adj.

that dies a natural death;
— լինել, to die a natural death.

adj.

Որ Ինքնին մեռանի օրհասաւ իւրով՝ առանց բնական մահուան.

Անասուն որք ինքնամեռք լինին. (Վեցօր. ՟Թ։)