Entries' title containing նա : 6571 results

Մատենագիր, գրաց

s. adj.

writer, author, bibliographer;
book, writing;
cf. Մատենագրական;
ընտիր —, classic author;
յոռի —, sorry writer, scrawler, scribbler;
—ք, men of letters, the literati.

· Calfa

NBHL (10)

Քաղդէացւոց մատենագիրն յիշատակէ։ Յետ որոյ զնոքումբք ածեալ մատենագիրն խօսի։ Յունաց մատենագիրք։ Յուստոս հրէից մատենագիր. (Եւս. քր.։)

Բազում ազգաց լեալ մատենագիրխ, մեք զյունացն միայն յիշեցաք զպատմագիրս. (Խոր. ՟Ա. 2։)

Կարգեալ յերամ մատենագիր արքունի դպրաց. (Փարպ.։)

Եւ իբր Մատենագրական. պատմական.

Մատենագիր գիրք. (Կոչ. ՟Դ։)

Եւ իբր Մատենագրութիւն. մատեան. դպրութիւն.

Դասակարգեա՛ ի դաս մատենագրի յանճառ երկնից արքայուդեանդ. (Շար.։)

Տուն մատենագրաց. յն. պահարան մատենից. (՟Ա. Եզր. ՟Զ. 21. 23։)

Ոչ ընդ ժամանակօք փակի, եւ ոչ ընդ մատենագիրս մտանէ. յն. ոչ ազգաբանի. (Կոչ. ՟Ժ՟Ա։)

συγγραφεύς conscriptor, auctor, historicus. Գրօղ մատենի (ըստ ամենայն առման). շարագիր կամ շարագրօղ դրեանց. պատմագիր. եւ Դպիր. գրիչ.


Մատենագրական, ի, աց

adj.

bibliographical;
historic.

· Calfa


Մատենագրեմ, եցի

va.

to write or compose a book, to put down in writing;
to book, to register, to transcribe.

· Calfa

NBHL (6)

Զչքնաղ զարմանալիսն սուտ ի նմանէ գործեալ մատենագրեցին։ Մատենագրեցաւ առ ի նոցանէն ոչ խառնիխուռն ինչ տաճարին մերոյ շինուած. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Զորոց եւ ոչ մի ոք ի նոցանէ պէտք յանձին կալաւ մատենագրել. (Խոր. ՟Ա. 2։)

Սոփերս օգտակարս եւ աշխարհակեցոյց մատենագրեաց. (Նար. մծբ.։)

Ի հարցն մատենագրեցան մանրամասն քննութեամբ. (Տօնակ.։)

Զանցեալ իրացն եղելոց՝ գիրս մատենագրալ յայտնական պատմութիւն, որ առ մեօք գործեցան. (Ագաթ.։)

ՄԱՏԵՆԱԳՐԵՄ γράφω, ἁναγράφω, συγγράφω scribo, conscribo. որ եւ ՄԱՏԵԱՆԱԳՐԵԼ. Գրել ի մատենի կամ զմատեան. ի մատենի հարկանել. ընդ գրով արկանել. յիշատակագրել. արձանագրել. շարագրել. վիպագրել.


Մատենագրութիւն, ութեան

s.

bibliography;
literature;
writing, book, work.

· Calfa

NBHL (4)

Ի քաղդէական մատենագրութենէն։ Զքաղդէացւոց մատենագրութիւն։ Ի բերոսեսեայ մատենագրութեանցն։ Արժանի եղեն մատենագրութեան։ Իւրաքանչիւր աշխարհաց մատենագրութեանց. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Նաեւ ոչ մատենագրութիւնքն դիոդորի հուպ առ մեզ են. (Խոր. ՟Գ. 1։)

Գովասանութիւն ըստ կարի մերում մաստուսցուք մատենագրութեամբս. (Շ. բարձր.։)

Մովսէս կարգեաց ի սուրբ մատենագրութեանն։ Տեղեկանալ ի սուրբ եւ ի պատուական տէրունեան մատենագրութեանց. (Պիտ.։)


Մատենադարան, աց

cf. Մատենակալք.

· Calfa

NBHL (2)

βιβλιοθήκη bibliotheca. Դարան մատենից, իբրու գրարան կամ պահարան գրոց. տուն մատենագրաց. գրատուն. դիւան. եւ Գիրք՝ յորում ամփոփին բանք մատենից առաջնոց.

Ադրիանոս յաթէնս ձմերեաց, եւ մատենադարանս գործեաց։ Սաստիկ հրայրեացք զմատենադարանսն եւ զայլ եւս բազում կողմանս այրեցին։ Որ զմատենադարանսն ժողովէր դիոդորոս սիկեղացի։ Դիոդորոս յառաջնումն ի պատմական մատենադարանին գրէ։ Ի գումարելոյ դիոդորի մատենադարանացն. (Եւս. քր.։)


Մատենակալք, լաց

s.

library;
փոքրիկ —, book-case, book-shelves.

· Calfa

NBHL (1)

Յաղեքսանդրացւոց քաղաքին ի մատենակալս դիւանացն եդեալ պահէին. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Մատենամոլ

adj. s. bookish, bibliomaniac.

· Calfa


Մատենամոլութիւն, ութեան

s.

bookishness, bibliomania.

· Calfa


Մատենայած

adj.

immersed in study or in books, well versed in literature.

· Calfa

NBHL (1)

Առ բռնութեան նաւեալք՝ մատենայած ծովուս դիպեցաք. (Ագաթ.։)


Մատենապատում

adj. adv.

told in books;
narrating in books.

· Calfa

NBHL (1)

Մատենապատում երկնաբերձ պայծառացուցեալ. (Կորիւն.։)


Մատենապետ, աց

s.

librarian.

· Calfa


Մատենասէր

s.

bibliophilist, book-fancier.

· Calfa


Մատենասիրութիւն, ութեան

s.

bibliophily.

· Calfa


Մատենաւոր

adj.

historical.

· Calfa

NBHL (1)

Այլոց մատենագիր գրոց՝ առաջին եւ երկրորդ թագաւորութեանն ընդ մի համար են։ Արդ մատենաւոր գիրք այս են. (Կոչ. ՟Դ։)


Մատենաւորեմ, եցի

va.

cf. Մատենագրեմ.

· Calfa

NBHL (1)

Լքեալ լինին ընթացք ձեռացս՝ մատենաւորել զայսր աղէտաբեր համբաւուց ցոյցս. (Արծր. ՟Դ. 2։)


Մատնագործ

adj.

done by hand.

· Calfa

NBHL (1)

Մատո՛ տէր զմատն մարդասիրութեան քում ի մատեանս այս մատնագործ՝ մեղսամակարդ մատանց մերոց (Մաշտ.։)


Մատնադրոշմ

adj.

written or sculptured by hand.

· Calfa

NBHL (1)

Նմա մովսէս յաջմէ կայր՝ տախտակն մատնադրոշմ ի ձեռին. (Վանակ. յուրախացիրն.։)


Մատնածաղիկ

s. bot. fox-glove, digitalis.

· Calfa

NBHL (1)

Չքաւորն եւ ձգելին յամենայն պատճառէ բարւոյ մատնած է. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 14։)


Մատնահատ

adj.

cutting off or amputating another's finger.

· Calfa

NBHL (1)

Ժողովեալ զդասս մանկանց՝ դիւաց եւ քրմաց եւ մատնահատաց (կամ մատնահարաց). (Կաղանկտ.։)


Մատնամուխ

adj.

thrusting in one's finger;
— զզուանօք փսխել, to provoke vomiting with the finger.

· Calfa

NBHL (1)

Զծանրութիւն սրտիս մատնամուխ զզուանօք փսխել. (Նար. ՟Զ։)


Մատնանիշ

cf. Մատնացոյց.

· Calfa


Մատնանշան ծաղկեցուցանեմ, ուցի

va.

to write, to compose, to trace.

· Calfa

NBHL (2)

Մատամբ նշանակեալ. կամ Ինքնադրոշմ. կամ Մատնաչափ իմն.

Յիշատակարանս առանձին մատնանշան ծաղկեցուցանել. (Կորիւն.։)


Մատնաշուրթն

s. med. whitlow, panaris, felon.

· Calfa


Մատնաչափ, ի

adj. s.

a finger's width or depth;
inch, digit, finger.

· Calfa

NBHL (1)

Մատնաչափ են բանքս քանակութեամբ, այլ զողջոյն տիեզերաց ուսմունս ի ներքս ունին. (ՃՃ.։)


Մատնացոյց

adj. fig.

pointing at, indicating with the finger;
— առնել, լինել, to point at, to addict, to indicate;
to betray;
to deride, to scoff, to ridicule, to quiz, to make a laughing-stock of.

· Calfa

NBHL (8)

ՄԱՏՆԱՑՈՅՑ ԱՌՆԵԼ, եւ ԼԻՆԵԼ. Մատամբ ցուցանել. նշանակել. եւ Նշաւակել. մատով ցըցնել.

Ահա բառդ՝ ստուգութեան եւ մատնացոյց առնելոյ է։ Մատնացոյց առնէ զիւրսն խնդութեամբ էմմանուէլն, թէ ահա ես եւ մանկունք իմ. (Գէ. ես.։)

Ակնարկէին միմեանց, մատնացոյց առնէն զնա։ Գայ հոգին սուրբ ի նմանութիւն աղաւնոյ մատնացոյց առնելով զմկրտեալն. (Եփր. ծն.։ Ոսկ. ծն.։ Զքր. կթ. մկրտ.։)

Մատնացոյց առնէ, թէ այդ է ուղին. (Տօնակ.։)

Տարացուցիւ իբր մատնացոյց եղեալ մարգարէն խօսի ընդ բեթղահէմ. (Երզն. քեր.։)

Զաչս ի վեր համբարձեալ՝ ձեռամբ մատնացոյց լինէին. (Սիսիան.։)

Մատնացոյց առնեմք միմեանց, եւ ասեմք, ա՛յս այն անուն է, եւ այս ա՛յն. (Մաշկ.։)

Անառակութիւնն մատնացոյց առնէ զիս. (Ոսկ. ղկ.։)


Մատնափոխ խաղացոմն

s. mus. fingering, playing on, touching.

· Calfa

NBHL (1)

Խօսիմք նուագարանքս քո, մատնափոխ խաղացմամբ փոխեալ զձայնս մարմնական յերգս հրեշտակաց. (Թէոփիլ. ՟խ. մկ.։)


Մատրանապետ, աց

s.

chaplain.

· Calfa


Մատրանապետութիւն, ութեան

s.

chaplainship.

· Calfa


Մարանաթայ

s.

Maran-atha, it signifies the Lord comes, or, the Lord is come;
(it was a form of threatening, cursing or anathematizing among the Jews).

· Calfa

Etymologies (3) · Adjarian

. նզովքի մի բանաձև, որ մէկ անգամ գործածուած է Ա. կոր. ժզ. 22։ «Եթէ ոք ոչ սիրէ զտէր Յիսուս, եղիցի նզով-եալ. մարանաթայ». յոյնն ունի εί τις օῦ φι-λεῖ τὸν Kკριον Γησοῦν жριστὸν, ήτω ανάϑεμα, μαραν άϑά։

= Արամ. [other alphabet] [syriac word] mār-an atā «Տէր մեր գայ» դարձուածքից, որ Ս. Գրքի թարգ-մանութեան ժամանակ՝ յն. μαρὰν άϑά' ձևև վրայից տառադարձուել է հայերէն (Sopho-Hles 733)։-Հիւբշ. 325։

Հներից ուղիղ են մեկնում Մեկն. ա. կոր., Մանդ. սիր. 6 (մարան «տէր», աթայ «եկն», այսինքն Տէր եկն), Երզն, մտթ. 518 (Մարանաթայ, այսինքն Տէր գալոց է, զգոյշ կացէք)։ Նորերից նախ ՀՀԲ, Աւետիքեան՝ Մեկն. թղթ. Պօղոսի Ա. 1070 և ՆՀԲ։

NBHL (2)

Եթէ ոչ ոք սիրէ զտէր յիսուս, եղիցի նզովեալ. մարանաթայ. (՟Ա. Կոր. ՟Ժ՟Զ. 22։)

Եւ զի՞նչ իցէ մարանաթա՛յ. տէր եկն. եւ է՞ր վասն զայս ասէր. զի զտնտեսութեան զբանն հաստատեսցէ (ըստ կրկնակի գալստեանն)։ Մարանաթայ, այսինքն տէր գայ, մի՛ անյոյս լինիք, եւ ըստ արժանեացն հատուցանէ. (Մեկն. ՟ա. կոր. ըստ ոսկեբեր. եւ ըստ այլոց։)


Մարգարէանամ, ացայ

vn.

to prophecy;
to predict, to foretell;
to play the prophet, to counterfeit.

· Calfa

NBHL (4)

Հանգեաւ հոգին ի վերայ նոցա, եւ մարգարէացան ի բանակին։ Մարգարէաց ի վերոյ նոցա։ Որդի՛ մարդոյ մարգարէա՛ ի վերայ գովգայ։ Մարգարէասցիս ամենայն տանն յուդայ զամենայն բանսդ։ Ի մարգարէանալն զբանս զայսոսիկ։ Մարգարէասցին ի վերայ նոցա զամենայն զպատգամս զայսոսիկ.եւ այլն։

Միանգամայն մարգարէանայ եւ զառյապայ լինելոցն։ Ի դէմս աղօթից մարգարէանայ զփրկչին խորհրդոյ, եւ զմիջնորդէն մերոյ կենացս. (Իսիւք.։)

Կամ արտաքուստ աստուածարեալ երեւիլ. կոկոզանալ. յայլոյ խելս. փրփրիլ եւ անկանիլ. տե՛ս (՟Ա. Թագ. ՟Ժ՟Թ. 10=24։)

προφητεύω propheto, -tizo, vaticinor χρηματίζω oraculum edo, responsum do. Մարգարէ լինել կամ ձեւանալ. գուշակել. նախաձայնել, աստուածարել եւ խօսել զպատգամ որպէս ճշմարիտ մարգարէ.


Մարդաբնակ, աց

adj.

inhabited by man.

· Calfa

NBHL (6)

Ուր իցէ բնակութիւն մարդկան.

Մարդաբնակ աշխարհն՝ թափուր ի բնակչաց։ Մարդաբնակ տեղիքն փախուցեալ՝ ի քաղաքն անի ժողովեցան. (Լաստ. ՟Ժ. ՟Ժ՟Է։)

Յայնկոյս մարդաբնակ՝ զկինոբայ աշխարհն. (Մխ. այրիվ.։)

Արտաքոյ վայրաց մարդաբնակ աշխարհիս. (Պիտառ.։)

ՄԱՐԴԱԲՆԱԿ. որպէս Նա՝ յորում մարդաբնակ ոք բնակեալ իցէ. որում անմարթ է լինել.

Ապա մարդաբնակք եղաք, եւ ոչ աստուածաբնակք ... մարդն ի մեզ ոչ կարէ բնակել. (Սանահն.։)


Մարդանամ, ացայ

vn.

to become man, incarnate, to take human flesh or nature.

· Calfa

NBHL (4)

Իջեալ ի յերկնից՝ մարմնացաւ մարդացաւ. (Հանգ.։)

Զիա՞րդ նախ քան զմարնանալն եւ զմարդանալ ասէք ընդունակ գոլ չարչարանաց եւ մահու. (Աթ. ՟Դ։)

Ըստ յն. ոճոյ, եւ Մարդակերպ երեւիլ աստուծոյ կամ հրեշտակի. վասն որոյ ըստ կրկին նշանակութեան ասի.

ἁνθρωπέομαι, ἑνανθρωπέω homo fio, humanam naturam induo, assumo. Մարդ լինել բանին աստուծոյ. առնուլ կամ զգենուլ զմարդկային բնութիւն. ներմարդանալ. մարմնանալ.


Մարթանամ, ացայ

vn.

cf. Մարթեմ.

· Calfa

NBHL (1)

cf. ՄԱՐԹԵՄ, ացի. չ. Թռչուն մի անասուն անբան, որ ոչ երբէք մարթանայ բանիւք օրհնել զաստուած. (Կոչ. ՟Ժ՟Ը։)


Հզօրանամ, ացայ

vn.

to grow stronger, to become more powerful, to make or render oneself potent, mighty;
to gather strength, to be strengthened.

· Calfa

NBHL (4)

Հզօրացաւ ռոբովամ ամս երիս։ Հզօրացաւ եզեկիա, եւ շինեաց զամենայն պարիսպս կործանեալս։ Հզօրացան նոքա ի վերայ ամենայն թագաւորութեանց։ Զի լիցի հզօրացեալ տէրութիւնս մեր Զի էք դուք հզօրացեալ.եւ այլն։

Հզօրանամք ի նմանէ հոգւովն. (Լմբ. սղ.։)

Աստուծոյ անտես առնելով հզօրացաւ նա։ Զհզօրացեալ դիւացն բաժանեսցէ զաւար. (Իգն.։ Աթ. ՟Թ։)

ἱσχυρός εἱμι fortis sum κατισχύω, κατακρατέω confortor, praevaleo. Զօրանալ. զգենուլ զզօրութիւն. արիանալ. զօրաւոր գտանիլ. ուժ առնել կամ ունենալ, կտրիճ ըլլալ, ուժովնալ.


Հիանալի

adj.

wonderful, surprising, marvelous, astonishing, stupendous, ravishing, charming.

· Calfa

NBHL (3)

Հիանալոյ արժանի. սքանչելի. սխրալի.

Նշանն յոյժ փառաւոր էր եւ հիանալի. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 20։)

Ահագին միանգամայն եւ հիանալի։ Իբրեւ զհիանալի գործս սքանչելեաց։ Հիանալիք բազմաժողովն ցուցանիլ լսողաց. (Պիտ.։)


Հիանամ, ացայ

vn.

to wonder, to marvel, to be astonished, surprised, amazed;
to fall into ecstasies or raptures, to fall from the clouds;
հիացեալ զարմանամ, I am lost in wonder, I am filled with admiration.

· Calfa

NBHL (4)

Հիացաւ իբրեւ ժամ մի։ Կայի հիացեալ։ Եւ եղեւ ընդ հիանալն նոցա վասն այնորիկ։ Հիանային վասն նոցա, թէ զի՞նչ արդեօք լինիցի այն.եւ այլն։

Մեծաւ ահիւ հիանալ։ Հիացեալ երկնչել։ Զարմանալ եւ հիանալ։ Հիանալ եւ սքանչանալ. (Մանդ.։ Սարգ. եւ այլն։)

Հիանամ, թէ ի՞բր ոչ այրիմ. (Նար. ՟Լ՟Գ։)

(լծ. հյ. ահի, վհի, ի՛հ, հի՛մ) Բերանաբացեալ կալ զարմացմամբ եւ ահիւ. ապշիլ. պակնուլ. սքանչանալ. յակճիռս կալ. թմբրիլ. ընդարմանալ. պաղիլ մնալ արմննալով ու վախնալով. ... Ի թարգմանութիւնս դնի որպէս յն. ἁπήνεομαι, κατανύσσω, διαπορέω obstupesco, compugnor, sileo, haesito եւ այլն.


Հիաչքնաղ

adj.

of marvelous beauty.

· Calfa

NBHL (2)

Հիանալի չքնաղութեամբ. գեղահրաշ.

Մի՛ անտեսիլ կացուցաներ զիս ի հիաչքնաղ հրապարակաց հրաբուն սեռից. (Բենիկ.։)


Հիմնադիր, դրաց

s.

founder;
institutor.

· Calfa

NBHL (3)

Սոքա եկեղեցւոյ հիմնադիրք. (Նար. առաք.։)

Հիմնադիր սուրբ հաւատոյ. (Շար.։)

Հիմնադիրք աւետարանիս. (Երզն. ՟ժ. խորան.։)


Հիմնադրեմ, եցի

va.

to found, to build, to lay the foundations;
to institute, to establish.

· Calfa

NBHL (4)

Հիմն դնել, արկանել. հիմնարկել. հիմնել.

Հիմնադրեալ զչքնաղագեղ զեկեղեցին. (Յհ. կթ.։)

Բարենշան կերպիւ հիմնադրեաց։ Ի քէն հիմնադրեաց զսկիզբն մարդեղութեան. (Նար. խչ. եւ Նար. կուս.։)

Զհակատս անխրամատելի հիմնադրեցի ի վերայ իմանալի վիմիդ. (Ճ. ՟Ա.։)


Հիմնադրութիւն, ութեան

s.

foundation;
establishment, institution.

· Calfa

NBHL (3)

Դրութիւն պիման. հիմնարկութիւն. սկիզբն շինութեան.

Մայր հիմնադրութեան հաստատութեան եկեղեցւոյ. (Նար. կուս.։)

Քանոն հաւատոյ, եւ չափ աստուածպաշտութեան եւ հիմնադրութեան. (Երզն. լս.։)


Հիմնայատակ առնեմ

va.

to demolish, to raze, to level with the ground.

· Calfa

NBHL (1)

Զպարիսպն հիմնայատակ արարին. (Զենոբ.։)


Հիմնական, ի, աց

adj.

fundamental.

· Calfa


Հիմնաձայն

s. adj. mus. tonic.

· Calfa


Հիմնանամ, ացայ

vn.

to be founded, established, built.

· Calfa

NBHL (10)

Եկեղեցեաց հիմնանալ։ Եկեղեցիք հիմնացեալ գոն. (Աթ. խչ.։ Կիւրղ. կուս.։)

Զհիմնացեալսն, որ են առաքեալքն եւ մարգարէքն. (Ագաթ.։)

Երկոտասան քարանցն հիմնացելոց. (Յհ. իմ. եկեղ.։)

ի հաստատութիւն յուսոյդ հիմնացեալ անսասանելի։ Որ ի բան քո զօրեղ հիմնացեալ ունիս զամենայնսն. (Նար. ՟Ժ՟Թ. ՟Կ՟Գ։)

Հիմնացեալ հաւատով. (Յհ. իմ. երեւ.։)

Աւանդութեամբ հարցն առ մեզ հաստատեալ հիմնանայ. (Կանոն.։)

Յորոյ վերայ երկիրս հիմնացեալ հաստատեալ է. (Կիւրղ. ծն.։)

ՀԻՄՆԱՑԵԱԼ՝ դնի եւ իբր Հիմնացուցեալ.

Զամբիծ հաւատս հիմնացեալ հաստատեաց. (Յհ. կթ.։)

Զոր ի սինա հիմնացեալ արմատացոյց ի միտսն մովսէսի. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Հիմնապէս

adv.

fundamentally, thoroughly, to the bottom.

· Calfa

NBHL (1)

Հիմնապէս արարչագործէր զիմաստս ապագայիցն. (Նչ. եզեկ.։)


Հիմնարկ

cf. Հիմնադիր.

· Calfa


Հիմնարկու, աց

cf. Հիմնադիր.

· Calfa


Հիմնարկեմ, եցի

va.

cf. Հիմնադրեմ.

· Calfa

NBHL (3)

Թաւալեցոյց երկոտասան վէմ, եւ հիմնարկեաց. (Ճ. ՟Ա.։)

Անդ հիմնարկեալ զհիմն տաճարի։ Զոր հիմնարկեալ նորոգեաց։ Ի հիմնարկել զաստուածակերտ փարախն։ Ձեռնարկէ հիմնարկել զնա. (Խոր. առ սհկ. արծր.։ Փարպ.։ Յհ. կթ.։ Արծր. ՟Ե. 7։)

Ի վերայ հրեշտակական փառաբանութեանցն հիմնարկելով զօրհնութիւնս զայս. (Ի գիրս խոսր.։)


Հիմնարկութիւն, ութեան

s.

cf. Հիմնադրութիւն.

· Calfa

NBHL (5)

Ոչ առնէր յայտ հիմնարկութեան հետ. (Ագաթ.։)

Հիմնարկութիւն առնէին սրբոյ եկեղեցւոյ. (Ճ. ՟Ա.։)

Առաքելոց ձեռինն աջոյ բարեյարմար հիմնարկութիւն. (Նար. ՟Հ՟Ե։)

Հիմնարկութիւն աշխարհի, կամ տարրեղէն գոյացութեանց. (Վդն. ել։ Սկեւռ. ես.։)

θεμελίωσις fundatio. Հիմնարկելն, իլն. հիմնադրութիւն.


Հիմնացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Հիմնեմ.

· Calfa

NBHL (10)

Ի սկզբանէ զերկիր հիմնացուցեր։ Յորժամ հիմնացուցանէր զերկիր. (Կիւրղ. գանձ.։ Առ որս. ՟Ժ՟Բ։)

Զսեղանս եւ զաւազանս անշարժաբար հիմնացուցանել. (Յհ. իմ. ատ.։)

Յայսմ ի սուրբ լերանս վերայ տէր մեր հաստատեալ հիմնացոյց զեկեղեցի իւր. (Եպիփ. սղ.։)

Անյողդողդելի հաւատով զնորայն հիմնացուցին զեկեղեցի. (Յհ. իմ. երեւ.։)

Հիմնացուցեր զեկեղեցի. (Ժմ. ձ։ Գանձ.։)

Հիմնացուցեալ եւ հաստատեալ եղեւ եկեղեցի քրիստոսի իվերայ վիմին հաւատոյ. (Խոսրովիկ.։)

Հիմնացուցեալ կանգնեցին ի տեղւոջն վանս. (Փարպ.։)

Հաստատէ, եւ որպէս հիմնացուցանէ յաստուած. (Մաքս. ի դիոն.։)

Հիմնացո՛, եւ բեւեռեա՛ յերկիւղ քո եւ ի սէր. (Բրս. ճշ. ձ։)

ՀԻՄՆԱՑՈՒՑԱՆԵՄ θεμελιόω fundo. որ եւ ՀԻՄՆԵՑՈՒՑԱՆԵԼ. Տալ հիմնանալ. հիմնաւորել. հիմնել. հիմնարկել. հաստել. հաստատել, ամրացուցանել.


Definitions containing the research նա : 10000 results

Անտառախիտ

s. adj. strong, tough;
thick;
bushy;
woody.

· Calfa

NBHL (6)

σύμφυτος, δασύς, κατάσκιος. consitus, una plantatus, densus, umbrosus. Ուր իցէ անտառ խիտ. մացառոտ. տնկախիտ եւ հովանաւոր վայր.

Ամենայն բլուրք անտառախիտք եղիցին. (Ամովս. ՟Թ. 13։)

Յանտառախիտս մայրից դաշտացն. (Ոսկ. յհ. նախերգ.։)

Զանտառախիտս իւր արձակեաց ընդ ամենայն փայտս դաշտին. (Եզեկ. ՟Լ՟Ա. 4։)

Մի՛ ոք ի ձէնջ ճանապարհ, մի՛ ոք ի ձէնջ անտառախիտ փշոց. յն. փշովք լցեալ. (Ոսկ. յհ. նախերգ.։)

Խլեն ի գետնոյն զամենայն փշաբեր եւ զանտառախիտ բանջարսն. (Վստկ. ՟Բ։)


Անտառամոլ

adj.

become a forest, overgrown with wood.

· Calfa

NBHL (1)

Ապառաժուտ ոք իցէ, եւ փշօք անտառամոլ։ Որ զզանազան տեսակ ախտիցն անտառամոլ առնէ. (Նիւս. երգ.։)


Անտարակոյս

adj. adv.

indubitable, certain;
without doubt, without difficulty.

· Calfa

NBHL (2)

Ուր չկայցէ տարակոյս. անյերկուանալի. աներկբայ. հաւաստի. շիւպհէսիզ.

Յանտարակոյսն յարկ հրաւիրեաց։ Անտարակոյս ճանապարհորդութեամբ անարատ առ քեզ հետեւել. (Նար. մծբ.։)


Անտարբեր

adj.

indifferent.

· Calfa

NBHL (3)

ἁχώρητος. incapax. Անկարօղ ի տանել. անընդունակ. գապիլիյեթսիզ.

Մարմնաւորք էք, եւ կատարելագոյն ուսմանց անտարք. (Նիւս. կազմ. ՟Թ։)

ἁφόρητος. intolerabilis. Որ ոչն տարեալ լինի. անտանելի. անըմբռնելի. անհնարին. չէքիլմէզ.


Անտարտամ

adj.

resolute, determined.

· Calfa


Անտարր, ի, ից

adj.

immaterial, incorporeal.

· Calfa

NBHL (5)

Յորոյ ահէ ամենայն դողացեալ տարր եւ անտարր. (Անյաղթ բարձր.։)

Անտարր (կոչէ) նախ զլուսաւորսն, զի ոչ են յայսոցիկ չորից տարերց. եւ դարձեալ անտարր ասէ զդեւս, որք անմարմինք են. (Շ. անդ։)

Անտարրից եւ տարրեղինաց ստեղծօղ եւ խնամօղ. (Շ. գանձ վրդվռ.։)

Տեսանէին զնա աննիւթ անտարր. յն. անշարադիր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 14։)

Տարակուսին հրեշտակք՝ անտանելի զայս բնութիւնս գիտելով այնմ անտարր տարողութեան. այսինքն աննիւթական աստուածութեանն, որ կրէ զամենայն եւ այլն. (Նար. երգ.։)


Անտարրական, ի, աց

cf. Անտարր.

· Calfa

NBHL (1)

Անտարրական սրով կրտէին զնա ընդ մէջ. այսինքն նզովիւք. (Կանոն.։)


Անտեղեակ, ղեկաց

adj.

ignorant, unlearned, unskilful.

· Calfa

NBHL (1)

ἁγνοῶν, ignorans, ἅπειρος, imperitus. Որ չէ տեղեակ. անհմուտ. անգէտ. անփորձ. անմտադիր. պիվուգուֆ, նատան, պէխապէր.


Անտեղեկութիւն, ութեան

s.

unskilfubiess, ignorance.

· Calfa

NBHL (1)

ἅγνοια. ignorantia, ἁπειρία, imperitia. Անտեղեակն գոլ. անգիտութիւն. անհմտութիւն. նատանլըգ, աճէմիլիք.


Անտեղի, ղեաց

adj.

not confined to one place, uncircumscribed;
absurd, extravagant;
unbecoming, unsuitable.

· Calfa

NBHL (8)

Որ անարարն է, նոյն եւ անտեղի է. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 14։)

Անտեղւոյն էացեալ՝ զամենայն էակս պարունակեալ լնու. (Քեր. քերթ.։)

Խաւար տեղի ոչ ունի, եւ ամենայն անտեղի անգոյ է։ (Վանակ. յոբ.։)

Զփոփոխումն անտեղի ի տեղւոջէ ըստ փոփոխական կենացս. (Շ. ատեն.։)

Յամենայնի է (աստուած), եւ յամենեսեան, ի տեղիս եւ յանտեղիս. (Վանակ. հւտ.։)

Անունդ (որպէս եւ դերանունն) անըմբռնելի է, եւ անտեղի, եւ անժամանակ. (Երզն. քեր.։)

Անպատեհ. անպատշաճ. անյարմար. անդէպ. անվայելուչ. եւ Աւելորդ. եօլսուզ, մինասիպէթսիզ, ույկունսուզ.

Հասեալ ի սահմանս իմաստութեան, եւ ոչ անտեղի գոլով ամենայն բժշկական արհեստիցն. (Ճ. ՟Ա.։)


Անտեղիտալի

adj.

hard, inflexible.

· Calfa


Անտեղութիւն, ութեան

s.

absurdity, extravagance, incongruity, unsuitableness, unfitness, impropriety.

· Calfa

NBHL (1)

Արդարեւ անտեղութեամբ, եւ բազում խառնակմամբ լի էր իրն։ (Այլաբանութիւնք գրոց) չարաչար անտեղութիւն ընձեռեն անկատարից անձանց. (Դիոն. երկն. եւ Դիոն. թղթ.։)


Անտես, ից

adj.

invisible;
incomprehensible;
— առնել, to neglect, to take no care of, to despise, to quit, to abandon, cf. Անտեսել.

· Calfa

NBHL (16)

որ եւ ԱՆՏԵՍԱՆԵԼԻ. ἁόρατος, ἁθέατος, ἁθεώρητος. invisibilis, inconspicabilis, incomprehensibilis. Աներեւոյթ. որ ոչն տեսանի զգալի աչօք, կամ ոչ բովանդակի մտօք. անհասանելի. իմանալի, ւե անպարիմանալի. եւ ըստ այսմ ասի զաստուծոյ, զհոգեղինաց, եւ զթաքուն իրաց կամ զխորհրդոց, ըստ այլ եւ այլ տեսութեան. կէօզե կէօրիւնմէզ, ֆեհմ օլունմազ.

ԱՆՏԵՍ ԱՌՆԵԼ. ն., ԱՆՏԵՍ ԼԻՆԵԼ, ՄՆԱԼ. παροράω, παρόπτομαι, παρείδω, ὐπερόπτομαι. եւ այլն. despicio, negligo. եւ այլն. որ եւ ԱՆՏԵՍԵԼ. Ընկենուլ յերեսաց. թողուլ անխնամ. զանց առնել. ապախտ կամ անփոյթ առնել. յոչինչ գրել. ներել. աչքէ՝ երեսէ ձգել, եւ անչ գոցել՝ խփել, չտեսնօղ ըլլալ. եիւզտէն պրագմագ, կեօզ եումմագ.

Պաղատիլ, եւ անտես մնալ. (Նար. ՟Բ։)

Աստուած՝ ամենայն մահկանացու բնութեան անտես գոլով՝ ի նոցունց գործոց իւրոց տեսեալ լինի. (Արիստ. աշխարհ։)

Անտես է աստուած, զի մարմնաւորս ունիմք աչս. (Նար. երգ.։)

Մնաս եւ ի հասանելն անհաս, եւ յիմանալն անճառ, ի յեւս տեսանելն՝ եւս առաւել գիտել, թէ անտես է. (Լմբ. սղ. ՟Հ՟Զ։)

Կատարեաց զգործսն զանարժանս՝ զանտես եւ զանլուր. (Բուզ. ՟Դ. 15։)

Պահեցաւ յանահատի անդ անտես բնաւ ի մարդկանէ. (Իգն.։)

Ի դէմս ոչ եւս ժանաչէր զնա, անտես էր նմա. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։)

Օրհնեալդ ի կանայս, երանելի տեսողաց, եւ տարփելի անտեսից. (Թէոդոր. կուս.։)

Ի տեսողաց զիս անարգեալ, եւ յանտեսից երկրպագեալ. (Շ. վիպ.։)

Կոյրք, որք ի բնականն եւ ի գրաւորականն անտեսք էին. (Երզն. մտթ.։)

Անբարբառ եւ անտես յաչաց զնա առժամայն գործէր. (Մագ. ՟Կ՟Զ։)

Ոչ թողից զքեզ, եւ ոչ անտես արարից զքեզ։ Անտես արարեր ի դէպ նեղութեան ժամանակի։ Զգործս ձեռաց քոց մի՛ անտես առներ։ Տեսի զքեզ, եւ անտես արարի։ Յամենայնի անտես (կամ անփոյթ) արարելոցն։ Տեսեալ զանարժանս՝ ոչ արասցէ անտես։ Անտես առնես զմեղս մարդկան ապաշխարութեամբ. եւ այլն։

Այս արդարութեանս աղագաւ արար զմարդիկ մինչեւ ի վերջին ժամանակս անտես. (Լմբ. սղ.։)

Թէ զբիծսն անտես առնիցես, երկայնամիտ ես. (Նար. ՟Հ՟Զ։)


Անտեսաբար

adv.

invisibly.

· Calfa

NBHL (1)

Իմանալի օրինակաւ. անհասութեամբ. անյայտաբար եւ թաքնաբար. լռելեայն. առանց տեսութեան.


Անտեսակ

adj.

formless, shapeless.

· Calfa

NBHL (2)

Մի՛ մարդիկ կարծիցես մահկանացուս, այլ անտեսակս յեղանակս ոգւոյ։ Նիւթ՝ անտեսակ սա ճեպի լինել։ Խնդրել (յերկինս) զանտեսակն եւ զանորակն. (Փիլ. լին.։ եւ նխ. ՟Ա. ՟Բ։)

Անզարդն զարդարի, եւ անտեսակն տեսականայ։ Զարդարեաց զանտեսակն. (Դիոն. եկեղ.։)


Անտեսական, ի, աց

adj.

invisible;
incomprehensible.

· Calfa

NBHL (3)

Անտես. անտեսանելի. աներեւոյթ. իմանալի.

Հիանալով ընդ անտեսական (կամ անտեսակն) խորս իմաստութեան. (Լծ. կոչ.։)

Անտեսականն յանցանաց առնու իւր ձեռնադրութիւն (մկրտութեամբ). (Ճշ.։)


Անտեսանելի, լւոյ, լեաց

cf. Անտեսական.

· Calfa

NBHL (6)

Անարժան տեսութեան. ἁθέατος. quod vel quem inspicere nefas est.

Որ է պատկեր աներեւոյթին աստուծոյ. եթէ կերպարան է անտեսանելւոյ, ապա եւ ինքն անտեսանելի է։ Աներեւոյթ է թշնամին, եւ անտեսանելի է հոգին՝ որ առնու զվէրսն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 14. 22։)

Անտեսանելին եւ անմարմինն ցոյց օրինակի է։ Զանտեսանելւոյն եւ զիմանալւոյն ոչ ընկալեալ մտածութիւն։ Միտք անտեսանելիք։ Եթէ անտեսանելի է թագաւորն (աստուած), մի՛ զարմանար. քանզի եւ ոչ որ ի մեզ միտքդ են՝ տեսանելի է. (Փիլ.։)

Ամենայն խորք ի վեր գան, եւ անտեսանելիք ի տես գան. (Նար. երգ.։)

Ցուցանէր զճառագայթս ճանապարհի առաքինութեան անտեսանելի եւ աղջամղջին երեւեալ. (Լաստ. յիշ.։)

Զքեզ ո՞ ի մէնջ թշնամանեաց եւ ամաչեցոյց, մինչեւ անտեսանելեացն (կամ յանտեսանելիս) եւ ամբարշտաց դիմաց առաջի եդ տեսութիւն ողորմելի. (Առ որս. ՟Ը։)


Անտեսեմ, եցի

va.

to neglect, to abandon, to slight;
to connive at.

· Calfa

NBHL (2)

Յորժամ հայրն անտեսէ զարտասուսդ, եւ լոյս աչացդ պակասէ։ Անարգէ զօրէնսդիրն՝ որ զօրէնսն անտեսէ եւ արհամարհէ. (Մաշկ.։)

Ստորնայնոցս անտեսողն (տպ.արհամարհողն). (Ոսկ. լս.։)


Անտեսութիւն, ութեան

s.

invisibility;
incomprehensibility;
blindness;
connivance.

· Calfa

NBHL (8)

ἁθεωρισία. negligentia in spectando, ὐπεροψία despectus, despicientia. Անտես առնելն. անփոյթ առնել. անխնամութիւն. անհոգութիւն. արհամարհութիւն.

Թէպէտ եւ անտես է աստուած, զի մարմնաւորս ունիմք աչս, անտեսութեամբ օրհնեսցուք զնա. (Նար. երգ.։)

Որք ի խորս նայիցին անդնդոց, եւ յանտեսութենէ յատակի խորոցն լնուն երկիւղիւ. (Շ. մտթ.։)

Խաւարեալք անգիտութեամբ տգիտանան զբարւոյն ծանօթութիւն՝ որպէս յանտեսութենէ զլոյս։ Ոչ ի հակառակէն լուսոյ հարկանիմ անտեսութեամբ. (Պիտ.։)

Չտեսանելն. անտեսանելի գոլն. (յոր վերածին եւ նախագրեալ բանք. (Նար. երգ.։ եւ Շ. մտթ.։)

Փոշի հոսեալ ի վերայ երեսաց երկրի՝ ամենայն զգալի իրաց անտեսութիւն առնէ. (Լմբ. սղ.։)

Կամ իբրեւ թանձրացեալ, Աներեւոյթ եւ իմանալի իրք.

Ամենայն աշխարհի անտեսութիւն առնել. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)


Անտերունչ

adj.

without master or governor;
unassisted, forlorn, abandoned.

· Calfa

NBHL (2)

ԱՆՏԵՐՈՒՆՉ կամ ԱՆՏԷՐՈՒՆՉ. (գրի եւ ԱՆՏԵՐՈՒՉ) ἁδέσπωτος, ἅναρχος. domino velprincipe carens. Անտէր. որ չէ ընդ տէրութեամբ. ազատ. ինքնագլուխ. եւ Անգլուխ. զրկեալ ի տէրութենէ. անիշխան.

Եւ լինէին անտերունչ մակեդոնացիք։ Եւ այլոյ ժամանակին անտերունչ համարել։ Յանտերունչ ինչ ժամանակացն. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Անտէր

adj.

free, independent;
cf. Անտերունչ.

· Calfa

NBHL (4)

Ոգին անտէր է եւ ինքնիշխան՝ ինքեան կամօք եւ ինքնակալութեամբ մատակարարեալ։ Անտէր իրք են առաքինութիւնդ, եւ կամաւոր. Անտէր է առաքինութիւնն, եւ կամաւոր, եւ յամենայն հարկաւորութենէ ազատ. (Նիւս. կազմ. ՟Է. ՟Ժ՟Ը. եւ երգ։ յորմէ եւ Սարգ. յկ. ՟Ե. եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Զ։)

Անտէր եւ ինքնատէր (աստուած միայն). (Սկեւռ. աղ.։)

ԱՆՏԷՐ. Անտեսուչ. անխնամ. ռմկ. եւս՝ անտէր.

ἁδέσπωτος. domino carens, non habens dominum, nullius imperio mancipatus. որ եւ ԱՆՏԵՐՈՒՆՉ. Ազատ. ոչ ստրուկ. ինքնիշխան. ինքնագլուխ.


Անտէրչութիւն, ութեան

s.

cf. Անտէրութիւն.

· Calfa

NBHL (1)

Փոխանակ գելոյ ԱՆՏԷՐՆՉՈՒԹԻՒՆ.


Անտիական, ի, աց

adj.

young;
childish.

· Calfa

NBHL (10)

Անտի բաժանի։ Գնաց անտի։ Աստի եւ անտի։ Անտի աղաղակ քաղաքին, եւ աստի զօրացն։ Անտի այսր. եւ այլն։

Յայնմ բանէ. յայնմ ժամանակէ. վասն այն. քան զայն. եւ այլն. օնտան. օլ սէպէպտէն.

Որդի մարդոյ անտի յարաժամ կոչէ ի վերայ իւր. վասն զի աստուծոյ (որդի) սեպհական է նա. (Զքր. կթ.։)

իբր յօդ, Ն. կամ Յայնմանէ. առընթեր գոյականաց.

Ես ոչ վասն աստի կենացս եղէ աստուածասէր, այլ վասն անտի. (Վանակ. յոբ.։)

Յանտի տանջանաց։ Յանտի կեանս։ Զանտի լուսաւորութիւնն. եւ այլն։

Սկսաւ ասել վասն ընչից, եւ չստանալոյ կարասի, յայտ արարեալ զանտի վնասն, եւ զաստի օգուտ. (Ոսկ. մ. Բ. 20։)

ԱՆՏԻ, տիոյ, ոց. ԱՆՏԻ. որ եւ ԱՆՏԻԱԿԱՆ. Պակաս ի տիոց. անկատար հասակաւ. եւ Տհաս. եւ Կարճեալ ի կենաց աշխարհի.

Եթաց զնետս իւր ի վերայ թշնամեացն, անտի (կամ անտիս) արար զամպարիշտսն բարկութեամբ. (Ճ. Բ.։)

Յանտիական մանկանցն ծաղր լեալ։ Ընդ մեզ նորագոյնքդ եւ անտիականքն դնեն թշնամութեան սկիզբն. (Մագ. ՟Ծ՟Ե. եւ ՟Ծ՟Բ։)


Անտիպ

adj.

without type;
unlike;
shapeless, deformed.

· Calfa


Անտխեղծ

adv.

without deformity, without defect, perfect.

· Calfa


Անտխուր

adj.

joyful, gay.

· Calfa

NBHL (1)

Դէմք սիրելւոյն յայտնեալ՝ ամենայնիւ փոխէ, եւ ուրախ եւ անտխուր գործէ զմեզ. (Կլիմաք.։)


Անտկար

adj.

strong, able.

· Calfa

NBHL (1)

Որ ոչ տկարանայ. կարօղ.


Անտղաբար

adv.

inseparably.

· Calfa

NBHL (1)

Անբաժանաբար. կամ գուցէ Անքննաբար. (ի տեղափոխելոյ, կամ ի ռմկ. տնտղելոյ).


Անտղելի, լւոյ, լեաց

adj.

inseparable.

· Calfa

NBHL (1)

Անտղելի ինքնակայութիւն։ Շարակցեալ անտղելի եւ անճառելի միաւորութեամբն. (Թէոդոր. խչ.։)


Անտոհմ

adj.

of low birth, ignoble.

· Calfa

NBHL (1)

ἁγενής. ignobilis. Ապատոհմիկ. անազգի. ցած ազգէ կամ տնէ. ասըլսըզ, հագըր.


Անտուն

adj. adv.

without habitation, houseless;
like a pilgrim.

· Calfa

NBHL (4)

ἅοικος, ἁνέστιος. domo et sede propria carens. Ոյր չիք տուն եւ բնակարան առանճին. անյարկ. եւ Որոյ չգուցեն ընտանիք. տուն տեղ չունեցօղ. էվի պարգը օլմայան, մէքեանսըզ, զարիպ.

Օտար առաջի անկեալ՝ անտուն անբնակ. (Ածաբ. մկրտ.։)

Տնակից առնեն զանտունն. (Ոսկ. ես.։)

Անտունք եւ անբնակք լինին։ Ոչ եղեւ անտուն, եւ ոչ արտաքս փակեալ։ Անտուն արդարեւ է ամենայն, որ ամային է ի կնոջէ. (Փիլ.։)


Անտրտում

adj. adv.

joyful, cheerful;
without sorrow.

· Calfa

NBHL (1)

Յարդարն յիսուս դատաւորն յարիլ յանամբարտաւանն եւ անտրտումն. (մագ. ՟Դ։)


Անրջական, ի, աց

adj.

that relates to dreams;
visionary.

· Calfa

NBHL (2)

Զփոխարէնն յաստուծոյ ընդունի յանրջական տեսութիւն առաքելոցն։ Յանրջական իմն նախատեսութեանց հրամայեալ. (Խոր. ՟Բ. 80. 85։)

Ոչ անրջական բաջաղմամբ զանհաստատսն տեսանէր երազս. (Տօնակ.։)


Անցական, ի, աց

cf. Անցաւոր.

· Calfa

NBHL (4)

Անցաւոր. առժամանակեայ. անկայուն. ապականացու. կեչիճի.

Անցականն զանանցէդ. (Ագաթ.։)

Անցական կերպարան աշխարհի. (Տօնակ.։)

Զանցական սէր անմտացն ի կեանս յայս մնացական ուսուեր առնել. (Արշ.։)


Անցասումն, ման

adj.

soft, affable.

· Calfa

NBHL (2)

Հեռի ի ցասմանէ. անբարկանալի. հեզ.

Միամիտ եւ անցասումն (որպէս զաղաւնի). (Տօնակ.։)


Անցարան

s.

passage.

· Calfa

NBHL (3)

πάσχα. pascha. Անցանակ որ եւ ԱՆՑԻԿ. ԱՆՑ. որպէս եբր. ֆասէք. այն է Պասեք. զատիկ. տօնն, եւ գառն զենեալ ի տօնի անդ։

Կամուրջ արկեալ ի վերայ յորձանաց գետոյ՝ անցարան գոլ ամենայն ուղեւորաց. (Շ. բարձր.։)

Զայն՝ որ եբրայեցիքն հայրենի լեզուաւն հրամայեցին անցարան կոչել։ Զենուն զացարանն՝ զբնակութիւն փոփոխեալ. (Փիլ. ՟ժ. բան. եւ Փիլ. ել. ՟Ա. 4։)


Անցաւ

adj. adv.

healthy, free from pain;
insensible;
without pain.

· Calfa

NBHL (6)

ἁναλγής. doloris expers, μὴ ὁδυνώμενος, non dolens, ἅπονος, a labore immunis. Ազատ ի ցաւոց. անվիշտ, եւ անախտ (ըստ մարմնոյ կամ ըստ հոգւոյ). ազրըսըզ, տէրտսիզ.

Եւ ոչ բժիշկ կարող լինիցի ճանաչել զցաւս՝ անցաւ բնութեամբ. (Սահմ. ՟Ա։)

Ցորչափ զպատուիրանն չէր անցեալ, անցաւ եւ անմահ էր նա մարմնով. (Կիր. ՟ը. խհ.։)

Գիտես զայն (կեանս) մնացական եւ անցաւ, եւ զայս՝ անցաւոր եւ տաժանմամբ. (Լմբ. առակ.։)

Անարատ մտօք եւ անցաւ անձամբ (այսինքն հոգւով) ծառայել աստուծոյ ճշմարտի. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ե։)

Վասն զմիտսն յստակ պահելոյ, եւ անցաւ ի խղճէ. (Տօնակ.։)


Անցաւոր, աց

s. adj. passenger, traveller;
fugitive, transitory, perishable, temporal, frail, vain.

· Calfa

NBHL (5)

πάροδος, διοδεύων, παροδεύων. viator, transiens, permeans. Որ անցանէ. իբր Անցորդ. ճանապարհորդ. ուղեւոր. անցւոր, ճամբորդ. եօլճու.

Անցաւորք. զանցաւորս. անցաւորաց ճանապարհի. (Սղ. ՟Հ՟Թ. 13։ ՟Ձ՟Ը. 42։ Յոբ. ՟Ի՟Ա. 29։ Եզեկ. ՟Ե. 14։ ՟Ժ՟Զ. 15. 25։ ՟Լ՟Զ. 34։)

Անցաւոր ժամանակօք ... Ի յանցաւորացս աստի. (Կորիւն.։)

Անցաւորաւս զանանց բարութիւնսն շահել. (Խոսր.։)

Պանդոկ մի կայր ի վերայ երկրի՝ ի յանցաւոր ճանապարհի. (Շ. յառակս.։)


Անցաւորութիւն, ութեան

s.

instability, frailty, vanity.

· Calfa

NBHL (2)

Մերթ՝ փոխանակ գրելոյ ԱՆՑԱՒՈՒԹԻՒՆ.

Ոչ էութիւնն եւ անցաւորութիւնն՝ միմեանց բաղկակից են։ Գիտելով եւ զանցաւորութիւն ժամանակիս. (Լմբ. սղ.։)


Անցաւութիւն, ութեան

s.

health, freedom from pain;
insensibility;
apathy, inaction;
impassibility.

· Calfa

NBHL (3)

ἁναλγησία. indolentia. Չառնելն զցաւ. անախտութիւն. առողջութիւն մարմնոյ եւ հոգւոյ. եւ Անցաւակցութիւն.

Եղիցի նոցա (անասնոց) յանցաւութիւն եւ ի ծննդականութիւն. (Մաշտ.։)

Ի նշանակ անցաւութեանն, զորոյ ճաշակն առ ի սկզբանն, հասանել. (Լմբ. սղ. Լմբ. ստիպ.։)


Անցեալ

adj.

passed;
— զաւուրբք, old, advanced in age;
— ժամանակ, the time past.

· Calfa


Անցիկ

adj. s.

passenger, traveller;
Easter

· Calfa


Անցնիւր

adj.

each, every.

· Calfa

NBHL (4)

ԱՆՑՆԻՒՐ. ἔκαστος, -η, -ον· ἔκαστος ἐαυτοῦ. quisque, etc. singuli (գտանի գրեալ եւ ԱՆՁՆԻՒՐ). Իւրաքանչիւր. ամենայն ոք կամ ինչ՝ մի առ մի. եւ Ուրոյն ուորյն իւրական. միոյ միոյ, անձնական, առանձնական. ամմէն մէկը, ամմէն մէկինը, իրենցը. հեր քէս, հէր պիր, քենտինին.

Զժամանակսն յանցնիւր ուրոյն ուրոյն բաժինս բաժանեցից. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Յանցնիւր ախորժակս։ Ըստ անցնիւր պատշաճի, կամ կարի, կամ գործոց, կամ դասուց, կամ բեղմնաւորութեան։ Յանցնիւրն գուշակեն ընթացից. (Պիտ.։)

Աստուածեղէն հոգին զանցնիւրսն շարժէր ներգործութիւնս։ Զանցնիւրսն իրողութիւնս ադել։ Անցնիւրցն մատուցանէ զնա տարերց. (Յհ. իմ. պաւլ. եւ Յհ. իմ. երեւ.։)


Անցորդ, աց

s.

passenger.

· Calfa

NBHL (1)

Կթեն անցորդք ճանապահին։ Զի մի՛ անցորդք ծիծաղեսցին. (Յիսուս որդի.։)


Անցումն, ման

s.

cf. Անցութիւն.

· Calfa

NBHL (3)

Վասն կենցաղոյս անցան, եւ վասն անանց կենացն. (Հ=Յ. նոյ. ՟Ժ՟Գ.։)

Եւ Փոխումն ի կենաց. վախճան. մահ. կոտորած. առաւել ռմկ.

Անցումն լինէր մեծ։ Եղեւ անցումն անասնոցն։ Ածին մեծ անցումն հաւատացելոցն քրիստոսի. (Ուրհ։)


Անցք, ից

s. pl. passage, journey;
pass, defile;
street, lane;
avenue;
channel, canal;
hole, opening;
gate;
accident, event;
leap;
flux;
— բնակարանաց՝ սենեկաց, gallery, corridor;
— ժամանակի, space of time, lapse of time;
— or բերան անոթոց, orifice;
անց եւ դարձ առնել, to pass, to go, cf. Երթեւեկել;
անց եւ դարձ առնել, to come and go, to traverse;
բազում — անցին ընդ իս, I have suffered much;
պատմէին իրերաց ու ինչ — ընդ իւրեանս անցեալ էին, they told each other every thing that had happened them.

· Calfa


Անփախուստ

adj.

inevitable.

· Calfa

NBHL (2)

Անփախուստ որոգայթ, կամ ձմեռն, կամ սպառնալիք, բան. (Լմբ. սղ.։ Երզն. քեր.։ Արշ.։ Առ որս. ՟Գ։ Իսկ Իմ. ՟Ժ՟Է. 9.)

Անփախչելի որովայթ, կամ վախճան, ճանապարհ, յանդիմանութիւն. (Նար. ՟Ը. ՟Կ՟Ե. ՟Հ՟Դ. ՟Հ՟Գ։)


Անփախչելի

cf. Անփախուստ.

· Calfa

NBHL (2)

Անփախուստ որոգայթ, կամ ձմեռն, կամ սպառնալիք, բան. (Լմբ. սղ.։ Երզն. քեր.։ Արշ.։ Առ որս. ՟Գ։ Իսկ Իմ. ՟Ժ՟Է. 9.)

Անփախչելի որովայթ, կամ վախճան, ճանապարհ, յանդիմանութիւն. (Նար. ՟Ը. ՟Կ՟Ե. ՟Հ՟Դ. ՟Հ՟Գ։)


Անփակ

adj.

unclosed, open.

· Calfa

NBHL (4)

Ոչ փակեալ. բաց. անարգել. անխափան. չգոցած. աչըգ. սէրպէսթ.

Անփակ բերանով եւ ի նա ձգեաց զբանս ամբաստանութեան. (Իգն.։)

Անփակ փափագմամբ միշտ համբուրեցեալ։ Իբր զմտաց անփակ սրութիւն ընդ ամենայն արարածս հետեւեալ լցին. (Նար. ՟Ղ՟Գ. եւ Նար. առաք.։)

Անփակ գրով զաստուած ասեն, թէ քահանայապետին մատանոյն աստուած անուն էր գրած, այնիւ կնքեաց (զգերեզման յիսուսի), եւ հաստատեաց՝ թէ աստուած է. (Վանակ. հց.։)


Անփառ, ից

adj.

inglorious, unhonoured, abject.

· Calfa

NBHL (5)

ἅδοξος. ingorius, ignobilis. Որ չունի փառս ինչ. անփառունակ. անփառաւոր. անշուք. խոնարհ. նուաստ. նամսըզ. պիիզզէթ. հագիր.

Ոչ ոք կարէ ճոխանալ առանց անփառից. (Մխ. առակ.։)

Առ խոնահրութեանն եւ աղքատութեանն, եւ անփառն լինելոյ։ այսպէս խոնարհ եւ անփառ երեւեցաւ. (Սկեւռ. ես.։)

Ըստ մարմնազգեցութեանն անշուք եւ անփառ յերկրի շրջելոյն. (Վահր. յայտն.։)

Մնան ի տեղի ինչ՝ անվտանգ ի սատանայէ, եւ անփառս յաստուծոյ. (Լմբ. պտրգ.։)