old, worn, decayed;
ancient, antique;
-ք, the ancients;
antiquity;
ի հնումն, anciently, formerly, a longtime since, in days of yore;
ի — or ի հնոց ժամանակաց, ի հնոց ժամանակաց հետէ, ab antiquo;
— կտակարան, the old testament;
— մատեանք, ancient codes;
ի հնումն եւ ի նորումն, in ancient and modern law;
— լուսին, waning moon;
հին աւուրց, old aged in years, grown old;
— աւուրցն, Ancient of days, the Eternal, the Most High;
— աւուրց մանուկն, the Eternal Son;
— աւուրց զօրական, a veteran;
անտառ — աւուրց մայրեաց, a forest of ancient cedars;
— աւուրց ատելութիան, rancour, inveterate hate.
παλαιός . (լծ. վաղեմի) vetus, vetustus, antiquus ἁρχαῖος (լծ. առաջին). pristinus. Անցեալ կանխաւ. վաղեմի. եղեալն երբեմն՝ երկար ժամանակաւ յառաջ. մաշեալ, կամ արմատացեալ. առաջին. նախնի.
Կապերտս հինս, եւ պարանս հինս։ Հին տիկ, կամ գինի, կամ խմոր։ Հին առասպելն։ Հին ջրմուղ կամ ճանապարհ։ Հին հաւանութիւնք։ Հին մատեանք։ Հին պատուիրան։ Հին մարդ։ Հին բնակիչք։ Հին կտակարանք։ Ի հնոց ժամանակաց հետէ.եւ այլն։
Ի հին ժամանակաց։ Ի հնոց պատմութեանց. (Ճ.։)
Ըստ հնոյ աւանդութեան։ Ըստ նորոյ եւ կամ հնոյ լուսնին. (Շ. բարձր. եւ Շ. մտթ.։)
Զհին եւ զնոր լուսնին։ Ի նոր եւ ի հին լուսնին. (Կանոն.։)
Եթէ դիպեսցի ժամանակ լուսնին կամ ի լրմունս, կամ ի միջոցի, կամ մերձ ի հինսն (այսինքն ի մաշումն). (Շիր.։)
Սիրէր լնա ի հին ծանօթութենէ. (Ոսկիփոր.։)
Ըստ հնում պաշտամանն. (Բրս. սղ.։)
Հին շինուած (հռովմայ, այսինքն առաջին)։ Հին եւ առաջին գտանի հռովմ քան զտրովացւոց ժամանակսն. (Եւս. քր. ՟Ա։)
ՀԻՆ. իբր գ. Հին ինչ. անցեալն. եւ Նախնիք.
Կերիջի՛ք զհին արդեանցն։ Կերիջիք հինի ի հնոյ։ Զհին, եւ զհնոյ հին։ Զնոր առ հնով պահեցի քեզ։ Զհինն մի՛ ածէք զմտաւ.եւ այլն։
Զհնոցն (այսինքն զնախնեացն) գրովք եկեալք. (Եւս. քր. ՟Ա։)
ՀԻՆՆ. Ի ՀՆՈՒՄՆ. գ. Հին կտարակարան. հին օրէնք. եւ Ժամանակ նախնեաց.
Ի հնումն ընդ մովսէսի հարցանէր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 41։)
Վասն կերակրոց ե՛ւ ի հնումն ե՛ւ ի նորումս գտանեմք, զի յաստուծոյ տուեալ են ի դարման։ Ի հնումն եւ ի նորումս զնոյն սպառնալիս եւ զնոյն խոստմունս բարութեանց գտանեմք։ Մի տուիչ է հնոյն եւ նորոյս. (Եզնիկ.։)
Ի հնումն եւ ի նորումս կամք եղեն աստուծոյ։ Ի նորումս յաւէտ քան ի հնումն. (Յհ. իմ. պաւլ.։ Նար. ՟Ղ՟Գ։)
Դու բարկացար, եւ մեք մեղաք, ասէ ոմն ի հնումն. (Յն. ոմն ի հնոց. Ածաբ. կարկտ.։)
Ասաց ոմն ի հնումն. մահ ոչ իմացեալ՝ մահ է. (Եղիշ. ՟Բ։)
ՀԻՆ ԱՒՈՒՐՑ (այսինքն աւուրբք). Ծեր. ալեւոր, բազմաժամանակեայ. եւ զաստուծոյ՝ իբր անժամանակ.
Ծեր եւ հին աւուրց. (Յոբ. ՟Ժ՟Ե. 10։)
Հին աւուրցն նստէր։ Հասանէր մինչեւ ի հին աւուրցն. (Դան. ՟Է. 9. 13. 22։)
Հին աւուրց մանուկն, որ ի խանձարուրս պատեցաւ. (Եփր. տեառնընդառաջ.։)
Եւ զհինաւուրցըդ ծերունին՝ տըղայ գգուէր ի սուրբ գրկին. (Յիսուս որդի.։)
Զայրն ծեր եւ զհին աւուրց եղիազար. (Մծբ. ՟Ե։)
Ի ՀՆՄԷ. այսինքն Ի հնոյ, կամ ի հնութենէ. (որպէս լինի՝ յայլմէ, ի միւսմէ) հինէն.
Ի նորն ադամ գալ ի հնմէն։ Ի հնմէն եւ ի քացախուտ չարութենէն. (Ածաբ. պենտեկ. եւ Ածաբ. պասք.։)
Տամ զսա ձեզ նոր տառ՝ ի հնմէ զլաւսն առեալ. (Երզն. քեր.։)
• , ո հլ. «հին, մաշած, հնացած, վա-ղեմի, հին ժամանակի» ՍԳր. .Եւս. քր. Եզն. որից ի հնումն Ոսկ. յհ. ա. 41. Յհ. իմ. ի հնմէ Ածաբ. Երզն. քեր. հնանալ ՍԳր. Եզն. հնացուցանել ՍԳր. հնական Ագաթ. հնութիւն ՍԳր. Ագաթ. Եւս. պտմ. հնամի Ագաթ. հնս-տի Վրք. հց. հնագոյն Նոնն. հնախօս Խոր. ևն. նոր բառեր են՝ հնակարկատ, հնավա-հառ, հնադարան, հնադարեան, հնահաւատ, ճնահաւաք, հնագլուխ, հնաբանութիւն, հնա-նէր, հնաւանդ, հինէակաբանութիւն, հնաձև, հնաւուրց, հնածէս ևն։
• = Բնիկ հայ բառ՝ հնխ. seno-ձևից. ցե-ղակիցներն են՝ սանս. [other alphabet] sána-«հին», sanaká «հնաւուրց, վաղեմի», զնդ. hanē «հին, ծեր», hana «ծեր կին», պհլ. hān, յն. ενος «հին», ενη «նոր լուսնի նախորդ օրը, որ է հին ամսի վերջին օրը», լտ. sen-ex, հյց. senem «ծեր», senior «երիցագոյն», se-natus «ծերակոյտ», գոթ. sin-eigs «երէց», šinista «երիցագոյն», լիթ. sēnas «հին». se. niai «ի հնուց, վաղուց», լեթթ. sens «ծեր», sen «վաղուց», հիռլ. sen, sinin, կիմր. կորն. hēn, բրըտ. hen «հին, ծեր» (Walde 698, Boisacq 257, Ernout-Meillet 882, Iraut-mann 256, Pokorny 2, 494)։ Հայերէնի մէջ նախաձայն s ընկնելով՝ հնխ. seno-տուել է նախ *ին, բայց պարթևական շրջանին ազ-դուելով իրանեան ձևերից՝ խաչաձեման օ-րէնքով ստացել է նրանցից՝ նախաձայն հ (ըստ Meillet MSL 21, 187). հմմտ. հում։-Հիւբշ. 467։
• Windisch 22 san արմատից, նաև լտ. senex։ Ուղիղ են մեկնում Böttich. Arica 17 (այստեղ յիշուած է նաև բա-բել. σινάγην, σεμνήν ըստ Հիսիւքո-սի). Lag. Urgesch. 445, Müller SW-AW 38, էջ 583, Justi, Zendsp. 319բ, Հիւբշ. KZ 23, 15, Տէրվ. Նախալ. 110 ևն։ Եազրճեան, Արևելք 1884 նդյ" 16 սանս. hā, hīna։ Müller WZKM 10, 276 հանի բառի հետ իրանեանից փոխառեալ է համարում, նախաձայն հ-ի պատճա-ռով։ Մերժում է Հիւբշ. 467, որովհետև փոխառութեան պարագային պիտի ու-նենայինք *հան ձևը։ Հիւնք. յն. οἰνος «գինի» բառից։
• ԳՒՌ.-Ալշ. Ախց. Ասլ. Երև. Զթ. Խրբ. Հճ. Հմշ. Կր. Մշ. Ննխ. Շմ. Պլ. Ռ. Սեբ. Սչ. Տիգ. Տփ. հին, Սվեդ. հէն, Ագլ. հայն, Մկ. Մրղ. Ջղ. Սլմ. Վն. խին, Ոզմ. խէ՛ն.-նոր բառեր են հինծիսնակ, հինօրէնք, հինկեկ, հնամաշ, հինութ, հինումին, հինուստական, հինուց, հնօք, շորահին։