Definitions containing the research յո : 10000 Results

Դաւանումն, ման

s.

cf. Դաւանութիւն.

NBHL (1)

Հաստատէր զդաւանումնն ուղղափառութեան. (Հ=Յ. յունիս. 4.։)


Դափր՞՞՞հատանեմ

sv.

to tap, to stamp with the foot, to scrape the ground.


Դդմենի, նւոյ, նեաց

s.

pumpkin, gourd.


Դեգերանք, նաց

s. pl.

frequenting company;
evagation, distraction, dissipation.

NBHL (1)

Խափանեալ՝ եղեւ դեգեր առ յոլով քաղաքօք. (Ոսկ. գծ.։)


Դեգերիմ, եցայ

vn.

to frequent company;
to trifle;
to wander, to recreate one's self.

NBHL (1)

Որ յուսումնականին դեգերեալ է։ Որ դեգերեալ են յուսմունս իմաստասիրութեան օրինաց. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Դեդեւումն, ման

s.

vacillation, unsteadiness, uncertainty, irresolution.


Դեղահատ, ից

s.

pill, bolus;
cf. Դեղատու.

NBHL (1)

Զթովիչսն, եւ զդեղահատսն։ Դեղահատուացն։ Հմայիւք, յուռթիւք, դեղահատիւք. (Կանոն.։)


Դեղին, ղնոյ, ղնի

adj.

yellow;
fallow;
wan, pale, palid.

NBHL (1)

ὡχρός pallidus, ζακθός, χλωρός flavus, fulvus, fuscus Իբր Լեմոնի, եւ բացագոյն սալորի, եւ ծիրանի. բաց քան զկարմիր, որ խառնեալ ընդ կապոյտ՝ առնէ կանաչ. լաւն է յոսկին, եւ յոռին ի մեռեալն եւ ի դալուկն. շէկ.


Դեղձ, ից

s.

peach.

NBHL (1)

Նուռն եւ թութ, դեղձ, եւ յունապ. (Վրք. հց. ՟Ի՟Ա։ եւ Վստկ. ՟Մ՟Ծ՟Զ։)


Դեմետր, ի

s.

earth, ground, soil.

NBHL (1)

Ոմանք զերկիր (պաշտեցին), եւ դեմետր յորջորջեցին. (Տօնակ.։ Շ. բարձր.։)


Դեռ, — եւս

adv.

still, yet, to this hour;
newly, recently.


Դերայ, ի

s.

antichrist;
priest.

NBHL (1)

Փոխանորդ սուտ. որպէս դերաքրիստոս, կամ անարժան քահանայ. (որպէս եւ ռմկ. տէրայ կոչի յոմանց երէցն, զի եւ տէյր, ըստ պրս. է տաճար).


Դերանունութիւն, ութեան

s.

antonomasia.

NBHL (1)

Զառ ի կողեալ կամի յուղղոյ դերանունութենէն յինքնէ. յորժամ իշխանն եկեսցէ. զինքն անուն ձայնեն նմա։ Դերանունութեան խոտորումն ի պատիւ առեալ ընկալաւ. (Փիլ. լին. ՟Ա. 99։)


Դերբուկ, բկաց

adj. s.

rough, stiff, rude;
scabrous place.

NBHL (2)

Ապառաժք եւ դերբուկ ... ոչ պտղաբերին յորդաբուխ աղբիւրաց. (Ճ. ՟Թ.։)

Առ ի յոյժ թանձրանալ դիականցն իբրեւ զքարակոյտս դերբկաց երեւէին. (Եղիշ. ՟Զ։)


Դերեւ

adj.

eluded, vain, useless, frustrated;
—, ի —, ի —ս առնել, կացուցանել, հանել, to frustrate, to deceive, to deprive, to elude, to avoid, to render vain, to render abortive, to make useless;
to annul, to invalidate;
—, —ս լինել, ելանել, to deceive one's self, to be frustrated, to deprive one's self, to be vain, useless, to miscarry, to escape.

NBHL (3)

Մի՛ յոչ առնուլն զհայցուածսն՝ ի դերեւ կարծեսցուք զխոստումնն. (Լմբ. սղ. ՟Կ՟Ե։)

ԴԵՐԵՒ, Ի ԴԵՐԵՒ, Ի ԴԵՐԵՒՍ ԱՌՆԵԼ, ՀԱՆԵԼ, ԿԱՑՈՒՑԱՆԵԼ. χερσεύω irritum facio, reddo Ունայնացուցանել, անգործ առնել. յոչինչ դնել. եղծանել. անհետ առնել. փճացնել, աւրել.

Զվկայութիւնսն՝ որ վասն քրիստոսի, ի դերեւ հանել. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Զ։)


Դերեւանք, նաց

s. pl.

vanity, uselessness, privation, want.

NBHL (1)

Վարժօղքն (աշակերտաց) պղերգագոյնք՝ ի բարի յուսոյն միշտ լքուցանելով՝ ի դերեւանս զնոցա զառածեն զոգիս, ախմարագոյնս յոյժ գործելով։ Փարատել զտաղտկալի դերեւանս անգործութեան՝ յառաջադէմք ելով. (Պիտ.։)


Դժգունութիւն, ութեան

s.

paleness.

NBHL (1)

Զերեսաց դժգունութիւն յուսմանէ անտի ծածկեն. (Եւագր. ՟Ժ։)


Դժխեմութիւն, ութեան

s.

obstinacy, stubbornness, insolence.

NBHL (1)

ԴԺԽԵՄՈՒԹԻՒՆ գրի եւ ԴԺԽԻՄՈՒԹԻՒՆ, ԴԺԽՄՈՒԹԻՒՆ. Չարաբարոյութիւն. անզգամութիւն. ժանտութիւն.


Դժկամակ

cf. Դժկամ.


Դժկամակեմ, եցի

vn.

to be angry, displeased, tired, to dislike, to grieve;
to disobey, to oppose.


Դժկամակից լինիմ

sv.

cf. Դժկամակեմ.


Դժմիտ

adj.

malignant.

NBHL (1)

Դժմիտ դաժանին, եւ վատին եւ յոռւոյն։ Դժմիտ ասեմք զմարմնոյս սողոսկուտ բնութիւնս։ Դժմիտքն կրաբերին ի չարէն. (Երզն. քեր.։)


Դժնէատեսիլ

adj.

of a horrible aspect.

NBHL (1)

Դժնեատեսիլ գոյն, յոքնատխուր գեղ. (Նար. ՟Խ՟Ը։)


Դժնեատեսիլ

adj.

cf. Դժնէատեսիլ.

NBHL (1)

Դժնեատեսիլ գոյն, յոքնատխուր գեղ. (Նար. ՟Խ՟Ը։)


Դժնէութիւն, ութեան

s.

atrocity, asperity;
— հայեցուածոյ, hurtful aspect.


Դժոխախեռ

adj.

very bad, wicked, atrocious, fierce, wild.

NBHL (1)

Դժոխախեռ աղու եւ դագ բանիւքն վարէր։ Յանկարծակի ըմպահկելով դժոխախեռ յոխորտանօք հանգոյն մոլեկանացն։ Դժոխախեռ հայհոյութեամբքն. (Պիտ.։)


Դժոխահաւատալի

adj.

very difficult to believe.

NBHL (1)

Աներեւոյթ է, դժոխահաւատալի. (Սարգ. յուդ. ՟Ա։)


Դժոխահեռ

adj.

implacable, inexorable.


Դժոխատանջ

adj.

cruel, fierce, very tormenting.


Դժոխընկալ

adj.

obdurate, disobedient.

NBHL (1)

Միանգամայն դժոխընկալք են՝ որք վտանգինն. (Բրս. յուդիտ.։)


Դժոխք, ոց

s.

hell;
limbo;
sepulchre, tomb.


Գինարբու, աց

adj.

wine-bibber, drunk, intemperate, drunkard.


Գինեզէն

adj.

tipsy, intoxicated.

NBHL (1)

Ոչ նոյնպէս պատրիս, յորժամ զգինեզէնն եւ զարբեալն տեսանիցես, որպէս զկին մարդ, զի կաքաւիցէ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 23։)


Գինելից

adj.

tipsy, drunk


Գինեկէզ

cf. Գինեհար.

NBHL (1)

Գինեսէրք ոչ զտրտմութիւն հանդարտեցուցանեն, այլ չար ընդ չարեաց փոխանակեն. (Բրս. յուդիտ.։)


Գինեվաճառ, աց

adj. s.

tavern keeper, wine-merchant or seller;
—ք selling of wine, wine-shop.

NBHL (1)

Գինեվաճառ լինի, եւ բազում ագահութիւնս ագահեն. (Սարգ. յուդ. ՟Բ։)


Գինեվաճառիկ արուեստ

s.

commerce of wine.

NBHL (1)

ԳԻՆԵՎԱՃԱՌԻԿ ԱՐՈՒԵՍՏ. Արուեստ վաճառելոյ զգինի. գինեվաճառութիւն ի պանդոկի. յն. կապելայութիւն. καπηλεία cauponitas


Գինըմպու

cf. Գինարբու.


Գիշակեր, աց

cf. Գիշախանձ.

NBHL (1)

Բաց ի գիշակերացն, որ միշտ ուրոյն (կամ յորսոյն) կեան։ (Վեցօր. ՟Ը.)


Գիշերական, ի, աց

adj.

nocturnal.


Գիշերայած

adj.

noctivagant.

NBHL (1)

Լուսաւորեաց զգիշերայած միտս մարդկան. (Նար. յովէդ.։)


Գիշերայածու

cf. Գիշերայած.

NBHL (1)

Լուսաւորեաց զգիշերայած միտս մարդկան. (Նար. յովէդ.։)


Գիշերավար, ի

s.

Venus, the evening star;
cf. Գիշերագնաց.

NBHL (2)

Երբեմն՝ որ գիշերավարն է, առաւօտին աստղ լինի. (Սարգ. յուդ. ՟Բ։)

Իբրեւ զգիշերավարն (կամ զգիշերավառն) պայծառասցու՛ք հոգւով խաւարային կողմ աշխարհիս. (Նար. յովէդ.։)


Գիջագոյն

adj.

more damp or moist;
bleared.


Գիջային

adj.

damp, moist;
lascivious, wanton.

NBHL (1)

Փոփոխեաց զգիջային կենացն յուրախութիւն եւ ի զգուշութիւն. (Դամասկ.։)


Գիջացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Խոնաւեցուցանեմ;
cf. Տամկացուցանեմ

NBHL (1)

Արեգակն գիճացուցանէ զմոմ. (Վանակ. յոբ.։)


Գիջութիւն, ութեան

s.

humidity, moisture;
pollution, masturbation, onanism;
impurity

NBHL (2)

Դու զաստուածային զօրութիւն ի գիջութիւն աշխարհի գործու՛ն կամէիր, զի մի՛ ցամաքեալ ծաղկաթափ լիցի դդմենին. (Փիլ. յովն.։)

Հետեւեալ լինի ազատականութեան եւ բարուց գիջութիւն եւ բարեբարոյութիւն. (Արիստ. առաք.։)


Գիսաւոր, աց

adj. s.

hairy, long-haired;
comet;
Greek monk.

NBHL (2)

ԳԻՍԱՒՈՐ. որպէս Ուխտաւոր աստուծոյ, որ ոչ կտրէ երբէք զհերս. ըստ նմին եւ վանական կարգ ինչ ըստ յունաց.

Որպէս գիսաւորն (կամ հերաւորն, ի լս) սամուէլ յորժամ պարգեւեաց (մատոյց) զգառն. (Մաշտ. ջահկ.։)


Գիտակցութիւն, ութեան

s.

conscience;
knowledge.

NBHL (1)

συνείδησις, συνειδός conscientia Գիտակիցն լինել անձամբ անձին. վկայութիւն խղճի. խիղճ մտաց. խղճմտանք.


Գիտեմ, տացի

va.

to know, to perceive;
to learn, to understand;
to feel, to recognize;
to be able;
to consider, to observe, to note;
to believe;
to know, to have a carnal connection with;
ոչ —, to be ignorant of, not to know;
— զայր or զկին, to lie with a man or woman;
ոչ գիտէ զամօթ, he has no shame;
քաջ, ճարտար գիտեմ զայն, I know it throughly;
չգիտեմ, I do not know, I am ignorant of it;
գիտասջիր, know ! չ— զի՛նչ առնել, to be at a loss what to do.

NBHL (2)

εἱδέω, εἵδω, οἷδα scio, (novi), ἑπίδομαι, γνώσκω cognosco, conscius, peritus sum (գտանի եւ Գիտա՛, տացի, տացօղ) ռմկ. գիտնալ։ cf. ԳԻՏԵՆԱՄ. (լծ. եբր. իատա՛. յն. իտէ՛օ, ի՛տօ. յորմէ լտ. վի՛տէօ, տեսանեմ) Ճանաչել որպէս եւ էն. մտօք տեսանել իբր աչօք եւ ստուգութեամբ. հասու, տեղեակ լինել. ըմբռնել. մակացու կամ ակահ լինել.

Զգլխոյն՝ յոյնք ոչ զիսկզբանէն գիտեն, այլ՝ կարճ ի կարճոյ. (Կիւրղ. ծն.։)