terrified, dismayed, thunderstruck;
— առնել, to terrify, to frighten, to dismay;
— լինել, to be frightened or dismayed.
Որ բեկանէ ահիւ զսիրտ այլոց. ահացուցիչ. ահաւոր. սոսկալի. վախ ձգօղ, վախնալու. գօրգուլու, հէյպեթլի.
Ահաբեկ իշխանութեամբ սաստեալ։ (Ոսկ. գաղ.։)
Յահաբեկ լուսոյ ծագման քո տէր։ Յահաբեկ գալստեան Որդւոյն Աստուծոյ. (Շար.։) (Տօնակ.։)
ԱՀԱԲԵԿ ԱՌՆԵԼ, ԼԻՆԵԼ. cf. ԱՀԱԲԵԿԵՄ.
Ահաբեկ արար զամենայն զօրս աշխարհին. (Եղիշ. ՟Ա։)
Պահապանքն պակուցեալ ահաբեկ լինէին. (Շար.։)