Your research : 835 Results for ու

Entries' title containing ու : 10000 Results

Ուղղափառհաւատ

adj.

orthodox, catholic.


Ուղղափառութիւն, ութեան

s.

orthodoxy , catholicism.


Ուղղաքնին

adj.

searching the truth.


Ուղղեակ, եկի

s.

rudder, helm;
regulator;
cf. Ղեակ.


Ուղղելի, լւոյ, լեաց

adj.

corrigible.


Ուղղեմ, եցի

va. mar.

to make straight, to trim, to straighten;
to erect, to raise, to hold up;
to address, to direct;
to conduct, to govern, to rule;
to correct, to rectify;
to correct, to reclaim, to improve, to reform, to make better, to amend;
— զգնացս, զվարս, to regulate one's conduct or actions;
to repent, to amend;
— զսխալանս, to confess one's errors, to redeem one's faults;
— զբան, զխնդիր, to address, to direct one's words to, to question;
ատեան —, to assemble or convoke a council;
նիզակ ումեք —, to hurl a javelin at;
— զկայմ, to mast.


Ուղղընթաց

adj. fig.

straight (road);
just, virtuous.


Ուղղիչ, չի, չաց

s. mech.

corrector;
reformer;
rector, director;
conductor, leader;
driver, coachman;
steersman, helmsman;
cf. Ղեակ;
regulator, governor, moderator.


Ուղղորդ, աց

adj. adv.

straight, direct, perpendicular;
directly, quite straight, perpendicularly, apeak.


Ուղղորդութիւն, ութեան

s.

perpendicularity.


Ուղղութիւն, ութեան

s. fig.

direction;
regularity;
rectitude, uprightness, integrity, justice, equity;
correction, rectification, adjustment, amendment;
redress, reformation;
direction, tendency;
— վարուց, moral tendency, conduct, morality, morals;
— բարուց, correction of morals;
գիրք ուղղութեանց, the Book of Jasher;
ածել յ—, to reclaim, to correct;
յ— գալ, to be reclaimed, corrected, to repent.


Ուղուկ, ղկի

s.

palm, hand, hand's-breadth, four inches.

• «մի տեսակ չափ, քիլ, այն է բթամատից մինչև ցուցամատը եղած տա-րածութիւնը» Եզեկ. խգ. 13. Նորագիւտ բ. մնաց. դ. 5. որից ուղկեան Ել. իե. 25, լէ. 12, Եզեկ. խ. 43. երեքուղկեան Եւս. քր.։


Ուղտապան, ի

s.

camel-keeper;
camel-driver.


Ուղտափուշ

s. bot.

s. bot. pine-thistle or golden-thistle.


Ուղտաքաղ

s.

chimaera, fabulous monster half camel half deer.


Ուղտենի, նւոյ

s.

camel-skin.


Ուղտերամակ, աց

s.

drove or multitude of camels.


Ուղփ

cf. Արփի.

• «լոյս, արփի». արմատ առանձին անգործածական, որից կազմուած են ուղ-փաճեմ (գրուած նաև ուղփիաճեմ, ըղփա-հեմ, ուղփաճէմ) «լուսաւոր» Կղնկտ. (հրտր. Էմինի, էջ 166, 170, Շահնազ. էջ 323, 340), Անան. եկեղ. Մագ. Գնձ. ուղփեան «ար-փիական, երկնային» Աթան. էջ 297. ուղ-փագունիլ «լուսաւորուիլ» Մագ. գամագտ. ե. մետուղփեան Ճառընտ. (տե՛ս առանձին) նաև ուղփամած «լուսամած», ուղփաճահ «լուսով գնացեալ» Հին բռ. (տե՛ս տակը)։

• Հին բռ.=Բառ. երեմ. էջ 257 մեկնում է ուղբք «ուխք ջուրց», ուղբր «խաւար կամ խաւարազգած», ուղբամած «խա-ւարամած», ուղփաճահ «լուսով գնա-ցեալ»։ Բռ. երեմ. էջ 259 ունի նաև ուր-փագունել «իմս առ ի մտել», որի ի՛նչ ւինելը յայտնի չէ։ Ռոշքեան ուղփագու-նեալ հասկանում է «առատացեալ», իբր յղփագունեալ։ ՆՀԲ դնում է «ուղփ, ուղբ. ուղբր, ձայն անյայտ, թերևս որպէս յն. δλοφυής («միակտուր») բոլորաբուն, իս-կաբուն, գերաբուն կամ որպէս հյ. ար-փի, եթեր, օդ, երկինք, թրք. ֆէլէք»։ Բագրատունի Քերակ. զարգ. էջ 655, § 1438 չի ընդունում ուղփ արմատ, այլ մեկնում է ուղփաճեմ<*ուղմբաճեմ «երկնաճեմ, լուսաճեմ», յն. Սւղիմր-Ոլիմպոս բառիզ։ ԱԲ ուղփ «արփև»։ Հիւնք. ուղփ=յն. 'Օλυμπος «Ողիւմպոս, երկինք»։ Նորայր, Բանաս. 1900, 136 վերի ձևով մեկնում է ուղփ «արփի, լոյս»։ Այսպէս նաև Մէնէվիշեան ՀԱ 1911, 715, որ ուղփ դնում է լծ. արփի

• բառին? Petersson IF 43 (1925), էջ 75 հանում է հնխ. sāu-el ձևից. հմմտ. լտ. sōl, հիռլ. suil «աչք», գոթ. sauil, սլ. slunico «արև». հայերէն ուղփ բառի մէջ աւելացել է փ՝ նմանութեամբ ար-փի և փաղփ բառերի։


Ուղփաճեմ

adj.

cf. Ուղփեան.


Ուղփեան

adj.

celestial, luminous, shining;
supreme.


Ումեկ

s.

zest, relish, much sweetness.

• , ի-ա հլ. «յոյս» Տաղ. Բժշ. Մագ. թղ. 48 (Մի ուրեք այլ (շարժիր) այսր անդը՝ կամ սպառնալեօք կամ ումեկօք). որից ումե-կել «յուսադրել, սիրտ տալ» Վրդ. առ. 21. Մխ. բժշ. էջ 15 (ձեռ. ամեկէ, տպ. ամեհէ), անումեկ «անյոյս» ԱԲ. ումեկաւոր «յուսա-լի?» Ճառընտ.

• ՆՀԲ ումեկ մեկնում է «բառ մթին, որ-պէս թրք. էմէք «վաստակ, արդիւնք» և կամ որպէս հյ. ամոքումն, ողոքանք», ումեկաւոր «վաստակաւոր»։ ԱԲ ումեկ «ամռռումն, սիրտ առնելը, անուշու-թիւն», ումեկաւոր «բարերար, արդիւնա-ւոր», անումեկ «անոք»։ Երկուսն էլ ումե-կել դարձնում են ամեհել։ Վերի ձևով մեկնեց Նորայր, Բառաք. էջ 1-2, որ և բառը դնում է պրս. [arabic word] umīd «յոյս» ձևից փոխառեալ։ գինըմպութիւն Ճառընտ. թերըմպեալ կանոն ըմբոց «ջուր խմելու աման» Կղնկտ. (հրտր, Էմ. էջ 126, Շահն. Ա. 272), ոմտամտն «փարչ» Բառ. երեմ. 292 (երկուսն էլ չունի ԱԲ). ըմպարան «բաժակ» Տիմոթ. կուզ. էջ 227. նախըմպել Նոնն.։

• ԳՒՌ.-Սվեդ. ումօգ, Տփ. ումիկ «յոյս», նոյն է նաև Ախց. ումէկս «մխիթարանք», ումէկս տալ «մխիթարել» (նոյնը նաև Խտջ.)։


Ումեկաւոր

adj.

kind, bountiful, beneficent.


Ումպէտ, ում եւ պէտ

adj. adv.

useless, worthless, futile, flimsy;
whatever, whatsoever;
uselessly.


Ուն

s.

having, taking, hold;
cf. Ոյն.


Ունակ, աց

adj.

having, containing.


Ունակաբար

adv.

habitually.


Ունակական, ի, աց

adj.

habitual;
habituated, inured;
innate, inborn.


Ունականամ, ացայ

vn.

to habituate, to accustom oneself.


Ունակացուցանեմ, ուցի

va.

to habituate, to accustom.


Ունակութիւն, ութեան

s.

cf. Ուն ;
habit, custom, accustoming, routine, practice;
ունակութեամբ, by routine, by rote;
ունակութեամբ յաղթի, custom conquers custom.


Ունայնաբան

cf. Ընդունայնաբան.


Ունայնաբար

adv.

vainly, to no purpose, uselessly.


Ունայնաբոյս

adj.

unfruitful, unprofitable.


Ունայնախոհ

adj.

given to futile or vain thoughts.


Ունայնախոյզ

adj.

seeking useless things.


Ունայնակրօն

adj. s.

of vain religion;
miscreant.


Ունայնահանդերձ

adj.

clotheless.


Ունայնահաւատ, ից

adj.

of false religion, infidel, misbelieving;
of little faith, incredulous.


Ունայնաձայն բան

sn.

cf. Ունայնաձայնութիւն.


Ունայնաձայնութիւն, ութեան

s.

word or discourse void of meaning;
chatter;
erroneous doctrine.


Ունայնաձեռն

adj. adv.

empty-handed;
with empty hands.


Ունայնամիտ

adj.

empty-headed, *addle-headed, giddy.


Ունայնամտութիւն, ութեան

s.

empty-mindedness, senselessness, vanity, emptiness.


Ունայնանամ, ացայ

vn.

to become empty, to be emptied;
to vanish, to vanish or pass away, to go off in smoke, to disappear;
to be deprived of, to remain without;
to be debased, humbled.


Ունայնապարծ

adj.

vain, proud, vainglorious.


Ունայնաջան

cf. Զրաջան.


Ունայնասէր

adj.

vain, fond of vanities.


Ունայնասիրութիւն, ութեան

s.

love of vanity.


Ունայնավաստակ

cf. Զրավաստակ.


Ունայնավար

cf. Ունայնարուեստ.


Definitions containing the research ու : 4643 Results