without answer;
— առնել, to confound.
cf. ԱՆՊԱՏԱՍԽԱՆԻ.
Անպատասխան եմք առ օրէնսդիրն. (Լմբ. առակ. (նոր ձ. անպատասխանի)։)
Անպատասխան եմք ի հակառակելս. (Լմբ. պտրգ.։)
ἁναπαλόγτος. inexcusabilis. Որ չունի տալ պատասխանի ի ջատագովութիւն անձին. ափիբերան. կարկեալ. ամօթապարտ.
Անպատասխանի եմ յամենայնի. (Շար.։)
Եղեալ անպատասխանի յաստուածային հարցմանն. (Փարպ.։)
Անպատասխանի վնասապարտ. (Նար. ՟Խ՟Ը։)
Ոչ տուօղ պատասխանի. լուռ. անկարօտ պատասխանի տալոյ.
Ընդդէմ բռնադատօղ դիւացն խորհրդոց՝ բանական միտքս անլուր եղէ, եւ անպատասխանի. (Լմբ. սղ.։)
Որք սպանին զանձինս իւրեանց բարեպաշտ հոգւով, անպատասխանի կան. (Կլիմաք.։)
Անարժան պատասխանւոյ.
Զայս գիր ընթերցեալ՝ անպատասխանիս զնոսա առնէր. ասէ. ես զվիճաբանութիւն ատեամ. (Սոկր.։)