hy    |   fr

Որկորաժէտութիւն, ութեան

s.

cf. Որկորամոլութիւն.

ՈՐԿՈՐԱԺԷՏՈՒԹԻՒՆ կամ ՈՐԿՈՐԱԺԵՏՈՒԹԻՒՆ. cf. ՈՐԿՈՐԱՄՈԼՈՒԹԻՒՆ.

Յաղագս որկորաժէտութեան դիւաց ... ամենայն դեւքն ընդ ճենճերս խնդալով ագահեն։ Յորկորաժէտութենէ, եւ ի ճակաճանութենէ եւ ի շուայտութենէ։ Դատարկութեամբն եւ որկորաժետութեամբն. (Նոննոս.։ Փիլ. լին.։ Պիտ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif որկորաժէտութիւն որկորաժէտութիւնք
accusatif որկորաժէտութիւն որկորաժէտութիւնս
génitif որկորաժէտութեան որկորաժէտութեանց
locatif որկորաժէտութեան որկորաժէտութիւնս
datif որկորաժէտութեան որկորաժէտութեանց
ablatif որկորաժէտութենէ որկորաժէտութեանց
instrumental որկորաժէտութեամբ որկորաժէտութեամբք