Definitions containing the research նուաստ : 152 results

Մաքրողական, ի, աց

adj. s.

purificative, depurative, purgative;
detersive, abstersive;
expiatory;
depurative;
purgative, purge;
— առնուլ, to purge, to take a purge.

· Calfa

NBHL (1)

Որք մաքրողականքն են՝ նուաստագոյնքն են. իսկ լուսաւորիչքն վերագոյն՝ վարդապետութեամբ, որպէս քահանայք եւ սարկաւագունք. (Մաքս. ի դիոն.։)


Ծառայամիտ

adj.

servile, low, mean, ignoble.

· Calfa

NBHL (1)

Յետսամիտ. նուաստախոհ. ցած. կամ մտօք ծառայացեալ, գերեալ.


Լծաձիգ

adj.

yoked;
that draws.

· Calfa

NBHL (1)

Լծաձիգ խոնարհման նուաստութիւնս. (Պիտ.։)


Խոնարհեցուցանեմ, ուցի

va.

to humble, to abase, to subject;
to bring down, to lower, to abate, to depress;
to bow or bend down, to incline;
— զունկն, to lend an ear to, to listen to;
— զանձն, to humble oneself;
to do penance, to mortify oneself, to fast;
— զամբարտաւանութիւն ուրուք, to lower, to abase, to bring down the pride of;
— զաստուած առ մարդիկ, to move God to compassion, to implore divine mercy;
Աստուած խոնարհեցուցանէ զամբարտաւանս, God humbles the proud.

· Calfa

NBHL (1)

ԽՈՆԱՐՀԵՑՈՒՑԱՆԵԼ ԶԱՆՁՆ կամ ԶԱՆՁԻՆՍ, որպէս ներքին ներգործութեամբ, Յառաքինութիւն խոնարհութեան կրթել զանձն. խոնարհութեամբնուաստանալ, խոնարհիլ.


Խոնարհիմ, եցայ

vn. gr.

to be humble;
to lower oneself, to descend;
to yield, to acquiesce;
to lean, to bend downwards;
to decline;
— յամբարտաւանութենէ, to descend from one's haughtiness, to have the pride of one's countenance humbled;
յերկիր —, to prostrate oneself;
— առաջի Աստուծոյ, to bow before God;
— անկանիլ երեսաց, to go downcast, to be dejected;
— յիջեւան ուրուք, to deign to dwell in;
— յալիս, to grow old;
—հի օրն, the daylight fades, the day wanes or is going down;
յոտն եկաց յերեսացն խոնարհելոց, he rose from his prostrate attitude;
to be conjugated.

· Calfa

NBHL (2)

ԽՈՆԱՐՀԻԼ. Նկուն լինել. ընկճիլ. նուաստանալ. եւ Ճգնիլ. զղջալ.

ԽՈՆԱՐՀԻԼ. Առաքինաբար նուաստացուցանել զանձն. խոնարհութեամբ քաղաքարիլ.


Խոնարհութիւն, ութեան

s.

humility;
deference, submission, humiliation, abasement;
baseness, lowness, inclination, declination.

· Calfa

NBHL (2)

ԽՈՆԱՐՀՈՒԹԻՒՆ. Նուաստակերպութիւն. կամաւոր խոնարհումն. նուաստութիւն յաչս անձին. անշքութիւն. անփառութիւն. ցածութիւն. պարկեշտութիւն. համեստութիւն. չափաւորութիւն. կրօնաւորութիւն.

Խոնարհեցաւ ի տառապանս աղախնոյ իւրոյ. ընդ յոյժ բարձրագոյն պարգեւացն զիւր նուաստութիւնն (յայտնէ), զոր եւ աղքատութիւն անուանեաց ... նա խոնարհեցան յաղախնոյ իւրոյ խոնարհութիւն. (Ոսկ. ղկ.։)


Խոնարհումն, ման

s. gr.

abasement;
humiliation;
fall, decline;
conjugation.

· Calfa

NBHL (1)

Խոնարհիլն. որպէս խոնարհութիւն, եւ նուաստութիւն, իջումն եւ զիջումն.


Կենցաղ, ոյ

s.

life;
conduct, behaviour, custom, manners;
present life;
world;
սոսկական —, private life;
վարել անփառունակ —, to pass life in obscurity;
վճարել ի կենցաղոյս, to depart this life, to die;
cf. Կեանք.

· Calfa

NBHL (1)

Կենցաղ պայծառագոյն կամ ուղիղցուցանել։ Զքաջանուաստ կենցաղոյ նորա յայտ առնելով։ Ի գիրս զբաղեսցուք ուղիղ աւանդութեամբ, եւ ստոյգ կենցաղաւ. (Ոսկ. յհ.։)


Պատուասիրութիւն, ութեան

s.

immoderate desire of honour or glory, ambition, vain-glory, point of honour;
generosity, liberality;
obligingness.

· Calfa

NBHL (1)

(ընդդէմ դնել) պատուասիրութեան զնուաստուին. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։)


Պարագրեմ, եցի

va.

to circumscribe, to confine, to limit;
to comprehend, to contain;
to describe;
to trace or draw the first strokes, to sketch the outline of;
to rough-draw.

· Calfa

NBHL (1)

Հասու եղեւ մեր նուաստութիւնս զորութեան մտտաց եւ բանի պարագրելոց. (Շ. թղթ.։)


Պարարեմ, եցի

va.

to fatten;
— զերկիր, to manure;
— զոք սնոտի յուսով, to feed or entertain one with hopes, to beguile, to lull, to fool one with fair promises, to take to a fool's paradise;
— զաչս, to feast, charm or delight the eyes.

· Calfa

NBHL (1)

(Հրեշտակք) պարարեալք ի վերուստ իմանալվոյն, եւ պարարեն զնուաստագոյն իմացողս. (Մաքս. ի դիոն.։)


Պղպջանամ, ացայ

vn.

cf. Պղպջակեմ.

· Calfa

NBHL (1)

Խմորեալն պղպջացեալ համբառնայ, իսկ անխմորն նուաստանայ. (Փիլ. ել. ա. 15։)


Վայր, աց, ից

s.

place, spot, space, extent, part, ground;
field, plain, camp, country;
անհուն —ք, immense, vast spaces;
յայսմ —ի, here, in this place;
now;
յայնմ —ի, there, in that same or very place;
then;
մինչեւ ցայս —, thus far, to this place;
until now;
յոր —, in which place, wherever;
— մի, առ — մի, a short time, a moment, an instant, a little;
ընդ —, in vain, vainly;
ի —, below, under, beneath;
cf. Զէն;
cf. Վեր;
յայլում —ի, somewhere else, in another place;
ի վերուստ մինչեւ ի —, from top to bottom;
from head to foot;
գազանք —ի, wild beasts;
մեղր ի —է, wild honey;
ի —ի բնակել, to live in the open air, in camp;
—ս հատանել, to go along way;
զ—օք գալ, to go around, round about, to go here and there;
զ—օք ածել զաչս, to look round about;
ի մի — գալ, to assemble, to resort to one place;
ընդ — հարկանել, to abandon, to forsake, to cast off, to desert;
ի — հարկանել, արկանել, to disparage, to sneer at, to defame, to slander;
ի — շարժել, to beat down, to overthrow;
զաչս ի — արկեալ, looking down, with one's eyes cast or bent down;
ցո՞ր — նեղութեանց հասի ես, to what trouble have I brought myself!
ընդ վայր, in vain, uselessly;
ցայդ վայր, so far, as far as that, to that place, there;
ցոր վայր, where, whither;
ցո՞ր վայր, how far ?.

· Calfa

NBHL (1)

Ի ՎԱՅՐ ՀԱՐԿԱՆԵԼ, ԱՐԿԱՆԵԼ, եւ այլն. διαβάλλω, ἁνατρέπω calumnior, rejicio, subverto եւ այլն. Աղարտել. զրպարտել. նուաստացուցանել. խոնարհել. վար զարնել՝ իջեցնել.


Վայրաքարշութիւն, ութեան

s. fig. giving oneself up to the vanities of the world, vileness, baseness.

· Calfa

NBHL (1)

ՎԱՅՐԱՔԱՐՇՈՒԹԻՒՆ ՎԱՅՐԱՔԱՐՇՈՒՄՆ. Բերումն ի ստորինս. պատաղումն զերկրաւորօք. նուաստութիւն. վայրաբերութիւն.


Վատթար, աց

adj.

bad, wicked, low, vile, base, contemptible, ignoble, degenerate, unworthy, puny, sorry;
cowardly.

· Calfa

NBHL (1)

ՎԱՏԹԱՐ. εὑτελής vilis, tenuis ἤττων, ἤσσων, -ον minor, -us. գրի եւ ՎԱԹԹԱՐ, ՎԱԹԱՐ. (լծ. եւ վթար). Նոյն է ընդ պ. պէթէր, պէտթէր. Յոռի. խոտան. անարգ. անպիտան. յետնեալ. յետին. չնչին. ստորին. տրուպ. նուաստ. կրտսեր. նուազ. նկուն.


Վատթարիկ

cf. Վատթար.

· Calfa

NBHL (1)

εὑτελής vilis. Վատթար իմն. նուաստ. անպիտան. տրուպ.


Սոսկ

adj. gr. adv. s.

simple;
common, ordinary;
depraved, devoid;
sharp, acute;
simply, solely;
terror, horror;
horrible.

· Calfa

NBHL (1)

Նկարագրեալ նշանակեմ սոսկ եւ նուաստ գիտութեամբ իբր մելանաւ, զի դու երանգով դեղոց գեղեցկացուսցես. (Կլիմաք.։)


Սոսկական, ի, աց

adj. s.

simple, pure;
vulgar, ordinary;
private;
cf. Սոսկալի;
footsoldier;
—, — ոք or մարդ, a private person, an individual, person of retired or secluded habits;
— կեանք, private life;
—ք ոմանք, some private persons.

· Calfa

NBHL (1)

(ի բառէս Սոսկ). Անշուք, նուաստ ոք, գեղջուկ. ռամիկ. եւ Հետեւակ. որպէս յն. լտ. δημώδης vulgaris ἱδιώτης idiota πεζός, πεζικός pedester, pedestris.


Ընծայաբերեմ, եցի

va.

to carry presents, to offer, to make a present.

· Calfa

NBHL (1)

Ընծայաբերեմք քեզ ի մերմէ նուաստաջան արուեստից. (Թէոդոր. կուս.։)


Ընկեցիկ

adj. mech.

thrown away, cast, off, flung off;
abject, vile;
exposed, abandoned;
projectile;
— շարժումն, projection;
— ինչ, refuse;
— առնել զմանկունս ի զետ, զկարասին ի ծով, to throw the children in the river, merchandize in the sea;
— առնել զմանուկ, to expose a child;
— լինել, to be thrown out, abandoned.

· Calfa

NBHL (1)

Քահանայք էին եւ փարիսեցիք, ասէ, եւ ոչ էին լոկ մարդիկ նուաստ եւ ընկեցիկ. յն. վայրապար. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 39։)


Խոնարհագոյն

adj. adv.

inferior;
lower;
below.

· Calfa

NBHL (2)

Ոչ բարձրագոյն, այլ խոնարհագոյն բանք. իբր նուաստագոյն կամ պարկեշտագոյն. (Ագաթ.։ Շ. մտթ.։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 26. 29։)

ταπεινότερος, ἤττων, καταδεέστερος, κατώτατος humilior, minor, inferior, infimus. Առաւել խոնարհ (ըստ ամենայն նշ). Ցածագոյն. ստորնագոյն. վայրագոյն. նուաստագոյն. յետնագոյն.


Ընդդիմադրեմ, եցի

va.

to oppose, to object.

· Calfa

NBHL (1)

Ընդդիմադրէ Աստուծոյ զկռոցն նուաստութիւն. (Լմբ. սղ.։)


Խրեմ, եցի

va.

to thrust in, to plunge;
to stick in the mire, to be mire;
to run aground, to strand.

· Calfa

NBHL (1)

Ի գետնանախանձ նուաստութիւն պատկերացն ախտաւորաբար խրիլ. (Դիոն. երկն. ՟Բ։)


Փաղփ, ից, իւք

s.

sheen, refulgence, lustre.

· Calfa

NBHL (1)

Խոյրապսակազարդ փաղփիւք ընծայաբերեմք (կամ րիմք) քեզ ի մերմէ նուաստական արուեստից. (Թէոդոր. կուս.։)


Փանաքի, քւոյ, քեաց

adj.

weak;
mean, wile, worthless, contemptible, poor, miserable.

· Calfa

NBHL (2)

Չնչին, այսինքն փանաքի եւ նուաստ։ Մարմնոյս կազմածի փանաքւոյ. (Շ. բարձր.։ Փիլ. լին. ՟Ա. 32։)

ՓԱՆԱՔԻ σμικρός pusillus, exilis (լծ. եւ լտ. վանուս, վանիտուս. եւ թ. ֆանի ). որ եւ ՓԱՆԱՔ. Չնչին. նուաստ. անարգ. աղքատ. տկար. տրուպ. գձուձ. սինլքոր. դուզնաքեայ. յետին. փոքր.


Փանաքիմաց

adj.

weak-minded or poor-minded, of slender parts.

· Calfa

NBHL (1)

Աղքատիմաց, տկար իմաստիւք. նուաստախոհ.


Փանաքիմացութիւն, ութեան

s.

slender wit, mediocrity, weakness or poverty of mind.

· Calfa

NBHL (1)

Տկարամտութիւն. նուաստախոհութիւն.


Փանաքութիւն, ութեան

s.

weakness, slenderness, smallness, meanness.

· Calfa

NBHL (1)

Փանաքի գոլն. նուաստութիւն. յետնութիւն. տկարութիւն. փոքրկութիւն.


Փոքրաբան

adj.

low-speaking.

· Calfa

NBHL (1)

μικρολόγος exigua et vilia loquens, scrupulosus, sordidus, praeparcus. Որ փոքունս խօսի ւամ նուաստս եւ չնչինս. կամ ճշդելով, խնայելով իբր երկչոտ. ճղճիմ.


Փոքրագոյն

adj.

smaller;
minor.

· Calfa

NBHL (1)

ἤσσων, ἤττων, ἑλάσσων, -ττων, ἑλάχιστος minor, minus, minimus, exiguus.. Առաւել կամ՝ յոյժ փոքր. փոքր քան. փոքրիկ. կրտսերագոյն. յետնագոյն. նուաստագոյն. սակաւագոյն. աւելի կամ խիստ զտիկ.


Փոքրանամ, ացայ

vn.

cf. Փոքրկանամ.

· Calfa

NBHL (1)

σμικρύνομαι diminuor. Փոքրկանալ. նուաստանալ. եւ Նուազիլ. թեթեւանալ.


Փոքրկանամ, ացայ

vn.

to grow less or shorter, to shorten, to become smaller, to be lessened, diminished, to decrease.

· Calfa

NBHL (1)

σμικρύνομαι, μικρύνομαι, κατασμικρύνομαι parvus reddor, imminuor. Փոքրիկ լինել. կամ երեւիլ փոքրանալ. նուազիլ մեծութեան. նուաստանալ. յետնիլ. պզտիկնալ.


Փոքրկացուցանեմ, ուցի

va.

to render less, to make smaller, to shorten, to lessen, to decrease, to diminish;
to extenuate.

· Calfa

NBHL (1)

μικρύνω, σμικρύνω parvum reddo, imminuo καταλύω tollo. Փոքրիկ առնել կամ կացուցանել. փոքրկացուցանել. նուաստացուցանել. նուազեցուցանել. կարճել. պզտըկցնել.


Փոքրկութիւն, ութեան

s.

littleness, smallness, tenuity, diminution, decrease, lessening;
extenuation.

· Calfa

NBHL (1)

μικρότης parvitas, exiguitas, pusillitas. Փոքրիկն գոլ, նուազութիւն. նուաստութիւն. պզտկութիւն.


Փքացուցանեմ, ուցի

va. fig.

to bloat, to swell, to inflate;
to puff up, to swell, to elate.

· Calfa

NBHL (1)

Որ ամբարհաւաճութեամբ զինքն փքացուցանէ, զնուաստամտութիւնն ի բաց մերժէ. (Նիւս. երգ.։)


Քահանայապետեմ, եցի

vn.

to be or become high priest or pontiff;
to perform the duties of pontiff.

· Calfa


Վերջացուցանեմ, ուցի

va.

to withhold, to retain, to keep back, to detain;
to deprive of.

· Calfa

NBHL (1)

Կերակրոց նուաստութիւն վերջացոյց զաղերսն. (Կլիմաք.։)


Փորձեմ, եցի

va.

to attempt, to try, to experiment, to make an experiment of;
to prove, to assay, to put to the test;
to tempt, to sound, to try;
to tempt, to allure, to entice.

· Calfa

NBHL (1)

Յան մարմինսն վեհագոյն եւ նուաստագոյն ոչ մեծութեամբն դատի, այլ մտածութեամբք փորձի. (Կիւրղ. գանձ.։)


Տառապանք, նաց

s.

tribulation, affliction, anguish, distress, grief, trouble, vexation, pain, torment, fatigue, misery, misfortune, disaster.

· Calfa

NBHL (1)

ταλαιπωρία miseria ταπείνωσις humilitas. (ի հումուս , հող) μόχθος, ὁδύνη labor, aerumnus, afflictio, dolor եւ այլն. (լծ. հյ. տրուպ. պրս. թիւրապ. հող. թ. տառ, որ է նեղ, անձուկ). Նեղութիւն. անձկութիւն. թշուառութիւն. վիշտ. աղէտք. տրուպ եւ նուաստ վիճակ ողորմ. նեղութիւն, եւ խեղճութիւն.


Տառապեալ

adj.

loaded with misfortunes, with trouble, poor, pitiable, unhappy, miserable.

· Calfa

NBHL (1)

Ըստ ձեւոյ տառապելոյ միոյ, որ շրջիցի խնդրիցէ օրըստօրէ զբաւականութիւն աւուրն։ Տառապելոց յարկ ապաւինի. (տառապեալ ոչ միայն վասն աղքատութեան ցուցանէ, այլեւ ի ճոխութենէ հոգւոյ նուաստացեալ. Արծր. ՟Ե. 41։ Շ. բարձր.։)


Տարամիտ

adj.

senseless, foolish.

· Calfa

NBHL (1)

Ո՛վ տարամիտք՝ ո՞րպէս հաւանեցոյց այր մի նուաստ. (Ոսկ. գծ.։)


Տեղական, ի, աց

adj. med.

local;
topical;
— դեղ, topic.

· Calfa

NBHL (1)

Գտցի նոյն ինքն տեղական մարմին ի տեղւոջ։ Ոչ տեղական փոփոխումն, այլ ի բարձրութենէ ի նուաստութիւն։ Եթէ երկինք է, տեղական՝ է ելումն, ուստի եւ իջումն կարծիցես։ Եւ այս ոչ է տեղական կործանմամբ, որպէս զառաջինն. (Անյաղթ վերլծ. արիստ.։ Երզն. մտթ.։ Շ. ՟ա. պ. ՟Ժ՟Ա։ Լմբ. յայտն.։)


Տկար, աց

adj.

feeble, weak, debilitated;
powerless, impotent, infirm, languid, faint;
small, slight, slender, trifling;
fragile, frail.

· Calfa

NBHL (1)

ἁσθενής, ἁσθενῶν infirmus, imbecillis, debilis, fragilis ἁδύνατος impotens παραμένος macer. Անկար. ապիկար. անզօր. անձեռնահաս. նուաստ. անաւագ. ստորին. հէք. յետնեալ. յետին. եւ Հիւանդ. ցաւագար. տկար, վատուժ. անճարակ. խեղճ.


Տնանկանամ, ացայ

vn.

to lose wealth, to decay, to go to ruin, to become poor, needy or necessitous;
to be expelled, driven out or deprived of one's house, to be forsaken, abandoned;
to fail, to become a bankrupt.

· Calfa

NBHL (1)

πένομαι inops vel pauper sum, egeo ταπείνομαι humilior. Անկանիլ ի մեծութենէ. աղքատանալ. նուաստանալ.


Քաւ

conj. int. prep.

not, no, never, not at all;
away with! go along ! fye! for shame! without, besides, except;
— յինէն, far be it from me, God save me!
— լիցի ինձ ի տեառնէ, God preserve me!
— քեզ, — լիցի, — մի լիցի, no! God forbid !
— լիցի քեզ, tar be such thoughts from thee;
— լիցի մեզ, we will not, we don't like;
— ի մէնջ, God preserve us, God save us;
օն անդր, — լիցի, oh! never fye! fye upon it!.

· Calfa

NBHL (1)

Եւ այս նուաստութեան ի՞նչ իցէ. օ՛ն անդր, քա՛ւ քեզ ո՛րդեակ։ Մի՛ կարծեսցես ... քա՛ւ։ Քաւ ի մէնջ, կամ քա՛ւ ի քէն՝ ասել զայդ. (Սարգ.։ Ոսկ.։ եւ Մծբ. ստէպ։)


Ներքսադրեմ, եցի

NBHL (1)

Ի նուաստ բագինս ներքսադրել զաստուածս իւրեանց։ Յամենայն տեսակս գազանաց զգոյութիւնն աստուծոյ ներքսադրեն, եւ ոչ սարսեն. (Ոսկ. ծն.։)


Վերածական

NBHL (1)

Առ վեհագոյնսն նուաստիցն վերածականքն զօրութիւնք. (Դիոն. ածայ.։)


Անքատ

adj.

indigent, necessitous, poor, forlorn.

· Calfa

Etymologies (1) · Adjarian

(սեռ. -ի) «կարօտ, աղքատ, նուաստ» Ոսկ. ես. յհ. ա. 9, 10. Փիլ. նար. էջ 178. «աչք տնկող, ագահ» Ոսկ. ես. որից անքատանալ «կարօտ մնալ, պէտք ունենալ» Փիլ. լիւս. 146. Պիտ. անքատիլ Փիլ. անքա-տութիւն, «չքաւորութիւն» Թէոդոր. խչ. ա-նանքատ «անկարօտ» Ոսկ. յհ. ա. 9։


Թեռ

s.

woollen thread.

· Calfa

Etymologies (1) · Adjarian

«չուխայէ կամ բրդէ թել». ունին մի-այն ՀՀԲ, ՋԲ (իբր գաւառական բառ) և ԱԲ. նոյնը թեռն «նուաստ թել» Բառ. երեմ. է 118, որից ասեղնաթեռնաւոր «թեռով կա-րած» ԱԲ։