Անպատուագոյն, Գունի, Ից

adj.

ἁτιμότερος. vilior, inferior, magis contemptus, abjectissimus. Առաւել անպատիւ. անարգագոյն. յետնագոյն. վայրագոյն.

Քան զամենայն արարածս առնես անպատուագոյն. (Առ որս. ՟Ժ՟Դ։)

Ընտրեաց զնոսա յաննշանից եւ յանպատուագունից ոմանց. (Նանայ.։)