heterogeneousness.
· Calfa
Օտարացեղն գոլ. օտարութիւն.
Յընտանեբար գթասիրութենէն՝ օտարացեղութիւն ի մէջ արկեալ լինի. (Գագիկ առ ռոմանոս.։)
Օտարացեղութեան տալով կարծիս. (Խոսրովիկ.։)
to alienate, to estrange;
to alienate from affection, to disaffect, to avert, to turn aside or away, to detach, to wean;
— յիւրմէ աշխարհէ, to send from home, to remove, to send abroad, to expatriate.
· Calfa
Օտարացուցանել յարդար խորհրդոց։ Օտարացուցին զտեղիս զայս յինէն։ Բազումս եւ անթիւս յիւրմէ աշխարհէ օտարացոյց. (Յես. ՟Ի՟Բ. 25։ Առակ. ՟Բ. 16։ Երեմ. ՟Ժ՟Թ. 4։ ՟Բ. Մակ. ՟Ե. 9։)
Զի մի՛ օտարացուցանելով օտարացուսցուք զորդի ի հօրէ. (Կոչ. ՟Ժ՟Ա։)
Օտարացուցանել զմեզ յաշխարհէ, կամ նորաձեւութեամբ զվարսն, կամ ի պատուիրանացն աստուծոյ, կամ ի հաւատոց, կամ ի կենաց աստի. (Բրս. հց.։ Նիւս. կուս.։ Խոսր.։ Ղեւոնդ.։ Վրդն. ծն.։)
Կարի օտարացուցանեն զայս կարծիս։ Լեառն ասել զխաչս՝ չօրարացուցանէ ի բանէս։ Ոչ օտարացուցին զսոյն (գիրս իմաստութեան) ի սողոմոնէ. (Իգն.։ Շ. բարձր.։ Լմբ. իմ.։)
Արձակ հաց ոչ ասացին՝ որք թարգմանեցինն՝ վասն չօտարացուցանելոյ. այլ՝ պիղծ ասացին. (Կիւրղ. թագ.։)
ἁλλοτριόω, ἁποξενόω alieno, abalieno, alienum facio, removeo. Տալ օտարանալ. ի բաց առնել. հեռացուցանել. յեղաշրջել. խորշեցուցանել. վտարել. եւ Անցուցանել առ օտարս. օտար ցուցանել.
estranging, alienating;
strange, paradoxical.
· Calfa
Օտարացուցիչ է յաստուծոյ, կամ (ի) հաւատոյ. (Ճ. ՟Ա.։)
Մի զօտարացուցչացն յաստուծոյ բուռն հարեալ զճանապարհեաց. (Ներս. աբեղ. ի լմբ.։)
Օտարացուցիչ է ամենայն դժնդակաց, կամ ատելութեան. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)
Օտարացուցիչս իմն բերես ի լսելիս մեր։ Գծ. (՟Ժ՟Է. 20։)
ξενίζων . Որ օտարացուցանէ. հեռացուցիչ. տարագրիչ. եւ Ապշեցուցիչ մտաց. նորալուր.
heterodox, heretical.
· Calfa
Զսատակիչ ձայնս օտարափառացն։ Հեռի փախիցէ օտարափառացն աղճատանք։ Ըստ օտարափառիցն մոլորութեան. (Կիւրղ. գանձ.։)
Զի թէ օտարափառք ոմանք՝ ըստ կարծեաց իւրեանց անարտումք նման, սակայն մեծ եւ անմխիթարելի պատիժ կայ առաջի նոցա. (Մեկն. ղեւտ.։)
ἐτερόδοξος heterodoxus, qui alterius est opinionis, sectae. Այլափառ. ոյր կարծիք ի հաւատս է օտար եւ մոլոր.
heterodoxy.
· Calfa
Ցածուցանել զօտարափառութեան իւրոյ ջերմութիւն. (Խոսրովիկ.։)
Մի՛ իբրեւ ի թշնամիս հպել վասն օտարափառութեանն. (Մեկն. ղեւտ.։)
cf. Հիւրընկալ.
· Calfa
Օտարհնկալին խոստանայ։ Յօտարընկալին բարուց։ Զօտարընկալ մարդսն. (Փիլ.։)
Հիւրասէրք՝ օտարընկալք. (Արծր. ՟Բ. 5։)
Կոչէ զտուն նորա օտարընկալ. (Նախ. փիլեմ.։)
ξενοδόχος, ξενοδόκος hospes, qui peregrinos excipit. Ընդունօղ օտարաց՝ հիւրնց. հիւրընկալ. ասպընջենական. (Ոսկ. հռ.։)
another's, not one's own.
· Calfa
Յօտարին չեղէք հաւատարիմք. (Ղկ. ՟Ժ՟Զ. 12։)
ἁλλότριος alienus. Որ ինչ է օտարի կամ այլոյ.
strange foreign, alien;
new, strange, extravagant;
diverse, different.
· Calfa
Կարաս ծակ է տուն օտար, եւ ջրհոր նեղ՝ օտարոտին։ Իբրեւ օտարոտիս համարեալ եմք նմա։ Որդիք օտարոտիք։ Ոչ խոտորեսցուք ի քաղաքս օտարոտւողս։ Կանանց իւրոց օտարոտւոց.եւ այլն։
Յերկիր օտարոտեաց ազգաց անցցէ. (Սիր.։)
Մոգոքն օտարոտիւք (կամ եօք) հաւանեսցին։ Առն թշնամւոյ եւ օտարտւոյ յազգէ մերմէ։ Օտարոտի էին աստուծոյ եւ յաբրահամէ. (Ոսկ.։)
Տէր մեր յիւրսն եկն, եւ ոչ յօտարոտիս. (Եզնիկ.։)
Մի տար օտարոտից (տւոց) զբնակութիւն սիրելեաց քոց. (Մամիկ.։)
Կամ Օտար եւ սուտ աստուածք. օտարոտիս։ Բարկացուցին զիս օտարոտւովք, կամ սնոտւովք օտարոտւովք։ Սիրէր զօտարոտիս, եւ երթայր զհետ նոցա։ Օտարոտի իմն դից թուի պատմիչ լինելոյ. եւ այլն։
Եւ Օտար ինչ իրք.
Յօրէնս օտարոտիս. (՟Ա. Մակ. ՟Ա. 46։)
Փոխանակ զի արբին նոքա յօտար աղբերէ, ընկալան նոքա զհատուցումն ջուրբքն օտարոտեօք. (Եփր. ծն.։)
Զնոր կտակարանս օտարոտի համարի ի հնոյն։ Խլեալ զօտարոտի բոյսս։ Ճանաչել զօտարոտի խառնուածն. (Եզնիկ. ։ Յճխ. ՟Ժ՟Ա։ Յհ. իմ. երեւ.։) ասի եւ Օտարոտի կարծիք, տեղիք, գործք. սէր, աչք, եւ այլն։
Ամենայն օտարոտին ի բնութենէ յն. արտաքոյ բնութեան՝) ցաւաբեր է. (Պղատ. տիմ.։)
ոչ զօտարոտին քան զհարազատս, այլ զհարազատսն յառաջ քան զօտարոտին. (Փիլ. իմաստն.։)
Թէ յայլմէ արարչէ էին, ոչ կոչէր զնոսա հոգին ի փառասիրութիւն, այլ իբրեւ զօտարոտիս մեկուսի դնէր. (Եզնիկ.։)
ἁλλότριος alienus ξένος peregrinus νόθος nothus, adulterinus. Օտար ոք.
condition of a strange;
alienation, estrangement, separation;
unlikeness, difference;
strangeness, extravagancy;
elimination, proscription;
absence, pilgrimage;
abroad, foreign lands.
· Calfa
Մի՛ լինիր ինձ յօտարութիւն։ Ժառանգութիւն մեր դարձաւ յօտարութիւն. (Երեմ. ՟Ժ՟Է. 17։ Ողբ. ՟Ե. 2։)
Խնդրել ի մարդկանէ փսուս՝ ցոյց է անհաւատութեան, եւ աստուածպաշտութեան օտարութիւն։ Չարութիւն են, եւ օտարութիւն ասբտուծոյ։ Ցամենայն ախտաւոր ցանկութեանց օտարութիւն։ Զքրիստոսի փոխան զինելն օտարութիւն ի նմանէ համարեցաք. (Բրս. հց.։ Սարգ. յկ. եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Դ։ Լմբ. պտրգ.։)
ՕՏԱՐՈՒԹԻՒՆ. Անմանութիւն. տարբերութիւն. անյայտութիւն.
Նոյնութիւն իրացն կարծիցես, եւ կամ գուցէ դարձեալ օտարութիւն մուծանիցես. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 13։)
ոչ որոշէ զնա՝ ո՛չ աշխարհն, եւ ո՛չ լեզուոյն օտարութիւնն։ Ունի յարմարութիւն ընդ առաջինսն, ունի եւ օտարութիւն։ Զի մի՛ կասկածանօք մնասցեն վասն օտարութեան ժամանակի գրողին. (Խոսր.։ Լմբ. իմ.։ Նախ. յոբ.։)
Վասն անուանն քրիստոսի ընտծեմ գնալ յօտարութիւն։ Արտաքին տեսիլն կարի ողորմելի էր յօտարութեանն։ Շկոթակ արարի զնա յայնչափ օտարութիւն հեռաւոր։ Զի տանէն գաղութ բնակափոխութեանն, զօտարութիւնսն ստէպ բտէպ. (Փարպ.։ Եղիշ. ՟Բ. եւ ՟Ը։ Փիլ. իմաստն.։)
Օտարութիւն է՝ թողուլնանդարձ զորս ի հայրենականսն. (Կլիմաք.։)
ἁλλοτρίωσις alienatio, abalienatio, aversio ἁλλοδαπή, ξενία peregrinitas, peregrinatio. Օտար գոլն. օտարանալն. հեռացումն. երեսդարձութիւն.
stranger, foreigner.
· Calfa
Տանջելով միշտ զանիրաւեալն, զծառայ եւ զաղախին, եւ զօտար եւ զօտարուհի. (Պղատ. օրին. ՟Է։)
ἠ ξένη peregrina. Կին օտարական, տարաշխարհիկ.
following, holding or teaching new or strange doctrine.
· Calfa
պատուէր տայցես ասէ այնոցիկ, որ օտարուսմունքն իցեն. (Եփր. ՟ա. տիմ.։)
Ուսուցիչ օտար վարդապետութեան. Պատուէր տացես ոմանց չլինել օտարուսմունս. (՟Ա. Տիմ. ՟Ա. 3.) յն. բայիւ, ἐτεροδιδασκαλέω.
from another part, elsewhere, from any other place.
· Calfa
Յօտար տեղւոջէ կամ ի վիճակէ. արտաքուստ. այլուստ.
Ո՛չ օտարուստ թշնամի ոք է. (Կոչ. ՟Բ։)
Երբայր ոմն ճգնող եկն յօտարուստ. Յօտարուստ առնուլ ցկերակուրն։ Զաթոռն առեալ զհայրենին ... ո՛չ յօտարուստ կամ արտաքին. (Վրք. հց. ձ։ Եւագր. ՟Ի։ Յիսուս որդի.։)
cf. Օտարասիրութիւն.
· Calfa
Զօտարաստէիրութիւն մի՛ մոռանայք. (Եբր. ՟Ժ՟Գ. 2։)
Եւ էր տեսանել զբնութիւն առ ոտն կոխեալ, եւ զոտարսիրութիւնն պատուեալ. զորդիսն արհամարհեաց, եւ զօտարսիրութեան զհետ չոգաւ։ Զոտարսիրութենէն՝ ելից զպատուիրանն ... Պատկառէին յօտարսիրութենէն՝ զոր եցոյց նոցա. (Ոսկ. պետր. եղ.։ Ճ. ՟Ա.։ Նոյնպէս եւ Խոսր.։ Սարգ.։ Շ. ՟ա. պ.։ Սարկ.։)
Յաղագս օտարասիրութեան ասէ տէրն. տպ. օտարասիրութեան. (Վրք. հց. ՟Ա։)
fulfilling the laws (J.C.).
· Calfa
Կատարիչ եւ լցուցիչ օրինաց.
Օրէնքն իսկ ստուերագիր յօրինակատարն քրիստոս կորուսին լմահ. (Ագաթ.։)
, ի-ա հլ. «աստղ, բախտ. աստե ղահմայ ժամագէտ» (միայն յոգնակի գոր-ծածուած) Եփր. արմաւ. 52. Շիր. Տօմար. գրում է նաև աղթարք՝ որ սխալ ձև է, ինչ. բաղդ՝ փոխանակ գրելու բախտ։ Սրանից են ախտարակ «բնախօս, փիլիսոփայ» Եւս. քը. բ. 200. «բնութիւն» Փարպ. յախտարակաց «ի բնէ, բնականից» Ոսկ. Սեբեր. (գրուած ախտարակայ Երզն. մտթ. 209), վատախ-տարակ «թշուառ, որ է չար աստղի տակ ծնած» Եղիշ. հմմտ. նաև ախտարմոլ և ա-պախտար բառերը։
= պհլ. axtar «կենդանակերպ, համաս-տեղութիւն», պրս. [arabic word] axtar «աստղ, բախտ», [arabic word] badāxtar «չարաբախա-վատախտարակ», պարսկերէն ձևի նախա-ձայնը կարող է հնչուել թէ՛ a և թէ՛ ā։-Հիւբշ. 93։
Տեսանես զամենակատարութիւն հոգւոյն. (Լմբ. սղ.։)
Ամբողջութիւն. անարատութիւն. եւ լրումն կատարելութեան յիւրում կարգի. իթմամ, քեմալիյէթ.
Ամենակատարութիւն տասնեկի թուոյն։ Կատարեցելումն ամենակատարութիւն ընծայեցուցանէ սուրբ տէրունեան բանն։ Ամենակատարութիւն հրամայէ ի մարմին գոլ եւ ի հոգիս. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. քհ.։)
Մի՛ պատուեսցուք զանոյշ իւղոցն զամենակատարութիւնսն. (Ածաբ. ի ծն.։)
παντέλεια. summa perfectio, integritas, ingens sumtus Որպէս ծայրագոյն կատարելութիւն.
Արագ արագ կատարեալ, եւ կատարիչ.
Երագակատար գործով իբրեւ յական քթթել հրաշագործեաց զամենայն. (Պրոկղ. ոսկ.։)
Զանխափան վերին զօրութեանցն զսպասաւորութիւն, եւ զերագակատար (յն. զերագ) պաշտօնն. (Ոսկ. ես.։)
Կատարիչ կամաց նորա. (Ագաթ.։)
Հայեսցո՛ւք ի զօրագլուխն հաւատոց, եւ ի կատարիչն յիսուս. (Եբր. ՟Ժ՟Բ. 2։)
Յառնեմք ի մկրտութիւն ընդոստուցանէ զիս հոգին, յօժա՛ր եմ կատարիչս. (Ածաբ. մկրտ.։)
Ձայն բարբառոյ յանապատի, կատարիչ խորհրդոյ. (Շար.։)
Կատարիչ կնքեցելոց, տենչանք երեխայից. (Նար. ՟Ղ՟Գ։)
Կատարիչ ասի (քահանայն), նախ՝ վասն մկրտութեան, երկրորդ՝ ձեռնադրութեան սակս (որով քահանայագործ է, եւ արձակէ). (Սարկ. քհ.։)
τελειωτής consummator, initiator. Ի կատար հասուցիչ. եւ մանաւանդ՝ Խորհրդակատար.
Զոր ինչ արիանոսքն ճարտարաբանեն. (Աթ. ՟Դ։)
Ոչինչ օգտեցուցանէ ճարտարաբանելն լեզուաւ. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ծ՟Զ։)
Ոչ յարժանիս ճարտարաբանեալ իցէ զասացեալս. (Իսիւք.։)
Իբրեւ զիմաստուն հելլենացիս ճարտարաբանեն. (Լմբ. ստիպ.։)
Ընդէ՞ր զայդ ամենայն առ պատկերսն ճարտարաբանես (կամ նիս) ո՛վ մարգարէդ. (Ոսկ. ես.։)
Զգաստանալ, եւ ճարտարաբանել։ Ի վիշտն եւս ճարտարաբանէր. յն. իմաստասիրել, այսինքն առաքինանալ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։ ՟Բ. 1։)
σοφίζω, φιλοσοφέω, ἁποφθέγγομαι, ἁφορίζω eloquor, gario, nugor. Ճարտարութեամբ եւ ճոռոմութեամբ խօսել, իբր իմաստակ, եւ իբրեւ իմաստասէր. ճարտարել.
Բան ճարտար. եւ Ճարտարանք. եւ Ճառատանք.
Առաւել քան ընդ ճարտարաբանութիւնն՝ եւ ընդ համարձակութիւն աներկեղութեանն զարմանային. (Եղիշ. ՟Բ։)
Յառաջաբանութիւն արար առ այժմու ճարտարաբանութիւն։ Ձեր ճարտարաբանութիւնդ մեծապէս վնաս ունի. (Իսիւք.։)
Ճարտարաբանութեամբ կամեցեալ յաղթել. (Ճ. ՟Գ.։)
Իբր ճարտարասական. ճարտասանական.
Ի ձեռն իրիք ճարտարասանականաց ի վերագոյնսն ինչ առնուլ. (Ճ. ՟Գ.։)
Ճարտարաբանել. եւ Պաճուճել բանիւ. վայելչազարդել.
Ի ձեռն երանգաց եւ դեղոցն արուեստագործեալ հաւաստի ճարտարասանեաց զվկային նահատակութիւն. (Նիւս. ի թէոդոր.։)
Գիտէր զհելլենացի ճարտարասանութիւն. (Վրք. ոսկ. հին ձ։)
Աստ ճարտարասանութեան ոչինչ են պէտք. (Ճ. ՟Գ.։)
Ճարտարասանութեամբ եւ արագ լեզուով. (Ոսկիփոր.։)
Ո՛վ խաչ ... քաջալեզուացն ճարտարասանութիւն. (Եպիփ. խչ.։)
Զգաստութեան առաքինութեամբ ճարտարմտել. այսինքն իմաստասիրել, առաքինանալ. (Եւս. քր. ՟Բ։)
Յարձակումն թշնամեաց, կամ մահտարաժամ, կամ սով, կամ կարկուտ։ Եհաս մարդկան մահտարաժամ, սկիզբն արարեալ ի միւռոյ քաղաքէն. (Ճ. ՟Գ.։)
Զարժանահաս մահտարաժամ ... բա՛րձ ի մէնջ. (Շար.։)
Մահտարաժամք, եւ յոլով աշխատութիւն, մահտարաժամից, տենդից եւ դողից. (Գանձ.։)
Մահք տարաժամք, եւ ախտք չարաչարք. (Եզնիկ.։)
Հա՛ս ի վերայ՝ ժամու եւ տարաժամու. (՟Բ. Տիմ. ՟Դ. 2։)
Կանխեցի տարաժամու (կամ ի տարաժամու). (Սղ. ՟Ճ՟Ժ՟Է. 147։)
ἁκαίρως, ἑν ἁωρίᾳ importune. Ի տարաժամու. տարաժամ.
Երթալ ի հեռաւոր եւ ի տարաշխարհական ճանապարհ։ Չի՛ք ինչ հանգոյն այնմ հանգստեան, յորժամ անխիղճ մտօք ոք զայն զտարաշխարհական ճանապարհն (երկնից) երթայցէ։ Ի տարաշխարհական գերութենէ զերծեալ ապրեսջիք. (Ոսկ. ես.։)
Յայլ տարաշխարհական ճանապարհ փութայցեմք երթալ։ Թռչունքն դիւրաւ հարկանեն զտարաշխարհական ճանապարհս. (Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. փիլիպ.։)
Սրով մաշեցեր բաբելովնական, եւ գերութեամբ տարաշխարհական. (Սկեւռ. աղ.։)
Տալով համբերութիւն ժուժկալութեան ի տարաշխարհիկ պանդխտութեանս։ Ի տարաշխարհիկ գերութենէն զերծեալ ապրիջիք։ Եւ այլք ի պարթեւական տարաշխարհիկ բարբառս նոցա պատասխանեն. (Սարկ. աղ.։ Գէ. ես.։ Լմբ. ստիպ.։)
Հանդերձ յօտարուստ տարաշխարհեայ հռիփսիմեաւ, եւ ամենայն սրբովք. (Վանակ. յուրախացիրն.։)
Այրն տարաշխարհիկ։ Մի՛ նեղեր զտարաշխարհիկս։ Իբրեւ ճանապարհորդք տարաշխարհիկք։ Տարաշխարհիկ եղաք. (Նար. խչ.։ Ճ. ՟Ա.։ Սարգ. յհ. ՟Ե։ Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
Եւ որպէս ἁπόδημος, ἁποδημητής, ξένος peregrinator, peregrinus. Նա՝ որ է ի տար աշխարհէ կամ երթեալ է ի տար աշխարհ. պանդուխտ. օտարական. վտարանդի. գաղթական.
ՏԱՐԱՇԽԱՐՀԱԿԱՆ ՏԱՐԱՇԽԱՐՀԵԱՅ ՏԱՐԱՇԽԱՐՀԻԿ. ἁποδημητικός , ξενικός peregrinus, -a, -um. Որ ինչ սեպհական եւ հեռաւոր աշխարհի, կամ երթողաց ի տար աշխարհ. պանդխտական. նժդեհական. հեռաւոր. օտար.
Զքաջօրէնութիւնն եւ զարդարութիւն փոխանակ տարօրէնութեան եւ անիրաւութեան։ Յանցաւորութեան եւ տարօրէնութեան։ Ի տարօրէնութենէ կամի ապրեցուցանել։ Բռնութեան եւ յափշտակութեան ոչ օրէնքն պատճառք են, այլ՝ տարօրէնութիւն բնակչացն. (Փիլ.։)
Զտարօրէնութեանցն առնել խարդաւանս։ Աճեցեալ բազմասցին տարօրէնութիւնք։ Անչափից տարօրէնութեանց լեալ գործօնեայ. (Պիտ.։)
Բազում տարօրէնութինս գործեալ եղիցին յաշխարհին յայնմիկ. (Երզն. մտթ.։)
exceeding, redundant, superfluous, too much;
rest;
—ք որովայնի, excrement.
· Calfa
Աւելորդ եւ կատարեալն. իսկ դարն, եւ այլն։ Աւելորդքն ընդ դարսն համաբանեցին։ Մի ըստ միոջէ ի միակէն աւելորդք։ Ի դարէն եւ ի կոճատէն, կողմանաւորս ունելով դարին զնիւթական տեսակն, եւ աւելորդին զգործական տեսակն. (Փիլ. լին. ՟Բ. 5։ ՟Գ. 49. 61. եւ այլն։)
to give, to announce good news.
· Calfa
Բանս աւետեաց ասել. աւետել. աւետարանել.
that brings good news, messenger.
· Calfa
Աւետաբեր տառ (այսինքն աւետարան). (Մագ. ՟Դ։)
Աւետաբեր աւետարան, կամ տառք աստուածեղէնք, փրկութիւն, տօն. (Ագաթ.։ Շ. բարձր.։ Փարպ.։ Սհկ. կթ. արմաւ.։)
copy or writing of good news;
a. that writes goodnews.
· Calfa
Ուր իցէ գրութիւն եւ յայտարարութիւն աւետեաց.
that has, firings good news.
· Calfa
Աւետաւոր համբաւ, կամ ժամանակ. ձայն. յիշատակ. բան. վարդապետութիւն (Քրիստոսի աւետարանական). (Փարպ.։ Պիտ.։ Նար. ՟Ծ՟Բ։ Սկեւռ. յար. Եւս. քր. ՟Բ։)
Աւետարանեալ. Խոստացեալ.
to give, to bring good news, to announce.
· Calfa
Աւետիս տալ. աւետարանել զիմն՝ ումեք.
ruined, destroyed, desolated;
ruin, destruction;
demolition, dismantling overthrow;
waste, damage;
havock, devastation, desolation;
յ— դառնալ՝ լինել՝ մատնիլ, to be ruined, to decay, to be desolate;
յ— դարձուցանել, յ— անմարդի դնել, to ruin, to destroy, to ravage, to desolate, to harass, to infest.
· Calfa
Յենովսայ մինչեւ յաւեր աշտարակին. (Ոսկիփոր.։)
ruin, demolition, destruction, desolation.
· Calfa
Զամենայն աւուրս աւերածոյն իւրոյ։ Պղծութիւն աւերածոյն։ Կատարած տացի ի վերայ աւերածոյն։ Կատարած տացի ի վերայ աւերածոյն. (Ղեւտ. ՟Ի՟Զ. 34։ եւ ՟Բ. Մնաց. ՟Լ՟Զ. 21։ Դան. ՟Թ. 27։)
lymph, humour, fluid substance, serosity, liquid.
· Calfa
Ի պատուական մարմնոյն աւիշքն որ անտի կաթեալ իջեալ էր, բազում բժշկութիւնս կատարէր. (Յհ. կթ.։)
fury, transport, enthusiasm.
· Calfa
Աւիւն մոլեգնութեան (յն. մի բառ), որ ըմբռնէ զոք, անհնար է կատարած առնուլ ի ձեռն միոյ ուրուք բաղձութեանց. (Փիլ. ՟ժ. բան.)
glean.
· Calfa
Ասէ եսայի. եղիցի յաւուր յայնմիկ ամենայն տեղի յորում իցէ հազար ափնի (կամ ափն) այգոյ՝ հազար հազար հազար չափով, խոպանասցի եւ ի փուշ դարձցի. (Եփր. աւետար.։)
cf. Աքսոր.
· Calfa
ԱՔՍՈՐ մանաւանդ ԱՔՍՈՐՔ ԱՔՍՈՐԱՆՔ. լծ. յն. էքսօրի՛ա. ἑξορία exilium, exterminatio Արտասահմանութիւն. տարագրութիւն ի հայրենեաց. սիւրկիւն. որ եւ տեղի արտասահմանութեան.
that;
ասացի բա, I have said that;
truly, indeed, really;
hey! bah!
· Calfa
ԲԱ որ եւ ԲԱՅ, ԲԱՄ. Թէ. եթէ թարմատար. որ. փի, պա, պէ. Սովորաբար յարի ի բայն Ասել. իբր յունարէն. էբա՝ օդի. եւ յօդ յունարէն. τό, ὄτι, τό quod, quia զոր օրինակ.
cf. Բաբախիւն.
· Calfa
Բ. Թարմատար՝ ընդ մէջ մտանէ քանի մի բառից՝ իբր ի զարդ, կամ ի նշանակ ուժգնութեան. զոր օրինակ արմաւ, ամբրաւ. թմրիլ, թմբրիլ. զմրիլ, զմբրիլ։
Բ. Կազմէ երբեմն զհոլով գործիական. զոր օրինակ հուր, հուրբ, կամ հրով. ջուր, ջուրբ, կամ ջրով. հայր, հարբ, հարբք. տարր, տարերբ. աստղ, աստեղբ. հիմն, հիմամբ. գառն, գառամբ. եւ այլն. զի եւ լծորդք տառիս՝ այսինքն են ւ, եւ վ, կազմեն զգործիական. զոր օրինա քաղաքաւ, մարդով եւ այլն։
stone of a balister.
· Calfa
Առաքէ միշտ բաբանաքար վէմ ադամանդեայ՝ անյաղթելի քարողողս ընդ ամենայն տիեզերս, առ ի կործանել զաշտարակսն սատանայի. (Մխ. ապար.։)
altar of an idol;
idol, statue of a false god;
altar;
temple.
· Calfa
Պատարագարան կամ սեղան ընծայարան, ո՛չ ի բլուր բագնեաց։ Բագնեաց կործանիչ. (Նար. խչ.։ Շար.։)
bench;
bedstead;
sofa.
· Calfa
ԲԱԴՐՈՆ ԲԱԴՐՈՆԱԿ. որ եւ ԲԱԹՐՈՆ. Բառ յն. վա՛թռօն, վաթռա՛տիոն. βάθρον , եւ βαθράδιον որ նշանակէ՝ Սանդուղք, աստիճան, նստարան, բազմոց. գահ. scamnum, subsellium
cf. Բադրոն.
· Calfa
ԲԱԴՐՈՆ ԲԱԴՐՈՆԱԿ. որ եւ ԲԱԹՐՈՆ. Բառ յն. վա՛թռօն, վաթռա՛տիոն. βάθρον , եւ βαθράδιον որ նշանակէ՝ Սանդուղք, աստիճան, նստարան, բազմոց. գահ. scamnum, subsellium.
falcon;
merlin;
gerfalcon;
hawk.
· Calfa
Եթէ ի քումմէ՞ իմաստութենէ եկաց բազէ տարածեալ զթեւս՝ անշարժ դիտել ընդ հարաւ. (Յոբ. ՟Լ՟Թ։)
helper, coadjutor.
· Calfa
Զանշունչ տարերս առնուն բազկակից եւ ջատագով հաւատոցն. (Լմբ. ատ.։)
endless, eternal.
· Calfa
ἁτελεύτος. fine carens, ἁκατάλυτος, αίδιος , ἁνήσυτος. perpetuus, aeternus, qui perfici non potst, sempiternus. Որոյ չիք վախճան. անվախճանելի. անկատարած. եւ անկատարելի, անեզր. անանց. անլուծանելի. մշտնջենաւոր. վերջ չունեցօղ, որ լմննալիք չունի. սօնսուզ. նիհայէթսիզ.
Գիր համարոյն ... անվախճան կատարած յաւուրս քառասուն ձգտէր. (՟Գ. Մակ. ՟Դ. 12.) յն. զանկատար առեալ կատարած։
cf. Անվայել.
· Calfa
ἁπρεπής. indecens, indecorus, ineptus. Որ ինչ ոչ է վայելուչ. անպատշաճ. անպատեհ. անտեղի. անշնորհ. անյարմար. անկարգ. անպարկեշտ. տարադէպ. եագըշըգսըզ. եարաշմազ. պէթ.
uncultivated.
· Calfa
Իբր Ոչ վարեալ կամ չհերկեալ եւ ոչ ցանեալ. վարուցան չեղած, չբանած. գըր. եապանի. կամ Անվայր, որպէս Անշէն, եւ որպէս Չունօղ զտեղի կամ զպէտս կարեւորս. (զի տարտամ են գրութիւնքս, եւ իմաստքս առաջիկայ.)
without salary, unpaid;
without merit or recompense.
· Calfa
Յամենայն կորուստ հաւատարիմ լինել եւ անվարձ։ Անվարձ եւ զայս հրամայէ. (Մխ. դտ.։)
invalid, null, illegal, insufficient;
apocryphal;
— առնել, to invalidate.
· Calfa
Յոյս մահու նոցա ոչ առնէ անվաւեր զիշխանութիւն նորա. (Եփր. աւետար.։)
cf. Անվաւեր.
· Calfa
Վասն քաղդէական անվաւերական պատմութեանն։ Ամենեւին իսկ անվաւերական է։ Չեն անվաւերական։ Զանվաւերական բանիցն ճարտարանս. (Եւս. քր. ՟Ա։)
without cloak or mantle.
· Calfa
Անվերարկու ի տարտարոսի։ Անվերարկու ծանակութիւնք։ Մի՛ անվերարկու առներ զսառուցեալն. (Նար. ՟Ի՟Զ.։ Նար. կ.։ Նար. ՟Ձ՟Է։)
invaluable;
unpaid;
infinite, endless.
· Calfa
ἁνήνυτος. qui perfici nequit, infectus. Որոյ չիք վճարումն կամ կատարումն. անզրաւ. անվերջ. անկատարած. անվախճան. անեզրական. դիւքէն մէզ, նիհայէթսիզ.
untroubled, tranquil;
peacefully, quietly.
· Calfa
Քաջ լինել, եւ անվրդով հասանել ի կատարեալ իմաստս. (Իգն.։)
insupportable, intolerable, heavy, burdensome;
incomprehensible, inconceivable.
· Calfa
Անտանելի տուգանք, կամ վտանգք, տարակուսանք. (Յհ. կթ.։)
Սակս անտանելի գոլով յաղագս մարդոյ իմանալ ումեք օտար բնութիւն զբազուկն կամ զաջն եւ զմատն. (Աթ. ՟Ը։)
Անտանելի զայս բնութիւնս գիտելով այնմ անտարր տարողութեան. (Նար. երգ.։)
not confined to one place, uncircumscribed;
absurd, extravagant;
unbecoming, unsuitable.
· Calfa
Եւ Ոչ յայտարար տեղւոյ.
Առ անտեղին ածել։ Յանտեղի ածմամբ։ Ի ձեռն յանտեղի տարման. (Կիւրղ. գանձ.։)
absurdity, extravagance, incongruity, unsuitableness, unfitness, impropriety.
· Calfa
Արդարեւ անտեղութեամբ, եւ բազում խառնակմամբ լի էր իրն։ (Այլաբանութիւնք գրոց) չարաչար անտեղութիւն ընձեռեն անկատարից անձանց. (Դիոն. երկն. եւ Դիոն. թղթ.։)
invisible;
incomprehensible;
— առնել, to neglect, to take no care of, to despise, to quit, to abandon, cf. Անտեսել.
· Calfa
Կատարեաց զգործսն զանարժանս՝ զանտես եւ զանլուր. (Բուզ. ՟Դ. 15։)
Օրհնեալդ ի կանայս, երանելի տեսողաց, եւ տարփելի անտեսից. (Թէոդոր. կուս.։)
formless, shapeless.
· Calfa
Ահընկէցք, անտեսակք։ Յամարեցաւ յօդուածս յանտեսակ տարերց. (ՃՃ.։)
young;
childish.
· Calfa
ԱՆՏԻ, տիոյ, ոց. ԱՆՏԻ. որ եւ ԱՆՏԻԱԿԱՆ. Պակաս ի տիոց. անկատար հասակաւ. եւ Տհաս. եւ Կարճեալ ի կենաց աշխարհի.
Կոյսք զանկատար յոյսս աշխարէին, եւ պատանեակք զանտիս հասակսն. (Փիլ. յովն.։)
cf. ԱՆՏԻ. որպէս Անկատար տիօք. եւ Մանկական. տղայական. ճահիլ.
without habitation, houseless;
like a pilgrim.
· Calfa
Օտար առաջի անկեալ՝ անտուն անբնակ. (Ածաբ. մկրտ.։)
to pass;
to flow, to run;
to pass away, to end, to cease;
to passover, to omit;
— զանցանել, to exceed;
to surpass, to excel, cf. Գերազանցեմ, cf. Յառաջատեմ;
զբանիւ՝ ըստ հրամանն, to infringe, to transgress, to violate, to break;
— ընդ մէջ, to cross;
to pierce, to penetrate;
— վերստին, to repass;
—ի տեղի այլոյ, to succeed;
— ընդոստ, to leap;
— արագ, to hasten;
— զաւուրբք, to grow old, cf. Ծերանամ, cf. Պառաւեմ, cf. Զառամանամ;
— ճրագի, to be extinguished;
— ժամանակի, to elapse;
— անցից, to happen;
— յաշխարհէ, to die, to expire;
հասանել —, to cross, to traverse;
— ըստ չափ՝ ըստ սահման, to surpass, to exceed, to go beyond the limit;
հապճեպ զբազում իւիք, to pass rapidly over many things;
սակաւ ինչ — բանիւ, to speak briefly.
· Calfa
Սերանեալն վիժեալ եւ անցեալ ոչ եղեւ, այլ՝ կատարեալ ծնեալ. (Փիլ. լին.։)
instability, frailty, vanity.
· Calfa
Անոք, անցումն (ընդ խորս, կամ ընդ ծով համատարած).
each, every.
· Calfa
Աստուածեղէն հոգին զանցնիւրսն շարժէր ներգործութիւնս։ Զանցնիւրսն իրողութիւնս ադել։ Անցնիւրցն մատուցանէ զնա տարերց. (Յհ. իմ. պաւլ. եւ Յհ. իմ. երեւ.։)
Ոչ դատարկս եւ անգործս թողլով զնոսա յանցնիւրոցն ներգործութեանց. (Խոսրովիկ.։)
"to pass, to cause to pass;
to transmit;
to dissipate, to drive away;
to consume, to employ;
to transport;
to carry back;
to pierce;
to twine;
to enchase;
to omit, to pass over;
to surpass, to excel;
— զմեղս, to pardon sins;
— զաւուրս՝ զժամանակ կենաց, to pass away the time, to live;
— զճրագ՝ զհուր, to extinguish or put out the candle or fire;
— ընդ սուր՝ ի սայր սուսերի, to put to the sword;
— դրամ փոխանակալ or ի ձեռն դրամափոխութեան, to remit money, to send letters of change;
— զզաւակն, to miscarry in child-birth;
— զանցուցանել, to excel, to surpass, cf. Անցանեմ զանցանել;
— ընդ թիւ, to count, to enumerate;
— զցասումն, to appease anger;
— զքննութիւն իւր, to pass one's examination;
չարիս — ընդ, to hurt some one."
· Calfa
Վարել. կատարել. դեգերիլ. ծախել (զկեանս, զժամանակ, եւ այլն). διατελέω, διατρίβω. perago, peficio, consumo եւ այլն.
Անցուցանէ զխօսս ի ճարտարաց։ Անցուցանել զթշնամութիւն. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
inglorious, unhonoured, abject.
· Calfa
Զանփառն եւ զանկատարն ... միացեալ ընդ անփառիս եւ անկատարիս. (Խոսրովիկ.։)
that does not put to the test;
that is not tried or put to the test;
inexperienced, untried, new;
pure, chaste.
· Calfa
Անփորձ ելով յառաքինութենէն։ Յանխորհրդոցն եւ յանփորձից։ Օտար իրաց եւ անփորձի՝ զբունն հարազատն եւ զընդ փորձ անցեալն. (Փիլ.։)
Տղայական հասակն անփորձ է բարւոյ եւ չարի. (Վրդն. աւետար.։)
immutability, invariableness, constancy.
· Calfa
Զյարութեանն կատարելութիւն, եւ զբանին անփոփոխութիւն. (Աթ. ՟Դ։)
inscrutable, impenetrable, hidden, secret.
· Calfa
Աւետարանել զանքնին մերծութիւնն քրիստոսի. (Եփես. ՟Գ. 8։)
safe, secure.
· Calfa
Զվարագուրացն անջրպետարան իբր զպատրուակ անքոյթ տեսութեան։ Թնդեալ շտեմարան անքոյթն ստուերի ստորին անդնդոց. (Նար. խչ.։)