cane-brake, reedy fen;
thorny brake.
καλαμών arundinetum. Շամբ. խիտ առ խիտ եղեգունք. պրտուք, թուփք. cf. ՔԱՐԱՅ. յն. Խարաքս. ռմկ. խաշար. թ. չիթ.
Ելին ի վերայ մեր ի խարձէն։ Հրդեհս հարկանել զխարձն. (Պտմ. աղեքս.։)
Խաղք եւ շամբք, եւ թաւ խարձք, եւ խիտ մայրիք։ Ի խարձս եւ ի թաւ անտառս. (Փիլ. իմաստն. եւ Փիլ. լիւս.։)
Յափն գետոյն ... ի թաւուտ խարձնցն մամխեաց. (Բուզ. ՟Դ. 14։)
Ճարակել ի խարձին. (ՃՃ.)
Շամբ, կամ խարձ. (Վստկ. ստէպ։)
Յերկիւղէ որդւոյն ի մայրիս եւ ի խարձունս բնակէր ի թաքստի. (Մարթին.։)
• , ի հլ. (կայ նաև խարձունք, -ձանց) «եղեգնուտ, շամբ» Բուզ. 118. Փիլ. լիւս. 129. Իմաստ 6Չ. Պտմ. աղէքս. 125. Մարթին. Վրդ. առ. 193. Վստկ. 78. նոյն է և խարշ «եղեգնաշամբ» Բառ. երեմ. 140։
• ՆՀԲ (խից բառի տակ) լծ. յն. γάρας «ցից»։ Հիւնք. խրաց բառից։ ՀԲուս. § 1034 անգլ. furzy «մացառուտ»։
• ԳՒՌ.-ՀԲո։ս. § 1034 յիշում է խարձի Խտջ. «անպտուղ ծառեր, մանաւանդ անոնք՝ որոնց կը փաթթուի որթն»։-Նուպարեան, Բառ. ֆրանս. էջ 469 իբրև գւռ. բառ գիտէ խարձ «կանաչագեղ գուղձ հողի, gazons», բայց կարծեմ թիւրիմացութեան արդիւնք է։