starch.
Նաշիհ, ըստ որում ռմկ. նշաստայ, նիշաստէ։
Նշայ՝ ափ մի։ Հայենկի փոշի, եւ նշայ. (Վստկ. ՟Յ՟Ժ՟Գ. ՟Յ՟Ժ՟Դ։)
• «մի տեսակ ալիւր, օսլայ, նշաս-տայ» Վստկ. 205, 208. Մխ. բժշ. 43։
• = Արաբ. [arabic word] nisā (Կամուս, թրք. թրգմ. Գ. 939), որից նաև քրդ. nišai, nša «օսլայ»։ Բուն ծագումը տե՛ս նշաստակ։-Աճ.
• ՆՀԲ նաշիհ բառի՞ց։