Definitions containing the research աստուածատեսակ : 21 Results

Աստուածակերպ

adj.

godlike, in the form of God, divinely.


Աստուածանման

adj.

that resembles God, godlike.

NBHL (1)

ԱՍՏՈՒԱԾԱՆՄԱՆ θεομίμητος deosimilis, deum imitans Նման Աստուծոյ. աստուածակերպ. աստուածատեսակ. Աստուածաձեւ. գերահրաշ. սուրբ.


Աստուածատես, ից

adj.

that has seen, that sees God.


Աստուածատեսիլ

adj.

that resembles God, divine.


Բարեզարդութիւն, ութեան

s.

embellishment, ornament, finery;
reformation, reform.

NBHL (1)

Բաշխէ ըստ իւրաքանչիւր բարեզարդութեան աստուածատեսականին չափաւորութեան. (Դիոն. երկն.։)


Բարետիպ

adj.

becoming, proper;
of good figure, genteel.

NBHL (1)

Հրեշտակն է հայելի մաքուր, ընդունելով զբոլոր գեղեցկութիւնն բարետիպ աստուածատեսակութեանն. (Դիոն. ածայ.։)


Աստուածազան

adj.

divine.

NBHL (1)

θεῖος divinus, divus Աստուածանման (իբր այսինքն ալդակից գտեալ). աստուածազգի. աստուածատեսակ. աստուածարեալ. սրբազան. աստուածային. աստուածական.


Գունեմ, եցի

va.

cf. Գունաւորեմ.


Այրական, ի, աց

adj.

virile, manly.

NBHL (1)

(Մկրտեալն՝ սպիտակ զգենու), վասն զի այրականիւ եւ աստուածատեսակաւ առաքինութեամբ ի հակառակիցն՝ անզարդն զարդարի. (Դիոն. եկեղ. ՟Բ։)


Անաչեայ

adj.

blind;
without eyes;
blinded.

NBHL (1)

Անձն աստուածատեսակ եղեալ՝ յանմատոյց լուսոյն ճառագայթս ձեռնարկէ անաչեայ ձեռնարկութեամբ. (Դիոն. ածայ.։)


Ծաղկազարդեմ, եցի

va.

to adom with flowers.

NBHL (1)

Յառաջին աստուածատեսակն գեղ տերեւազգեստ ծաղկազարդ է։ Իբրեւ զդրախտ փափկութեան ծաղկազարդեցայք. (Երզն. լս. եւ Երզն. մտթ.։)


Համակարգ

adj.

put in the same order or number.

NBHL (1)

Ընդ աստուածատեսակացն համակարգ վիճակադրութիւն։ Նստեալ առանձինն ի համակարգ եղբարցն որիշ. (Լմբ. պտրգ.։)


Նախնի, նւոյ, նեաւ

adj. s. adv.

first, primitive, ancient, old;
ancient, chief;
—ք, the ancients, ancestors, antecessors, forefathers;
ի —նումն, anciently, formerly, in times past, in former ages.

NBHL (1)

Զոր եւ աստուածատեսակ նուիրակատարքն մեր ի նախնմէն աւանդութենէ խորհրդազգած եղեալ ուսուցին մեզ. (Դիոն. եկեղ.։)


Յայտնումն, ման

s.

cf. Յայտնութիւն.

NBHL (1)

Ամենայն երկնայնոցն իմացութեանց մականունութիւն՝ յայտնումն ունի իւրաքանչիւրումն աստուածատեսակ առանձնաւորութեան. (Դիոն. երկն.։)


Յանգումն, ման

s.

end, termination, close, conclusion;
cadence;
repose, rest;
meeting, rencounter;
— ածել, բերել, առնել, to put an end to, to finish, to terminate;
գալ ի —, գալ — կատարելութեան, to be perfected, to arrive at perfection.


Վերածութիւն, ութեան

s.

cf. Վերածումն.

NBHL (1)

Աստուածայնովն (այսինքն սրբազանիւք) վարագուրօք ըստ վերածութեան ծածկել։ Սրբազանիցն կարողութեանց, եւ աստուածատեսակաց վերածութեանց արմատակից արար. (Դիոն. երկն. եւ Դիոն. եկեղ.։)


Սկզբնատիպ

cf. Նախատիպ.

NBHL (1)

Եկ յետ պատկերացն յաստուածատեսակ ճշմարտութիւն սկզբնատպիցն։ Սկզբնատիպքն գեղեցկութիւնք զաստուածատեսակութիւնս մեր կերպացուցեալ. (Դիոն. եկեղ.։)


Տերեւազգեաց

cf. Տերեւազգեստ.

NBHL (1)

Տերեւազգեստ զիւրեանցլ մերկութիւնն ագուցանեն (ծառք)։ Ոստս ի ծառոց ի ճանապարհին տարածանելով տերեւազգեստ եւ ծաղկազարդս։ Յառաջին աստուածատեսակն գեղ տերեւազգեստ ծաղկազարդէ. (Ագաթ.։ Մամբր.։ Երզն. մտթ.։)


Տերեւազգեստ

adj.

clothed, covered with leaves, leafy, green.

NBHL (1)

Տերեւազգեստ զիւրեանցլ մերկութիւնն ագուցանեն (ծառք)։ Ոստս ի ծառոց ի ճանապարհին տարածանելով տերեւազգեստ եւ ծաղկազարդս։ Յառաջին աստուածատեսակն գեղ տերեւազգեստ ծաղկազարդէ. (Ագաթ.։ Մամբր.։ Երզն. մտթ.։)


Քահանայապետութիւն, ութեան

s.

dignity of a high priest, pontificate;
hierarchy.

NBHL (1)

Քահանայապետուեւիւն է՝ ըստ իս, կարգ սրբազան, եւ հանճար եւ ներգործութիւն առ աստուածատեսակ նմանութիւն, մինչ ոք քահանայապետութիւն ասիցէ, զամենեցուն միահամուռ սրբազանիցն ասէ զարգ. (Դիոն. երկն. եւ Դիոն. եկեղ.։)


Տիրապետական

NBHL (1)

Տիրապետականին աստուածատեսակութեան միշտ հաղորդեալ. (Մաքս. ի դիոն.։)