՝ որ ոչ ի կամս մերոյ ազատութեան է. (Եղիշ. ՟Ե. ՟Ը։)

Իսկ ընդէ՞ր բնաւ ազատութիւնս իմ դատիցի յայլոյ խղճէ մտաց. ՟(Ա. Կոր. ՟Ժ. 29։)

Սիրեցի զՏէր իմ, եւ ոչ գնամ յազատութիւն. (Ել. ՟Ի՟Ա. 5։)

Ազատեսցին ի ծառայութենէ մեղացն այնու ազատութեամբն, որ ի վեր է քան զամենայն ազատութիւնս. (Ագաթ.։)

Ազատութիւնս քահանայական. (Մագ. ՟Ժ՟Դ։)

Ազատութեամբ խօսիցի զհաւատն՝ որ ի Քրիստոս։ Այն որ յայտնապէս խօսէր եւ ամենայն ազատութեամբ. (Ոսկ. յհ.։)

Դարձուսցե՛ս յետս զաչս քո, զի մի՛ տեսցես զունայնութիւն. զի ազատութիւն սատակիչ է անձին. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Բ։)

Ազատիլն. զերծումն. փրկութիւն. ելք ի գերութենէ, ի ծառայութենէ, եւ յամենայն նեղութեանց. ազատլըգ, գուրթուլուզ

Ազատեսցին ի ծառայութենէ ապականութեան յազատութիւն փառաց Որդւոյն Աստուծոյ։ Ազատութեամբն՝ որով Քրիստոս զմեզ ազատեցոյց։ Նոցա ազատութիւն խոստանան, եւ ինքեանք ապականութեանն ծառայք են. եւ այլն։


Ազատօրէն

adv.

cf. Ազատարար.

· Calfa

NBHL (1)

Կամէր ազատօրէն մեռանիլ՝ քան անկանել ի ձեռս անօրինաց. (Բ. Մակ. ՟Ժ՟Դ. 42։)


Ազբախումբ

adj.

very close, serried.

· Calfa

NBHL (1)

Կոխել զամենայն անցաւորս, եւ թռչել անցանել ի վերայ ազբախումբ զօրութեանցս, որ աստէն առ մեօք պատաղիչքն. (Բուզ. ՟Դ. 5։)


Ազգաբան, ից

s.

genealogist.

· Calfa

NBHL (1)

Յեսովայ եւ դատաւորացն եւ հռութայ գիրքն, եւ թագաւորութեանցն չորեքին, եւ մնացորդացն ... են անսխալ ազգաբանքն արդարոցն ազգի. (Ղեւոնդ.։)


Ազգաբանեմ, եցի

va.

to draw or write a genealogy, to number ancestors.

· Calfa

NBHL (1)

Զորդի ի հօրէ ծննդաբանելով՝ ազգաբանիցեմք զբովանդակն։ Ազգաբանելով զնա յառաքինութեանց։ Նոյ եւ Յոբ ո՛չ ի հաւուց, այլ յառաքինութեանց ազգաբանեցան. (Խոր. ՟Ա. 1։ Փիլ. իմաստն.։ Երզն. մտթ.։)


Ազգաբանութիւն, ութեան

s.

genealogy.

· Calfa


Ազգի՞՞՞ազգի

adj. adv.

many nations, many people;
various, different, manifold.

· Calfa

NBHL (6)

Ազգի ազգի իւղովք կամ անուշութեամբ. (Բ. Մնաց. ՟Ժ՟Զ. 14։ ՟Գ. Մակ. ՟Է. 11։)

Ազգի ազգի զինուք, կամ հնարիւք. (Եզնիկ.։ Եղիշ. ՟Ը։)

Յազգի ազգի տրտմութեանց։ Յազգի ազգի վնասս. (Խոսր.։)

Պէսպէս օրինակաւ.

Թէպէտ եւ բիւր եւ ազգի ազգի տանջիցէք զմեզ։ Զանազան հնարիւք, եւ ազգի ազգի ջանացեալ։ Ազգի ազգի պղծի. (Ագաթ.։ Պիտ.։ Խոսր.։)

διάφορος, παντοῖος, παντοδαπός, ποικήλος, diversus, varius Զանազան. պէսպէս. այլեւայլ. բազմպատիկ. կերպ կերպ. սօյ սօյ, տիւրլիւ տիւրլիւ


Ազգաթիւ

s.

relation;
genealogy;
lineage.

· Calfa

NBHL (1)

Ազգաթիւ բարբարոսական ի զարմէ անմաքրի. (Նար. մծբ. այս ինքն քեռորդի Անակայ, կամ հօրաքեռորդի Լուսաւորչի. որպէս եւ յ Եւս. պտմ. ՟Գ. 11.)


Ազգական, ի, աց

s. adj.

relation, kinsman or kinswoman;
մերձաւոր —, next of kin;
like, analogous.

· Calfa

NBHL (7)

Հօրեղբօր քո կին՝ ազգական քո է։ Յազգականաց նոցա։ Որդւոցն գեթսոնայ ազգականացն ղեւտացւոց։ Ունիմք մեք հանգչել առ հռագուելայ, եւ նա ինքն ազգական է քո։ Եւ ահա Եղիսաբէթ ազգական քո։ Մի՛ կոչեր զազգականս քո եւ զբարեկամս. եւ այլն։

Վասն եղբարց իմոց եւ ազգականաց ըստ մարմնոյ, որ են իսրայէլացիք. (Հռ. ՟Թ. 3։ Նոյնպէս եւ Բուզ. ՟Գ. 13։ Երզն. մտթ.։)

Բնութենակից. մարմնակից.

Զի զգեցցի զմարմին մարդկեղէն, եւ ազգականաւն մերձեցուսցէ զմարդիկ առ քեզ. (Ագաթ.։)

Նմանակից. մերձաւոր իւիք բանիւ.

Ազգային, իբր հայրենական, եւ ցեղական. յայտարար ազգի.

συγγενής, cognatus Մերձաւոր. ի նմին ցեղէ եւ յազգատոհմէ. արենակից. արեանառու. խըսըմ


Ազգականութիւն, ութեան

s.

relationship, consanguinity, kin, cognation;
race, family;
likeness, analogy;
զօդք ազգականութեան, the ties of relationship.

· Calfa

NBHL (6)

Ել չորրորդ վիճակն որդւոցն Իսաքարու ըստ ազգականութեան իւրեանց։ Այս է ժառանգութիւն ցեղի որդւոցն Դանայ ըստ ազգականութեան իւրեանց. (Յես. ՟Ժ՟Բ։)

Խաղայ սատանայ ընդ մերասեր ազգականութեանս (այս ինքն ազգի մարդկան). (Նար. մծբ.։)

Հրաժարեալք ի կնոջէ, եւ ի մանկանց, եւ ի մարմնական ազգականութենէ. (Սարգ. ՟գ. յհ.։)

Բնութենակից. համագոյ.

Միւռոն՝ ստուգաբանեալ մեկնապէս ըստ մեզ՝ մեռելութեան ազգականութիւն։ Տե՛ս եւ զտպաւոր ստուերին յօրինակին զազգականութիւնն առ ճշմարտութիւնս. (Նար. ՟Ղ՟Գ։ Ոսկ. յհ.։)

συγγένεια, cognatio Մերձաւորութիւն ըստ ազգի եւ ցեղի եւ ազգատոհմի. ազգակցութիւն. արենակցութիւն.


Ազգակից, կցի, կցաց

s. adj.

parent, compatriot;
national, of the same nation;
allied to, near, like, similar, analogous.

· Calfa

NBHL (2)

Համասեռ. բնութենակից. եւ Մարդկային, մարդ.

Մարմնաւոր տեսլեամբ ի վերայ ազգակցին իւրոյ իջեալ։ Ազգակիցն քո՝ որդին։ Փչմամբ ազգակցին տպաւորեցաւ յառաքեալսն. (Յհ. իմ. պաւլիկ.։ Նար. ՟Լ՟Գ. ՟Լ՟Դ։)


Ազգակցիմ, եցայ

vn.

to make alliance by marriage.

· Calfa

NBHL (2)

cf. ԱԶԳԱԿՑԵՄ;
Ազգակից լինել, եւ խնամենալ.

Ոչ խնամութեամբ իւիք ազգակցել. (Յհ. կթ.։)


Ազգակցութիւն, ութեան

s.

consanguinity;
affinity, alliance by marriage;
analogy, likeness, resemblance.

· Calfa

NBHL (5)

Ի նախնեացն յարենէ որ ասին ազգակցութիւնքն։ Որ ինչ յազգակցութեան՝ առ որդիսն, ծնօղքն. (Փիլ.։)

Քանզի ազգակցութիւնն մի է։ Առ մարմնական ազգակցութիւնս այսպիսի ախտակցութիւնս ունիմք։ Ոչ հեռի ի միմեանց գոլով ժամանակաւ եւ ազգակցութեամբ. (Մխ. դտ.։ Սարգ. յկ. ՟Է։ Ճառընտ.։)

Որ անկաւն՝ դարձեալ կանգնեցաւ, գալով բանին յազգակցութիւն հողեղինացս. (Համամ առակ.։)

Ազգակցութիւն մարդկան ընդ վերնոց բնակութեանցն։ Եղբայրասէր կրօնաւոր ազգակցութիւն ունի առ Քրիստոս։ Լուսինն առ մեզ ունի ազգակցութիւն խոնարհութեամբն։ Ազգակցութիւն իմն առ նախկինսն համանգամայնքն ընդունին։ Խեցեաւն սրբէր զամանն խեցեղէն. ազգակցութեամբն զազգակիցն մխիթարէր։ (Յհ. իմ. եկեղ.։ Նեղոս.։ Շ. բարձր.։ Անյաղթ համանգ.։ Իսիւք.։)

συγγένεια, cognatio, conjunctio Ազգակիցն գոլ. ազգականութիւն. արենակցութիւն. եւ Բնութենակցութիւն. եւ Բնութիւն.


Ազգահաւ, ի, ուց

s.

chief, father of a nation or race.

· Calfa

NBHL (1)

Հաւ կամ առաջին հայր ազգի եւ ցեղի. նախահայր.


Ազգային, յնոյ, ոց

adj. s.

national;
related, allied to by marriage;
parent, relation;
— բարք, national character;
աւանդութիւն —, national tradition;
— ժողովն Հայոց, the national assembly or synod of the Armenians.

· Calfa

NBHL (2)

Սեպհական ազգի եւ ցեղի. ցեղական. հայրենի. իր ազգինը, հօրենական.

Յազգայնոց եւ ի դայեկաց թագաւորին։ Ազգայինք ընդ ազգայինս ընդվզեալ ի նախանձ։ Յազգայնոյն սպանաւ սաւուղ։ Բնաւին ազգայնովքն սրբասիրովք։ Սէր՝ որ առ մարմնաւոր ազգայինս է։ Ոչ ոք յազգայինս կամ ի կարեւոր բարեկամսն հայեցաւ. (Պիտ.։ Յհ. կթ.։ Նար. ՟Ղ՟Գ. եւ Նար. խչ.։ Լաստ. ՟Ի՟Դ։)


Ազգապետ, աց

s.

chief, governor of a nation or family.

· Calfa

NBHL (4)

Գործակից լինէր ազգապետի մարդկան ամենայն ինչ։ Իսահակ այսչափ ազգի ազգապետ. (Փիլ. լին. ՟Ա. եւ ՟Դ։)

Աբորիգինացիք թարգմանին իշխանք ազգապետք, կամ նախծինք. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Իշխան եւ առաջնորդ ազգի. հրամանատար ժողովրդոց, ցեղապետ, եւ կուսակալ. ազգի գլուխ, կառավար.

γεναρχής, ἑθνάρχης, gentis auctor, princeps Պետ եւ նախածնօղ ազգի մարդկան, եւ առանձին ազգի. նախահայր. նախահաւ. նահապետ.


Ազգապետութիւն, ութեան

s.

charge or office of a governor of the people.

· Calfa

NBHL (2)

Յազգապետութիւն եւ յազգածութիւն վիճակաւորեալ։ Յաղագս քահանայապետութեան եւ ազգապետութեան վիճէին։ Եթէ յազգապետութիւն ոք ձեռնարկէր՝ ոչ հրամայեալ նմա ի թագաւորէ, իրաւամբք պատուհասէր. (Դիոն.։)

ἑθνάρχη, gentilis principatus Պետութիւն կամ իշխանութիւն ազգի, ցեղապետութիւն. նախարարութիւն.


Ազգապղծութիւն, ութեան

s.

incest.

· Calfa

NBHL (2)

Անարժան խառնակութիւն ընդ ազգականի։

Ազգապղծութիւնն՝ հանապազ պոռնկութիւն է, եւ ոչ ամուսնութիւն. (Կիր. ՟ը. խորհ.։ Կանոնք.։)


Ազգասէր

adj.

loving his country or nation, patriotic.

· Calfa

NBHL (1)

Սիրող ազգի, ազգայնոց, եւ ազգականաց.


Ազգասիրութիւն, ութեան

s.

attachment to his country or nation, patriotism.

· Calfa

NBHL (1)

Սէր ազգի, կամ ազգականաց։ (Ճառընտ. ՟Գ։)


Ազգատոհմ, ից

s.

family, house, generation, progeny.

· Calfa

NBHL (2)

Հանդերձ ամենայն ազգատոհմիւն. (Խոր. ՟Բ. 24։)

Զաղէտ զազգատոհմիցն եւ զամենայն քաղաքին. (Վրք. հց.։)


Ազգովիմբ

adv.

throughout the nation, nationally.

· Calfa

NBHL (1)

Սատակեսցե՛ս զնա ազգովիմբ. (Խոր. ՟Գ. 15։)


Ազդարան

s.

place where a public notice is proclaimed;
instrument with which notice is given, horn, trumpet.

· Calfa

NBHL (2)

Ընդունարան՝ գործարան եւ գործի ազդմանց. զգայարան.

Պօղոս ... բնակարան՝ ազդարան՝ եւ ընդունարան բանին Աստուծոյ։ Խոպանացեալ սիրտ, աղխեալ ազդարան. (Նար. ՟Ծ՟Բ. ՟Հ՟Գ։)


Ազդարար, ի

adj. s.

monitorial, advising;
monitor, adviser.

· Calfa


Ազդարարութիւն, ութեան

s.

advice, admonition, counsel;
warning, summons;
notice, information.

· Calfa

NBHL (2)

Ազդ առնելն. նշանակելն. ձայնատուութիւն, եւ պատգամաւորութիւն. խապէր

Ազդարարութիւն ժամահարին զգաբրիէլեան փողոյն ունի զօրինակ։ Ազդարարութիւն ժամուց. (Յհ. իմ. եկեղ.։ Ճառընտ.։)


Ազդեմ, եցի

va.

to inform, to advertise, to announce;
to influence, to inspire, to dictate;
to work upon, move or affect;
to suggest, to insinuate.

· Calfa

NBHL (8)

Որ ինչ ի զգայնոցս ազդի, այն մարմնաւոր է. եւ որ զգայնոց ոչ ազգի, անմարմին։ Նուրբ է տարր հրոյ, այլ զի ջերմութեամբն ազդի մարմնոյ, մարմնաւոր է. (Եզնիկ.։)

Ի չարչարելն ոչ ինքն ինչ զայրանայ, եւ ի տանջելն ոչ ինքն ազդի. (Ոսկ. ես.։)

Ո՞ ազդեաց եւ արար զայս ամենայն. (Ես. ՟Խ՟Ա. 4։)

Արկին զնա ի բարձանց ի խորս, եւ ոչ ինչ ազդեաց նմա։ Զգան զվնաս վտանգին, զոր ազդեն մարմնոյն։ Զօդ վիրաւորելով՝ ընկերին կարծիցէ ազդել զխոցուածսն. (Մծբ. ՟Բ։ Նար. ՟Կ՟Թ։ Լմբ. ատ.։)

Կամ զօրել. օգտել. ստնանել. բանի գալ. էարամագ, գէար էթմէք

Ոչինչ կարաց ազդել նոցա։ Նետք հրեղէնք սատանայի՝ խաւարելոցն ազդեն։ Բան մեր թերեւս ուժգնագոյնս ազդեաց առ ձեզ. (Եղիշ.։ Խոսր.։ Ոսկ. յհ.։)

Երկնաւորացն աղերս՝ որ առ քեզ, հոգւոյս ազդեսցէ։ Ուր դրանն բաղխել ոչինչ ազդիցէ. (Նար.։)

Ազդեաց յօրէնսն, շնչեաց ի մարգարէսն։ Ազդես միայն (յաստեղս), եւ նոքա ընթանան։ Առ հեղիաս զօծելութիւնն ազդեաց յէուայ եւ ազայելի։ Ի քէն ազդեցաւ գրել ինձ զսոսին. (Նար.։)


Ազդեցական, ի, աց

adj.

cf. Ազդեցիկ.

· Calfa

NBHL (1)

Ի բնական եւ յազդեցական բնութենէ (շունչ անասնոց). (Եզնիկ.։)


Ազդեցիկ

adj.

efficacious, energetic.

· Calfa

NBHL (1)

Ի մարդկեղէն կերպարանաց զԱստուծոյ ազդեցիկ զօրութիւնն դրոշմէ։ Գալուստ զազդեցիկ զօրութիւնն կոչէ. (Ոսկ. ես. ՟Բ. եւ ՟Դ։)


Ազդեցութիւն, ութեան

s.

notice, warning, admonition;
perception, instinct;
inspiration;
suggestion, instigation;
efficacy, force, power;
emphasis, energy.

· Calfa

NBHL (3)

Գիտել զազդեցութիւն բնութեանց։ Հայելի անարատ Աստուծոյ ազդեցութեանն։ Յաղթեաց՝ ո՛չ զօրութեամբ մարմնոյ, եւ ոչ զինուց ազդեցութեամբ։ Հաւատովք Աստուծոյ ազդեցութեանն։ Որոյ գալուստն ըստ ազդեցութեան սատանայի է. ազդեցութիւն մոլորութեան. եւ այլն։

Եւ ազդարարութիւն. նշանակումն. ազդ. լուր. նշանակ. խապէր

Հոգեւորն խորհի սրբութիւն ի Սրբոյ Հոգւոյն ազդեցութենէ։ Ոչ ի մարդկեղէն մտաց, այլ ի յազդեցութենէ Հօրն լուսոյ։ Վերին ազդեցութեամբ լուցեր զտաճար կռոց նոցա։ Որ յիս բնակեալ է, եւ ո՛չ որ յիս ազդեցութիւնս գործէ։ Այս ամենայն ազդեցութիւնք՝ բնական են յանասունսն, եւ ոչ խորհրդականք. (Յճխ. ՟Ժ։ Սարգ. յկ. ՟Դ։ Ժմ.։ Սեբեր. ՟Ե։ Եզնիկ.։)


Ազդեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Ազդեմ

· Calfa

NBHL (4)

Զոր մարգարէն տերամբ ազդեցոյց։ Ազդեցոյց ի ձեռն դռնապանին՝ հօր վանիցն։ Ազդեցուցին վասն նորա՝ արքային ... Առաքեցայ ազդեցուցանել քեզ ... Ազդեցոյց ի գեօղն. (Նար. ՟Զ՟Բ։ Վրք. հց.։ Հ=Յ.։)

Մի էութենէ, որ զամենայն յամենայնի ազդեցուցանէ. (Եզնիկ.։)

Որ առ ի մէջ է բանիւս (տրամախոհութեան), մի զսա (զաշխարհս) ըստ վայելչականն բանին բնաւորեալ ազդեցուցանէ աստուած. (Պղատ. տիմ.։)

Թշնամին իմ դեւն զկոյս ոմն ազդեցոյց բերել առ իս ձեռագործ վշոյ. (Վրք. հց. ՟Ի՟Ա. ձ։)


Ազդիչ

adj. s.

efficacious, energetic;
adviser.

· Calfa

NBHL (1)

Օրհնեալ ես փայտ սուրբ պարարիչ ... ի մեռային նախ ջուրն ազդիչ. (Շ. ոտ. բարձր.։)


Ազդողական, ի, աց

adj.

efficacious, energetic.

· Calfa

NBHL (5)

Ունօղ զզօրութիւն ազդելոյ. գործի նշանակելոյ զիրս ինչ.

Ոչ ձեռն (ունէի) ձգողական, որ համերցն է ազդողական։ Տեսեալ զազդողականացն գործի ապաձայն. (Նար ՟Ժ՟Ե. ՟Կ՟Զ։)

Զգայարան. զգայուն. զգայական. կենդանական.

Միայն մարդ բնաւորեցաւ ընդունել ըստ ազդողականին զգիտութիւն։ Երկաւորութեամբ ազդողական շնչոյս զօրացեալ։ Մասունս չափոց զազդողականաց հինգ զգայութեանց. (Սահմ. ՟Դ։ Նար. ՟Ի՟Ե. ՟Խ՟Զ. եւ ՟Ղ՟Գ։)

Աներեւոյթ սրով՝ հրամանաւ բարձրելոյն, որ ազդողական զօրութեամբն թափանցական է քան զամենայն սուր երկսայրի. (Ղեւոնդ.։)


Ազդոյ, Ազդու

adj.

efficacious, strong, energetic, penetrative;
pathetic, expressive, emphatic, significative;
active, vehement, spirituous, violent.

· Calfa

NBHL (6)

Բազում բանջարս առնուն, եւ մի դեղ կազմեն. եւ ի բազմացն մին կարի է ազդոյ. սոյնպէս եւ յապաշխարութեանն այս բանջար (ողորմածութիւն) ազդոյ է քան յամենայն. (Ոսկ. եբր.։)

Ողորմութիւնն է կարեւոր եւ ազդոյ քան զամենայն առաքինութիւնս առ ի զմեղս քաւելոյ։ Առաւել եւս ազդոյ է առ ի ցաւոցն փարատումն։ Ազդոյ (կամ աստոյ կամ ազդու) եւ օգտակար եւ կարեւոր են պահոց պնդութիւն։ Ազդոյ պատասխանի. (Մանդ.։ Եփր.։ Խոսրովիկ.։)

ՅԱԶԴՈՅ Ուժգնակի. սաստկապէս. տիրապէս.

Հաստ աղեղնն ազդո՛յ ձգէ զնետն ի թշնամին։ Յազդոյ եւ անաչառապէս հարկանէ. (Լմբ. սղ.։)

Զայնպիսի ազդոյ վէրս առեալ ի սատանայէ, եւս ազդոյ վէրս եդ՝ քան զոր էառն։ Ազդոյ (կամ ազդու) վէրս դնէ լսողացն վասն անհաւատութեան նոցա. (Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. յհ.։)

Զի մի՛ զազդոյ վէրն ի հոգիս մեր ընդունիցիմք։ Գէր ցուլն կարի ազդոյ ունի զախտն։ Առաւել պատշաճ մանկան՝ մարմնոյն հարուածք քան մտացն, զի այս ազդո՛յ է։ Դուք զազդոյ վէրս (այս ինքն կարեվէր) ի զօրութիւն նիզակի հարջիք զնա. (Սարգ. ՟գ. յհ.։ Լմբ. սղ. եւ Լմբ. առակ.։ Արծր. ՟Դ. 2։)


Ազդումն, ման

s.

cf. Ազդեցութիւն;
ազդմամբ, cf. Իրաւ, cf. Իրօք, cf. Արդարև, cf. Իսկապէս;
— առնուլ, cf. Զգամ.

· Calfa

NBHL (8)

Յազդմանէ հոգւոյն զլինելոցս նախատեսեալ։ Յազդմանէ սատանայի։ Արկածք վնասուց յազդմանէ չարին։ Ազդումն ինչ, եւ ոչ էութիւն անձնաւոր։ Ոչ գիտեմ ասել՝ յորպիսի՛ ազդմանէ զմիմեանս կոտորեալ։ Ազդումն եղեւ հոգւոյս իմոյ։ Ի նմանէ նախ զազդումն ընկալցի։ Խափանումն ազդմանցն (աստեղաց). (Յհ. իմ. ատ.։ Վրք. հց.։ Յճխ.։ Խոր.։ Եղիշ.։ Լմբ.։ Բրս. ծն.։)

Ի կտակս օրինացն եւ մարգարէիցն՝ ազդումն եւ պատճառ։ Շարժարան շրթանց, ազդումն բանի. (Նար.։)

Են եւ ազդմունք ինչ բնականք։ Թափուր յազդմանէ բարեաց իմաստից։ Ի չորից բնութեանց (տարերց), որ անկանին ըստ ազդմամբ։ Ձայնի բնութիւն ի հեռաստանէ տայ զազդումն։ Ի գործելն միայն ունին զազդումնն (հեշտութիւնք). (Եզնիկ.։ Նար.։ Վեցօր. ՟Գ։ Շ. բարձր.։ Սարգ. յուդ. ՟Բ։)

Անդամոյ ցաւ ի գլուխն տայ զազդումն. ի գլխոյն եւ ամենայն զօրութիւնք ազդմանցն յայլս իջանեն. (Սկեւռ. յար.։)

Ազդարարութիւն, ձայնատուութիւն, զեկուցումն. լուր. ձայն. բարբառ. իմաց, ձան, խօսք. խապէր

Այս ամենայն ազդումն հասանէր առ զօրավարն պարսից։ Ազդմունք վայելչականք, օրհնեալ, գովեալ։ Ի գոչումն ազդման, ի ձայն ցնծութեան։ Զօրութիւն ազդման ի տուր հագագի։ Վաղազեկոյց ազդմամբ գուշակեցար ի գրոցն. (Եղիշ. ՟Է։ Նար.)

Նախ քան զզգալն զվտանգսն՝ յանհոգութեան կայ. եւ արդ յառնլոյ զազդմունս չարեացն՝ ի տագնապի կայ։ Որոց ոչ զկենդանութիւնն զգացեալ եւ ո՛չ զմահու ազդումն առնուն. (Եզնիկ.։)

Ասացաք՝ զօրութեամբ բաժանել զշարունակն, եւ ոչ ազդմամբ. զի ազդմամբ բաժանելն՝ տարորոշ առնէ։ Բանական գոլով մարդոյ՝ ոչ երբէք բաժանի, ոչ ազդմամբ եւ ո՛չ մտածութեամբ։ Եկեր (Ադամ), եւ մեռաւ զօրութեամբ, թէպէտ եւ ոչ ազդմամբ. (Սահմ.։ Լծ. պորփ.։ Իգն.։)


Ազդր, դեր, դերաց

s.

thigh;
back.

· Calfa

NBHL (3)

ԱԶԴՐ, դերի, րաց Նմանութեամբ երանաց եւ բարձից՝ մերթ Իրանք ուսոց, եւ բարձք թիկանց ի վերայ թիակաց. ուլն, եւ ողն. կամ անձն. շալակ, կռնակ. օմուզ, սըրթ, արգա

Ի յուս կենսունակ աստուածեղէնն ազդերի ամբարձեալ։ Ի պարանոց ազդերի ձերում ամբարձօղ։ Մի՛ ստուար ծանրութիւն բեռանցս մեղաց՝ տիրեսցէ թիկանցս ազդերաց. (Նար. խչ. եւ Նար. առաք. եւ Նար. ՟Ծ՟Ը։)

Առեալ յազդերս զմին լուծն, եւ զթեթեւ բեռն։ Ագահութիւնն իբրեւ զբեռն ի վերայ ազդերիս ծանրանայ։ Զայսպիսի ծանր բեռն փոքր ինչ յազդերէ մերմէ թօթափել ջանասցուք. (Լմբ. ովս. եւ Լմբ. սղ. ՟Բ։)


Ազնիւ, նուի, ուաց

s.

fine, good, exquisite, excellent, precious, rare, choice, worthy;
noble, great;
genteel, civil;
adv. int. well ! very well ! bravo !

· Calfa

NBHL (5)

Մանաւանդ՝ Պատուականն յամենայն ազգս իրաց. բարի. լաւ ընտիր. գեղեցիկ. անոյշ. աղէկ, ըռինտ, սիրուն, պտիուական, սօյ, ալէ, կիւզէլ, գըյմէթլի.

Ոսկի երկրին այնորիկ ազնիւ։ Զպատմուճանն ազնիւ։ Էր Յովսէփ ազնիւ երեսօք։ Իբրեւ զգինի ազնիւ։ Ազնիւ փայտակերտ, փայտ, ծառ, ձիթենի, անդեայք։ Իւղոյ նարդեան ազնուի մեծագնոյ. եւ այլն։

Մարթի եւ այսպիսի հանդերձիւք ընդողնել ե՛ւս չար՝ քան ազնուօք։ Վասն ազնիւ ապաշխարութեան նինուէացւոց խնայեաց. (Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. ես.։)

Եւ սրբազան. նուիրական. մեհենական. շէրիֆ, էշրէֆ.

Հիւկն յազնիւ լեզուն եգիպտացւոցն թագաւոր նշանակէ. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Ազնուաբար

adv.

genteelly, civilly;
nobly, generously.

· Calfa

NBHL (1)

Միատեսակ ազնիւ է Աստուած. վասն զի ոչ ցրուի յունակութիւն եւ տարբերութիւնս ազնուաբարս. (Մաքս. ի դիոն.։)


Ազնուագութ

adj.

benign, clement, kind, merciful, humane.

· Calfa

NBHL (1)

Համամիտք իցէք, ազնուագութք, խոնարհք. (Ա. Պետ. ՟Գ. 8։)


Ազնուազգութիւն, ութեան

s.

nobility of nation, race.

· Calfa

NBHL (1)

Իբր թէ ազնուազգութիւն նոցա նուազէր եւ փոքրկանայր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 9։)


Ազնուական, ի, աց

adj. s.

civil, genteel, noble, generous;
gentleman.

· Calfa

NBHL (4)

Էր այրն այն ազնուական քան զամենայն արեւելեայսն։ Այր ոմն ազնուական։ Ոչ բազում իմաստունք ըստ մարմնոյ, եւ ոչ բազում ազնուականք։ Ի բարի եւ յազնուական յազգէ... Յարմատոյ եւ յազգէ մեծամեծաց. եւ այլն։

Յազնուական պատուոյն գարշեցուցանէին անարգեալ։ Զազնուական բարուցն յինքեան բերելով մտերմութիւն. (Եղիշ. ՟Բ։ Պիտ.։)

Հանդերձս ծիրանիս ազնուականս։ Մուտ ազնուական յուսոյն։ Նա աւանիկ ազնուականի իմն ցանկացեալ են, այս ինքն է երկնաւորին. եւ այլն։

Եթէ զճշմարիտն Աստուած ոք պաշտիցէ, գործ ազնուական գործէ։ Ազնուական եւ նոր օրինօքն։ Եւ այս յայտնագոյն է յազնուական գրոց. (Եզնիկ.։ Ոսկ. մտթ.։ Եւս. քր. ՟Ա։)


Ազնուականութիւն, ութեան

s.

nobility, birth, gentility;
civility, genteelness;
generosity, nobleness.

· Calfa

NBHL (1)

Որոյ ազնուականութիւնքն յամենայն Աստուածաշունչ գրոց պատմի։ Ոչ ըստ մարմնոյ միայն հաղորդեալք նորին ազնուականութեանն, այլեւ հոգեւորապէս. (Կորիւն.։ Շ. ատեն.։)


Ազնուապաշտօն

adj.

pious, religious devout.

· Calfa

NBHL (1)

Արդար կոչեցաւ՝ վասն որ առ Աստուած ազնուապաշտօն լինելոյ, եւ առ ազգակիցսն խնամակալ. (Եւս. քր. ՟Բ։)


Ազնուացուցանեմ, ուցի

va.

to improve, to civilize;
to refine;
to confer a title, to grant nobility, to ennoble.

· Calfa

NBHL (1)

ἁγαθύνω, bonum facio Տալ ազնուանալ. պատուական եւ արգոյ ընծայել. աղէցընել, ըռինտ ցցընել.


Ազնուութիւն, ութեան

s.

fineness, goodness, costliness, excellence, rarity;
genteelness, civility;
dignity, nobility.

· Calfa

NBHL (2)

Անկանել ի ձեռս անօրինաց, եւ պղծել զանձին ազնուութիւն։ Զրպարտողութիւն կորուսանէ զսիրտ ազնուութեան նորա. (Բ. Մակ. ՟Ժ՟Դ. 42։ Ժղ. ՟Է. 8։)

Որոշումն ամենալաւութեանն դնէ զանձին զազնութիւն. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)


Աթոռակ, աց

s.

stool;
foot-stool.

· Calfa