self-love;
egotism, selfishness.
cf. ԱՆՁՆԱՍԻՐՈՒԹԻՒՆ. φιλαυτία amor sui ipsius.
վասն որոյ ինքնասիրութեամբ պատրաստեաց զլեզուն իւր սուսեր սատակիչ: (Խոր. ՟Գ. 64։)
յինքնասիրութենէ փառաց փախուցելք. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Վասն իւր հոգալ ինքնասիրութեան մեղադրանք. իսկ վասն պատուիրանացնհոգալ եւ գործել՝ քրիստոսասէր եւ եղբայրասէր կամց գովութւն. (Բրս. հց.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | ինքնասիրութիւն | ինքնասիրութիւնք |
| accusatif | ինքնասիրութիւն | ինքնասիրութիւնս |
| génitif | ինքնասիրութեան | ինքնասիրութեանց |
| locatif | ինքնասիրութեան | ինքնասիրութիւնս |
| datif | ինքնասիրութեան | ինքնասիրութեանց |
| ablatif | ինքնասիրութենէ | ինքնասիրութեանց |
| instrumental | ինքնասիրութեամբ | ինքնասիրութեամբք |