Definitions containing the research ուղ : 4073 Results

Սակաւակեաց, կեցաց

adj.

shortliving;
— լինել, to be short-lived.

NBHL (1)

ὁλιγόβιος, ὁλιγοχρόνιος brevis vitae, exiguo tempore vivens. Որ սակաւ կեայ. ոյր կեանքն է սսուղ. սակաւօրեայ. սակաւաժամանակեան. քիչ ապրող, քիչ ատենուան.


Սակաւակեցութիւն, ութեան

s.

living but a short time, short life.

NBHL (1)

Սուղ կեանք. կարճութիւն կենաց. քիչ ապրիլը, քիչ օրեր.


Սակաւամասնեայ

adj.

summary, concise, brief, short, abridged.

NBHL (1)

Ուր կամ ոյր սակաւ են մասունք. սակաւաձեռն. դուղնաքեայ, սուղ.


Սակաւապետութիւն, ութեան

s.

oligarchy.


Սակաւաւոր, աց

adj.

few in number, inconsiderable, little.

NBHL (1)

ὁλιγοστός perpaucus, paucissimus. Ունօղ զսակաւութիւն թուոյ կամ չափոյ. սակաւ. սուղ. նուազ. եւ Ցանցառ. եւ Չքաւոր. քիչուոր, քիչ.


Սահարկիմ

vn.

to slide, to slip down.

NBHL (1)

Թուղացան յաստուածամէտ սահմանադասութէանն՝ սահարկեալ տիրականն երկրահոլով պարապմամբ. (Ճ. ՟Բ.։)


Սահիմ, եցայ

vn.

to slip, to slide, to glide;
to flow, to be flowing, to run out, to pass over, to roll or glide on;
to be agitated, to hurry along or away, to err, to wander, to yield to;
— ի վերայ սառի, to skate;
— ի մտաց, to slip from, to escape the memory;
սահեալ անցանել, to run, to elapse, to glide away;
սահեալ աստղ, shooting star;
սահեցաւ, he slipped, his foot or feet slipped.

NBHL (2)

διέρχομαι, διαπορεύομαι, περιφέρομαι , σαλεύομαι transeo, dimoveor, agitor ῤέω fluo ἑκρέω effluo. Քերել անցանել. յածիլ, թափառիլ, շարժլիլ. տարուբերիլ. տատանիլ. յուղիլ. ծփիլ. հոսիլ. յորդիլ. վազել անցնիլ.

Եւ զեղբայրն՝ թէեւ սուղ ինչ յանցանիցէ, սահի շրջի, եւ յամենեցունց լսելիս արկանէ. (Մանդ. ՟Ժ։)


Սաղարթ, ու, ուց, ի, ից, աց

s. fig.

leaf, leafy branch;
long hair.

NBHL (2)

Սաղարթիւք ծառոց վարսաւորաց զանազանեալք ի պտուղս եւ ի տերեւս։ Ձօնեալ էր ի սօսիսն. զորոց զսաղարթուցն սօսաւիւն, եւ այլն. (Խոր. ՟Ա. 15. 19։)

Է գունեղ թագաւորել ի բոսոր՝ սաղարթուն կարմրորակ իբր խնձոր. լինի սեռ. եւ գործ. կամ ուղղ. ածական, իբր ունակ սաղարթից։


Սաղարթալի

adj.

full of leaves, leafy.

NBHL (1)

Թէպէտ երեւին կանաչ եւ սաղարթալի, այլ ոչ ունին պտուղ. (Ի գիրս առաքին.։)


Սաղարթաւոր

adj.

leaved, leafy.

NBHL (1)

Զբաղամիտ տնկոցն յարադալար սաղարթաւորաց։ Սաղարթաւոր եւ բազմոստեան արքայական անկոյն պտուղ քաղցրաճաշակԶտունկս սաղարթաւորս ի պաշտօն կռօցն՝դիւաց ձօնէին. (Երզն. քեր. եւ Երզն. մտթ.։)


Սաղարթափթիթ

adj.

sprouting, budding.

NBHL (1)

Յոքնուղէշ ընձիւղեալ բողբոջք անօրէնութեան սաղարթափթիթ. (Սկեւռ. աղ.։)


Սամիք, մեաց

s. fig.

yoke, wooden collar for draught oxen;
whip-staff, tiller-shaft, tiller ropes.

NBHL (2)

Լուծք ստուարք ամոլիցն կցորդութեան (նաւին) բաժանեցան. սամիք ուղղչացն հետոց դալարեցան. (Նար. ՟Ի՟Է։)

Իբրեւ զնաւապէտ ոք վստահ յուղղիչ եւ ի սամիս նաւին առաքիութեան նստեալ։ Զսամեաց բուռն հարկանիցեն, եւ ուղղիչս նաւին եկեղեցւոյ լինիցին։ Ամենայն ընկղմեալ կորնչիցի, յորժամ սամիքն ուղղիչ նաւին չիցեն ի միջի։ Զսամիսն ուղղիչն (կամ ուղղչին) որ շրջշրջիցէ՝ ունիցի ի ձեռինն. (Ոսկ. փիլիպ. եւ Ոսկ. տիմ. եւ Ոսկ. տիտ.։)


Սայլակառք, ռաց

s.

baggage-waggon;
ammunition-waggon.


Տխատիմ, եցայ

vn.

to grieve, to fret, to be afflicted, sorry, to deplore, to bewail;
to be in mourning for.

NBHL (1)

Սգային ի վերայ ապականացու երկրին իսրայէլի, ոչ ուղիղ մտօք տխատէին. (Նչ. եզեկ.։)


Տկարանամ, ացայ

vn.

to lose strength, to become weak, to be weakened, to decay;
to become infirm, unwell, indisposed, poorly, to fall sick;
to be incapable, unable;
to have the weakness to;
to be scandalized;
— ի հաւատս, to be of little faith;
որում —նայ եւ ոչ ինչ, nothing is impossible with Him.

NBHL (1)

Տկարացայց, եւ եղէց իբրեւ զմի ի մարդկանէ։ Տկարացան ձեռամբ եւ զարհուրեցան։ Աչք իմ տկարացան յաղքատութենէ։ Ծանկք իմ տկարացան ի պահոց։ Տկարացան ի նոսա լեզուք նոցա։ Աղեղունք հզօրաց տկարացան։ Տունն դաւթի երթայր եւ զօրանայր, եւ տունն սաւուղայ երթայր եւ տկարանայր.եւ այլն։


Տկարութիւն, ութեան

s.

weakness, debility, imbecility, infirmity;
languor, extenuation;
impotency;
indisposition, sickness;
fragility;
cf. Տկարամտութիւն;
— ածել or արկանել զաստուծով, to accuse God of weakness.


Տհաս, ից

adj. fig.

unripe, immature;
very young, ignorant, unpracticed, inexpert, raw, crude.

NBHL (1)

Արեգակնս այս անկենդան՝ զտհաս պտուղս հասուցանէ. (Նար. ՟Ձ՟Գ։)


Տղայական, ի, աց

adj.

childish, puerile, infantine;
boyish, girlish.

NBHL (1)

Լնոյր զտղայական հնազանդութիւն մօրն իւրում։ Տղայական անօսր եւ կակուղ ձայնիւ ձայնէր զնա մայր. (Տօնակ.։)


Տղտենի

cf. Տուղտ.


Տնակ, աց

s.

small house, cottage, cabin, hut.

NBHL (1)

οἱκόν domicilium, nidus. Տնիկ. փոքրիկ եւ անշուք տուն, բնակարան. խուղ. դադարք. վանք.


Տնկաբեր

adj.

bearing or producing plants or trees.

NBHL (1)

Որով երեւեալ ցամաք ամենածին ծաղկաբուղխ տնկաբերն. (Ագաթ.։)


Տնկագործ, աց

adj. s. fig.

planter, gardener;
Creator.

NBHL (1)

Բոլորեցունց տնկագործն՝ քո երկանց պտուղ ցուցեալ լինի. (ՃՃ.։)


Տնկագործեմ, եցի

va.

to cultivate, to plant.

NBHL (1)

Զամենապտուղն զայն՝ տնկագործողին տնկեալ զդրախտն։ Աճեցուսցէ ի պատիւ տնկագործողին քրիստոսի։ (Յհ. իմ. երեւ.։ Լմբ. սղ.։)


Տնկասաղարթ

adj.

well adorned with leaves.

NBHL (1)

Տնկասաղարթ մարմնոյ աստուածութեանն խառնարան. (Նար. կուս.։) (իբր ծառ կենաց, որոյ պտուղն է աստուած՝ հանդերձ սաղարթիւք մարմնոյ իւրոյ)։


Տնկասէր

adj.

fond of botany.

NBHL (1)

Եթէ տնկասէր եղեալ էր, ոչ արդեօք մերժեալ լինէր։ Եթէ տնկագործք տնկասէր լինիցին։ Այր ոմն տնկասէր տնկեաց ի պարտէզ իւր քաջ ուղէշ. (Մխ. առակ.։)


Տնկեմ, եցի

va.

to plant;
to constitute, to place, to establish, to collocate.

NBHL (1)

Ծառն՝ տնկողին է, եւ վայելչուին՝ խնամոց նորա. եւ դու ոչ ծանեար, եւ պտուղ նմա ոչ ետուր. (Վրդն. դան.։)


Տնտեսավարեմ, եցի

va.

to govern economically, wisely.

NBHL (1)

Տնտեսութիւն վարել՝ ուղղել, տնտեսել, կառավարել.


Տնտեսեմ, եցի

va.

to manage, to have the direction, to regulate;
to economize;
to govern, to rule, to dispose;
to dispense, to distribute, to provide, to administer.

NBHL (1)

οἱκονομέω administro, dispenso, dispono, rego, guberno, sollerter excogito, molior. Որպէս տնտես գործել. տնօրինել, մատակարարել. բաշխել. կարգաւորել. ուղղել. խնամել. որ այլազգ ասի զաստուծոյ, եւ այլազգաց զմարդոյ։ Զաստուծոյ զոր օրինակ,


Տնօրէն, րինի

s.

cf. Տնտես. director, manager, administrator.

NBHL (2)

οἱκονομῶν, οἱκονόμος procurans, procurator domus, dispensator, administrator . Տան օրէնսդիր, կարգաւորիչ տան մեծի՝ կամ տան աշխարհիս. որպէս տնտես, եւ տեսուչ. հազարապետ. մատակարար. հրամանատար. վարիչ. ուղղիչ. բաշխիչ. հոգացօղ. կոնոմոս. իկոնոմոս. որպէս յն. իգօնօ՛մօ, իգօնօմօ՛ն.

Եպիսկոպոսք են, եւ տնօրէնք եկեղեցւոյ։ Թագաւորական իրաւանցն տնօրէն է ուղղիչ։ Իշխանն յաղագս մարմնոց տնօրէն լինելոյ՝ հարկս հանէ յաշխարհէն։ Ընդ հակռակս եղեալ իրերաց՝ չարի եւ մեղաց միմեանց գտաք տնօրէնք. (Լմբ. պտրգ.։)


Տնօրինական, ի, աց

adj.

economical, administrative;
relating to the incarnation of our Lord;
— տեղիք, the Holy Land.

NBHL (1)

Եւ ասի տնօրինականն՝ հոգւոց՝ ուղղութիւն. (Տօնակ.։)


Տոկ, ոյ

s. adj. adv.

persistence, resistance, patience;
duration;
resisting, persisting, durable, lasting;
ի — or —ս, long, a long time;
ի — անկանել, ձգել, to be prolonged, protracted, to last;
— ունել, to have duration;
ի — կտտել or տանջել, to subject to lingering torture.

NBHL (1)

Մինչդեռ ուղիղ վարիցի նաւ, անկասկած է յընկղմելոյ, եւ ի խափանելոյ, մինչդեռ յաջող եւ տոկ օդով առաջնորդիցի. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Դ։)


Տոկոսիք, սեաց

s. fig. adv.

birth;
illegal profit, usury, exorbitant interest;
—սեօք, with usury.

NBHL (1)

Այլ առաւել՝ τόκος foenus, usura. Չար նունդ փոխոյ. անիրաւ պտուղ կամ վարձ դրամոյ ի փոխ տուելոյ. վաշխ. շարիատ.


Տոհմաթիւք, թուոց

s.

genealogy, pedigree.

NBHL (1)

γενεαλογία genealogia. Ազգահամար, ազգաբանութիւն. տոհմագիրք. ճիւղադրութիւն. ճուղագրութիւն.


Տոհմական, ի, աց

adj. s.

of good family, high-born, illustrious, noble, patrician;
national;
relation, kindred;
—ք, produce, fruit, revenue, harvest.

NBHL (2)

Մուրթքէ տոհմական էր սաւուղեան գնդին. (Մծբ. ՟Գ. (տպ. տոհմակից)։)

Հատն ցորենոյ պտղաբերէ տոհմականաւ։ Եբեր պտուղ տոհմականաւ։ Տոհմականօք բուսանի։ Ոչ վիշապք զտոհմականս արդեանց կրեն. (Ագաթ.։ Շ. խոստ.։ Լմբ. սղ.։ Եզնիկ.։)


Վիշապաձուկն, ձկան

s. zool.

otterpike, sea-dragon;
shark;
orc.

NBHL (1)

Որպէս կէտն վիշապաձուկն ի հեռաւոր եւ յանապատ ծովս բնակէ, եւ սատանայ յանպտուղ հոգիս. (Գէ. ես.։)


Վիպեմ, եցի

va.

to relate, to tell, to recount, to recite, to narrate.

NBHL (1)

Զոր եւ յոյնք վիպեն հաւաստեաւ։ Որք վիպեն հաւաստեաւ։ Որպէս վիպէ մեծ քարտուղարն ագաթանգեղոս։ Որչափ հնար էր տկար բնութեան մարդկան յաղագս աստուծոյ վիպել բանիւք. (Եւս. քր. ՟Ա։ Յհ. կթ.։ Ի գիրս խոսր.։)


Վկայասէր

adj.

fond of martyrs.

NBHL (1)

Եղբարք ոմանք երկիւղածք եւ վկայասէրք եկեալ ի գիշերի գողացան զնա։ Վկայասէր կամօք գրեաց թուղթ. (Ճ. ՟Ա.։)


Վճարումն, ման

s.

accomplishment, execution, carrying out;
delivery, release;
death;
payment, pay.

NBHL (1)

Վճարմունք ուղղութեան։ Զվճարումն ուղղութեան. (Փիլ. այլաբ.։)


Վնասեմ, եցի

va.

to hurt, to iujure, to prejudice, to damage, to bring loss or harm, to offend, to wrong, to shock, to wound;
— միմեանց, to injure one another.

NBHL (1)

Վնասիցեն զմեզ (գազանք)։ Որք վնասեն զերեւելիս եւ զաներեւոյթս յուղղութենէ։ Եւ զհարժարելոցն հոգիսն վնասեն. (Յճխ. ՟Դ. ՟Ե. ՟Ժ՟Բ։)


Վշտաբերութիւն, ութեան

s.

cf. Վիշտ.

NBHL (1)

Ձեռք՝ որ լքան ի կթել զպտուղ վշտաբեր հոգւոյ եւ մարմնոյ. (Մեկն. ղկ.։)


Վտակ, աց

s. fig.

brook, rivulet, stream, small river or current of water;
— արտասուաց, արեան, flood, stream;
— ս արտասուաց իջուցանել, to shed a flood or torrent of tears;
բազում —ս արեան հեղուլ, to cause immense bloodshed;
cf. Զեղումն.

NBHL (2)

ῤύαξ, ῤυάκιον rivus, rivulus. (որ են լծ. ընդ Առնու) ἅφεσις remissio alvei ὐδραγωγός aquaeductus διώρυξ fossa λίμνη stagnum διέξοδος exitus, transitus χείμαρρος torrens եւ այլն. (Ի Վէտ. վէժ. վազ) Վիժակ. հոսանք. ջուր յորդեալ յաղբերէ. անցք կամ ճիւղ ջրոյ. առու. ուղխ.

Բազում վտակս արեան հեղեալ։ Ի սուրբ եւ յարիւնաբուղիւ վտակաց. (Խոր. ՟Բ. 5։ Եղիշ. ՟Ը։)


Վտակահոս

adj.

streaming.

NBHL (1)

Հոսեալ իբրեւ զվտակ. ուղխօրէն բղխեալ.


Վտակարբու

adj.

watered, irrigated with rivulets.

NBHL (1)

Սահմանս վտակարբուս ուղխապարարս. (Նար. խչ.։)


Վտակօրէն

adv.

like a river, copiously, overflowingly.

NBHL (1)

Զօրէն վտակի. ուղխօրէն.


Վրանակից

adj.

dwelling in the same or a neighbouring tent.

NBHL (1)

Յուղեւորութեան վրանակիցք եւ տաղաւորակիցք պիտանացու են. (Փիլ. ել. ՟Ա. 3։)


Վրիժակեմ, եցի

vn.

to make use of defensive weapons;
— զոք, to slay with a weapon.

NBHL (1)

Իսկ յասել անդ զհուղկահարաց.


Վրիպագործիմ

vn.

to spoil, to be spoiled.

NBHL (1)

ՎՐԻՊԱԳՈՐԾԻԼ. Աւերիլ. եղծանիլ. այլայլիլ. թիւրիլ յուղղութենէ կամ ի լաւութենէ.


Վրիպութիւն, ութեան

s.

cf. Վրիպանք.

NBHL (1)

Աւռ որս միշտ է վրիպութիւն, եւ ամենասխալ տարակուսութիւն։ Զանօրէնութիւնն, զվրիպութիւնն։ Օրինակ ուղղութեան անայլայլակ վրիպութեան (այսինքն անվրէպ). (Նար.)


Վրիպումն, ման

s.

cf. Վրիպանք.

NBHL (1)

Աւռ որս միշտ է վրիպութիւն, եւ ամենասխալ տարակուսութիւն։ Զանօրէնութիւնն, զվրիպութիւնն։ Օրինակ ուղղութեան անայլայլակ վրիպութեան (այսինքն անվրէպ). (Նար.)


Տաժանաշատ

cf. Տաժանելի.

NBHL (1)

Պտուղս հիահրաշս իւրոցն տաժանաշատ կրիցն։ Դառնաբեր վիժանաց տաժանաշատ եւ աղմկեալ ծփական տատանմանց (ծովու աշխարհիս). (Վրդն. լուս.։ Ոսկիփոր.։)