cf. Գխտոր.
ԳՂԹՈՐ որ եւ ԳԽԹՈՐ, ԳԽՏՈՐ. κηκίς galla Բերք վայրի կաղնեաց, զոր վարեն խաղախորդք, ներկարարք, եւ դեղավաճառք։ (Գաղիան.։ Վստկ. ՟Մ՟Կ՟Թ. ՟Յ՟Ա։)
Աղձնիք ունի եւ գղթոր. (Խոր.։)
Գղթոր, եւ մազտաքէ. (Մխ. դտ.։)
Որպէս ի դեղին գխտորի, եւ ի կանաչ յառջասպանէ լինի սեաւ. (Մխ. ապար.։)
• (գրուած նաև գխթոր, գխտոր. բուն ձևը յայտնի չէ) «վայրի կաղնու (quercus lusitanica Lam.) վրայի ուռեցքները, որոնցից լաւ ներկ կպատրաստուի. լտ. galla turcica Խռո. աշխ. 607. Վստկ. 114, 163. Մխ. դտ. էջ 326. Մխ. ապար., որից գղտորահամ կամ գխտորահամ «տտիպ, փոթոթահամ» Վեցօր. էջ 101, 102։
• ԳՒՌ.-երև. գխտօր, Ալշ. Մշ. գ'խտոր, Վն. կ'ըխթոր, Ախց. Կր. կխտօր, Խրբ. գ'խդ'օր. Ղրբ. կ'ըխտօր, Ակն. գ'խղէօր, Ագլ. Ոզմ. գ'ըխտուր, Մկ. գխթուր, Սլմ. կըխտէօր, հփ. կխտուր, Տիգ. քխթուր, Զթ. գ'էօխդիւր, գ'էօխդիւյ։