Definitions containing the research աղ : 10000 results

Սրբագրութիւն, ութեան

s.

correction.

· Calfa

NBHL (1)

Ասէ յովհաննէս. բե՛ր մեզ այլ եւս մագաղաթ յաղագս սրբագրութեան աստուածական տեսլեանն. (Ճ. ՟Ա.։)


Սրբադեղ, ոյ

s.

purgative;
— առնուլ, to take a purgative, to purge;
— տալ, to purge.

· Calfa

NBHL (1)

Որ հիւանդն է, ո՛չ է հեշտետւ կա՛մ հատանել կամ խարել, կամ սրբադեղ առնուլ՝ փոքր ինչ թախծանօք բուժել ի բազում մաղասոյն։ Սրբադեղ յիսուսի է, որ ածէ ի վերայ քո զրկումն, եւ բժշկէ զքեզ յագահութենէ. (Վրք. հց. ձ։)


Սրբազան

adj. s.

sacred;
His HoliNess, His Grace.

· Calfa

NBHL (1)

ἰερός, ἰερόν sacer, sacrum, sanctus, -a, -um ἰερώτατος sacratissimus, divinus . Որ է ի սուրբ անէ ի տեսակէ՝ ի կարգէ. սրբանուէր. նուիրական. աստուածազան. աստուածային. հաղորդ սրբութեան. սուրբ. եկեղեցական. հոգեւորական. արգոյ. յարգական. նազելի. պարկեշտ. մաքուր. (անձն, կամ բան, կամ գիր, կամ իր)


Սրբազանեմ, եցի

va.

to consecrate;
to deify, to idolize.

· Calfa

NBHL (1)

Կամելով աստուածքն սրբազանել զնա։ Ի ձեռն աստեղաց սրբազանեցին յերկինս։ Էր կաղնի մի սրբազանեալ զեւսի։ Կամեցեալ սնափառել, եթէ սրբազանեալ՝ յերկինս վերացաւ. (Նոննոս.։)


Սրբազգեստ, ից

adj.

clothed in a holy or white raiment;
holy, pious, godly, divine.

· Calfa

NBHL (1)

Սրբազգեստից կղերիկոսաց, քահանայից, եւ եպիսկոպոսաց։ Զսրբազգեստիցն վերընծայեալ զանհամար աղինս. (Ճ. ՟Ժ.։ Նար. մծբ.։)


Սրբազնաբանութիւն, ութեան

s.

hagiology.

· Calfa

NBHL (1)

Սրբազնաբանութեանց եւ նուիրագործութեանց։ Սաղմոսականին սրբազնաբանութեան։ Սաղմոսացն սրբազնաբանութիւն։ Քահանայականօքն սրբազնաբանութիւնք։ Ոչ զմտաւ ածել աւելի քան զաստուածայնաբար ի սրբազնաբանութեանցն (ի սուրբ գրոց) ասացեալսն մեզ. (Դիոն. եկեղ. եւ Դիոն. ածայ.։)


Սրբազնական, ի, աց

cf. Նուիրական.

· Calfa

NBHL (1)

Զսրբազնականօք մերով աւանդութեամբք։ Հաղորդ գոլ սրբազնականին գոհութեան (այսինքն սուրբ հաղորդութեան)։ Իրիք սրբազնականի կոչման արժանաւորեաց զնոսա (զկրօնաւորս). (Դիոն. երկն. եւ Դիոն. եկեղ.։)


Սրբալոյս

adj.

enlightening the spirit, of spiritual light, pure, holy.

· Calfa


Սրբակեաց, եցաց

cf. Սրբակրօն.

· Calfa

NBHL (2)

ՍՐԲԱԿԱՑ ՍՐԲԱԿԵԱՑ. Որ կայ եւ կեայ սրբութեամբ. սրբակրօն. անարատ քաղավարութեամբ.

Քահանայք սորա (կամ նորա) սրբակեացք (կամ սրբակայք) եւ աղօթասէրք. (Լաստ. ՟Ժ՟Բ։)


Սրբակրօն, ից

adj.

irreproachable, pure, chaste, godly, saintly, saint-like, holy.

· Calfa

NBHL (1)

Ընդ քո եկեղեցւոյ սրբակրօն մանկունսն։ Հայցմամբ աղօթից՝ հարց սրբակրօնից՝ եւ սրբագնդից. (Երզն. լս.։ Գանձ.։)


Սրբակցորդ

adj.

partaking of holiness.

· Calfa

NBHL (1)

Կից եւ հաղորդ սրբոյն, եւ սրբութեան.


Սրբահամ

adj.

calm and gentle, clear and sweet.

· Calfa

NBHL (2)

Յստակ եւ քաղցրահամ.

Զի այն (ջուր)՝ մտեալ որ սրբահամն իցէ, զաղտեղին եւ զգարշն ի բաց անցուսցէ. (Ագաթ.։)


Սրբամատոյց

adj.

offered piously, with reverence.

· Calfa

NBHL (1)

Սրբամատոյց աղօթք։ Աղօթս սրբամատոյցս. (Դիոն.։ Սարգ.։ Գագիկ առ ռոմանոս.։ Ճ. ՟Ժ.։ Նչ. եզեկ.։)


Սրբամիտ

adj.

holy-minded, pure, pudic.

· Calfa

NBHL (1)

Յուսիկ առաքինասէր եւ սրրամիտ. (Կաղանկտ.։)


Սրբամտեմ

vn.

to have a pure heart or mind.

· Calfa

NBHL (1)

Հոգին սուրբ աղաւնակերպ իջանէ, զի ուսուսցէ տեսողացն՝ սրբամտելով առ աստուած մերձենալ. (Ագաթ.։)


Սրբանամ, ացայ

vn.

to be holy, sacred, consecrated or set apart, to consecrate or devote oneself.

· Calfa


Սրբապահ

adj. s.

containing relics;
fasting rigorously;
reliquary, shrine.

· Calfa


Սրբապահութիւն, ութեան

s.

rigorous abstinence.

· Calfa

NBHL (1)

Ելանել յամուր քաղաքն ապաստանի ի պահոցն սրբապահութեան։ Փոխանակ սրբապահութեանդ ձերոյ զերկնաւոր եւ զյաւիտենականն պարգեւեսցէ ձեզ կերակուր։ Զտիւ եւ զգիշեր մշտնջենաւոր սրբապահութեամբ. (Խոսրովիկ.։ Ճշ.։ Մեծոբ.։)


Սրբաջունջ

cf. Բնաջինջ.

· Calfa

NBHL (1)

Կամէր զքաղաքն սրբաջինջ եւ ամայի առնել։ Չարաչար պարտեալ կոտորեցան, եւ գրեթէ՝ սրբաջունջ եղեն. (Մարթին.։)


Սրբաջինջ

cf. Բնաջինջ.

· Calfa

NBHL (1)

Կամէր զքաղաքն սրբաջինջ եւ ամայի առնել։ Չարաչար պարտեալ կոտորեցան, եւ գրեթէ՝ սրբաջունջ եղեն. (Մարթին.։)


Սրբասէր

adj.

fond of holiness, loving chastity.

· Calfa

NBHL (2)

Իսահակայ քում ծառային, եւ յակոբայ սրբասիրին։ Զոր եւ խօսելն է աղտեղի, լըսելն գա՛րշ՝ սրբասիրին. (Շ. յիսուս որդի. եւ Շ. եդես.։)

Եկա՛յք սրբասէր ժողովք՝ հոգւով հնչեցէ՛ք. (Տաղ.։)


Սրբարան, աց

s. adj.

sacred asylum, sanctuary;
temple, church;
sanctifying, expiatory.

· Calfa

NBHL (1)

Եկեղեցի կոչի ժողովանոց, աղօթարան, եւ սրբարան. (Սհկ. կթ. եկեղ.։)


Սրբարար, աց

adj.

sanctifying, saving, wholesome;
— շնորհք, sanctifying or saving grace.

· Calfa

NBHL (2)

Հոգին սրբարար այժմ բնակէ ի քեզ. (Շ. տաղ.։)

Որ եղեր սեղան սրբարար հրոյն, օրհնեալ ես խաչ՝ ընծայող լուսոյ. (Սիւն. տաղ խչ.։)


Սրբափայլ

adj.

shining in holiness, pure, clean, holy.

· Calfa

NBHL (3)

Սրբափայլ աղօթք ձեր։ Տաճար սրբափայլ։ Սրբափայլ զգեստուք պճնեալ. (Յհ. կթ.։ Նար. կուս.։ Շար.։)

Սրբափայլ միակրօնիցն (կանանց իւղաբերից) հիացմամբ եւ զարմացմամբ. (Նար. տաղ.։)

Պետն քրովբէից սրբափայլ զգեստաւորեալ, ի գոյն արփւոյն պճնեալ ի պատիւ սուրբ յարութեանն. (Տաղ յակոբայ.։)


Սրբեմ, եցի

va. med.

to sanctify, to consecrate;
to purify;
to clean, to wipe off, to wipe dry, to spunge up;
to expiate;
to offer, to dedicate;
to observe, to keep religiously;
to absterge, to cleanse, to deterge;
— զմօրուս, to shave the beard;
— զեղնգունս, to pare the nails;
— զուռս, to prune, to lop;
հրով —, to refine by fire;
— զցորեան, to winnow.

· Calfa

NBHL (1)

ἀγιάζω sanctifico ἀγνίζω purifico, consecro καθαίρω , καθαρίζω purgo, mundo ὀσιόω sanctum reddo ἑκμάσσω deleo եւ այլն. Սուրբ առնել. մաքրել յաղտից հոգւոյ կամ մարմնոյ. մաքրազարդել. ի բաց ջնջել. արդարացուցանել. անպարտ առնել. նուիրական եւ սրբազան կացուցանել.


Սրբիկ

cf. Սպրկիկ.

· Calfa

NBHL (1)

Սուրբ. մաքուր. սպրկիկ. կոկիկ, աղէկուկ.


Սրբութիւն, ութեան

s. fig. med.

holiness;
purification;
purity, cleanliness, neatness;
expiation;
offering;
sanctuary;
*Communion;
chastity, modesty;
innocence, integrity, candour;
abstersion;
սրբութեանց or — սրբոց, the Holy of Holies;
— սրբութեանց or սուրբ սրբութեանց, most sacred;
յարկ սրբութեան, temple, church;
— ձեր, Your Holiness;
սրբութեամբ, holily.

· Calfa

NBHL (1)

ՍՐԲՈՒԹԻՒՆ. Խորհուրդ սուրբ հաղորդութեան.


Սրբուհի, հւոյ, հեաց

adj. s.

f. holy;
saint;
Holy Virgin.

· Calfa


Սրեմ, եցի

va. fig.

to grind, to sharpen, to whet, to point, to set, to give an edge, to acuminate;
to spur, goad or urge on, to stimulate, to rouse up, to excite, to stir.

· Calfa

NBHL (2)

Քսութիւն, որ զամենեսեանն ի սպանութիւն սրել շրջի. (Անյաղթ հց. իմ.։)

ՍՐԵԼ՝ նմանութեամբ. παροξύνω, καταθήγω exacerbo, irrito, instigo. Գրգռել. վառել. սաստկացուցանել. սադրել. կր. կատաղիլ. մոլիլ.


Սրընթաց

adj.

running or flowing violently, impetuous, rapid;
— գետ, rapid river;
—իւք գալ, to hasten, to run with the utmost haste.

· Calfa

NBHL (1)

Զգալիս հուր վերաբերձ, սրընթաց, գեր ի վերոյ։ Ոչ սրընթաց ձիովք շահատակել։ Ի սրընթաց արշաւանաց. (Դիոն. երկն.։ Շ. ընդհանր.։ Երզն. աղ.։)


Սրիկայ, ից

adj. s. ruffian, rascal, scoundrel, varlet, hired-assassin, brigand.

· Calfa

NBHL (1)

Սրիկ կոստանդին. (Գանձ.։ Տաղ.։)


Սրնգեմ, եցի

vn.

to play the flute;
to hiss, to whistle;
to bray.

· Calfa

NBHL (1)

Ի շողալոյ սուսերացն, եւ սրնգելոյ աղեղանցն լարելոյ. (Արծր. ՟Գ. 4։)


Սրովբէանման

adj.

seraph-like.

· Calfa

NBHL (1)

Աւետիս քեզ տիրամայր՝ սրովբէանման (կամ սրովբէնըման) քրովբէաթոռ. (Նար. տաղ.։)


Սրովբէապահ

adj.

guarded by seraphim.

· Calfa

NBHL (1)

Սրովբէապահակ դրախտին՝ բացումն ամրացեալ ցանգոյն. (Սիւն. տաղ խչ.։)


Սրովբէասպաս

adj.

served by seraphim.

· Calfa

NBHL (1)

Կառք քառանիւթ սրովբէասպաս. (Սիւն. տաղ խչ.։)


Սրութիւն, ութեան

s.

sharpness, acuteness, keenness, point;
subtilty;
rapidity, velocity, speed, celerity;
— մտաց, acumen;
— ձայնի, shrillness.

· Calfa

NBHL (2)

Այծեամն անըմբռնելի է ի հաղբից սրութեամբ տեսանելեացն. (Բրս. հայեաց.։)

Սրութիւն տերեւոյ (արմաւենւոյն)։ Ճիրանացն սրութիւն։ Սրութիւն հողոյ կամ հրոյ։ Որպէս սրութիւնն առ բթութիւնն։ Քաղցրութիւն, սրութիւն, կծուութիւն. (Նիւս. կազմ. եւ Նիւս. բն.։)


Սրունկն

adj.

good-eared, sharp-eared.

· Calfa

NBHL (2)

Յաղագս սրուանցն եպիպտիդոսի։ Կապեցաւ զսրուանցն։ Խորտակեցին զսրունս նորա. (Նոննոս.։)

Սրուն, կամ սրունկ. (Գաղիան.) որպէս յն. գնի՛մի, կամ անդիգնի՛միօն. տե՛ս եւ ԽՈՏՈՒՑ։ 1


Սրսկումն, ման

s.

aspersion, besprinkling.

· Calfa

NBHL (1)

Ջուրք աղբերաց, եւ սրսկմունք անձրեւաց զերեւելի հուր շիջուցանել. (Յճխ. ՟Ժ՟Թ։)


Սրտաբեկ

adj.

broken-hearted, discouraged, dejected, despondent;
astonished, frightened;
— առնել, to dishearten, to discourage, to deject, to take away a person's courage, to disconcert;
to dismay, to frighten, to strike with astonishment;
— լինել, to be broken-hearted, disheartened, down cast, dispirited, desponding, to lose or want courage;
to be frightened, dismayed.

· Calfa

NBHL (2)

Սրտաբեկ լինէր հերովդէս արքայն. (Տաղ.։)

Պահապանացն սրտաբեկ ոգէսպառ ի քաղաքն անկեալ։ Ելեալ անտի սրտաբեկ գնացին ի տաճար. (Ագաթ.։ Տէր Իսրայէլ. յուլ. ՟Ժ՟Ե.։)


Սրտագէտ

adj.

knowing all hearts.

· Calfa

NBHL (2)

Միայն սրտագէտ՝ զքեզ աղաչել հանապաղ խիզախիմք. (Ժմ. յն.։)

καρδιογνώστης qui corda novit, scrutator animi. Գիտակ սրտի. քննիչ գաղտնեաց սրտի. ծածկագէտն աստուած.


Սրտագոչ

adj.

crying, imploring heartily.

· Calfa

NBHL (1)

Աղաղակէր սրտագոչ ձայնիւ առ սուրբ առաքեալսն. (Ճ. ՟Բ.։)


Սրտաթափ

adj.

disheartened, dismayed, struck with consternation.

· Calfa

NBHL (3)

Զռամիկսն ամենայն ահեղ բանիւք սպառնացեալ սրտաթափ առնէր։ Զբազումս առնէր սրտաթափ եւ ահակոտոր։ Բօթաբերն սրտաթափ զքեզ առնէ. (Եղիշ. ՟Գ։ Կեչառ. աղեքս.։ Մաշկ.։)

Սրտաթափ յուսակտուր։ Սրտակտուր եւ սրտաթափ։ Եղեւ եփրեմ աղաւնի սրտաթափ, զի ոչ իցէ ի նմա իմաստութիւն. (Լմբ. համբ. Լմբ. պտրգ. Լմբ. ովս.։)

Իբրեւ լուան զձայն աղաղակին, եւ զհնչիւն փողոյն, սրտաթափ լի դողութեամբ՝ ի դուրս ելանէին. (Լաստ. ՟Է։)


Սրտակոտոր

cf. Սրտաբեկ;
cf. Թօթափիմ.

· Calfa

NBHL (2)

Աղէխորով. աղէխարշեալ. եւ Սրտակտուր. սիրտը՝ աղիքը կտրտած, կտոր կտոր ըլլալով.

Մայրն՝ որ յայնժամ սրտակոտոր էր խոցելոց։ Ւիւծեալ միջաբեկ եւ սրտակոտոր՝ մայրն մարիամ հառաչմամբ յորդոր։ Սրտակոտոր լինէր տրտմութեամբ. (Լմբ. վերափոխ.։ Տաղ.։ Գանձ.։)


Սրտաճմլիկ

cf. Սրտաշարժ.

· Calfa

NBHL (1)

Եղեւ խանդագորով սրտաճմլիկ մարիամանց եղբայրական գութ. (Նար. տաղ ղզր.։)


Սրտապախ առնեմ

sv.

to strike with consternation, to terrify, to appall.

· Calfa

NBHL (2)

Պախեալ՝ պակուցեալ՝ պաղեալ՝ բախեալ սրտիւ. (լծ. սրտաբախ, եւ սրտավախ) յն. պէսպէս բառիւք. որպէս ռմկ. սիրտը փրթիլ, հոգեվարք քաշել, խիստ վախնալ.

Նախ թոյլ ետ սրտաբեկ սրտապախ լինել։ Մի՛ ինչ երկնչել եւ սրտապախ լինել իբրեւ զառաջինն։ Սրտապախ առնէր զբնակիչս քաղաքին տեսլեամբ զօրացն բազմաց. (Ոսկ. ես.։)


Սրտապինդ

adj.

re-animated, encouraged;
courageous, intrepid.

· Calfa

NBHL (1)

Յուսով մեծութեամբ յաղթանակին սրտապինդ եւ համբերօղ լիցի ի մարտս։ Այլ միայն սրտապինդ լիցուք ի ճաշակելն։ Որ սրտապինդ լինի ի բազմապատիկ նեղութիւնս թշնամւոյն, փրկի ի տեառնէ. (Լմբ. սղ.։)


Սրտառուչ

adj.

touching the heart, moving, affecting, tender;
touched, moved;
eager, desirous, burning for;
angry, displeased, shocked, wounded, exasperated;
heart-of-fending, mournful, heart-piercing.

· Calfa

NBHL (2)

Յոյժ սրտառուչ գոչմամբ լինէին աղօթք արքային. (Ճ. ՟Գ.։)

Քննել զգիրս, եւ զաղօթս եւս սրտառուչ մերձ դնել։ Սրտառուչ լինել զկնի զօրավարիս ի հանդիսի. (Տօնակ.։)


Սրտացաւ

adj.

heart-sick;
compassionate, sorry, afflicted.

· Calfa

NBHL (1)

Պօղոսի աղեկիզեալ եւ սրտացաւ եւ միշտ դողացեալ անձինն ի վերայ բազմութեան որդւոցն. (Վրդն. քրզ.։)


Սրտացաւութիւն, ութեան

s. med.

compassion, pity;
distress, anguish, grief;
heart-burn;
սրտացաւութեամբ, compassionately, pitifully.

· Calfa

NBHL (1)

Առաջի անկանէին սրտացաւութեամբ (կամ սրտցաւութեամբ) վասն առնն զուր մեռելոյ։ Առատապէս սրտացաւութեամբ (կամ սրտցաւութեամբ) հանդերձեցին զնոսա եւ յղարկեցին։ Վասն իրացս արքունի սրտացաւութեամբ ցուցանել. (՟Բ. Մակ. ՟Դ. 36. 49։ ՟Ժ՟Դ. 8։ Մի՛ դանդաղիք տալ զնա ինձ սրտացաւութեամբ։ Են բազումք, որ զսիրելն սիրեն, այլ ոչ սրտացաւութեամբ. Սարգ. յհ. ՟Է։ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ե։)


Սրտացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Սրտապնդեմ;
to affect, to touch.

· Calfa

NBHL (1)

Սրտացո՛ զմեզ տեսլեամբ տենչալւոյն (հեթմոյ ի դարձին). (Տաղ.։)