hy    |   fr

Մուրիկ

cf. Մուրացիկ.

Նոյն ընդ Մուրացիկ. մուրացկան.

Մուրիկն կոյրն։ Յամենայն աւուր մուրիկ լինին. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 12. 14։)

«մրշի, tamarix». նորագիւտ բառ, որ յիշում է Ալիշան, Վստկ. 254։

= Յն. μυρίϰη «մոշի»։

Ուղիղ մեկնեց Ալիշան, անդ։