Your research : 247 Results for ր

Entries' title containing ր : 10000 Results

Անշնորհութիւն, ութեան

s.

deformity, ugliness, ill-favouredness;
ingratitude.


Անշրջելի, լւոյ, լեաց

adj.

unchangeable;
that cannot be overturned.


Անոլորտ

adj.

unbounded, unlimited, infinite.


Անողորկ

adj.

unpolished, uneven, rough.


Անողորմ, ից

adj. adv.

unpitying, imcompassionate, inhuman, barbarous, cruel, brutal. cf. Անողորմաբար.


Անողորմաբար

adv.

cruelly, barbarously, atrociously;
— չարչարել, to tyrannize.


Անորակ

adj.

without quality or accident.


Անորդի, դւոյ, դեաց

adj.

childless, heirless;
steril, barren;
— մեռանել, to die without children.


Անորդիմ, եցայ

vn.

to remain without children, to lose one's children.


Անորդութիւն, ութեան

s.

cf. Անզաւակութիւն.


Անորիշ

adj.

inseparable, indivisible.


Անորոճ

adj.

that does not ruminate or chew the cud.


Անորոշ, ի, ից

adj. adv.

undetermined, indefinite, uncertain;
vague, indistinct, confused;
inarticulate;
contingent;
Անորոշաբար.


Անորոշաբար

adv.

indefinitely;
confusedly, indistinctly;
implicitly.


Անորոշութիւն, ութեան

s.

indecision, indetermination.


Անուանադիր

adj.

that gives a name to, that names.


Անուանադրեմ, եցի

va.

to give a name to, to name.


Անուանադրութիւն, ութեան

s.

nomenclature;
անուանադրութեամբ, cf. Յորջորջանօք.


Անուանակիր

adj.

that bears the name of another.


Անուանակրութիւն, ութեան

s.

act of bearing the same name, homonymy.


Անուանարկ, աց

adj.

infamous, notorious;
shameful, scandalous, disgraceful, vile;
— առնել, to disgrace, to bring to shame, to dishonour.


Անուանարկութիւն, ութեան

s.

defamation, discredit.


Անուաւոր, աց

adj.

that has wheels, wheely.


Անունադրեմ, եցի

va.

cf. Անուանադրեմ.


Անոնկնդիր

adj.

disobedient;
contumacious.


Անունդրութիւն, ութեան

s.

disobedience;
contumacy.


Անուշադիր

adj.

inattentive.


Անուշադր

s.

sal ammoniac.

• «պաղլեղի նման մի նիւթ է թրք. և ռմկ. նշադըր» Բժշ. ունին միայն ՋԲ և ԱԲ. գործածական է և արդի գրականում։

• = Պհլ. *anōšāδur. այս բառը աւանդուած չէ պահլաւական գրականութեան մէջ, բայց նրա գոյութիւնը հաստատում է փոխառեալ ասոր. anōšāδur ձևը. հայերէն բառի հնա-գոյն ձևն էր ուրեմն *անուշադուր, որից սեռ. անուշադրի և սրանից էլ վերակազ-մուած ուղ. անուշադր։ Նոր պրս. ձևն է [arabic word] nusādir, որից փոխառեալ թրք [arabic word] nišader, վրաց. ნიმადური նիշադուրի, նյն. σισαντήρι, νισανδίρι. ռա մ. nišadir. բուլ-գար. nišadūr, ռուս. нашатырь։ Բառս հա-սել է մինչև Ֆրանսիա, ուր ըստ Marcel Devic, Diet. etym. գտնում ենք հֆրանս anotasiar, amizadir, almisadre «անուշադը». = Հիւբշ. 100։


Անուշադրութիւն, ութեան

s.

inattention.


Անուշարար

adj. s.

that makes sweet;
confectioner.


Անուորդ

s.

windlass;
gin or triangle for pullies;
engine.


Անուր, անրոց

s.

iron collar (of a pillory);
collar;
ring.

• , ո հլ. «օղակ» ՍԳը. որեռ անրա-պատ, անրափակեալ «անուրով պատած՝ փակած» Բենիկ. ծանրանուր Տօնակ. ան-րակ «վզի առաջի օղականման ոսկորները» Յոբ. լա. 22 (գրուած նաև անդրակ, ուր նր>նդր ձայնափոխութեան համար հմմա ծանր> ծանդը, մանը>մանդը ևն), կազ-մուած թարգմանաբար յն. ϰλείς բառից. որ նշանակում է «նիգ, սողնակ, կեռ, ձար-մանդ, վզի անրակ»։

• Ինճիճեան, Եղան. Բիւզ. 1820, էջ 211 ան բացասականով ո՛ւր բառից, «քան-զի անուրն գոլով պարունակաձև բոլո-րեալ, անուր ասի, իբր զի չիք նշանա-կել ի նմա, թէ ո՛ւր է սկիզբն նորա և ո՛ւր աւարտ նորա»։ Տէրվ. Altarm. 84 զնդ. agra, յն. ἀγχω «խեղդել», իբր նախահայ *անգուր ձևից։ Հիւնք. լտ. anulus։ Bugge KZ 32, 3 լտ. anus, anulus (annulus) «օղակ» և հիռլ. ainne, յետնաբար fāinne. բայց այս համեմատութիւնը ուղիղ չէ, որովհետև լտ. anus բառի նախնականն է ane-no-ըստ Walde 49։ Petersson KZ 47, 285-6 մերժելով Bugge-ի մեկնութիւ-նը դնում է հնխ. snū-ro-«կապ» ձևից, որ ծագում է հնխ. snēu-«թել ոլորել» արմատից, որի ժառանգները տե՛ս նոյն-արմատ նեարդ բառի տակ։ Մերժում է Pokorny 2, 696, ըստ որում «օղակ» և «կապ» տարբեր գաղափարներ են։ Պատահական նմանութիւն ունին ա-րաբ. պրս. քրդ. [arabic word] nir, ասոր. ❇ nirā «եզան ւուծ»։


Անուրեք

adj.

not confined to one place, unbounded, infinite;
houseless, homeless.


Անուրջք, նրջոց, ից

s. pl.

s. pl. dream, vision, revery.


Անչար

adj.

not vicious, harmless, void of malice.


Անչարութիւն, ութեան

s.

ingenuousness, goodness, simplicity of character.


Անչարչար

adj.

impassible.


Անչարչարելի, լւոյ, լեաց

cf. Անչարչար.


Անչարչարութիւն, ութեան

s.

impassibility.


Անչափագիր

cf. Անպարագիր.


Անպախարակելի, լւոյ, լեաց

adj.

irreproachable.


Անպահպանաբար

adv.

negligently, without observation.


Անպաճուճաբար

adv.

without ornament, simply, plainly.


Անպատերազմասէր

adj.

that loves not war, peaceable.


Անպատիր

adj.

not deceitful, sincere;
that cannot be deceived.


Անպատկանաւոր

cf. Անպատեհ.


Անպատկեր

adj.

without image.


Անպատուադիր

adj.

disrespectful.


Անպատուասէր

adj.

that does not love honours.


Անպատուար

cf. Անպարիսպ.


Definitions containing the research ր : 4430 Results