Entries' title containing նա : 6571 results

Մարմնաշարժութիւն, ութեան

s.

tickling, titillation, stimulant;
any movement of the body.

· Calfa

NBHL (2)

Մեղայ մարմնաշարժութեամբ, որ պատճառաւ, եւ որ անպատճառաւ. (Մաշկ.։)

ՄԱՐՄՆԱՇԱՐԺՈՒԹԻՒՆ. ասի ռամկօրէն՝ եւ Պատահական շարժուած ինչ ո՛ր եւ է մասանց մարմնոյ. կոչեցեալ նաեւ Մարմնախաղաց։ Զորմէ կայ յիմարական գրուած ուրումն տգիտի յետնոյ։


Մարմնապահ, աց

s.

bodyguard, life-guardsman, yeoman of the guard.

· Calfa

NBHL (3)

Ոչ տալ դիոնիսի (բռնաւորի) մարմնապահս ... ոչ տացուք թիկնապահս. (Անյաղթ պորփ.։)

Ի ձեռն մարմնապահացն մինչեւ յանկողինս հասելք. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

σωματοφύλαξ corporis custos, satelles, stipator. Պահապան մարմնոյ մեծամեծաց. անձնապահ. թիկնապահ. արբանեակ.


Մարմնապաշտ, ից

s.

worshipper of the flesh;
sensualist;
Apollinarian.

· Calfa

NBHL (2)

Դու յաաղգս այդորիկ անպատուես զիմ իմաստս՝ ո՛վ մարմնապաշտդ, եթէ ես մարմնապաշտ. (Առ որս. ՟Թ։)

σαρκολάτρης sarcolatra. Որ պաշտէ զմարմին եւ զմարմնաւորս. եւ մասնաւոր առմամբ՝ Այն որ դնէ ի քրիստոս ըստ ապողինարի լոկ մարմին անհոգի.


Մարմնապատ

adj.

clothed with a body, corporeal.

· Calfa

NBHL (6)

Բնութիւն մարդոյ մարմնապատ է. (Եզնիկ.։)

Առ աստուած չեն մօտ անդամք յօդապատք եւ մարմնապատք. (Վեցօր. ՟Գ։)

Եկեալ մերձեալ առ մեզ ըստ մարմնազգած մարմնապատն լինելոյ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 19։)

Անճառ տնօրէնութեամբն եւ մարմնապատ լինելովն. (Ոսկիփոր.։)

Իսկ գ. որպէս Մարմնակալ.

Զայս սնտու եւ զկտաւ քթանեայ, որ ի պատանաց մարմնոյ նշանակ՝ գորբորա, եւ մարմնապատ է անուանեալ. (Մաշտ. կիլիկ.։)


Մարմնապատար

adj.

enveloping the whole body.

· Calfa

NBHL (1)

Կտաւոց մահուն մարմնապատար՝ վարշամակին այն մահարար. (Շ. առ մխիթ.։)


Մարմնապարար

adj.

nourishing, fattening;
voluptuous, gluttonous.

· Calfa

NBHL (2)

Զպտուղս մարմնապարարս։ Մարմնապարար սեղան։ Մարմնապարար որկրամոլութիւն. (Ագաթ.։ Յհ. իմ. ատ.։ Արշ.։ (որ ի Լծ. կոչ. գրի մարմնապարարտ, փոխանակ գրելոյ՝ մարմնապարարդ։))

Մի՛ ընդդէմ բերցեն մարմնապարարքն։ Ասացել առ մարմնապարարսն. (Խոսրովիկ.։ Գէ. ես.։)


Մարմնապէս

adv. fig.

bodily, corporally;
materially;
carnally, sensually, lustfully;
essentially, really, substantially.

· Calfa

NBHL (10)

σωματικῶς, σαρκικῶς corporaliter, carnaliter. cf. ՄԱՐՄՆԱԲԱՐ ըստ ամենայն առման.

Ի նմա բնակէ ամենայն լրումն աստուածութեանն մարմնապէս. (Կող. ՟Բ. 9։)

Ծնաւ մարմնապէս ի սրբոյն աստուածածնէն մարիամայ. (Պրպմ.։)

Զոր ինչ մարմնապէսն է ասացեալ, չէ պարտ մարմնապէս իմանալ։ Մարմնապէս, եւ անմարմնապէս։ Հոգեպէս, եւ մարմնապէս։ Սիրտ մեղաւորի, որ ընդ մարմնապէս ծիծաղելն՝ առ նմին հեծէ հոգեպէս. (Սեբեր. ՟Զ։ Ածաբ. մկրտ.։ Եւս. պտմ. ՟Ե. 1։ Նար. ՟Ժ՟Ա։)

Մարմնապէսիսկ զանթիւ բազմութեան զխոստումն զաւակացն ընդունէր. (Ագաթ.։)

Զի մարմնապէս ընդ մարդկան շրջեալ՝ նմանւովն փրկեսցէ զազգս մարդկան. (Աթ. ՟Թ։)

Փախչիս դու ի բորբոքեալ հրոյ, զի այրէ զքեզ մարմնապէս. (Եփր. ծն.։)

Մի՛ նայիք, ի միմեանս մարմնապէս (յն. ըստ մարմնոյ), այլ սիրովն յիսուսի քրիստոսի. (Ածազգ. ՟Դ։)

Կամ որպէս ՟Ա. Մարմնաւոր.

Մարմնապէս բանիւքս զհոգեւոր շնորհն ձեւացուցանէ. (Լմբ. պտրգ.։)


Մարմնապիշ

adj.

material;
carnal, voluptuous.

· Calfa


Մարմնառիկ

adj.

incarnate.

· Calfa

NBHL (3)

Որ ինչ հայի ի մարմին առնուլ բանին. մարմնազգեցիկ.

Մարմնառիկ տնօրէնութիւն. (Խոսր.։ ՃՃ.։)

Անօթն ընտրութեան մարմնառիկ տիրացելոյ բանին. (Ոսկիփոր.։)


Մարմնառութիւն, ութեան

s.

incarnation.

· Calfa

NBHL (1)

Աստ իմասցիս զշահ մարմնառութեան բանին. (Երզն. մտթ.։)


Մարմնասէր

adj.

fond of carnal pleasures, sensual, carnal, voluptuous, mundane.

· Calfa

NBHL (11)

Կերինթոս մարմնասէր էր, եւ յոյժ մարմնաւոր. (Եւս. պտմ. ՟Է. 24։)

Մի՛ որպէս մարմնասէրք, այլ որպէս աստուածասէրք. (Նիւս. կազմ.։)

Խրատեսցէ զմարմնասէրսն, մի՛ կարի ընդ այնոսկ՝ որ ըստ զգայութեանցն երեւին, կապել զմիտսն. (Բրս. հց.։)

Զմարմնասիրացն, եւ աստէն ի սոյն կեանս ծնգելոցն ասիցես. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 13։)

Վասն լինլոյ դոցա մարմին, այսինքն մարմնասէրք, եւ ոչ հոգիասէրք։ Մարմնասէր իշխանաց։ Դնէ վիճմամբ ի դիմաց մարմնասիրաց, թէ ոչ գոյ շահ յառաքինութեանց. (Արծր. ՟Ա. 1։ Ասող. ՟Բ. 2։ Նախ. ժող.։)

Եղջերդ այդ պտուղ քաղցր, ընդ նմին եւ դառն, որ նշանակէ զբան մարմնասիրաց. (Մեկն. ղկ.։)

Կամ իբր Մարմնասիրական.

Կացցէ առաջի մարմնասիրացն խորհրդոց՝ բարեպաշտութիւն. իմա՛ ըստ յն. ընդդէմ մարմնասէր խորհրդոց. (Ածաբ. աղք.։)

Զերկրածին եւ զմարմնասէր միտսն. (Փիլ. այլաբ.։)

Ի մեռելութիւն մարմնասէր եւ ախտակիր ձեր բարուցդ. (Երզն. լս.։)

φιλοσώματος, φιλόσαρκος carnem amans, corporis nimium studiosus, carnalis;
carni deditus, favens. Որ սիրէ եւ պաշտէ զմարմին իւր, եւ զմարմնաւորս. փափկասէր. բարեկեցիկ. աշխարհասէր.


Մարմնասիրութիւն, ութեան

s.

sensuality, lust, concupiscence.

· Calfa

NBHL (4)

Ընչասիրութիւն՝ մարմնասիրութեան կշտամբիչ է. (Եւագր. ՟Թ։)

Վասն մարմնասիրութեան, եւ ախորժական ցանկութեանն. (Եզնիկ.։)

Յաճախեալ մարմնասիրութեանն յաշխարհ՝ պակասեաց գիտութիւնն աստուծոյ. (Լմբ. պտրգ.։)

φιλοσωματία, φιλοσαρκία amor corporis vel carnis, carnalitas. Մարմնասէրն գոլ. սէր մարմնոյ.


Մարմնասպան

s.

self-murderer, suicide.

· Calfa

NBHL (3)

Սպանօղ մարմնոյ իւրոյ. անձնասպան.

Մեք ոչ ուսաք մարմնասպանք լինել, այլ ախտասպանք. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա. ըստ ձ։)

Մարմնասպան լինելով յաւէտ՝ քան թէ ախտասպան. (Յհ. իմ. ատ.։)


Մարմնավաճառ

cf. Մսավաճառ.

· Calfa

NBHL (1)

Իբրեւ մարմնավաճառք ի սպանդանոցի նստելով. (Նիւս. ի թէոդոր.։)


Մարմնատակ

s.

mandragora root.

· Calfa


Մարմնատանջ

adj.

tormenting the body (pain).

· Calfa

NBHL (1)

Դառնակսկիծ եւ մարմնատանջ ողբովք. (Վրդն. պտմ.։)


Մարմնատեաց

adj.

despising carnal pleasures.

· Calfa

NBHL (2)

Ատեցօղ մարմնոյ եւ մարմնաւոր գրգանաց.

Տեսանէին մարմնատեացքն զմարմնավարժութիւնքն, եւ ասէին. (Թէոփիլ. ՟խ. մկ.։)


Մարմնատեսակութիւն, ութեան

s.

materiality.

· Calfa

NBHL (2)

Շարունակելով եւ շարապնդելով զմարմնատեսակութիւն աշխարհիս. (Նիւս. բն.։)

τὸ σωματοειδές . Մարմնատեսակն գոլ. նիւթականութիւն.


Մարմնատեսիլ

adj.

cf. Մարմնատիպ.

· Calfa

NBHL (1)

Հրեշտակ ի մարդկանէ, մարմնատեսիլ քերովբէ. (Նար. ձ։)


Մարմնատիպ

adj.

corporeal, of a form.

· Calfa

NBHL (4)

Զլինելոցն՝ մարմնատիպ կերպարանօք տեսանէ. (Նախ. յայտն.։)

Մարմնատիպ բանիս իմաստք այսպիսի է։ Մարմնականացս՝ մարմնատիպ բանիւ՝ օրինակաւ վարդապետէր. (Երզն. մտթ.։)

Մարմնատիպ եկաւորութիւն (բանին). (Մամբր.։)

Մարմնատիպ աստուածութիւնդ քո, զոր վասն մեր զգեցար. այսինքն մարմնաւորութիւնդ քո, զոր եւ այլն. (Մաշտ.։ Ճշ.։)


Մարմնարան, աց

s. fig.

place of incarnation, matrix;
our Lord's Mother.

· Calfa

NBHL (3)

Տեղի եւ գործարան մարմնաւորութեան բանին. ծնօղ աստուծոյ մարմնով.

Զմարմնարանն անտեսին, եւ զճեմարանն մեծին։ Մարմնարան եւ տաճար հօր իսկակցին։ Ծնողի փրկչին, եւ մարմնարանի անպարագրելի սրբոյն. (Նար. կուս. եւ Նար. գանձ խչ.։)

Բանին հօր մարմնարան, եւ առագաստ բնակութեան. (Շար.։)


Մարմնացուցանեմ, ուցի

va.

to change into flesh;
to embody, to incarnate;
to figure, to impress with a form.

· Calfa

NBHL (4)

Զինքն մարմնացուցեալ եւ արիւնացուցեալ ի վերայ սրբութեան սեղանոյն, հրամայեաց սրբութեամբ ուտել եւ ըմպել. (Եղիշ. ննջ.։)

Եւ Մարմնաձեւ կացուցանել. թանձրացուցանել իբրեւ զմարմին նիւթական.

Մարմնացոյց ի միտս ամենեցունց զանմարմին բանս գրոց սրբոց. (Պրոկղ. ոսկ.։)

Զոր ինչ նոքա արուեստակէին ի չարեաց, մարդիկ առեալ մարմնացուցին. (Սարգ. յկ. ՟Դ։)


Մարմնաւոր, ի, աց

adj.

cf. Մարմնաւորական.

· Calfa

NBHL (13)

Օրէնքն հոգեւոր են, այլ ես մարմնաւոր եմ. (Հռ. ՟Է. 14։)

Որ մարմնաւորացս ազգի արարօղ ես ձեռօք. (Շար.։)

Աստ իբրեւ մարմնաւոր՝ մարմնաւորի (կուսին) որդի, եւ յերկինս անմարմնաւոր հօր՝ անմարմին որդի. (Ճ. ՟Գ.։)

Մարմնաւոր գալուստ փրկչին. (Աթ. ՟Ե։ Իսիւք. եւ այլն։)

Եւ Մարմնաձեւ. մարմնակերպ.

Իջանել հոգւոյն սրբոյ մարմնաւոր տեսլեամբ իբրեւ զաղաւնի. (Ղկ. ՟Գ. 22։)

Եւ մանաւանդ՝ Որ ինչ հայի ի մարմին, կամ է ի կարգի մարմնոյ. մարմնային. մարմնական.

Եթէ հոգեւորացն նոցա հաղորդ եղեն հեթանոսք, պարտին եւ մարմնաւորացն կցորդ լինել։ Զէն զինուորութեան մերոյ ոչ է մարմնաւոր։ Ցանկութիւն մարմնաւոր.եւ այլն։

Հաւատարիմ եղեն հոգեւոր դարմանօքն, եւ մարմնաւոր։ Ատեսցեն զվարս մարմնաւորս, եւ սիրեսցեն զվարս հոգեւորս. (Յճխ. ՟Ե։)

Զոր խնդրէ աստուած ի հոգեւոր առաջնորդաց, եւ ի մարմնաւոր. (Նար. երգ.։)

Մարմնաւոր չարչարանքն նորա. (Եղիշ. ՟Ա։)

Որ կարացի խօսել ընդ ձեզ իբրեւ ընդ հոգեւորս, այլ իբրեւ ընդ մարմնաւորս։ Դեռ մարմնաւոր էք։ Ո՞չ ապաքէն մարմնաւոր էք, եւ ըստ մարդկան գնայք. (՟Ա. Կոր. ՟Գ. 1=3։)

σαρκικός, σάρκινος, ἑνσάρκος , σωματικός, σωμάτινος, ἑνσώματος carnalis, carneus, corporalis, corporeus եւ incarnatus, corporatus Ունօղ զմարմին. մարմնազգեաց. մարմնազգեցիկ.


Մարմնաւորական, ի, աց

adj.

corporeal, palpable, material;
of or belonging to the body, bodily;
carnal, fleshly, sensual, worldly.

· Calfa

NBHL (5)

Ընդ մարմնաւորական եւ ընդ հոգեւորական սեղանն։ Ի հոգեւորական շնորհս, եւ ի մարմնաւորական բարեգործութիւնս։ Ի ձեռն մարմնաւորականացն գան քեզ հոգեւորականքն. (Յհ. իմ. ատ.։ Վրք. հց. ձ։)

Մարմնաւորական կարիք, կամ կիրք, կամ պատերազմ, կամ մարտիկք. (Կանոն.։ Նիւս. երգ.։ Ժմ.։ Նար. մծբ.։)

Եւ մի՛ ի մարմնաւորական սրբութիւնս ապաստան լինիցին. (Ոսկ. ես.։)

Մարմնաւորական խնամութիւն. (Կանոն.։)

Տեսցուք ասա, զի՛նչ կոչիցէ զմարմնաւորական գալուստն. (Ոսկ. ես.։)


Մարմնաւորապէս

adv.

bodily;
really, actually.

· Calfa

NBHL (4)

σωματικῶς corporeo modo. Մարմնաւոր օրինակաւ. մարմնաբար. մարմնապէս. ըստ մարմնոյ.

Ընդ մեզ յիսուսի մարմնաւորապէս խօսեցեալ. (Ածաբ. պենտեկ.։)

Խնամէ զարարածս ամենայն հոգեւորապէս եւ մարմնաւորապէս։ Մարմնաւորապէս, եւ հոգեւորապէս. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։ Արշ.։)

Կերինթոս մարմնաւորապէս ասաց զարքայութիւնն ի վերայ երկրի. (Սամ. երէց.։)


Մարմնաւորութիւն, ութեան

s.

corporeity;
incarnation;
humanity.

· Calfa

NBHL (9)

Ամենայն կեանք քրիստոսի ըստ մարմնաւորութեանն լի էին թշնամանօք. (Ոսկ. եբր.։)

ՄԱՐՄՆԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ. Մարմնաւոր վիճակ. մարմին. նիւթականութիւն. եւ Անկատարութիւն.

Մարմնաւորութիւն աստուծոյ, կամ որդւոյն աստուծոյ, կամ բանին, կամ տեառն մերոյ։ Տնտեսութիւն մարմնաւորութեանն. (Նիւս. բն.։ Ագաթ.։ Յհ. իմ. երեւ.։ Ոսկ. Իսիւք. եւ այլն։)

Երկնի աստուած յաղագս արարչութեանն, երկրի թագաւոր յաղագս մարմնաւորութեանն։ Թագաւոր քրիստոս է, եւ ի գիրկս իւր ընդունի զհաւատացեալս մարմնաւորութեամբն. (Սհկ. կթ. արմաւ.։ Նիւս. երգ.։)

ἑνσωμάτωσις, σάρκωσις incarnatio, corpore se induere. Մարմնանալն. մարդեղութիւն. մարդկութիւն քրիստոսի.

Ընդ հոգեւորութիւնն օրինաց՝ մարմնաւորութիւնն գրգանաց եւ բաբկութիւն հաղորդեալ էր. (Ոսկ. հռ.։)

Ի մարմնաւորացս բաժանելոց՝ մարմնաւորութիւն ե՛ւ բաժանի եւ չբաժանի. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 13։)

Ո՛րչափ եւ գեղեցիկ էր կերպարանօք ըստ մարմնաւորութեանն, նոյնչափ չերեւէր ինչ շուք ըստ աստուածութեանն. (Ոսկ. ես. (որ հայի եւ ի ՟Ա նշ։))

Որ ի չափ հասակի մարմնաւորութեան թմբրեալք են։ Առաջին անցն նշանակէ զչափ մարմնաւորութեան։ Ոյք համբերեն նեղութեանց ի հնոցի խցին, փոփոխին ի մարմնաւորութենէ ի հոգեւորութիւն. (Վրք. հց. ՟Բ։)


Մարմնափոխութիւն, ութեան

s.

cf. Հոգեփոխութիւն.

· Calfa

NBHL (2)

Յաղագս մարմնափոխութեանն առասպելաբանեն։ Ի մարմնափոխութիւնս ասեն պատժիլ ըստ ծանրութեան մեղացն. (Նիւս. կազմ. եւ Նիւս. բն.։)

Մի՛ մարմնափոխութեան աղանդ կարծիցի։ Զաղանդաւորսն ասէ, որ մարմնափոխութիւն ասացին. (Վրդն. ծն.։ Երզն. մտթ.։)


Մարտիրոսանամ, ացայ

vn.

to be a martyr, to suffer martyrdom, to undergo death in witness of the faith.

· Calfa

NBHL (3)

Մարտիրոսանալ թագաւորի դստերն սանդխտոյ. (Խոր. ՟Բ. 31. կամ 34։)

Ի սմանէ մարտիրոսացաւ (այսինքն սպանաւ վասն հաւատոյ) դաւիթ ի դուին քաղաքի. (Ասող. ՟Բ. 2։)

Յանօրինաց կռապաշտից մարտիրոսացաւ։ Վասն նորա մարտիրոսանաս. (ՃՃ.։) cf. ՎԿԱՅԵՄ, cf. ՎԿԱՅԻՄ։


Մսանաբանութիւն, ութեան

s. anat. adenology.

· Calfa


Մսանագրութիւն, ութեան

s.

adenography.

· Calfa


Մսանահատութիւն, ութեան

s.

being broken-backed;
adenotomy.

· Calfa

NBHL (2)

Հատումն կամ թուլութիւն մսանաց, կամ միջաց.

Կարկամեալ կինն մսանահատութեամբ էր զգածեալ։ Միթէ զախտ ախոնդանացն եւ զմսանահատութեան ո՞չ ներգործէ գինին. (Երզն. մտթ.։ եւ Պիտ. ըստ Լեհ.։)


Համաքանակ

adj.

aliquot, even.

· Calfa


Համբառնամ, բարձի

va.

to elevate, to raise, to lift up, to take up;
— զձեռն, to stretch forth or raise the hands;
to raise the hand against;
to rebel.

· Calfa

NBHL (8)

Համբառնալ զաչս, զգլուխ, զպարանոց, զաջ, զձեռս, զոտս, զանձն, ի վեր, ի բարձունս, շուրջ, յերկինս, ի լերինս, առ աստուած, եւ այլն։ Համբարձ զձեռն իւր ի վերայ արքայի դաւթի։ Համբա՛րձ զձեռն քո ի վերայ ամբարտաւանութեան նոցա։ Համբաձէ՛ք իշխանք զդրունս ձեր ի վեր.եւ այլն։

Թէ եւ ոչ զերեսս բաւական իցեմ համբառնալ ի վեր առ քեզ աստուած։ Զդէմսն համբառնայցէ. (Նար.։)

Համբարձաւ աստուած օրհնութեամբ։ Համբարձցին դրունք յաւիտենից։ Համբարձաւ յերկինս։ Երթայի համբարձեալ՝ ի դիմել հոգւոյն իմոյ։ Որ շինէ յերկինս զհամբառնալ իւր (այսինքն զվերելս)։ Յաւուրս ժամանակացն այնոցիկ համբարձաւ մատաթի։ Համբարձաւ յուդա մակաբէ։ Համբարձաւ յովնաթան փոխանակ յուդայի.եւ այլն։

Յետ համբառնալոյ փրկչին մերոյ։ Ի համբառնալ բանին յերկինս. (Յհ. կթ.։ Շար. եւ այլն։)

Ի կամարն երկնից համբարձան։ Հակառակ քո համբարձելոյն։ Անձին իմում դժնեայ դատախազ համբարձայ։ Եւ ոչ նաւ համբառնայ հանդէպ առանց ուղղչի. (Նար.։)

Մի՛ ի վերայ մեծութեան, եւ մի՛ փառօք ունայնացեալք՝ ի մտաց համբառնալ. (Փիլ. բագն.։)

ՀԱՄԲԱՌՆԱՄ αἵρω, ἑξαίρω եւ այլն. extollo, elevo. որ եւ ԱՄԲԱՌՆԱԼ. Համայն բառնալ ի վեր կոյս. վերացուցանել. բարձրացուցանել. վեր վերցընել.

ՀԱՄԲԱՌՆԱՄ, բարձայ, ձի՛ր, ձեալ. կ.չ. ἁναβαίνω ascendo եւ այլն. Վերանալ. բարձրանալ. ի վերա ելանել. ի վեր երեւիլ. վեր ելլալ.


Համբառնամ, բարձայ

vn.

to rise up, to ascend, to mount, to go up;
to raise oneself, to rise, to get up;
— մտօք առ աստուած, to raise the heart to God;
հակառակ, ընդդէմ —, to revolt, to rise, to rise against, to rebel;
ի մտաց —, to grow proud;
դատախազ —, to accuse of, to charge with, to arraign, to impeach.

· Calfa

NBHL (8)

Համբառնալ զաչս, զգլուխ, զպարանոց, զաջ, զձեռս, զոտս, զանձն, ի վեր, ի բարձունս, շուրջ, յերկինս, ի լերինս, առ աստուած, եւ այլն։ Համբարձ զձեռն իւր ի վերայ արքայի դաւթի։ Համբա՛րձ զձեռն քո ի վերայ ամբարտաւանութեան նոցա։ Համբաձէ՛ք իշխանք զդրունս ձեր ի վեր.եւ այլն։

Թէ եւ ոչ զերեսս բաւական իցեմ համբառնալ ի վեր առ քեզ աստուած։ Զդէմսն համբառնայցէ. (Նար.։)

Համբարձաւ աստուած օրհնութեամբ։ Համբարձցին դրունք յաւիտենից։ Համբարձաւ յերկինս։ Երթայի համբարձեալ՝ ի դիմել հոգւոյն իմոյ։ Որ շինէ յերկինս զհամբառնալ իւր (այսինքն զվերելս)։ Յաւուրս ժամանակացն այնոցիկ համբարձաւ մատաթի։ Համբարձաւ յուդա մակաբէ։ Համբարձաւ յովնաթան փոխանակ յուդայի.եւ այլն։

Յետ համբառնալոյ փրկչին մերոյ։ Ի համբառնալ բանին յերկինս. (Յհ. կթ.։ Շար. եւ այլն։)

Ի կամարն երկնից համբարձան։ Հակառակ քո համբարձելոյն։ Անձին իմում դժնեայ դատախազ համբարձայ։ Եւ ոչ նաւ համբառնայ հանդէպ առանց ուղղչի. (Նար.։)

Մի՛ ի վերայ մեծութեան, եւ մի՛ փառօք ունայնացեալք՝ ի մտաց համբառնալ. (Փիլ. բագն.։)

ՀԱՄԲԱՌՆԱՄ αἵρω, ἑξαίρω եւ այլն. extollo, elevo. որ եւ ԱՄԲԱՌՆԱԼ. Համայն բառնալ ի վեր կոյս. վերացուցանել. բարձրացուցանել. վեր վերցընել.

ՀԱՄԲԱՌՆԱՄ, բարձայ, ձի՛ր, ձեալ. կ.չ. ἁναβαίνω ascendo եւ այլն. Վերանալ. բարձրանալ. ի վերա ելանել. ի վեր երեւիլ. վեր ելլալ.


Համեղանամ, ացայ

vn.

to become well flavoured, sweet, appetizing;
to be agreeable to.

· Calfa

NBHL (4)

մանաւանդ յերրորդ դէմս. Համեղ երեւիլ. քաղցր եւ ախորժ ընծայիլ. քաղցրանալ. համովնալ, անուշ գալ.

Ոչ համեղանայր կերակուր ի քիմս նորա. (Արծր. ՟Ա. 10։)

Համեղասցի ի ճաշակելիս մտաց մերոց խոհարարութիւնք իմանալի խորտկացն. (Խոսր.։)

Ոչ համեղանայ ինձ, թէ ոչ անուանեսցի անդ յիսուս. (Ոսկիփոր.։)


Համեստանամ, ացայ

vn.

to become modest or wise, to put on a modest look.

· Calfa

NBHL (3)

Նովաւ համեստանան ծերք նոցա յիմաստութիւն. (Եղիշ. ՟Ը։)

Առաքելական խրատուքն համեստանալ. (Սարգ. ՟ա. պետր. ՟Ե։)

σωφρονίζομαι modestus fio. Զգաստանալ. պարկեշտանալ. բարւոք քաղաքավարիլ.


Համերասանակ ընթանամ

vn. fig.

to run together;
to compete;
to concur, to coincide.

· Calfa

NBHL (2)

Արժանի ըստ շնորհացն ցուցանիցէք զոճն (զընթացս վարուց). զի որպէս նա ընդհանուր քարոզիցէ, նոյնպէս եւ դա ընդ նմին համերասանակ ընթանայցէ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։ (որպէս թ. ... ))

ՀԱՄԵՐԱՍԱՆԱԿ ԸՆԹԱՆԱԼ. Այն է ըստ յն. Զուգընթանալ. συντρέχω concurro.


Համրանամ, ացայ

vn.

cf. Համրիմ.

· Calfa

NBHL (4)

Եղիցի ձեզ համրանալ։ Խօսեսցիս, եւ մի՛ եւս համրասցիս. (Յոբ. ՟Ժ՟Գ. 5։ Եզեկ. ՟Ի՟Դ. 27։)

Համրանամ սի՛րելիք, յորժմա յանդիման ինձ նկատեմ ղլեալ իրսն հերովդի. (Բաբիղ. ի յհ. մկ.։)

Յամօթոյն համրանայ, եւ զամօթի հարկանի. (Լմբ. սղ.։)

Լուիցուք դարձեալ իբրեւ բանս ի համրացելոցն (յանխօս ձկանց)։ Համրացեալ անասունքն ունին փոյթ յանձին խնդրել հնարս. (Վեցօր. ՟Է։)


Հայաբնակ

adj.

inhabited by Armenians.

· Calfa


Հայախնամ

adj.

having the care of the Armenians;
nurtured by the Armenians.

· Calfa


Հայանախատ

adj.

maltreating the Armenians;
unworthy of an Armenian.

· Calfa


Հայելաբանական, ի, աց

adj.

catoptrical.

· Calfa


Հայերէնագէտ

s.

armenist.

· Calfa


Հայերէնախօս, ից

adj.

speaking Armenian.

· Calfa

NBHL (2)

Որ հայերէն խօսի. հայրէն կամ հայնակ խօսօղ.

Հայաբարբառ հայերէնախօս գտաւ։ Հայաբարբառք հայերէնախօսք գտան. (Ագաթ.։ Կորիւն.։)


Հայրախնամ

adj.

paternal or filial (care).

· Calfa

NBHL (2)

Ունօղ զխնամ հայրական. ուր իցէ գութ հայրենի.

Հայրախնամ գթով, կամ կամօք։ Ի հայրախնամ սիրոյ. (Պիտ.։ Յհ. կթ.։ Մեսր. երէց.։)


Հայրանամ, ացայ

vn.

to be or become a father.

· Calfa

NBHL (1)

Որդի միշտ ծնունդ, ոչ երբէք հայրանայ։ Հոգին սուրբ միշտ բղխումն, ոչ երբէք հայրանայ, կամ որդիանայ. (Լծ. նար.։)


Հայրանարգ

cf. Հայրանարգու.

· Calfa

NBHL (4)

Մահու մեռանել հայրանարգին. (Մխ. դտ.։)

Զապիրատն (զաբիսողոմ) զհայրանարգուն, զեղբայրասպան. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 3։)

Որ տասն ամ պատուեաց զհայր, եւ մի հարուած ի վերջինս ի վերայ ած միայն, իբրեւ զհայրանարգու դատապարտի. (Բրս. սահմ. կրօն.։)

ՀԱՅՐԱՆԱՐԳ ՀԱՅՐԱՆԱՐԳՈՒ. πατραλοίας parricida. Որ անարգէ զհայր իւր. հայրազեղծ. հայրատեաց. հայրասպան.


Հայրանարգու

adj.

despising, contemning one's father.

· Calfa

NBHL (4)

Մահու մեռանել հայրանարգին. (Մխ. դտ.։)

Զապիրատն (զաբիսողոմ) զհայրանարգուն, զեղբայրասպան. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 3։)

Որ տասն ամ պատուեաց զհայր, եւ մի հարուած ի վերջինս ի վերայ ած միայն, իբրեւ զհայրանարգու դատապարտի. (Բրս. սահմ. կրօն.։)

ՀԱՅՐԱՆԱՐԳ ՀԱՅՐԱՆԱՐԳՈՒ. πατραλοίας parricida. Որ անարգէ զհայր իւր. հայրազեղծ. հայրատեաց. հայրասպան.


Հայրանունական, ի, աց

adj.

patronymic.

· Calfa

NBHL (3)

Հայրանունական է, որ ի հօրէ իսկ ձեւացեալ է. իսկ պիտակապէս՝ որ ի նախնեացն։ Ըստ կանանց պճնէ հոմերոս զհայրանունական տեսակս. (Թր. քեր.։)

Հայրանունական է՝ որ զհօրն անուն ունի. (Նչ. քեր.։) cf. ՀԱՅՐԱՆՈՒՆ։

πατρονωμικός, -ον Յայտարար անուան հօրն կամ նախնեաց. որպիսի են բառք կամ յանգք բառից առ քերականս, եան, եանց, ունի, եւ այլն. (աբրահամեան, նաւեա, արշարունի, մամիկոնեանց. եւ այլն)


Հայրապետանամ, ացայ

vn.

to become patriarch, pontiff, bishop.

· Calfa

NBHL (1)

Ոչ կամիմք հայրապետանալ քեզ մեզ. (Հ=Յ. սեպտ. ՟Թ.։)


Definitions containing the research նա : 10000 results

Աշխատաժիր

adj.

active, diligent.

· Calfa

NBHL (2)

ԱՇԽԱՏԱԺԻՐ ԱՇԽԱՏԱԽՈՆՋ Ուր կայցէ աշխատութիւն ժիրեւ խոնջելի. քրտնաջան. բազմաշխատ. բազմավաստակ. տարժանական.

Շտեմարան զինքն պատրաստել աշխատախոնջ առաքինութեամբ եւ ճշմարտութեամբ բանի։ Երկար աղօթից էր պտուղ, եւ աշխատախոնջ քրտանց եւ առաքինութեան վարձ. (Տօնակ.։) (Հ. կիլիկ.։)


Աշխատախոնջ

cf. Աշխատաժիր.

· Calfa

NBHL (2)

ԱՇԽԱՏԱԺԻՐ ԱՇԽԱՏԱԽՈՆՋ Ուր կայցէ աշխատութիւն ժիրեւ խոնջելի. քրտնաջան. բազմաշխատ. բազմավաստակ. տարժանական.

Շտեմարան զինքն պատրաստել աշխատախոնջ առաքինութեամբ եւ ճշմարտութեամբ բանի։ Երկար աղօթից էր պտուղ, եւ աշխատախոնջ քրտանց եւ առաքինութեան վարձ. (Տօնակ.։) Հ. կիլիկ.։


Աշխատանք

s.

cf. Աշխատութիւն.

· Calfa

NBHL (1)

Երկք աշխատանաց. (Յհ. կթ.։)


Աշխատասէր

cf. Աշխատաջան.

· Calfa

NBHL (3)

φιλόπονος. amans laborum, sedulus, studiosus. Սիրօղ աշխատանաց. փոյթ ի ջանս վաստակոց, մանաւանդ յուսումն. երկասէր. վաստակասէր.

Աշխատասէր ջանացօղքն. (Պիտ.։)

Պատերազմասէր եւ աշխատասէր մօրն մտաց չեղեւ ինչ երբէք նախանձաւոր. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Աշխատասիրաբար

adv.

diligently, carefully.

· Calfa

NBHL (2)

Ոչ կարի ինչ ընդ երկնագոյնսն աշխատասիրաբար անցանել պատմութիւնս. (Արծր. ՟Ա. 8։)

Աշխատասիրաբար ամենայն սրբութեամբ մաքրեսցէ զինքն. (Լաստ. ընթերց.։)


Աշխատասիրութիւն, ութեան

s.

diligent labour, elaborate study, industry;
work, production.

· Calfa

NBHL (3)

Զամենայն գիշերս աշխատ եղեաք։ Մի՛ ինչ աշխատ լինիր։ Զի մի՛ ինչ աշխատ լինիցիք անձամբք ձերովք, եւ լքանիցիք։ Յոր ոչ եղեր ինչ աշխատ։ Զի արքայ աշխատ ինչ մի՛ լիցի. (Ղկ. ՟Ե. 5։ ՟Է. 6։ Եբր. ՟Ժ՟Բ. 3։ Յոն. ՟Դ. 10։ Դան. ՟Զ. 2։)

ԱՇԽԱՏ ԼԻՆԵԼ. κοπιάω, κάμνω. laboro, fatigor, ἑνοχλέομαι, obturbor, κακοπαθέω, mala patior. Աշխատիլ. վաստակիլ. խոնջիլ. վշտանալ. աշխատիլ, դատիլ, յոգնիլ.

Զճշմարտութիւն աշխատասիրութեան մերոյ ակնարկէ. (Խոր. ՟Ա. 18։)


Աշխատեմ, եցի

va.

to fatigue, to trouble, to incommode, to disquiet, to disturb.

· Calfa

NBHL (1)

Աշխատեն զանձինս բազմաց սուտ մարվարէութեամբն իւրեանց։ Սատանայ զմովսէսեանսն եւ զպօղոսեանսն աշխատէր. (Մանդ. ՟Ի՟Զ։)


Աշխատեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Աշխատեմ.

· Calfa

NBHL (2)

Մի՛ աշխատեցուցից զնա. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ը։)

Ո՛վ ուսումնասէր դու, եւ զմեզ այսմ աշխատեցուցող. (Խոր. ՟Ա. 5։)


Աշխատիմ, եցայ, եաց

vn.

to work, to take trouble, to toil, to labour.

· Calfa

NBHL (4)

Եդ զուս իւր յաշխատել։ Աշխատեցար ի բազում ճանապարհորդութիւնս քո։ Յոր եւ աշխատիմ պատերազմեալ։ Որ ոչն աշխատի, եւ կերիցէ մի՛։ Հողագործին աշխատելոյ (այսինքն աշխատողի) պարտ է նախ ի պտղոյն վայելել։ Էին աշխատեալք եւ ցրուեալք իբրեւ զոչխարս. եւ այլն։

Աշխատեա՛ց ի մշակութիւին տանջանացդ. (Ագաթ.։)

Աշխատութեամբ ստանալ, եւ ստացեալ լինել. վաստըկիլ, վաստըկուիլ.

Խորհուրդս մարմնաւոր ջանիւ ոչ յայտնի, փորձով եւ առաջնորդութեամբ գրոց աշխատի. (Լմբ. պտրգ.։)


Աշխատութիւն, ութեան

s.

fatigue, trouble, labour, care, endeavour, effort;
work, business;
exeroise;
fabrication;
— մտաց, stretch of the mind, intense application;
աշխատութեամբ, with difficulty, with great trouble.

· Calfa

NBHL (3)

Ոչ եթէ յերկրէ ելանիցէ աշխատութիւն, այլ մարդ աշխատութեամբ ծնանի։ Ընդէ՞ր ցուցեր ինձ աշխատութիւնս եւ վաստակս։ Պատմեաց զամենայն աշխատութիւնս՝ որ եղեւ նոցա ի ճանապարհի։ Աշխատութիւն հասուանել մարդկա, կամ տեառն. եւ այլն։

Մի՛ ունայնասցի վաստակն աշխատութեան փրկական կրից. (Նար. ՟Հ՟Ը։)

Ի դաստակերտաց եւ ի բազում աշխատութեանց ունայնացեալ. (Մագ. ՟Ի՟Զ։)


Աշխարան, ի

s.

a place for tears or lamentation.

· Calfa

NBHL (1)

Աշխարանք, կամ հանդէս եւ տեղի աշխարանաց.


Աշխարանուագ

adj.

plaintive, mournful, lamentable.

· Calfa

NBHL (1)

Ունօղ զնուագ կամ զեղանակ աշխարանաց. ողբերգական. ողորմուկ.


Աշխարեմ, եցի

va.

to complain of, to lament, to mourn, to deplore.

· Calfa

NBHL (5)

Կանանց՝ որ կոծէին եւ աշխարէին զնա։ Աշխարեսցեն աշխար. (Ղկ. ՟Ի՟Գ. 27։ Զաք. ՟Ժ՟Բ. 10։)

Աշխարել զթագաւորն, կամ զվնասս, զթշուառութիւնս, զխորտակեալ տապան, զստինսն՝ որ դիեցուցին. (Ագաթ.։ Եզնիկ.։ Լմբ. ատ.։ Նար. ՟Ի՟Ե։ եւ ՟Ի՟Բ. ՟Ի՟Թ։)

Աշխարող կանայք։

Աշխարէ զանմտութիւն նոցա։ Տես զիա՞րդ աշխարէ զերուսաղէմ ... ոչ վասն իւրոց ինչ չարչարանաց, այլ վասն նոցա գործոցն աշխարէ. (Ոսկ. ես.։)

իբր արմատ Ապաշխարելոյ, կամ ստրջանալ.


Աշխարելի, լւոյ, լեաց

adj.

deplorable, lamentable.

· Calfa


Աշխարհագիր

s.

geographer;
cosmographer;
geography;
cosmography, poll-tax;
— առնել, to take a census, cf. Աշխարհագրեմ.

· Calfa

NBHL (5)

Իսկ ըստ յն. κοσμογράφος. qui mundum describit, եւ κοσμογραφία, descriptio mundi, յայտ առնէ զմատենագրութիւն դրից երկնի եւ երկրի. որպէս եւ γεωγράφος, γεωγραφία, geographus, geographia զմատենագրութիւն զմատենագրութիւն դրից երկրի եւեթ՝ ընդ ցամաք եւ ընդ ծով. զորոց տե՛ս ի բառն ԱՇԽԱՐՀԱԳՐՈՒԹԻՒՆ։

Աշխարհագիր առնել ընդ ամենայն տիեզերս։ Այս առաջին աշխարհագիր եղեւ։ Յաւուրս աշխարհագրին։ Այս յաշխարհագրի անդ գտաւ։ Զամենայն ազգն հրէից յաշխարհագիր (ռամկին) խառնել ի կարգս հարկի ծառայութեան։ Զիւրաքանչիւր ինչս եւ զստացուածս յաշխարհագրին (կամ յաշխարհագրէն) զամենայն ժողովերին. (Ղկ. ՟Բ. 2։ Գծ. ՟Ե. 37։ ՟Ա. Մնաց. ՟Ի՟Զ. 31։ ՟Գ. Մակ. ՟Բ. 14։ ՟Է. 15։)

Ոչ ժամանանէ այլ առնել աշխարհագիր. (Խոր. ՟Գ. 51։)

Աշխարհագիր առնել ամենայն երկրին հայոց։ Ընդ նովին աշխարհագով արկ. (Եղիշ. ՟Բ։)

ԱՇԽԱՐՀԱԳԻՐ. Գրօղ զաշխարհէ կամ զարարչութենէ աշխարհի (մատեան կամ մատենագիր).


Աշխարհագոյժ առնեմ

sv.

to proclame every where or with a loud voice, to divulge, to noise abroad.

· Calfa

NBHL (3)

Աշխարհագոյժ առնէ նախախնամութիւն զանտեսանելի տարերցն հուր յամպարշտաց դատաստանի ըմբռնեցելոց. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)

Ցուցցե՛ս, եթէ զմեղսն արդարեւ ատեցեր, նշանաւակելով զնոսա, եւ աշխարհագոյժ առնելով իբրեւ զարժանաւորս թշնամանաց. (Ածաբ. մկրտ.։)

ԱՇԽԱՐՀԱԳՈՅԺ ԱՌՆԵԼ. καταδήλον ποιέω, ἁνακηρύζω. celebro, divulgo, θριαμβεύω, triumpho. Հրապարակել եւ լսելի առնել ընդ աշխարհս. յայտնի առնել. հռչակել. քարոզել. եւ Ձաղել ի հանդէս յաղթանակի.


Աշխարհագովութիւն, ութեան

s.

the reception of universal praise;
universal praise.

· Calfa

NBHL (2)

Գովութիւն լսելի յամենայն աշխարհէ կամ ընդ ամենայն աշխարհ. համբաւ կամ անուն բարի. բարեհամբաւութիւն. հռչակ գովութեան.

Զաշխարհագովութեանցն առցեն զպսակ։ Զյաղթութեանցն աշխարհագովութիւնսն տանել։ Միշտ զաշխարհագովութեանցն տանին մրցանակս։ Աշխարհագովութեամբ յաւէտ բարգաւաճեալ. (Պիտ. ստէպ։)


Աշխարհագործ

s.

Creator of the world.

· Calfa

NBHL (3)

Բաշխէր ամենեցուն զսուրբ մարմինն, զարարիչն եւ զաշխարհագործն ամենայն արարածոց. (Ագաթ.։)

Զաշխարհագործն ամենայն աշխարհի։ Աշխարհագործ մարմնով եւ արեամբն յիսուսի քրիստոսի. (Ճ. ՟Ա.։)

Ի վերայ աշխարհագործ արարածոց. (Վերնագր. սղ. ՟Ճ՟Դ.) (յն. յօրինակս ինչ, ի վերայ աշխարհիս բաղկացութեան)։


Աշխարհագործութիւն, ութեան

s.

creation of the world.

· Calfa

NBHL (1)

Ամենայն երեւեցելոյս աշխարհագործութիւն՝ աներեւութիցն աստուծոյ առաջի արկանի. (Դիոն. թղթ. ՟Թ։)


Աշխարհադիտեմ, եցի

vn.

to observe or spy a country.

· Calfa

NBHL (1)

Պատուիրեաց յեսու արանցն երթելոց աշխարհադիտել զերկիրն, եւ ասէ. անցէ՛ք գնացէ՛ք, եւ աշխարհադիտեցէ՛ք զերկիրն. (Յես. ՟Ժ՟Ը. 8։)


Աշխարհազօր

adj.

composed of all sorts of warriors.

· Calfa

NBHL (1)

Ուր խմբեալ իցեն զօրք աշխարհին. աշխարհաբանակ. աշխարհագումար.


Աշխարհաժողով

adj.

cf. Աշխարհախումբ.

· Calfa

NBHL (2)

Ժողովեալ յամենայն աշխարհէ, կամ ի տեղեաց տեղեաց. համաշխարհական. տիեզերաժողով. աշխարհագումար. յոգնախումբ. հանդիսական.

Մարզէր զնահատակն մեծ ի հանդէս կուսութեան յաշխարհաժողով մարտսն. (Խոսր. հռիփս.։)


Աշխարհալիր

adj.

that fills the universe.

· Calfa

NBHL (2)

ԱՇԽԱՐՀԱԼԻՐ ԱՇԽԱՐՀԱԼԻՑ Որով լրանայ աշխարհ լրիւ իւրով. լցուցիչ երեսաց երկրի. աշխարք լեցնօղ.

Վասն աշխարհալից նահապետացն (ծննդովք իւրեանց). (Արծր. ՟Ա. 1։)


Աշխարհալուր

adj.

heard throughout the world.

· Calfa

NBHL (3)

Աշխարհալուր առնեմ ամենայն արարածոց. (Ոսկ. նոր կիր.) յն. հրապարակեմ δημοσιεύω. publico.

Լսելի ընդ ամենայն աշխարհ. հռչակեալ առ ամենեսին. տիեզերալոյս. հանդիսացեալ. ալէմէ մէշհուր.

Հրապարակատես եւ աշխարհալուր նշանքն. (Նանայ.։)


Աշխարհախորհ

adj.

thought or done by universal consent.

· Calfa

NBHL (1)

Ամենեցուն միաբանութեամբ եպիսկոպոսացն եւ թագաւորին եւ աշխարհախորհ ձուլիւք հաւանութեամբ ի միասին արձակեցան եւ գնացին. (Բուզ. ՟Դ. 4։)


Աշխարհախումբ

adj.

in universal or general assembly;
universal, general.

· Calfa

NBHL (2)

Աշխարհախումբ ժողովարան շինեցին զսուրբն կաթողիկէ. (Տօնակ.։)

Աշխարհախումբ առնի։ Եւ թէ աշխարհախումբ առնիցի յերկիր թշնամեաց. (Կանոն.։)


Աշխարհածուփ

adj.

that agitates or troubles the world;
agitated or troubled in the world.

· Calfa

NBHL (1)

Աշխարհածուփ խռովութիւնք, զբօսանք, հոգք, վարք. (Պիտ.։ Փարպ.։ Շ. ամենայն չար.։ Զքր. կթ.։)


Աշխարհակալ, աց

s.

conqueror;
monarch, emperor, prince.

· Calfa

NBHL (6)

τοπάρχης. loci praefectus, toparcha. Կուսակալ, կողմնապետ. իշխան մասնաւոր աշխարհի. փաշա.

Աշխարհակալ է ծնունդդ։ Աշխարհակալ աղեքսանդրէ։ Ամենայն շինաւանի աշխարհակալ դշխոյ. (Պտմ. աղեքս.։)

Ամենակալ աստուած մարդացաւ, եւ եմուտ ի գիր աշխարհակալ թագաւորի. (Տօնակ.։)

κοσμοκράτωρ. mundi imperium obtinens. Ինքնակալ. տիեզերակալ, եւ բռնակալ. ճիհանկիր.

Որ իշխանաց աշխարհակալիս էին զինուորեալք. (Յհ. կթ.։)

Գրեաց յովնաթան առ աշխարհակալս, իշխանս, առ կուսակալս նոցա. (՟Ա. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 5.) յն. լոկ, սպարտացւոց (որ թարգմանի. ցիրուցան)։


Աշխարհակալութիւն, ութեան

s.

conquest.

· Calfa

NBHL (2)

Ինքնակալութիւն. տիեզերակալութիւն. թագաւորութիւն.

Թագաւորք յունաց աշխարհակալութեամբ, եւ այլն։ Կամելով զինքն միայն աշխարհակալութեան ցուցանել սկիզբն։ Աշխարհակալութիւնն ասորեստանի. (Խոր. ՟Ա. 1. 13. 20։)


Աշխարհական, ի, աց

adj. s.

worldly, temporal;
secular, lay;
universal, general;
lay or secular man;
— առնել, to secularize;
— վիճակ՝ կարգ, a secular life.

· Calfa

NBHL (14)

κοσμικός. mundanus, mundi, βροτικός, saecularis. Ստորին աշխարհիս. աշխարհային. երկրաւոր. նիւթական. տարրական. մարդկային. արտաքին. մարմնաւոր. կենցաղական. քաղաքական. եւ Աշխարհասիրական. տիւնեէվի, ալէմի.

λαϊκός, laicus, saecularis. Աշխարհիկ ոք, ժողովրդական, ռամիկ. ամուսնացեալ. եւ Աշխարհասէր. տիւնեեվի, մէճազի.

Մեծի վրթանիսի, եւ ամենայն աշխարհականաց քոց խնդալ. այսինքն բնակչաց հայոց աշխարհին. (Խոր. ՟Գ. 5։)

Դուք յաշխարհէ աստի էք, եւ ես չեմ յայսմ աշխարհէ. զաշխարհական մտածութիւնս եւ զմարմնականս ասէ։ Յաշխարհական իսկ օրինակ եկն. եւ զի՞նչ ասէ. կին յորժամ ծնանիցի, եւ այլն։ Կերակուրք, լուացմունք, եւ զինչ եւ իցեն գործք աշխարհականք. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 7. 33Պ եւ ՟Ա. 17։)

Յաշխարհական զբօսանաց. (Ագաթ.։)

Դատաստանաց, եւ աշխարհական կարգաց. (Խոր. ՟Գ. 65։)

Զեպիսկոպոսունս, զերիցունս, զսարկաւագս, զաբեղայս, զկուսանս, եւ զայլ ամենայն աշխարհականս. (Կոչ. ՟Ժ՟Դ։)

Քահանայք՝ դաւիթ ի կրօնաւորական կարգէ, եւ սարգիս յաշխարհական. (Յհ. կթ.։)

Աշխարհակա՞ն ես, մի՛ զպատիւ քահանայիւ արհամարհէր. (Մանդ. ՟Ժ։)

Ընդ գռեհիկս աշխարհականաց կեալ. (Վրդ հց. ՟Բ։)

Աշխարհականաց բանք են այդ, եւե մարդոց՝ որ ընդ երկիր բեւեռեալ իցեն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 15։)

Հաւատն՝ յանդիմանութիւն անյայտ իրաց. յանդիմանութիւն այն է, որ աշխարհական բառով դէմընդդէմ ասեն. որպէս հայելի աչաց, նոյնօրինակ հաւատ մտաց. (Ոսկիփոր.։)

ԱՇԽԱՐՀԱԲՆԱԿ ԱՇԽԱՐՀԱԿԱՆ. Որպէս Գաւառական. ռամիկ. խառնիճաղանջ. շինական.

Զբազումս յաշխարհականացն հրապուրեալ զկնի ինքեանց՝ ի հետիոտս տանէին ի մարտ հետեւակ զրուն՝ որ յաշխարհաբնակ մարդկնէն էին. (Ղեւոնդ.։)


Աշխարհակեաց

adj.

secular, laical, temporal.

· Calfa

NBHL (1)

Սա լեալ էր ամուսնաւոր յաշխարհակեաց կեանս. (Բուզ. ՟Դ. 3։)


Աշխարհակեր

adj.

that consumes the universe.

· Calfa

NBHL (1)

Կերօղ աշխարհի. ապականիչ. գիշատիչ. արեանարբու. աշխարք չափօղ.


Աշխարհակեցոյց

adj.

that saves, redeems the world.

· Calfa

NBHL (2)

Կեցուցիչ աշխարհի. փրկարար. կենարար. աշխարքս ապրեցնօղ, փրկօղ, խալըսօղ.

Աշխարհակեցոյց անճառ խոնարհութեամբ ներգործեցեր. (Գանձ.։)


Աշխարհակիր

adj.

that sustains the world.

· Calfa


Աշխարհակոյտ

cf. Աշխարհախումբ.

· Calfa

NBHL (1)

Զամենայն աշխարհակոյտ խառնիճաղանճս տէրութեան իւրոյ։ Աշխարհակոյտ մարդկան. (Յհ. կթ.։)


Աշխարհակործան

adj.

that destroys the world.

· Calfa

NBHL (2)

κοσμόλεθρος. mundo exitalis. Կործանիչ աշխարհի, կամ աշխարհաց. աշխարհաւեր. մահառիթ, վնասակար հասարակաց.

Աշխարհակործան յայտնութիւն, կամ աւանդութիւն, ժամանակ, ախտ. (Զքր. կթ.։ Յհ. կթ.։ Շ. ատեն. Սկեւռ. աղ.։)


Աշխարհակորոյս

cf. Աշխարհակործան.

· Calfa

NBHL (1)

Տիեզերապատիր աշխարհակորոյս խաբեբայ պատրանօք. (Տօնակ.։)


Աշխարհակուլ

adj.

that absorbs or swallows up the world.

· Calfa

NBHL (1)

Մի՛ բանար ընդդէմ իմ զաշխարհակուլ զբերան գեհենին։ Կապեցեր սանձեցեր զամեհի բնութիւն աշխարհակուլ ծովուն աւազով. (Բենիկ.։)


Աշխարհահայր, հօր

s.

father of the world.

· Calfa

NBHL (3)

Հայր աշխարհի. նախահայր. յաջորդ նախահօր ընտրեալ.

Յետ սաստիցն անցելոց՝ զայրն արդար (զնոյ) աշխարհահայր երկրակալ՝ յաւիտենագիր ուխտիւն կացուցեալ. (Ագաթ.։)

Էին ադամայ եւ այլ ուստերք բազումք, այլ ոչ արժանաժառանգ պայազատութիւն աշխարհահայր (կամ աշխարհհայր) լինելոյ. (Արծր. ՟Ա. 1։)


Աշխարհամած

adj.

that surrounds all the world.

· Calfa

NBHL (1)

Մածեալ զաշխարհաւ, պատեալ, տարածեալ շուրջանակի.


Աշխարհահամար

cf. Աշխարհամար.

· Calfa

NBHL (1)

Աշխարհահամար գրովն զազգատոհմն ամենայն յանուանէ գրել։ Առնել գիր զաշխարհահամար հրէից. ՟(Գ. Մակ. ՟Դ. 10. 14։)


Աշխարհամէջ, միջի

s.

public square or place in a town or country.

· Calfa

NBHL (1)

Յաշխարհամէջս եւ ի ժողովրդաբնակս համարձակեցան յարձակել տեղիս. (Յհ. իմ. պաւլ.։)


Աշխարհամուտ

adj.

open to public entrance, frequented, resorted to;
— Դուռն, Court.

· Calfa

NBHL (1)

Յոր աշխարհ ամենայն կամ բազմութիւն մարդկան մտանէ. (այն է աքունի դուռն, արքունիք). պապի հիւմայիւն, գափու, տէրի տէվլէթ.


Աշխարհային

adj.

worldly, profane;
secular, lay, temporal.

· Calfa

NBHL (2)

Աշխարհական. իբր կենցաղական, երկրաւոր, մարմնաւոր. տարրական. աշխարհի. աշխրքի. տիւնեեվի.

Բնակիչ աշխարհի. երկրցի, կամ դրսեցի.


Աշխարհաշէն

adj.

that causes a country to nourish;
blooming, in bloom.

· Calfa

NBHL (6)

Շինութիւն գործօղ աշխարհի. խնամակալ հայրենի երկրի. աշխարքը՝ երկիրը շէն պահօղ.

Եւ իբր Աշխարհաշինական. կենցաղօգուտ.

Ըստ աշխարհաշէն խնամակալութեան. (Արծր. ՟Ա. 11։)

Կայր նըկանակ մի գեղապանծ (լուսինն), աշխարհաշէն փռան (յարեգակնէ) եփած. ի յեփողէն իւրմէ խոռած, եւ ի նմանէ դարձեալ լըցած. (Շ. յառակս.։)

Երկնակազմն եւ աշխարհաշէն ձեռամբն բեւեռեսցէ զամենեսեան յերկեղն իւր եւ ի սէր. (Տօնակ.։)

Յետ կործանման աշխարհաշէն աշտարակին, եւ խառնաբնդոր լեզուացն. (Կաղանկտ.։)


Աշխարհապահ

adj.

that preserves the universe.

· Calfa


Աշխարհասէր

adj.

worldly, attached to the wordly vanities.

· Calfa

NBHL (4)

Յորս ուրախանան աշխարհասէրք. (Յճխ. ՟Ի։)

Ոչ ըստ աշխարհասիրացն ոմանց ծախելով յանարժանս. (Պիտ.։)

Անձուկ է ճանապարհն այն աշխարհասիրաց. (Խոսր.։)

իբր Հայրենասէր.


Աշխարհասիրութիւն, ութեան

s.

love of the world.

· Calfa

NBHL (1)

Հրաժարել յաշխարհասիրութենէ. (Նանայ.։)


Աշխարհաստեղծ, ից

adj.

that created the world.

· Calfa

NBHL (1)

Տարածեաց եւ տէրն զաշխարհաստեղծ բազուկն իւր ի վերայ խաչին։ Սկզբնածինն այն խաւար զգալի ի հրամանէն աշխարհաստեղծ տեղի տուեալ հալածեցաւ. (Սկեւռ. յեսայ. եւ Սկեւռ. ի յար.։)


Աշխարհավար

adj.

political;
secular.

· Calfa

NBHL (2)

Վաղ եւ առաւօտ զաշխարհավար զկեանս ասէ, որ կրիւք եւ գործովք յաւուր բովանդակի զվախճանաւորացն ել սահմանէ. (Համամ առակ.։)

Կարգ սահմանի աշխարհավար ճանապարհին դի՛ւր է։ Հնազանդութիւն յաշխարհավար օրէնս՝ որոց եւ իշխեն. (Լմբ. սղ.։ Շ. ՟ա. պետ. լ։)