Մենակեաց, կեցաց

adj. adv.

Միայնակ, միայկ. մինակ.

Յորժամ ինձ մենակ աշխատէիր, ես հոգայի զքեզ. (Վրք. հց. ձ։)

cf. ՄԻԱՅՆԱԿԵԱՑ. μονάζων, μοναχός.

Մենակեաց, անապատակեաց։ Առաժնորդ մենակեցաց։ Լնոյր զամենայն անապատս մենակեցօք. (Բուզ. ՟Զ. 6. 15։)

Զմենակեցացն պարս, զորս ոչ արժէ աշխարհս. (Կիւրղ. խչ.։)

Եւ Միակեցական. առանձնական.

Բազմաց ի մէնջ մենակեաց բնակութիւն հաճոյ թուի. (Վեցօր. ՟Ը. յն. հրաժարականն եւ առանձնականն։)