Անպէտ բառ, փոխանակ ասելոյ, Մի, միոյ (կամ միոյր), միում. εἶς, μία, ἔν unus, -a, -um.
Զանազանեալ է միակն (այսինքն միութիւնն) ի միոջէ. ցոյց է միակն, եւ նմանութիւն միակին՝ մու. ցոյց է միակն, եւ նմանութիւն միակին՝ մու. (Փիլ. լին. ՟Դ. 110։)
Թուական էր, որ զթիւ նշանակէ. ո՛րգոն, մու, երկուք, երեք. (Թր. քեր.։)
Մու բացասութիւն ըստ միոյ ստորասութեան, մու բացասութիւն մում ստորասութեան հակակայէ։ Մու զմիոջէ նշանակել։ Մու մոյր երկուք մոյր։ Առարկութիւն՝ հակասութեան մոյր՝ է մասն. (Պերիարմ.։)
Ոչ է կարելի զմուդ յատուկ իւրովին մասամբք՝ յոլովն սպանանել մահու։ Որով մուս՝ հրճուելի բոլորագոյն նմանութեամբ գեղեցկանալ, եւ այլն. (Պիտ.։)
Տ. ՄՈՅՐ
Տ. ԵԶ ԱՌ ՄՈՒ. cf. եզ։
• տե՛ս Մի։
• «սամիթի նման մի խոտ. լտ. meum» Բժշ. ունին ՀՀԲ, ՋԲ, ԱԲ և ՀԲուս. § 2119. չգիտէ ՆՀԲ։
• = Արաբ. [arabic word] mu (Կամուս, թրք. թրգմ. Գ. 933), որ և յն. μηον. լտ. ֆրանս. meum։
• Ուղիղ մեկնեց ՀԲուս. անդ։