hy    |   fr

Կարգաթող

adj. s.

unfrocked;
apostate;
— լինել, to throw off the cowl, to renounce holy orders.

adj.

Որ ի բաց թողու լքանէ զկարգ սրբազան.

Նոր կամ երկրորդ յուլիանոս եղեալ՝ կարգաթող լիներ. (Մարթին.։)