Definitions containing the research ջ : 10000 Results

Սերմանահան, աց

s.

sower.

NBHL (1)

Եւ սերմանա սերմանահան քաջ զսերմանիս աւետարանին լուսոյ. (Խոր. հռիփս.։)


Սերմանաւոր, աց

adj.

provided with seed, seedy.

NBHL (1)

Դաշտքն ունին քաջաբերութիւն սերմնաւոր պտղոց. (Խոր. ՟Գ. 59։)


Սերմնահեղութիւն, ութեան

s.

voluntary pollution.

NBHL (2)

cf. Սերմերթութիւն, եւ գիջութիւն.

Սերմնահեղութիւն, եւ ապարահութիւնք, եւ գոնջութիւնք. (Անյաղթ հց. իմ.։)


Սերմնառիմ, եցայ

vn.

cf. Յղանամ.

NBHL (1)

Կին՝ որ սերմնառիցի, սրբութիւն պահիցէ։ Օրէնքն սերմնառեալ կնոջն ասացին պահել սրբութիւն։ Թէպէտեւ ոչ էր սերմնառեալ կոյսն (ասէ ոսկեբերան), այլ անհնար էր զօրինօքն անցանել (քառասնօրեայ սրբութեան). (Կամրջ.։)


Ստորոտ, ից

s.

foot of a mountain;
skirt of a robe or cloak;
train of a gown;
առ —ով լերինն, at the foot of the mountain.

NBHL (2)

Շուրջ ստորոտով լերինն սինայի։ Ի ստորոտ լերինն։ Առ ստորոտով լերինն. (Ել. ՟Ժ՟Թ. 17։ ՟Ի՟Դ. 4։ ՟Լ՟Բ. 19։)

Զքարշել ստորոտոցն, եւ զկաքաւել ոտիցն։ Վերացո՛ զստորոտս հանդերձին։ Իբրեւ մանկտւոյ հրամայեաց շուրջ զստորոտովն խափուլնի կախել. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 17։ Տէր Իսրայէլ. սեպտ. ՟Ժ՟Գ.։ Բրսղ. մրկ.։)


Ստուարութիւն, ութեան

s.

largeness, thickness.

NBHL (1)

Ստուարութիւն տանջանաց. (Ի գիրս առաքին.։)


Ստուգաբանեմ, եցի

vn. va.

to tell the truth;
to verify, to explain;
to trace the etymology or derivation of a word.

NBHL (4)

Յաղագս տեղւոյն ստուգաբանէին (խտրանօք)։ Տեսանելով զգանձսն՝ որ ի նմա, ստուգաբանէ։ Զոր առանձինն խօսէին՝ ի մէջ ածէր ստուգաբանելով. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 37. 39. եւ 4։)

Եւս եւ ըստ յն. ոճոյ՝ Ճշդիւ համար պահանջել.

Բժիշկ ոմն բնախօսէր՝ ստուգաբանելով զանուն բանջարին կոչելոյ սպանախ (որպէս թէ) սպա՛ն նախ, զի սպանանել արժան է նախ, եւ ապա զնա տալ կերակուր (հիւանդի). (Մխ. առակ. ՟Ժ՟Բ։)

Քա՛ջ մի՛տ դիր եւ զգուշութեան՝ զոր ազգէ նա ինքն մագիստոս ի մեկն. քեր.


Ստուգաբանութիւն, ութեան

s.

truthfulness, veracity;
etymology.

NBHL (1)

Ստուգաբանութիւն է լուծումն փաղառութեանց ի կատարեալ սեռ նախատիպ բառիցն։ Ստուգաբանութեան ձեւք են երեք. յիրէն, յարուեստէն, եւ ի ձայնէն. եւ յարացոյց առաջնումն՝ սափոր (որպէս թէ սափոր). երկրորդին՝ փայտատ (իբր հատ), եւ երրորդին՝ ճնճղուկ (որ ձայնէ ճը՛ն ճը՛ղ). (Երզն. քեր.։)


Ստուգագրութիւն, ութեան

s.

authentic writing;
ratification.

NBHL (1)

Բերել պատկառելով ստուգագրութիւն անպարսաւ յականջս իմաստասէր լսողաց. (Փարպ.։)


Ստուգահմուտ

adj.

very erudite, learned, most expert or skilful.

NBHL (1)

Քաջահմուտ. ներհուն.


Ստուգեմ, եցի

va.

to certify, to verify, to assure, to affirm, to aver, to prove;
to examine thoroughly, to inform oneself of the truth of, to enquire, to ascertain;
to trace etymologies.

NBHL (1)

Ստուգեաց ճշմարտիւ։ Ստուգեալ հաստատեաց ի վերջին հրեշտակէն. (Եղիշ. ՟Բ. ՟Գ։)


Ստուգութիւն, ութեան

s.

certainty, verity, assurance, verification.

NBHL (1)

Զի յիշեսցեն նոքա զստուգութիւնն, որ խնդրեաց ի նոցանէ զվրէժն։ Ստուգութիւնն աստուծոյ պահանջել գիտէ, եւ ողորմութիւն նորա կեցուցանել ճանաչէ։ Ստուգութեամբ իւրով ետ՝ որպէս եւ ուխշեաց. ողորմութեամբ իւրով գթացաւ՝ որպէս եւ կամեցաւ. (Եփր. ղեւտ. եւ Եփր. համաբ.։)


Ստուերաբանութիւն, ութեան

s.

circumlocution, ambages.

NBHL (1)

Բամբասի եւ մեծ մակադիտօղն Գրիգոր՝ ստուերաբանութեամբ դրուատեալն ի ձէնջ. (Թէոդոր. մայրագ.։)


Ստուերագիր, գրաց

s.

sketch, draught, outline;
draughtsman, pattern-drawer.

NBHL (2)

Առաջինքն ամենայն՝ ստուերագիր նկարագրութիւն էր՝ մինչ ի գալ ճշմարտութեանն. (Շ. բարձր.։)

Շրջելոյ ստուեր, ի Կոչ. ՟Ե. դնի՝ ստուերագիր։


Ստուերագրեմ, եցի

va.

to sketch, to rough-draw, to delineate, to trace;
to draw, to represent, to figure.

NBHL (1)

Զայս երկուս փրկութեան խորհուրդս եւ յառաջագոյն ստուերագրեաց աստուած յիսրայէլ։ Զնոյն խորհուրդ ստուերագրեն (կամ ստուերադրեն)։ Մովսէս ստուերագրէ յինքեան զքրիստոսի փրկութեանն խորհուրդ գործով։ Լեառն սինեայ ստուերագրէր օրինակօքն եւ կարգօքն՝ որ ի նմա եդան, զլեառն սիովն՝ ուր փրկիչն կատարեաց զճշմարտութիւնն. (Արշ.։)


Ստուերագրութիւն, ութեան

s.

sketch, delineation, outline;
sciagraphy.

NBHL (1)

Զբոլոր ստուերագրութիւնն (յովնանու) հանել ի ճշմարտութիւն (քրիստոսի)։ Ի ստուերագրութիւն քաջն հովուի (մովսէս հովիւ լինէր)։ Մովսէս սկիզբն առնէ կատարել զըստուերագրութեան փրկչին զխորհուրդն։ Որոյ մովսիսին օրինակէր եւ ստուերագրութիւն առ ի վկայութիւն մտաց մաքրութեան. (Անան. ի յովնան.։ Վրդն. ել.։ Լծ. կոչ.։ Երզն. մտթ.։)


Ստուերական, ի, աց

adj.

shady, shadowy, obscure;
figurative, symbolical;
cf. Ստուերանիստ.

NBHL (2)

σκιερός, σκιόεις umbrosus, opacus եւ adumbrativus եւ այլն. Սեպհական կամ նման ստուերի. ստուերակերպ. ուրուական. նսեմ. աղօտ. եւ Օրինակական. եւ Դիւրաշրջիկ որպէս զստուեր. եւ Նստեալն ի ստուերի.

Ի բա՛ց արա ի մէնջ զմէգն եւ զխաւարն սուերական գիշերոյ. (Եփր. աղ.։)


Ստուերակերպ

adj.

shadow-like;
figurative.

NBHL (1)

Ստուերակերպ քահանայութիւն, կամ օրէնք, կամ երջնոց մատուցումն, կամ գծագրութիւն, կամ տիպ. (Ճշ.։ Կիւրեղ. խչ։ Պտրգ.։ Սարկ. քհ. Սկեւռ. աղ.։)


Ստուերամարտութիւն, ութեան

s.

sciamachia.

NBHL (1)

Նմանեալ զըմբշամարտկացն անփորձայաղթսն, որք առ հեռիսն ի նոցանէ արիաբար ստուերամարտիկ եղեալ, եւ զօդն դատարկ քաջասրտաբար վիրօք դադարեցուցանել. (Դիոն. ածայ.։)


Ստուերանամ, ացայ

vn.

to be covered with shadow, immersed in shade, darkened, obscured;
to grow cloudy, dark.

NBHL (1)

Ցնորական խոժոռադէմ տեսիլք որպէս յանուրջս ստուերանային առաջի նոցին ի խաւարի անդ. (Լմբ. իմ.։)


Ստուերապատ

cf. Ստուերամած.

NBHL (1)

Ստուերապատեալքն տեսին զմշտենջենաւոր առաւօտուն երեւումն. (Մեկն. ղկ.։)


Ստուերապէս

adv.

like a shadow;
darkly, obscurely.

NBHL (1)

Ստուերապէս զսկզբնատիպն յինքեանս ցուցանել։ Զնմանութիւն նորին ստուերապէս պատկառէ առաջի ճշմարտութեանն բերել. (Սարկ. հանգ.։ Լմբ. պտրգ.։)


Ստուերացուցանեմ, ուցի

va.

to cover with shadow, to shadow, to shade, to darken, to obscure;
to hide, to veil, to overshadow;
to give shade.

NBHL (1)

Այլանդակ իրացն շամանդաղ ստուերացուցեալ ծմակեցոյց (զաչս)։ Թանձր ծխով զշուրջանակի վայրսն ստուերացուցեալ. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Ստռոբիլոս

s.

water-sprout;
top, whipping-top, peg-top.

NBHL (1)

Ստրովբիւղք յառաջին հարկաւորելոյ անտի՝ զոր ընդունին, շրջանս հանապազորդս առնուն, եւ ինքեանք յինքեանս շրջին. (Վեցօր. ՟Ե։)


Ստրատ

cf. Զօրավար.

NBHL (1)

Բառ յն. սդրա՛դիօս. στράτιος . Սեպհական զօրու. եւ Առաջնորդ զօրաց. exercituum praeses.


Ստրուկ, տրկաց

s.

slave;
vassal, subject, serf;
servant;
— ընդոծին, slave born in the house.

NBHL (1)

κατόχιμος possessus, vel captivus ἁνδράποδον mancipium οἱκέτης famulus οἱκογενής domi natus, vernaculus, verna δοῦλος servus, subditus. Ստորին իմն ծառայ, որպէս արծաթագին կամ մշտնջենաւոր. անկեալ ընդ ձեռամբ օտարի՝ որպէս գերի. եւ Հպատակ. ընդոծին. Տե՛ս (Ղեւտ. ՟Ի՟Ե. 42. 46. 55։ Երեմ. ՟Բ. 14։ ՟Ա. Թագ. ՟Ը. 15։)


Սրագլուխ, լխի

adj.

long-headed;
sharp-witted;
— լեառն, pinnacled mountain.

NBHL (2)

Եւ իբր Բարձրագլուխ. յանդուգն. քաջ.

Գեղեցկատեսիլ եւ առիւծադէմ, յաջողական եւ սրագլուխ, այր քաջ եւ պատերազմող. (Ուռհ.։)


Սրաթռիչ

adj.

flying swiftly.

NBHL (1)

Արագ եւ սրաթռիչ են առ ի խօսելն։ Բնութեամբ մարդ սիրող է բանի, եւ սրաթռիչ ի խօսս։ Աղօթքն զմարդ սրաթռիչ առնէ, եւ յերկինս առաջի աստուծոյ կացուցանէ. (Սարգ. յկ. ՟Դ. ՟Ը. եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Է։)


Սրախողխող

adj.

killed, slain with a sword.

NBHL (1)

Սրախողխող եղեալ ի գիրկս մարցն կատարեցան։ Երիտասարդք առաջի ծերոց սրախողխող եղեալք։ Սրախողխող լինել կամ առնել։ Սրախողխող առնէին զամենեսեան։ Աւազակք գան հարկանելով՝ սրախողխողս իսկ առնեն. (Շար.։ Լաստ. ՟Ժ՟Ա։ Պիտ.։ Ասող. ՟Գ. 13։ Ճ. ՟Բ.։)


Սրակն

adj. fig.

keen-sighted, piercing-eyed;
clear-sighted, perspicacious.

NBHL (1)

Խորհրդականութիւն սրակն եւ տեսօղ բնութեանն։ Եւ արդ ընդէ՞ր այդչափ սրակն ես։ Քաջատես եւ սրակն լինի. (Փիլ. ել. ՟Բ. 22։ Ոսկ. ղկ.։ Խոսր.։)


Սրակոտոր առնեմ

sv.

to put to the sword.

NBHL (1)

Սրով կոտորեալ. ջարդեալ. ճարակ սրոյ.


Սրահակաձեւ

adj.

curtain-shaped.

NBHL (1)

Մէգ եւ մառախուղ սրահակաձեւ շուրջ զլերամբն պատեալ. (Ագաթ.։)


Սրավարիմ, եցայ

va.

to go swiftly, to run rapidly, to hasten.

NBHL (1)

Փո՛յթ յառաջ մղիլ, վարիլ. սրավար լինել. սրանալ. եւ Հալածիլ.


Սրարբեցուցանեմ, ուցի

va.

to charm, to astound, to stun.

NBHL (1)

Բոմբիւնք շուրջ զնոքօք պահեալ սրարբեցուցանէին. (Իմ. ՟Ժ՟Է. 4։)


Սրափողոտ

adj. adv.

having the throat cut;
with one's throat cut.

NBHL (1)

Զիսահակ փրկեաց ի սրափողոտ հրակիզութենէն. այսինքն յողջակիզմանէ զենմամբ սրոյ. (Զքր. կթ.։)


Սրբագիր

s.

hagiographer;
—ք, hagiographic books.

NBHL (2)

Երրորդ դարձեալ գումարութիւն եբրայեցւոցն, զոր զսրբագիրսն կարգեն։ Սրբագրացն, Յռջբ. (՟Ա. Թագ. ըստ հերոն։)

Արի՛ որ ննջեսդ եւ այլն. եւ այս բան ի սրբագրաց վկայի. որ ոչ մեզ յայտ է. (Ոսկ. եփես.։)


Սրբազան

adj. s.

sacred;
His HoliNess, His Grace.

NBHL (1)

Զիւրաքանչիւր անկողինս ամուսնութեանն սրբազան եւ ամբողջ պատեսցեն։ Ծախելով զսիրոյն մեծարգի ջերմութիւն ի կոչեցեալն սէր ի սրբազանին յաստուած. (Պիտ.։)


Սրբական, ի, աց

adj.

holy, pure, chaste.

NBHL (1)

Տօնից, եւ կարգեալ հրամայելոց իւրաքանչիւր ոք սրբականացն (սրբութեանց), շրջացանիցն խնդրուածոց. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Սրբահամ

adj.

calm and gentle, clear and sweet.

NBHL (2)

Զի այն (ջուր)՝ մտեալ որ սրբահամն իցէ, զաղտեղին եւ զգարշն ի բաց անցուսցէ. (Ագաթ.։)

Երկիր յորժամ տղմուտ լինի, ոչ կարէ բղխել ջուր յստակ եւ սրբահամ. (Անան. զղջ.։)


Սրբահայեաց

adj.

pudic or modest-looking, pure;
perspicacious.

NBHL (1)

Խնայելով յականջս մաքրեալս, եւ (յաչս մտաց) սրբահայեաց. (Տօնակ.։)


Սրբաձիգ

adj.

abstaining rigorously.

NBHL (1)

Սրբութեամբ յերկարաձգօղ զպահս. սրբապահ. ծոմաջան.


Սրբամատոյց

adj.

offered piously, with reverence.

NBHL (1)

Աստուածային սրբամատոյցն ողջակիզի. (Պիտ.։)


Սրբամաքուր

adj.

very pure, holy.

NBHL (1)

Սուրբ եւ մաքուր. ջինջ. փայլուն.


Սրբամտեմ

vn.

to have a pure heart or mind.

NBHL (1)

Հոգին սուրբ աղաւնակերպ իջանէ, զի ուսուսցէ տեսողացն՝ սրբամտելով առ աստուած մերձենալ. (Ագաթ.։)


Սրբապահ

adj. s.

containing relics;
fasting rigorously;
reliquary, shrine.

NBHL (2)

Եւ Սրբութեամբ պահօղ զպահս առանց խորելոյ, կամ խիստ պահօք՝ զօրն ողջոյն. սրբաձիգ.

Պահք, սրբապահք, եւ ծոմապահք. պահքն այն է՝ որ զուտեաց կերակուրն (ի կենդանեաց) ոչ ուտէ. իսկ սրբապահքն է, որ եւ զնոսա ընտրէ՝ որ ի տնկոյ յառաջ գայ եւ պարարէ զմարմին, որպէս ձէթ եւ գինի եւ այլն. իսկ ծոմապահքն է ի հասարակաց կերակրոյ, որպէս ի ջրոյ, ի ցորենոյ. (Ոսկիփոր.։)


Սրբապահութիւն, ութեան

s.

rigorous abstinence.

NBHL (1)

Ելանել յամուր քաղաքն ապաստանի ի պահոցն սրբապահութեան։ Փոխանակ սրբապահութեանդ ձերոյ զերկնաւոր եւ զյաւիտենականն պարգեւեսցէ ձեզ կերակուր։ Զտիւ եւ զգիշեր մշտնջենաւոր սրբապահութեամբ. (Խոսրովիկ.։ Ճշ.։ Մեծոբ.։)


Սրբասէր

adj.

fond of holiness, loving chastity.

NBHL (1)

Սիրող սրբութեան եւ մաքրութեան. մաքրասէր. սուրբ. մաքուր. պարկեշտ. ողջախոհ.


Սրբասնեալ

adj.

cf. Սրբասուն.

NBHL (1)

Սրբասնելոցն անարատութեան։ Նախատեսութիւնս սրբասնելոց։ Սրբասնեալ ձեռաց։ Սրբասնեալ ոմն պատանի։ Ի սրբասնեալ միջոց քո ստեանց. (Նար. ՟Լ՟Դ. ՟Հ՟Ե. Նար. խչ. Նար. կուս.։)


Սրբատեսիլ

adj.

seeing clearly;
of calm, pure, holy aspect.

NBHL (1)

Սրբատեսիլ եւ սրահայեաց անպղտոր յստակութեամբ ջկտեցուցանէ զհայեցուածս. (Եղիշ. ՟Ե։)


Սրբատուն, տան

s.

vestry-room, sacristy.

NBHL (1)

Բանալ զեկեղեցին եւ զսրբատունն. (Մաշտ. ջահկ.։)