hy    |   fr

Ստուկ

adj.

cf. Ստախօս;
adulating.

adj.

ՍՏՈՒԿ (ԸՍՏՈՒԿ). Ստախօս. ստաբան. իբր ստիչ, ստօղ.

Յանդիմանեաց զիս իբրեւ սըտուկ. (Մեսր. երէց.։)

• «գրգիռ». ունի միայն Բռ. երեմ. էջ 293։

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Խոստուկ

Նստուկ ի նստուկ

Voir tout