cf. Շահեկանութիւն.
cf. ՇԱՀԵԿԱՆ, ՇԱՀԵԿԱՆՈՒԹԻՒՆ։
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | շայեկանութիւն | շայեկանութիւնք |
| accusatif | շայեկանութիւն | շայեկանութիւնս |
| génitif | շայեկանութեան | շայեկանութեանց |
| locatif | շայեկանութեան | շայեկանութիւնս |
| datif | շայեկանութեան | շայեկանութեանց |
| ablatif | շայեկանութենէ | շայեկանութեանց |
| instrumental | շայեկանութեամբ | շայեկանութեամբք |