Definitions containing the research օ : 10000 Results

Գայթագղիմ, եցայ

vn.

to be scanda-lized, offended, to take offence, to be in a passion;
to stumble, to slip, to trip.

NBHL (1)

ԳԱՅԹԱԳՂԻՄ որ եւ ԳԱՅԹԱԿՂԵՄ, եցի, չ. σκανδαλίζομαι , προσκόπτω, ὐποσκελίζω scandalizor, labor եւ այլն. Գայթելով գլիլ, գթելով գլորիլ. ընդհարկանիլ ընդ խոչ եւ ընդ խութս, եւ կործանիլ մարմնով եւ հոգւով. թակարթիլ յորոգայթ. պղտորիլ մտօք. մոլորիլ. խոտորիլ. սահիլ, գլորտըկիլ. գայմագ, տիւշմէք, վուրուլմագ.


Գայթագղոտ

adj.

slippery, slippy, sliding;
who, is easily scandalized.

NBHL (1)

Ի յողդողդ եւ ի գայթագղոտ կարճմտութէն կանգնիլ. (Վրդն. քրզ.։ եւ Տօնակ.։)


Գայթագղութիւն, ութեան

s.

scandal;
stumble;
obstacle.

NBHL (1)

ԳԱՅԹԱԳՂՈՒԹԻՒՆ կամ ԳԱՅԹԱԿՂՈՒԹԻՒՆ σκάνδαλον Scandalum, offendiculum, laqueus, offensio որ եւ ԳԱՅԹԱԳՂԱՆՔ. Գայթումն. գթումն. եւ Որոգայթ. խոչ եւ խութ. եւ Չար օրինակ. մեղք. պակասութիւն. արգելք, վնաս, չար օրինակ. ալ, տուզագ, էնկէլ, Քէնա իպրէթ.


Գայթեմ, եցի

vn.

to stumble, to trip, to glid, to slip.

NBHL (2)

Գայթէ, եւ ունի չարն զձեռանէ նորա։ Անօրէնք գայթին եւ գայթագղին ի նոսա. (Մծբ. ՟Ժ՟Բ. եւ ՟Ժ՟Բ։)

Գայթէ եւ տկարանայ յաղօթելն. (Լմբ. պտրգ.։)


Գայլիկոն, ի, աւ

s.

trepan, awl;
wimble.

NBHL (1)

Զոմանս՝ գայլիկոնօք ծակէին զպճղունս նոցա, եւ սպանանէին. (Եփր. վկ. արեւ.։)


Գանալից

adj.

much cudgeled, punished, chastised;
— առնել, to give a heavy blow with a stick, to strike with a stick;
— լինել, to be struck with a stick.

NBHL (3)

cf. ԳԱՆԱԼԻՑ. Անդամոց գանալի վիրօք լինել. (Ճ. Ա։)

Գանալի վիրօք ապտակեալ ի բանսարկուէն. (Բենիկ.։)

Թօթափեալ զգանալից մորթն իբրեւ զհանդերձ, եւ եղեւ ողջ կատարեալ. (Հ=Յ. դեկտ. ՟Ժ՟Գ.։)


Գանահար, աց

adj.

that which beats;
— լինիմ

NBHL (1)

Որ գան հարկանէ. ծեծօղ.


Գանգատ

s.

complaint, lament, quarrel, woe, claim;
— ունել՝ առնել, cf. Գանգատիմ.

NBHL (1)

Ողորմեա՛ց մեզ սուրբ գրիգոր, լսէ՛ զգանգատ վիշապ օձիցս. (Տաղ.։)


Գանգատիմ, եցայ

vn.

to complain, to implore, to grumble;
— զմիմեանց, to quarrel together.

NBHL (1)

Զօրքն գանգատեցան, ասելով։ Նոյնպէս եւ զանն գանգատեցաւ առաջի հայոց եւ վրաց իշխանացն. (Մաղաք. աբ.։)


Գանգրահեր

adj.

curled, frizzled;
whose hair is curled.

NBHL (1)

Ոդիւսեւս սեւագոյն գանգրահեր. (Պիտ.։ եւ Վեցօր. ՟Զ։ Շիր.։)


Գանեմ, եցի

va.

to cudgel, to scourge, to whip, to thump, to beat.

NBHL (2)

τύπτω Percutio, verberibus indigne afficio, caedo Գան հարկանել. ձաղկել. խոշտանգել. չարչարել. հարկանել. բախել. ծեծել, զարնել. տէօյմէք, տայագ աթմագ, քէօթէկ պասմագ.

ԳԱՆԵԼ. πλήσσω Pungo Ձաղել. թշնամանել. պատուհասել կշտամբանօք. կծանել. յամօթ առնել. զզուել. (յորմէ ռմկ. գանիլ ՝ է զզուիլ) այըպլամագ, ազարլամագ.


Գանձահատ, աց

adj.

peculator, cutpurse, pick-pocket.

NBHL (1)

Գանձահատք, զրկօղք. (Բուզ. ՟Դ. 12։)


Գանձապետութիւն, ութեան

s.

treasury.

NBHL (1)

Պաշտօն եւ գործ գանձապահաց.


Գանձարան, աց

cf. Գանձատուն.

NBHL (4)

Զօրինակ տաճարին, եւ սենեկաց նորա, եւ գանձարանաց նորա. (՟Ա. Մնաց. ՟Ի՟Ը. 11։)

Լռութիւն՝ գանձարան բազում գիտութեան։ Հարստութիւն եւ գանձարան կրօնաւորի՝ հնազանդութիւն է. (Վրք. հց. ՟Գ. եւ ՟Ժ՟Է։)

Յիշողական պելացս՝ գանձարան միշտ ազդմանց քոց լիցի. (Մխ. աղօթ.։)

Գանձ գրիգորի աստուածաբանին, ի գծողէ այսմ գանձարանիս՝ յանմիտ կարապետէ բաղիշեցոյ. այսինքն ի շարագրողէ. զի սկզբնատառքն յօդեն զանուն իւր. (Գանձ.։)


Գանձաւոր, աց

s.

treasurer;
receiver.

NBHL (2)

ԳԱՆՁԱՒՈՐ. իբր Գանձօղ.

Մեծն պօղոս՝ յերկրի կողոպտօղն, եւ յերկինս գանձաւորն. (Ճ. ՟Գ.։)


Գառագեղ, գղի, գղաց

s.

cage, park;
menagery;
den, haunt;
prison;
դնել ի —, to shut up in a cage.

NBHL (2)

Գազանքն յորժամ ի գառագիւղն արգելուցուն. (Վեցօր. ՟Թ։)

Զոր օրինակ ոք զգազան քար ի գառագեւղ արկանիցէ. (Անան. ի յհ. մկ.։)


Գառացուցանեմ, ուցի

va.

to stretch on the ground, to lay down.

NBHL (1)

Չափեաց զնոսա պարանօք, եւ գառացոյց զնոսա յերկիր. (՟Բ. Թագ. ՟Ը. 2.)


Գառնազեն

adj. s.

belonging to the pascal lamb;
immolation of the pascal lamb, Easter.

NBHL (5)

Գառնազեն արիւնաշաղախ դրօքն. (Անյաղթ բարձր.։)

Կատարեալ զգառնազեն ստուերական մովսիսագիր օրէնսն. (Ոսկիփոր.։)

(Պասեք) զգառնազեն տօնն ասէ. օնակ.։)

Մեծին մովսէսի հրամայէ աստուած առնել յեգիպտոս ի չորեքտասանն նիսան գառնազեն. օմար.։)

Յելանելոյ անտի որդւոցն իսրայէլի եղեւ գառնազենութիւնն այն ի կրօնս իսրայէլի. (Միխ. ասոր.։)


Գառնալեզու

adj. bot.

plantain.

NBHL (1)

Գառնալեզուի ջրով զկուրծսն օծանէ. (Մխ. բժիշկ.։)


Գառնածին

adj.

that brings forth lambs.

NBHL (2)

Ծնօղ գառին. ոչխար. մաքի. խոյ.

Ի գումարտակ երամոյ գառնածին հօտից տանն լաբանու. (Նար. խչ.։)


Գառնանամ, ացայ

vn.

to become like a lamb.

NBHL (1)

Իբրեւ զգառն լինել. գուզույա տէօնմէք.


Գառնենի, ենեաց

s.

lamb-skin.

NBHL (1)

Որ գան առ ձեզ ի հանդերձս գառնենիս, եւ ի ներքոյ են գայլք յափշտակօղք. (Եփր. համաբ.։ եւ Լաստ. ՟Ի՟Բ։)


Գավարս, ի, ից

s. bot.

cornel.

NBHL (1)

Գավարսից պտուղ ճաշակս գղտորահամս ունի. (Վեցօր. ՟Ե։ Այլ է եւ ԳԱՒԱՐՍ։)


Գարգափք

cf. Գարգափումն.

NBHL (1)

Կոր. ծուռ. թիւր. (արմատ բառիցս՝ խանգար, խելագար, ցաւագար. պ. կէր, կէրա. թ. կէրի, էկրի. յն. ղօրիէս. լտ. գուռվուս, թօռվուս) Ուստի ԳԱՐ կամ Ի ԳԱՐ ՀԱՅԵԼ, է Խոժոռ նայել, կամ ընդ ակամբ. ծուռ նայիլ. էյրի պագմագ.


Գարգմանակ, աց

s.

crest, tuft, plume.

NBHL (1)

Զարդ սաղաւարտի կամ խուրի. (գուցէ իբր յն. զօրղօլօֆա. լտ. գրիսդա. թ. սօրղուճ, չէլէնկ, խըռվէշանէ, խօչիէ)


Գարեջուր, ջրոյ

s.

orgeat, beer;
հանել, յօրինել զ—, to brew, to make beer.


Գարնային, այնոյ, ոց

adj. s.

vernal, spring;
spring.

NBHL (3)

Նշոյլ առաւօտու հոգւոյ գարնայնոյ։ Մտի գարնայնոյն. (Նար.։)

Ժամանակ ծաղկոցաց գարնանւոյն օդոյ շնչմանց։ Զաւուրս գարնանայնոյն. (Փարպ.։)

Գարնանային ժամանակ, կամ ծաղիկք, ծառք, կամ բարեխառնութիւն, յեղանակ, ցօղ, եւ այլն. (Եղիշ.։ Գանձ.։ Յհ. կթ.։ Մագ.։ Նեղոս.։)


Գարնայնի, այնւոյ

adv.

cf. Գարնային. of or belonging to spring.


Գարնանաբեր

adj.

that brings spring;
that is produced in spring.

NBHL (1)

Բերօղ զգարուն, կամ յառաջ բերեալ ի գարնան. զոր օրինակ,


Գարնանագեղ

adj.

vernal;
green.

NBHL (1)

Ունօղ զգեղ վայելչութեան գարնայնոյ. կանաչագեղ.


Գարնանամուտ, մտի

s.

entrance or commencement of spring.


Գարշահոտ

adj. s. adv.

stinking, fetid;
stink;
stinkingly.

NBHL (2)

Ժանտահոտ. ժահահոտ. չարահոտ. գէշ հոտով, հոտած. ֆէնա գօգուլու.

ԳԱՐՇԱՀՈՏ ոյ. գ. Գարշ հոտ. պէտ գօգու.


Գարշանամ, ացայ

vn.

to be execrable;
to soil one's self.

NBHL (2)

βδελύσσομαι, μολύνομαι Coinquinor, polluor Պղծիլ. աղտեղանալ մարմնով կամ հոգւով. ապականիլ. խառնակիլ. մէքրուհ օլմագ, մուրտարլանմագ.

Ոչ իւիք աղտեղեօք տեսութեանցն (յն. տեսութեամբք) գարշանալ. (Նիւս. երգ.։)


Գարշանք, նաց

s. pl.

execration, abomination, horrour;
stain.

NBHL (2)

αἷσχος Turpitudo, foeditas, dedecus գարշութիւն. գործ գարշելի. ամօթ. ամօթալի ինչ.

Ի չարութեան անօսրութիւն՝ ի գարշանս եւ ի տկարութիւնս հասցէ. (Պղատ. օրին. ՟Ա։)


Գարշատեսիլ

adj.

ugly, deformed;
hideous, horrible.

NBHL (1)

Գարշատեսիլ դիմօք. (Ճ. ՟Բ.։)


Գարշելի, լւոյ, լեաց

adj.

execrable, abominable, detestable;
deformed, ugly, frightful, slovenly, dirty, filthy, fetid, loathsome, bad, base, infamous.

NBHL (2)

βδέλυγμα Abominatio Խորշելի. զզուելի. տաղտկալի. գարշ. զազիր. պիղծ. մէքրուհ, մուրտար, մէնֆուր. մանաւանդ Իր գարշ կամ ի գարշութիւն համարեալ. գարշանք. (եբր. թէօպա)

Լի եմ ամենայն գարշելեօք. այսինքն պղծութեամբք. (Վրք. հց. ՟Բ։)


Գարշեմ, եցի

va. vn.

cf. Գարշիմ.


Գարշեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to abhor;
to abhor, to detest;
to make execrable.


Գարշեցուցիչ, չի, չաց

adj.

that causes to abhor;
that abhors, detests.

NBHL (1)

Իբր Գարշ համարօղ, զզուօղ. որպէս յն. βδελυσσόμενος Abominans, qui execratur


Գարշումն, ման

s.

disgust;
abhorrence.

NBHL (1)

Կենցաղոյս գարշումն, եւ ատելութիւն նորա օծութեան է ներգործութիւն. (Լմբ. սղ.։)


Գաւազանաւոր

adj.

that carries a'stiek or sceptre;
cf. Գաւազանակիր.

NBHL (1)

Ունօղ կամ կրօղ գաւազանի՝ ըստ ամենայն առման. տէյէնէկլի, ասալը.


Գաւազանեմ, եցի

va.

to beat with a stick, to whip, to cudgel.

NBHL (2)

Գաւազանաւ գան հարկանել. ծեծել. տայագ լալմագ, տէօրմէք.

Նախ գաւազանել ըստ օրինաց ... եւ յետ այսր ի խաչ հանիցեն. (ՃՃ.։)


Գաւառակ, աց

s.

small province.

NBHL (2)

յն. խօռիօն. χωρίον Գաւառ փոքրիկ. շէնք. ագարակք. գիւղք եւ աւանք.

Ետ զմանաւազակերտ ամենայն սահմանօքն, եւ գաւառակաւն հանդերձ՝ որ շուրջ զնոքօք էր։ Ետ զջրաբաշխիս եւ զցլուգլուխ ամենայն գաւառակօքն հանդերձ. (Բուզ. ՟Գ. 4. եւ 8։)


Գաւառական, ի, աց

adj.

provincial;
native.

NBHL (1)

Բազումք ի գաւառականաց վկայէին։ Զբուն գաւառականօքս զանցուցանեմք. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. իմաստն.։)


Գաւառակից, կցի, կցաց

adj. s.

of the same province, compatriot.

NBHL (1)

Գիտեն ամենայն գաւառակիցք նորա։ Եկեալ իւրովք գաւառակցօք. (Փարպ.։)


Գաւառապետ, ի, աց

s.

governor of a province, prefect;
agent, manager;
— միմանձանց, provincial.

NBHL (2)

Եթէ որբոց գաւառապետն վախճանիցի, զայլ ոք կարգել՝ ներքոյ աւուրց տասանց ... Մինչեւ հաստատիցեն զմանկանցն գաւառապետսն. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)

Որոց մանկունք գաւառապետաց կարօտանան։ Գաւառապետք մանկանցն։ Եթէ այր եւ եթէ կին գաւառապետ գոլով։ Եթէ պարտապան ոք իցէ ի գաւառապետացն, հանդիսարանն առնէ զընտրութիւն. (անդ. ՟Ժ՟Ա։)


Գաւառապետութիւն, ութեան

s.

dignity of a provincial;
prefecture;
— վանորէից, provincialship.

NBHL (1)

Մինչեւ հնգից ամաց հասանելով գաւառապետութենէն։ Ամենայն գաւառապետութենէն, եւ որբոցն փոյթ արասցեն օրինապահք. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Ա։)


Գգուանք, նաց

s. pl.

caresses, cajolery, flattery, endearments.

NBHL (1)

Ի մէջ դաստակաց ձեռաց որպէս զմանուկ զծերն հին աւուրց գգուանօք ընկալար. (Նար. կուս.։)


Գգուեմ, եցի

va.

to caress, to cajole, to coax, to fondle, to flatter, to cocker, to dandle.

NBHL (2)

ἁγκαλίζω, ἁγκαλίζομαι, παρακαλέω Ulnis amplector, in ulnis gesto, recreo , τηθηνέω nutrio, foveo Ի գոգն կամ ի գիրկս փայփայել. սիրով գրկել. ողջագուրել. տածել մայրաբար կամ դայեկաբար. յանձանձել. սփոփել. փայփայել, շոյել. օխշամագ, գուճմագ, գուճագլամագ, սարըլմագ, պէսլէմէք.

Զիս գգուեաց որդի։ Տղայական տիօք գգուեցաք։ Աբրահամեան գոգովն գգուեալ. (Նար.։)


Գգուիչ

adj.

caressing, fawning.

NBHL (2)

Գգուօղ. ողջագուրիչ.

Տօնիչ եւ գգուիչ էր զաւակաց նորա. (Վրդն. պտմ.։)