ἕνοικος incola, habitator. Հիւր՝ իջեվանեալ. վանակից. յարկակից. ըստ յն. բնակ.
Զհրեշտակացն տէր ունիս վանաւոր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 5։ (Իսկ ՟Բ. Մակ. ՟Զ. 2. յօրինակս ինչ գրի որպէս վանատուր)։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | վանաւոր | վանաւորք |
| accusatif | վանաւոր | վանաւորս |
| génitif | վանաւորի | վանաւորաց |
| locatif | վանաւորի | վանաւորս |
| datif | վանաւորի | վանաւորաց |
| ablatif | վանաւորէ | վանաւորաց |
| instrumental | վանաւորաւ | վանաւորաւք |