Definitions containing the research վ : 10000 Results

Լեռնագնաց

adj.

passing or winding among mountains.

NBHL (1)

որ գնայ ընդ լերինս. եւ Գնալով ընդ լերինս.


Լեռնադաշտ

s.

mounplain table-land.

NBHL (1)

ԼԵՌՆԱԴԱՇՏ ԼԵՌՆԱԴԱՇՏԱԿ. Լեռնային դաշտավայր, հովիտ, ծործորք.


Լեռնադաշտակ, աց

cf. Լեռնադաշտ.

NBHL (1)

ԼԵՌՆԱԴԱՇՏ ԼԵՌՆԱԴԱՇՏԱԿ. Լեռնային դաշտավայր, հովիտ, ծործորք.


Լեռնակեաց

adj. s.

mountaineer;
hermit;
— լինիմ, to live, to dwell in the mountains.

NBHL (1)

Ոչ միայն զքաղաքացիս, այլ եւ զվայրաբնակ լեռնակեացս. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Գ։)


Լեռնակեցիկ

cf. Լեռնակեաց.

NBHL (1)

Ոչ միայն զքաղաքացիս, այլ եւ զվայրաբնակ լեռնակեացս. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Գ։)


Լեռնակողմն, կողմանց

s.

mountainside, highland, mountainous country, region or place.

NBHL (2)

ὁρεινόν, -να montanum, -na. կողմն վայր տեղի լեռնային.

Առ լեռնակողմունս եւ առ ծովն բնակութիւն. (Պղատ. օրին. ՟Գ։)


Լեռնաձեւ

adj.

mountain like, very high;
— կուտակիլ, to be heaped up;
— կոհակք, waves like mountains, enormous billows.

NBHL (2)

Զգազանն ծովական լեռնաձեւ. (Եզնիկ։)

Կոհակս լեռնաձեւս յարուցանէ դիզելով ի վերայ միմեանց. (Սարգ յկ. Բ։)


Լեռնաձոր

cf. Լերանցամէջք.

NBHL (1)

Լեառն ձիթենեաց բաժանէ ի միմեանց զսուրբ քաղաքն (երուսաղէմ), եւ զերջանիկ լեռնաձորն յովափաթու. (Զքր. կթ։)


Լեռնամէջ

cf. Լերանցամէջք.

NBHL (1)

Եւ է տեղին այն լեռնամէջ վիմաց. (Խոր. առ արծր։)


Լեռնային

adj. s.

mountainous, alpine;
mountaineer, highlander.

NBHL (1)

Լեռնայինքն եւ դաշտայինքն (վայրք) բնակեալ էին. (Զաք. Է. 7։)


Լեռնանամ, ացայ

vn.

to become a mountain;
to rise like a mountain, to rise aloft, to elevate, to tower.


Լեռնանման

cf. Լեռնաձեւ.

NBHL (1)

Լեռնանման կոհակն ամեհի ծովուն. (Բենիկ.։)


Լեռնասէր

adj.

that loves the mountains, fond of mountainous country.


Լեռնացուցանեմ, ուցի

va.

to hoard, to accumulate, to heap together.

NBHL (1)

Եւ զմեզ լեռնացուցեալ բարձրացոյց ի վերայ նոցա. (Լաստ. ընթերց.։)


Լեռնոտն, ոտին

s.

foot of a mount-ain;
the country extending from the foot of mountains, lowlands.

NBHL (2)

Մտին նոքա ընդ լեռնատամբն, եւ կապեցին զաքիովր, ընկեցին զնա առ լեռնոտինն։ Զաղբիւրս ջուրցն՝ որ ելանէի լեռնոտանէ անտի. (Յուդիթ. ՟Զ. 9։ ՟Է 9։)

Բնակէ ի լեռնոտին միում ի դաշտավայրի. (Խոր. ՟Ա. 9։)


Լեսան, ի

s.

slab used by painters for grinding and mixing paints.

NBHL (2)

Քար կամ յեսան, յորոյ վերայ լեսուն ինչ ներկարք նկարիչք՝ ականագործք եւ այլն.

Յորժամ լեսու ոք զտպազիոնն ի լեսանի, ոչ կարմիր իջուցանէ զջուրն ըստ իւրում գունոյն։ Ի վերայ լեսանի սրբեն զորձաքարն. (Լեհ. իբրեւ ի գրոց Եպիփ. յղ. ականց.։ Առաք. ՟Ծ՟Գ։)


Լեսում, լեսի, լե՜ս

va. chem.

to grind, to pound, to beat, to powder, to bruise, to crush;
to levigate.


Լեսուրք

s. chem.

places water-worn by currents, or torrents;
detritus;
cinders.

NBHL (1)

Բառ անյայտ. թուիԼսեալ եւ մաշեալ վայրք յերեսաց ջրոյ.


Լերանցամէջք

s.

mountain valley, vale, dale, dell;
սառնակոյտ ի լերանցամէջս, glacier.


Լերդ

cf. Լեարդ.


Լերդաբեկեմ

va.

to frighten, to dread, to terrify, to scare.

NBHL (1)

ԼԵՐԴԱԲԵԿԵԼ. Ահաբեկ առնել յոյժ, որպէս թէ եւ զլեարդն եւ զլեղին պատառել. լեղապատառ ընել, խիստ վախցընել.


Լերդախոտ, ոյ

s. bot.

germander.

NBHL (1)

χαμαίδρυς trixago. որ եւ ԶԱՐՕՇ. Խոտ՝ որ ունի տերեւս նման տերեւոց կաղնեաց. վասն որոյ ըստ յն. ասի խամէ՛տրիս, իբրու գետնակաղին. ռմկ. կենարար.


Լերդորակ քար

cf. Լերդաքար.

NBHL (1)

Առ եզերբ ծովուն առեալ ձկանն քար լերդորակ՝ փոխանակ հացի քար տայր նմա. (Մագ. ՟Ժ։)


Լերինաթինդ

adj.

causing the mountains to tremble and quake.

NBHL (1)

Լերինաթինդ խոր վէմ ի վա, ծփին ի նոյն շտապ յորձանաց. (Նար. տաղ.։)


Լերկ, ից

adj. gr.

hairless, bald;
soft.

NBHL (1)

Լերկք (ի բաղաձայն տառս՝) տասն, պ, կ, տ, զ, ն, ծ, չ, մ, ս, ր։ Գիմն (միջակ է) ի մէջ կենի, քէի, եւ խէի. զի քան զկենն թաւ է, եւ զքէն եւ զխէն ղե՛րկ։ Եւ գայն ի մէջ տիւնի եւ թոյի. զի քան ըզտիւնն թաւ է, եւ քան զթոյն լե՛րկ։ Ձա՛յն միջակ է սէի, զայի, եւ ցոյի. վասն զի քան զսէն եւ զայն թաւ է, եւ քան զցոյն լերկ։ Ժէն (ընդ մէջ) շայի եւ չայի, զի քան զշայն թաւ է, եւ քան զչայն լե՛րկ. (Թր. քեր.։)


Լերկամարմին

adj.

whose body or skin is without hair.

NBHL (1)

Լերկ մարմնով կամ մորթով. ամազ. անփետուր. անթեփ. ողորկ.


Լերկամորթ

cf. Լերկամարմին.


Լերկանամ, ացայ

vn.

to become bald, to peel off, to come off.

NBHL (1)

Հերակլ ի ծովայնոյ լերկացեալ. որպէս ասեն, գլխացաւ, երեկորեայ առիւծ անուանեցաւ. (Միսայէլ խչ.։)


Թեւաբոյս լինիմ

sv.

cf. Թեւաբուսիմ.

NBHL (4)

Աստուծոյ ամենայն զօրութիւնքն թեւաբոյս լինին, վերին առ հայրն ճանապարհի ցանկացեալ. (Փիլ. ել.։)

Արագիլ միանգամայն ընդ թեւաբուսիլն (հոգայ զծնողս)։ Թեւաբուսեալք հաւք՝ անդէն թռչին։ Թեւաբուսեալք յերկնաւոր ցանկութենէ՝ վերամբարձայածք շրջին. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. լին.։)

Ոչ կարելն արգելուլ զթեւաբուսեալս թեւօք հոգւոյն՝ ելանել ի վեր. (Լաստ. ընթերց.։)

Թեւաբուսեալք ապաշխարութեամբ եւ պահօք՝ վերանամք. (Տօնակ.։)


Թեւաբուսիկ լինիմ

sv.

cf. Թեւաբուսիմ.

NBHL (4)

Աստուծոյ ամենայն զօրութիւնքն թեւաբոյս լինին, վերին առ հայրն ճանապարհի ցանկացեալ. (Փիլ. ել.։)

Արագիլ միանգամայն ընդ թեւաբուսիլն (հոգայ զծնողս)։ Թեւաբուսեալք հաւք՝ անդէն թռչին։ Թեւաբուսեալք յերկնաւոր ցանկութենէ՝ վերամբարձայածք շրջին. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. լին.։)

Ոչ կարելն արգելուլ զթեւաբուսեալս թեւօք հոգւոյն՝ ելանել ի վեր. (Լաստ. ընթերց.։)

Թեւաբուսեալք ապաշխարութեամբ եւ պահօք՝ վերանամք. (Տօնակ.։)


Թեւաբուսիմ, եցայ

vn.

to fledge, to get feathered;
to be winged, to have wings;
to begin to fly, to spread the wings for flight.

NBHL (4)

Աստուծոյ ամենայն զօրութիւնքն թեւաբոյս լինին, վերին առ հայրն ճանապարհի ցանկացեալ. (Փիլ. ել.։)

Արագիլ միանգամայն ընդ թեւաբուսիլն (հոգայ զծնողս)։ Թեւաբուսեալք հաւք՝ անդէն թռչին։ Թեւաբուսեալք յերկնաւոր ցանկութենէ՝ վերամբարձայածք շրջին. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. լին.։)

Ոչ կարելն արգելուլ զթեւաբուսեալս թեւօք հոգւոյն՝ ելանել ի վեր. (Լաստ. ընթերց.։)

Թեւաբուսեալք ապաշխարութեամբ եւ պահօք՝ վերանամք. (Տօնակ.։)


Թեւազգեցիկ

adj.

winged, furnished with wings, plumed, fledged.

NBHL (3)

Լինին թեւազգեցիկք ի սրովբէագոչ դասսն. (Ճ. ՟Բ.։)

Եւ եղեալ թեւազգեցիկք, ի վեր ի սուրբ սեղանն թռուցեալ բնակէին. (Փարպ.։)

Թեւազգեցիկք եղեալ՝ ի վերին օդս վերացան. (Տօնակ.։)


Թեւազգեցեալ

adj.

cf. Թեւազգեցիկ.

NBHL (3)

Լինին թեւազգեցիկք ի սրովբէագոչ դասսն. (Ճ. ՟Բ.։)

Եւ եղեալ թեւազգեցիկք, ի վեր ի սուրբ սեղանն թռուցեալ բնակէին. (Փարպ.։)

Թեւազգեցիկք եղեալ՝ ի վերին օդս վերացան. (Տօնակ.։)


Թեւազուարթ

adj.

having fine wings.

NBHL (1)

Ո՛վ խաչ թեւազուարթ. (Եպիփ. խչ.։)


Թեւաթափիմ, եցայ

vn. fig.

to be plucked;
to be put to shame.

NBHL (1)

Եւ մի՛ թեւաթափեսցի վասն բարձրութեան թռչմանն. (Առ որս. ՟Ժ՟Բ։)


Թեւալի

adj.

well feathered.

NBHL (1)

Լի թեւովք.


Թեւածածուկ լինիմ

sv.

cf. Թեւասքօղեմ.

NBHL (1)

Սրբասաց սերովբէքն հրեղէն բերանօքն թեւածածուկ եղեալ փառաւորէին. (Պրոկղ. ներբ. ղկ.։)


Թեւածեմ, ածի

vn.

to flutter, to flap the wing, to beat or flutter the wings;
to fly, to fly about;
to study, to exercise one's self, to apply one's self to;
— մորթօյ, the growing of the hairs.

NBHL (2)

ԹԵՒԱԾԵԼ. Ածել՝ այսինքն շարժել զթեւս առ ի թռչել. վերաթեւել. եւ Թեւակոխել. կրթիլ. թեկն ածել, բուռն հարկանել.

Որոց ուսեալ, եւ թեւածելով ընդ նոսա տղայոց՝ զամս սակաւս. (Խոր. ՟Գ. 52։)


Թեւակ, աց

s.

small wing, pinion;
clavicu, lacollar-bone;
skirt, lappet, fringe.

NBHL (1)

Փոքրիկ եւ տկար թեւ. եւ Թիակ ուսոց. եւ Ծակ կամ քղանցք փեղկից վրանաց. եւ փէշ, ուճ.


Թեւակիզիմ

vn.

to burn ones feathers

NBHL (1)

Յոր թռչուն ոչ վերանայ. եւ թէ ձկտի, թեւակիզեալ անկանի. (Վրդն. պտմ.։)


Թեւակից

adj.

of the same party;
allied;
— լինել, to take wing;
առնուլ զոք իւր —, to take aid.

NBHL (1)

Ապա թեւակից եղեալ արմաւն (փիւնիկ հաւ), վերանայր յերկինս. (Կոչ. ՟Ժ՟Զ։)


Թեւակոխեմ, եցի

vn. fig.

to flap, flutter or beat the wings, to soar up, to wing one's flight, to spread the wings for flight;
to try, to endeavour, to compel one's self to, to apply one's self to, to do without help;
to occupy one's self with;
to undertake, to follow;
— ի, to be bordering on;
յապստամբութիւն —, to insurge, to revolt;
յուսմունս —, to give one's self up to study;
— զմիմեամբք, to help mutually or one another, to assist each other;
ի տուրեւառս —, to devote one's self to commerce.

NBHL (4)

ԹԵՒԱԿՈԽԵՄ ԹԵՒԱԿՈԽԻՄ. πτερύσσομαι, πτερύομαι alis latera ferio, gestio πειράζω tento μελετάω exerceo me, curo, sollicitor ἑπιτηδεύω, -ομαι studeo, operam do Իբրու թեւօք կոխել եւ հարկանել զկողս՝ առ փութով յառաջ խաղալոյ. կամ բաբախել զթեւս. այն է Գուն գործել. ջանալ, հնարիլ, ձկտիլ. թեկն ածել. թեւածել. իղձ լինել. կամիլ. բերիլ. դիմել ջանիւ. նկրտիլ. կրթիլ. ընդելանիլ.

Հասեալ առաջադրութեան՝ յոր թեւակոխեաց։ Ի փառասիրութենէ թեւակոխեն յանփառութիւն։ Ի վնասակարագոյնն թեւակոխեսցէ անուսումնութիւն։ Փոյթ առաքինին՝ բնութեամբ, եւ որ թեւակոխելովն. (Փիլ.։)

Յայլ հոլովս ոճով.

Որք ոչ նախուստ կրթեալք են բոլորովին, ոչ է հնար թեւակոխել զայնպիսի աստուածաբանութիւնս. այսինքն մխիլ կամ յառաջել յայնպիսի եւ այլն. (Մագ. ՟Ի՟Գ։)


Թեւակոխութիւն, ութեան

s.

effort, eagerness, alacrity, earnestness, assiduity;
inclination;
application;
occupation, study.

NBHL (1)

Թեւակոխութիւն գովելի, կամ վնասակար, կամ ցնորական, կամ անտեղի, եւ այլն. (Մագ.։)


Թեւակոխումն, ման

s.

cf. Թեւակոխութիւն.

NBHL (1)

Թեւակոխութիւն գովելի, կամ վնասակար, կամ ցնորական, կամ անտեղի, եւ այլն. (Մագ.։)


Թեւանամ, ացայ

vn.

to fly.

NBHL (3)

πτερόομαι, ἁναπτερόομαι plumesco, volo, excitor, efferor Թեւաւոր կամ թեւազգեաց լինել. թռչիլ. եւ Լողիլ. վերաթեւել. բարձրանալ. եւ Փքանալ. վստահիլ. թեւաւորւիլ.

Ոչ անբան թռչունք, այլ բանակք հրեշտակացեալք, եւ թեւացեալք հոգւովն սրբով. (Տօնակ.։)

Ոչ ընդունայն թեւօք կիտոսին թեւացայ. (Փիլ. յովն.։)


Թեւապարեմ, եցի

vn.

to stretch wings;
to fly.

NBHL (4)

ԹԵՒԱՊԱՐԵՄ մանաւանդ ԹԵՒԱՊԱՐԻՄ. Թեւօք պարել կամ տալ պարիլ. թեւանալ. վերաթեւել.

Զյարձակումն մտաց մերոց յաշխարհական զբօսանաց յերկինս թեւապարեալ վերացոյց։ Թեւապարի յերկիրն պարգեւաց։ Թեւապարեցայ ի վերինն երուսաղէմ. (Զքր. կթ.։)

Թեւապարեալ ի տեղին, ուր հանդերձեալ է ժողովել զազգս մարդկան. (Ճ. ՟Թ.։)

Թեւապարեալ վերանան ընդ առաջ Քրիստոսի. (Շ. բարձր.։)


Թեւապարփակ

adj.

that keeps under the wings;
kept under the wings;
that protects;
protected.

NBHL (1)

Թեւապատ. ծածկելով զինքն թեւօք, կամ զայլս ընդ թեւօք.


Թեւասքօղեմ, եցի

va.

to shelter with the wings, to cover.

NBHL (4)

Թեւով որպէս քօղով պատել եւ ծածկել զինքն առ պատկառանաց (ըստ (Ես. ՟Զ. 2))

Սրովբէագունդ ջոկք աթոռոյն թեւասքօղելով ծածկեն զերեսս իւրեանց։ Յորմէ սրովբէն թեւասքօղէր. (Շար.։)

Թեւասքօղեալ զդէմս եւ զոտս իւրեանց։ Ապտակ ածէին լուսափայլ դիմին, այնմ որ սերովբէքն ի յահէն թեւասքօղէին. (Գանձ.։)

Թեւասքօղելով դիմաց ծածկութիւ. (Նար. կուս.։)


Թեւատարած

adj.

with spread wings;
— ընդունել զոք, to receive with open arms or wings.

NBHL (1)

Զթափանցիկ եւ զթեւատարած երագութիւն։ Թեւատարած եւ մշտնջենաւոր աղօթիւք. (Նար. յովէդ.։)


Թեւատեալ

adj.

cf. Թեւաթափ.