Your research : 1 result for վանատուր

Վանատուր, տրի exact entry

s.

inn-keeper, host, hospitable person;
— դիք, Jupiter hospitalis.

· Calfa

NBHL (1)

Զբարեկամս եւ զվանատուրս նոցա (գողոց եւ մարդասպանաց). (Մանդ. ՟Ի։)


Definitions containing the research վանատուր : 7 results

Ասպնջական, ի, ից, աց

s. adj.

receptacle, dwelling, inn, shelter;
hospitable, who willingly shelters strangers.

· Calfa

NBHL (1)

ξένος իբր πρόξενος, ξενοδόχος hospes իբր hospitio excipiens Հիւրընկալ. օտարընկալ. վանատուր. (ի պրս. սիփէնջ, որ է հիւր. որպէս եւ իսփէնջ. է տուրք առեալ յօտարականէ).


Հիւրասէր

adj.

fond of receiving or entertaining strangers, generous, hospitable.

· Calfa

NBHL (2)

Հիւրասէր որմզդական դիցն վանատրի. իմա՛ արամազդայ կամ դիոսի՝ որ կոչիւր հիւրասէր կամ վանատուր։

φιλόξενος hospitais, liberalis ad hospites. Սիրօղ կամ սիրով ընդունօղ հիւրոց. օտարասէր. հիւրամեծար. վանատուր. տե՛ս (՟Ա. Տիմ. ՟Գ. 2։ Տիտ. ՟Ա. 9։)


Հիւրընկալ, աց

adj.

receiving or lodging strangers, hospitable.

· Calfa

NBHL (1)

ξένιος hospitalis ξενοδόκος, ξενοδόχος hospes, qui hospites sive peregrinos excipit. Ընկալուչ կամ ընդունօղ հիւրից. ասպնջական. վանատուր. հիւրասէր. հիւրամեծար.


Վանատու, աց

cf. Վանատուր.

· Calfa


Վանատրեմ, եցի

va.

to harbour, to receive into one's house or hotel, to entertain, to welcome.

· Calfa


Վանաւոր, աց

s.

guest or host.

· Calfa

NBHL (1)

Զհրեշտակացն տէր ունիս վանաւոր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 5։ (Իսկ ՟Բ. Մակ. ՟Զ. 2. յօրինակս ինչ գրի որպէս վանատուր)։)


Օթեվանաւոր

adj. s.

hospitable;
host, innkeeper.

· Calfa

NBHL (1)

Որ ունի օթեվանս առ ընդունել զանցաւորս. վանատուր. պանդոկապետ.