trait de fierté, d'orgueil, fierté;
faste, luxe, apparat.
γαυρίαμα gloriatio, exultatio. Պերճանալն. պանծանք. փառաւորութիւն. շքեղութիւն.
Զորս կոչէ յաստիճանս նոցա անուն պերճանաց՝ զթագադիրսն. (Վրդն. պտմ.։)
ՊԵՐՃԱՆՔ. βλακεία mollities. Խենեշութիւն զարդուց.
Մտեալ յեկեղեցին սնափառ պերճանօք եւ մոլեկան հպարտանօք . (Մանդ. ՟Դ։)
Բազում իմն պերճանք էին ի ժամանակին՝ կանանցն. այնպէս զի եւ զարամբք ելանէին չարութիւնք նոցա։ Չար ցաւք մտին ի տունս արանց առ ի կանանց հապիտ պերճանաց. (Ոսկ. ես.։)
ՊԵՐՃԱՆՔ. σεμνολόγημα gravis oratio. Նազաբանութիւն. պանածաբանութիւն.
Վստահութիւն զի՞նչ իցէ. պանծութիւն, պարծանք, համարձակութիւն, պերճանք. (Ոսկ. փիլիպ. ՟Ծ։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | պերճանք | |
| accusatif | պերճանս | |
| génitif | պերճանաց | |
| locatif | պերճանս | |
| datif | պերճանաց | |
| ablatif | պերճանաց | |
| instrumental | պերճանաւք |