cf. Գանկ.
ԳԱՆԳ կամ ԳԱՆԿ. κρανίον Cranium, galvaria Սկաւառակ գլխոյ. cf. ԳԱԳԱԹՆ. չանագ, պաշ չանաղը՝ թասը, գաֆա.
Ընդ գանգիւըն, եւ որ ասի խելապատակ. (Փիլ. լին.։)
Կտրեալ զգլուխսն՝ եփեաց ի թան, եւ զգանգսն դնէր ի բարձրութեան. (Վրդն. պտմ.։)
Գտին խորս, եւ ի ներքս գանգունս արանց եւ մանկանց. (Սոկր.։)
Որ բազկօքն են ոսկերք, եւ առ գանգունքն. (Պղատ. տիմ.) ընթերցիր կամ իմա ըստ յն. առ արմկունսն։ cf. ԳԱՆԳԻՒՆ։
• , ի հլ. (յգ. գանկք կամ գանկունք) «գլխի ոսկորը» Փիլ. լին. Վրդն, պտմ. Սոկր.։ Նոր բառեր են՝ գանկոսկր, գան-կաբան, գանկաբանութիւն։
• Bötticher, Arica, 68, 124 սանս. kan-kala «կմախք» և լիթ. kaukolas բա-ռերի հետ։ Justi, Zendspr. 78 բառս կարդալով գամկ՝ նոյն է դնում զնդ. kamərəδa, պհլ. kamār, փռիւգ. ϰίμερος բառերի հետ։ Տէրվ. Մասիս, 1882 թ. մարտ 10 «Չենք կրնար որոշել, ասում է, թէ աղերս ունի՝ գանգ «ձայն» սա-ռին հետ. որովհետև ասոնց առաջին իմաստն անծանոթ է»։ Հիւնք. գան «ծեծ» ռառից։ Scheftelovitz, BВ, 28 (19Ո41. 157 և 29, 41 համեմատում է յն. և սլ. ἀμεην «ծոծրակ», գոթ. vag-vareis «բարձ», հբգ. wanga և գերմ. Wange «այտ» բառերի հետ։
• ԳՒՌ.-Պլ. գանգ, Ալշ. Ախց. Երև. Խրբ. Կր. Մշ. Սեբ. գ'անգ, Ռ. քանգ, Տիգ. քmնգ, Ոզմ. գ'νmնգ, Մկ. գ.mնգ., Ասլ. գ'անգ, գ'այ, Հճ. գ'օնգ, Հմշ. կօնգ. մեծ մասամբ պա-հուած է միայն հայհոյութեանց մէջ։