Entries' title containing գեղ : 220 Results

Գեղջային

s. adj.

peasant, countryman;
rustic, rural, country.

NBHL (3)

որ եւ ԳԵՂՋԵԱՅ, ԳԵՂՋՈՒԿ. Բնակ գեղջ. շինական. գեղացի, գեղի մարդ.

Ամենայն գեղջայինքն տեսեալ զնա. (Աթ. անտ.)

Աղաչեցին զնա ոմանք գեղջայինքն, զի երթիցէ ի գեօղն իւրեաց. (Հ=Յ. ապր. ՟Ի՟Բ.։)


Գեղջաւագ

s.

burgomaster, major of a village.

NBHL (1)

Աւագն կամ իշխանն գեղջ.


Գեղջերէց, րիցու

s.

country priest.

NBHL (2)

Երէց գեղջ. գեղի տէրտէր.

Նման ես դու գեղջերիցու ի գեօղդ որ առ ձեզ մօտ է ... բախել սկսաւ, եկն արտաքս գեղջերէցն. (Վրք. հց. ձ։)


Գեղջկաբանեմ, եցի

va.

to speak vulgarly or like a peasant.

NBHL (2)

Իբրեւ գեղջուկ կամ ռամկօրէն բարբառել.

Բնակէ յամրոցին, որ այժմ զռղայլ (իբր զօռ ղալէ) վասն անհեթեթ ամրութեան գեղջկաբանեն. (Արծր. ՟Ա. 15։)


Գեղջկապէս

adv.

cf. Գեղջկօրէն.

NBHL (2)

Որպէս գեղջուկ. շինականօրէն. գեղացիի պէս.

Մի՛ գեղջկապէս հայեցս առնել. (Կրպտ. ոտ.։)


Գեղջկութիւն, ութեան

s.

rusticity, incivility, rudeness, coarseness, impoliteness.


Գեղջկօրէն

adv.

in a rural manner, rustically, rudely.


Գեղջուկ, ջկաց

s. adj.

peasant, villager, countryman, boor, plebeian;
rustic, unpolite, uncivil, vulgar, low.

NBHL (5)

Գեղջուկք եւ թագաւորք։ Յելլենացւոց ոչ միայն գեղջկաց, այլ եւ թագւորք։ Իշխանաց եւ գեղջկաց։ Զգեղջուկս, եւ զազատս։ Տգէտ համարելի է եւ գեղջուկ. (Փիլ.։)

Գեղջկաց պատուել զքաղաքիս՝ որպէս զիշխանս, եւ քաղաքացեաց մի՛ կարի առ գեղջկօքն պերճանալ. (Խոր. ՟Բ. 7։)

Քաղաքականաց, եւ գեղջկաց. (Նար. ՟Գ։)

Ոչ ըստ գեղջկաց անարուեստից երկրորդել. (Յհ. կթ.։)

Ի գեղջկաց հեռագոյնս դնել նուաստ բանից. (Իգն.։)


Գեղցեմ, եցի

vn.

to modulate the voice.

NBHL (2)

ԳԵՂՑԵՄ կամ ԳԵՂՁԵՄ (կամ ներկայն է Գեղուլ, եւ գեղցէ՝ է ապառնի). որպէս թէ Կարի գելուլ, գալարել. թեքել. խոնարհեցուցանել. ծեքծեքել. ցածուցանել.

Ի վերայ ընչից մերձաւորին գեղցէ զձայն. յն. խոնարհեցուսցէ. (Սիր. ՟Ի՟Թ. 5։)


Գեղօն, ից

s.

dancing music;
dancing with singing;
pomp, show.

Etymologies (1)

• տե՛ս Գեղգեղ։

NBHL (3)

Իբր Գեղգեղանք. եւ Գեղազարդութիւն. ᾡδή եւ πομπή

Զամենայն զերգսն վնասակարս, եւ զաղտեղութեան գեղօնս, ուր ... եւ պարք են. (Ոսկ. եփես. ՟Ի։)

Միթէ ի գեղօ՞ն (կամ ի գեղաւ) յառնիցես, եւ ի ցոյց շպարիցի. (Ոսկ. ՟ա. տիմ. ՟Ը.) յն. մի բառ, իբր պաճուճանք հանդիսի։


Գեղօրէկ, էից

s. pl.

villages, fields.


Գոնգեղ, աց

s.

turnip.

NBHL (1)

Ուղտ զայրեցած մաղձ փսխէ՝ գոնգեղ ուտելով. (Վրդն. ծն.։)


Անգայռագեղ

cf. Անգառագեղ.


Անգառագեղ

adj.

that cannot be kept in a cage, wild, untameable.

NBHL (1)

Զգուշացեալ յանգայռագեղ գազանէն։ Անգառագեղ գազանաց։ Իբրեւ զանգառագեղ գազան, կամ առիւծ. (Յհ. կթ.։)


Անգեղ

s.

handle;
cf. Անգեղազէշ.

NBHL (5)

ԱՆԳԵՂ ԱՆԳԵՂԱՂԷՇ ԱՆԳԵՂԵԱՅ. Յետնեալ ի գեղոյ. տգեղ. անշուք. չիրքին.

Վատթար է նիւթ իւր աստուածոց (կաւն), եւ անգեղ. (Լմբ. իմ.։)

Դոյզն եւ անգեղաղէշ է. (Փիլ. լին. Դ. 47։)

Վասն առաւել ժահադիմութեանն ձայնէին անգեղեայ. (Խոր. Բ. 7։)

Սփիւրիդս ունէր, եւ դնէր զանգեղս նորա։ Չունիմ անգեղս սփիւրիդիցն իմոց։ Գնաց եհան յիւրոց սփիւրիդիցն զանգեղսն, եւ մատոյց եղբօր իւրոյ. (Վրք. հց. ձ։ (Ի գիրս վաստակոց գրի ԱՆԿՂ)։)


Անգեղաղէշ

adj.

deformed, ugly.

NBHL (4)

ԱՆԳԵՂ ԱՆԳԵՂԱՂԷՇ ԱՆԳԵՂԵԱՅ. Յետնեալ ի գեղոյ. տգեղ. անշուք. չիրքին.

Վատթար է նիւթ իւր աստուածոց (կաւն), եւ անգեղ. (Լմբ. իմ.։)

Դոյզն եւ անգեղաղէշ է. (Փիլ. լին. ՟Դ. 47։)

Վասն առաւել ժահադիմութեանն ձայնէին անգեղեայ. (Խոր. ՟Բ. 7։)


Անգեղեայ

cf. Անգեղազէշ.

NBHL (4)

ԱՆԳԵՂ ԱՆԳԵՂԱՂԷՇ ԱՆԳԵՂԵԱՅ. Յետնեալ ի գեղոյ. տգեղ. անշուք. չիրքին.

Վատթար է նիւթ իւր աստուածոց (կաւն), եւ անգեղ. (Լմբ. իմ.։)

Դոյզն եւ անգեղաղէշ է. (Փիլ. լին. ՟Դ. 47։)

Վասն առաւել ժահադիմութեանն ձայնէին անգեղեայ. (Խոր. ՟Բ. 7։)


Ամգեղեցիկ

cf. Անգեղազէշ.


Անձնագեղ, ոյ

adj.

well formed, elegant, handsome, beautiful.

NBHL (2)

Զոր առեալ անձնագեղոյն։ Անձնագեղացն պարսից. (Խոր. ՟Ա. 8։ ՟Գ. 65։)

Զանձնագեղս արտաքոյ այլոցն տրոհեալ։ Զանձնագեղս եւ զվայելուչ երիտասարդն զԱշոտ. (Յհ. կթ.։)


Կանաչագեղ

adj.

painted green, of a fine green colour;
greenish.

NBHL (6)

Գեղեցկացեալ կանաչութեամբ. դալար. սաղարթագեղ.

Դրախտ կանաչագեղ տերեւալից. (Լաստ. ՟Ժ։)

Խոտ վայելչական եւ կանաչագեղ. (Սարգ. յկ. ՟Բ։)

Զերեսս երկրի կանաչագեղ զարդարեաց բուսովք. (Մխ. այրիվ.։)

Կանաչագեղք եւ համեմատ նռան ծաղկաց.. (Տօնակ.։)

Կանաչագեղ զարդարեցան յամենայն կողմանց. (Վեցօր. ՟Ե։)


Կանգնագեղ

adj.

standing, upright, straight, erect;
— հասակ, beautifully shaped, erect stature.

NBHL (1)

Թողին լքին զհեծանս կանգնագեղս. (Ոսկ. ապաշխ.։)


Կարմրագեղ

adj.

bright-red, vermilion, scarlet.


Հոգեղէն, ղինի, նաց

adj. s.

spiritual, intellectual, immaterial;
angelic;
angel.

NBHL (4)

Զօրս հրեշտակաց հոգեղէնս։ Զօրք կամ հոյլք կամ դասք հոգեղինաց։ Հոգեղինացն զուգապատիւ. (Ագաթ.։ Յճխ.։ Նար.։ Շար.։ Պիտ.։)

Երկնաւորքն կոչին հոգեղէնք, զի զբնութիւնն սահմանէ՝ ըստ դաւթի, արար զհրեշտակս իւր հոգիս. (Լմբ. ժղ.։)

Ընդ երկնայինսն պարել զհոգեղէն պարս. (Պտրգ.։)

Ոչ տանի գործի մարմնեղէն, եւ ոչ կշռեն իղձք հոգեղէնք. (Նար. ՟Լ՟Բ։)


Ճաճանչագեղ

adj.

cf. Ճաճանչաւոր.

NBHL (2)

Գեղեցկաճաճանչ. պայծառափայլ. նշուլագեղ.

Լոյս ճաճանչագեղ ի խաւարն սեւացեալ. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Պարկեշտագեղ

adj.

discreet and modest.

NBHL (4)

Պարկեշտ գեղով. համեստ եւ պատկառելի գեղեցկութեմբ.

Պարկեշտագեղն հռիփսիմէ. (Ագաթ.։)

Տեսանէր զչքնաղ եւ զպարկեշտագեղ հասակի նորա զկերպարանսն։ Իբր զիմաստուն եւ պարկեշտագեղ կին լուր ինձ. (Ճ. ՟Ա.։)

Պարկեշտագեղ ստեղծանէ զպատկերն. (Լմբ. իմ.։)


Պճնագեղիմ

vn.

to bedeck or ornament oneself gaily.


Հասակագեղ

adj.

finely-shaped, tall.

NBHL (2)

Հասակագեղն փաղփեալ դիմօք՝ սքանչելի երեւին տեսութեամբ. (Պիտ.։)

Վերանան ելանեն հասակագեղ երկայնաձիգքն. (Վեցօր. ՟Բ։)


Հասկագեղ

adj.

of fine ear.


Հարսնագեղեմ

va.

to array or adorn as a bride.

NBHL (1)

Զոր յեգիպտոս եգիտ աստուած ի տգեղութեան, եւ հարսնագեղեալ եհան անտի. (Վրդն. երգ.։)


Չքնաղագեղ

adj.

very charming, graceful, elegant.

NBHL (10)

εὑειδής, καλή, -ός pulchra, pulcherrima, -mus. Չքնաղ գեղով. ամենագեղ. շատ աղուոր՝ սիրուն.

Զչքնաղագեղն (զհռիփսիմէ) ինձ ի սոյն արձակեսցես։ Կախարդն այն՝ որ կորոյս զչքնաղագեղն. (Ագաթ.։)

Իբր թէ չքնաղագեղ ընդ վատակերպոյ բնակէ։ Վասն չքնաղագեղ կերպարանին. (Խոր. ՟Բ. 60. 75։)

Չքնաղագեղ կոյս. (ՃՃ.։)

Խնդրէր կին ... զի բնաւ չքնաղագեղ իցէ. (Մխ. առակ. ՟Ճ՟Կ՟Բ։)

Չքնաղագեղ եւ առատամիտ սպարապետն հայոց աշոտ. (Յհ. կթ.։)

Փառօք հօր գայ՝ ահաւոր եւ զարհուրելի եւ չքնաղագեղ մարդկութիւն զայն ցուցանելով. (Լմբ. հանգ.։)

Եկեալ մովսէս չքնաղագեղն փառօք (ի թաբոր). (Կաղանկտ.։)

Տեսեալ զորդին իւր խրոխտ եւ սիգաճեմ, չքնաղագեղ ունելով տիպ. (անդ։)

Յօրինեալ զչքնաղագեղ եկեղեցին։ Շինեաց չքնաղագեղ յօրինուածովք. (Յհ. կթ.։ Ասող. ՟Գ. 9։)


Պայծառագեղ

adj.

wonderfully beautiful, splendid and handsome.

NBHL (5)

Պայծառ գեղով. չքնաղ. արտափայլեալ.

Ծածկէր (Սերովբէն) զերեսս առ ի չհանդուրժելոյ փառացն պայծառագեղն ճառագայթից. (Ոսկ. ես.։)

զուարթունք ... պայծառագեղք եւ ցանկալիք. (Մծբ. ՟Ժ՟Ե։)

Ոչ խնայէր ակն նոցա ի գեղեցկատես պայծառագեղ մանկան հասակ արուի կամ իգի. (Կաղանկտ.։)

Ի զգեստս պայծառագեղս (կամ պայծառազգեստս) թագաւորութեանն. (Եփր. թագ.։)


Չարագեղ

adj.

ill-favoured, deformed, ugly, monstrous.

NBHL (2)

Վատթար գեղով. տգեղ.

Զմարմնոյն բարեշքութիւն ի չարագեղն դարձոյց տեսիլ. (Պիտ.։)


Սքանչելագեղ

adj.

of surprising beauty, charming, graceful, fine.

NBHL (3)

Սքանչելի գեղով. հրաշագեղ. չքնաղ.

Քոյրն իմ սքանչելագեղ կոստասիա։ Սնոյց զսքանչելագեղ կոյսն. (Թղթ. դաշ.։ Տէր Իսրայէլ. հոկտ. ՟Է.։)

Բազմակատար եւ սքանչելագեղ այնմ տեղւոյ պայծառութիւն. (Լմբ. յայտն.։)


Պրակագեղ

adj.

wooded, planted with trees, bushy, leafy.

NBHL (3)

εὑθαλής virens. Զարդարեալ գեղեցիկ պրակօք անտառաց. տնկախիտ. սաղարթագեղ. դալարազուարճ.

Տեսանեն լերինս անտառախիտս, եւ բլուրս պրակագեղս. (Տօնակ.։)

Պարարտութիւնք դաշտաց՝ տնկարար է եւ ծաղկածին, եւ բոյսարձակ պրակագեղ եւ ցորենաբեր. (Վրդն. երգ.։)


Մարգարտագեղ

adj.

beautiful as a pearl.

NBHL (1)

Սիւն ոսկեղէն ըստ ինքեան, եւ ի մարգարտագեղ ականց գեղեցիկ խարսխօք հաստատեալ. (Լծ. կոչ.։)


Մարմնագեղ

adj.

well shaped.

NBHL (2)

Գեղեցիկ մարմնով. ունօղ զգեղ մարմնաւոր.

Տեսանիցես զգլխաւորս քաղաքաց՝ մարմնագեղս, անդամայաղթս. (Ոսկ. ես.։)


Մեծագեղ

adj.

very beautiful, lovely, graceful, charming.

NBHL (2)

Երեւելի գեղով. գեղեցիկ յոյժ. չքնաղ. խիստ՝ շատ աղուոր.

Գարունն իւրով մեծագեղ վայելչութեամբ։ Արեգական եւ լուսնի, որ զուգակիցք միմեանց մեծագեղն զարդուք. (Վեցօր. ՟Զ. ՟Ե. յորմէ եւ Շիր.։)


Հռչակագեղ

adj.

very beautiful, handsome, fair, fine.

NBHL (2)

Հռչակաւոր կամ հռչակեալ գեղով.

Հռիփսիմէ հռչակագեղ՝ մեծապայծառ վայելչութեամբ. (Տաղ.։)


Հրաշագեղ

adj.

charming, graceful, of admirable beauty.

NBHL (5)

Պատուհանք հրաշագեղք. (Անան. եկեղ։)

Հրաշալի գեղով. սքանչելի գեղեցկութեամբ, չքնաղ.

Մարիամ հրաշագեղ։ Հրեշտակ հրաշագեղ հռիփսիմէ։ Հրաշագեղ կուսին սանդխտի. (Շար.։ Տաղ.։ Գանձ.։)

Հրաշագեղ խորանն աստուծոյ։ Հրաշագեղ դիտանոց սրբոյն սիոնի։ Հրաշագեղ տաճար. (Արծր.։ Ճ. ՟Ը.։ Վահր.։)

Զանազան ոստովք հրաշագեղ. (Ճ. ՟Գ.։ Արծր. ՟Դ. 11։)


Նկարագեղ

adj.

picturesque.

NBHL (2)

Ամղան մի նկարագեղ. (Եղիշ. դտ.։)

Նկարէն եւ գեղեցիկ. նախշուն սիրուն.


Նշուլագեղ

adj.

cf. Նշուլափայլ.

NBHL (1)

Նշուլագեղն արփիաճաճանչ արուեսկի. (Նար. յիշ.։)


Ոսկեգեղմն, ման

s.

Golden Fleece.


Շառագեղ

adj.

rather red, reddish.

NBHL (1)

Զգեղեցկադիմութեանն կերպարան ի շառագեղն (կամ շարագեղ, չարագեղ) դարձոյց տեսիլ. (Պիտ.։)


Շքեղագեղ

adj.

of great beauty.

NBHL (2)

Շքեղ կամ պայծառ գեղկով. երեւելի գեղեցկութեամբ.

Շքեղագեղ երուսաղէմ. (Գր. տղ. յերուսաղէմ.։)


Վարսագեղ

adj. ast. bot.

having a fine head of hair, adorned with tresses;
furnished with rays;
leafy, covered with leaves.

NBHL (3)

Զսամփսոն զգիսաբուղխն զվարսագեղն գերծոյր. (Ոսկ. հերոդ.։)

Պսակեաց զնա վարսագեղ աստեղբն (ի բեթղեհէմ). (Վրդն. երգ.։)

Արմաւեն վարսագեղ բուսեալ. (Երզն. լուս.։)


Վարսագեղութիւն, ութեան

s.

thickness, abundance or beauty of hair.

NBHL (2)

Վարսագեղն գոլ, գեղեցկութիւն վարսից (ըստ ամենայն նշ)

Գովասանութեամբ հոգւոյն սրբոյ վարսագեղութեանց ընծայաբերեմք քեզ. (Թէոդոր. կուս.։)


Տգեղ, ի, աց, ից

adj.

ill-favoured, ill-featured, unsightly, ugly, deformed, hideous, squalid;
foul, villainous, bad.

NBHL (6)

δύσμορφος, ἅμορφος deformis. եւս եւ οὑκ εὕσχημων , λεπτός, δεινός, ὡμός, σαπρόν, χείρον . Անգեղեայ. անմասն ի գեղեցկութենէ. տձեւ. անշնորհ. անշուք. վտիտ. զազիր. եւ Անվայելուչ. անդէպ. վատթար.

Այր բարկացօղ տգեղ է կերպարանօք։ Եօթն երինջք տգեղք եւ վտիտք. (Առակ. ՟Ժ՟Ա. 25։ Ծն. ՟Խ՟Ա. 27։)

Ճայ անուանեալ հաւդ՝ տգեղ տեսակաւ. (Նոննոս.։)

Որպէս վէրք զերեսս տգեղս ցուցանեն, եւ մեղք զոդիս. (Գէ. ես.։)

Ամենայն բան տգեղ. (Եփես. ՟Դ. 29։)

Ոչ է տգեղ լսել զնոյն բան։ Տգեղ ինչ իրս վասն վարդապետութեանն քրիստոսի ոչ խորհէր նա։ Յայսմ հետէ տգեղ ինչ առ մեզ ոչ գործեսցեն. (Եւս. պտմ.։)


Տգեղաբան

cf. Տգեղաբարբառ.

NBHL (2)

Որ խօսի բանս տգեղս. զազրախօս. αἱσχρολόγος turpiloquus.

Յոլովք են տգեղաբանք ի չարս. (Ոսկ. եփես.։)


Տգեղաբարբառ

adj.

turpiloquent, foul-mouthed.


Տգեղանամ, ացայ

vn.

to grow ugly, to become deformed, to disfigure oneself.

NBHL (3)

Տգեղ լինել. անշքանալ. տգեղնալ.

Քարեղէն պատկերացն առեալ զքարքարոս ժանկոցն՝ զազրացեալ տգեղանան։ Տգեղանանյ գեղեցկութիւնն։ Քանզի ճրագի նմանեցայ, որ տեսողացն ըզլոյսըն տայ, այլ ինքըն մրով տգեղանայ. (Ագաթ.։ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Գ։ Յիսուս որդի.։)

Իսկ մարդ արտաքոյ բնութեան անձնիշխանութեամբն զնոյն տգեղութիւն տգեղանայ. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Դ։)


Definitions containing the research գեղ : 1480 Results

Բու, ոց

s. ornith.

owl.

NBHL (1)

ԲՈՒ որ եւ ԲՈՒԷՃ. γλαύξ ulula, noctua Թռչուն գիշերային՝ մեծագլուխ եւ տգեղ, տխուր ձայնիւ, բազմատեսակ, բնակեալ առաւել յաւերակս, կամ ի բարձր տանիս. պայգուշ. Տե՛ս (Ղեւտ. ՟Ժ՟Ա. 16։ Օրին. ՟Ժ՟Դ. 15։ եւ Գաղիան.։)


Բուէճ

s.

horned-owl.

NBHL (1)

Անգեղք եւ բըւէճք պատեցան զինեւ. (Զենոբ.։)


Բուն, բնոց, բնից

s. adj. adv.

nature, native, origin, spring, root;
stock, stalk, trunk, set, stake, stem;
baggage;
camp, army;
ancestor;
chief;
own, natural, real, original, radical, true, principal;
— աշտանակի, socket;
— սեան, shaft of a column;
ի —, ց—, մինչեւ ի —, մինչեւ ց-, ի բնի, to the end, entirely;
զգիշերն ի —, all the night;
—, ի բնէ, naturally, by origin;
— ի ներս մտանել, to enter precisely, exactly;
ի — իսկ ուսանել, to learn thoroughly;
դոք որ — անարդ էք, you who are by nature vile;
ի քաղաքն ի — նոցա, in their own capital;
ի — իսկ յերկինս, in the heaven itself;
ի բնին իսկ ի զտակի, in the same day of Easter;
— բարեկենդան, quin-quagesima Sunday;
— բարեկամ, intimate friend;
cf. Յարմատոյ.

NBHL (2)

Եւ κοντός hastile Նիզակաբուն, տիդաբուն. ձող գեղարդեան, եւ դրօշու, եւ խաչի, եւ այլն.

Բուն գեղարդեան նորա իբրեւ զստորի ոստայնանկաց. (՟Ա. Թագ. ՟Ժ՟Է. 7։)


Բուռն, բռան, բռամբ

s. adj. adv.

fist;
hand;
violence, force, tyranny;
tyrant, usurper;
impetuous, furious, fiery, spirited, energetic, unruly, vehement, vigorous, angry, enraged, tyrannical, predominant, powerful;
violently, ardently;
with violence;
— մի, a handful;
— առնել՝ լինել՝ ի վերայ դնել, to force, to offer violence;
— հարկանել, to undertake;
ի — արկանել, առնուլ, զբռամբ, ածել, արկանել, ընդ բռամբ ունել, to take, to grasp, to arrest;
to rule, to conquer, to subjugate;
— հարկանել զօձեաց, to take by the nack;
ի բռին ունել, դնել զոգի or զոդիոն, to risk, to hazard, to expose one's self to peril;
ի — գալ, անկանել, to be taken, seized, arrested;
— դէպ or դէպ ունել, to aim at.

NBHL (1)

Այնպիսի գեղեցկի, այնպիսոյ բռան (այսինքն Սամփսոնի) կարաց յաղթել. (Ոսկ. ի հերոդ.։)


Բուսուցանեմ, ուցի

va.

to produce, to put forth, to shoot, to sprout.

NBHL (1)

Դալարի բուսուցանել։ Ոչ ինչ բուսուցանել։ Իբրեւ զքաջահող եւ արգաւանդ վայր երկրի բուսոյց առաքինութիւնս եւ գեղեցիկ գործս։ Ցուլք եղջիւրս բուսուցեալ՝ անդէն եղջիւր ածեն. (Փիլ. իմաստն.։)


Բազմահոմանի

adj.

that has many lovers, gallants.

NBHL (1)

Զննել զգեղս եւ զհասակս բազմահոմանեաց. (Ճ. ՟Դ.։)


Բազմաճաճանչ

adj.

full of rays or light, splendid, brilliant.

NBHL (1)

πολύφωτος, αὑγήεις lucidissimus, splendidus Ճաճանչագեղ. լուսափայլ. ճառագայթաւէտ. պայծառ.


Բազմաճամուկ

adj.

of many and various colours.

NBHL (1)

Սիրամարգն բազմաճամուկ (կամ բազմաճեմուկ) ոտնովն՝ յաղթէ քեզ գեղեցկութեամբ. (Ոսկ. փիլիպ.։)


Բազմավէր

adj.

much wounded, that has many sores.

NBHL (1)

Ո՛վ ճարտար բժիշկ եւ համառօտագեղ, ողջացս եւ զիս զայս բազմավէր հիւանդս. (Տաղ.։)


Բազմատեսակ

adj.

of many kinds or sorts.

NBHL (2)

Զօրէն ծաղկաւէտ մարգաց եւ բուրաստանաց՝ բազմատեսակ յօրինեալ գեղեցկութեամբ. (Պիտ.։)

Զանազանաբար եւ բազմատեսակ զանճառելի գեղեցկութեան հետազօտելով զվայելչութիւնն. (Նիւս. երգ.։)


Բազմատեսիլ

adj.

of many looks, aspects or forms;
բազմատեսիլք, cf. Բազմատեսակութիւն, cf. Պէսպիսութիւն.

NBHL (1)

Հանդերձիցն բազմատեսիլք՝ գեղեցկութեամբ եւ բազմութեամբ զանազանեալ. (Փիլ. նխ. ՟բ.։) cf. ԲԱԶՄԱՏԵՍ.


Բազմոց, աց

s.

altar or resting-place;
chair, seat;
mattress;
couch, sofa.

NBHL (1)

Զողկոյզն գեղեցիկ բազմոցօք ցուցանէ ի վայր. (Վրդն. յանթառամն.։)


Բազրոտն

s.

stair, step.

NBHL (1)

Շինել թագաւորին տախտս գեղեցիկս մեծ վանդակաւ ... մի բազրոտան փայտն պակա՛ս էր։ Կոփեա՛ զբազրոսդ ցայդ կարգաւ ի վերուստ մինչեւ ի վայր։ Ա՛ռ զերկուց կողմանց բազրոտն. (Ոսկիփոր.։)


Բակ, ից, աց

s.

porch, portico;
halo, red circle round the sun or moon;
sheepfold, fold;
circumference, round, circuit;
— առնուլ՝ արկանել, to enccompass, to surround, to begird, cf. Բոլորեմ, cf. Շրջապատեմ.

NBHL (1)

ԲԱԿ. ἄλως, ἄλων area, halo, corona, circulus siderum որ եւ նմանութեամբ ասի ԿԱԼ. Շոգի լուսասփիւռ, գունագեղեալ, եւ իբր ծիածան փոքր պատեալ որպէս զկալ ցորենոյ շուրջ զլուսաւորօք. բակ.


Բաղբաղայք, յից

s. pl.

pretext, colour, cloak;
calumny, false accusation;
cf. Բաղայք.


Բաղձանք

cf. Փափաք.

NBHL (1)

Զմահուն բաղձանօք հայցեն հանգիստ։ Ի գեղոյն պատրեցաւ բաղձանս։ Ընդունել մեծաւ բաղձանօք։ Մեծափափագ բաղձանաց արժանի։ Ի բաղձանս փափագանաց ձգէ։ Իղձք բաղձանաց։ Ախորժակք բաղձանաց։ Բաղձանք խորակակերութեան, կամ ագահութեան. (Պիտ.։)


Բանաւոր, աց

adj.

reasonable;
intelligent, wise;
vocal;
rational.

NBHL (1)

Հոգիք մտաւորք եւ բանաւորք։ Բանաւորաց՝ հոգեղինաց, եւ մարմնաւորաց. (Ագաթ.։)


Բանիբուն

adj.

learned, skilful, experienced, versed, wise;
eloquent.

NBHL (1)

Երանելին Ագաթանգեղոս այր բանիբուն գիտութեամբ, եւ լի ամենայն հրահանդիւ. (Փարպ.։)


Անտխեղծ

adv.

without deformity, without defect, perfect.

NBHL (1)

ԱՆՏԽԵՂԾ կամ ԱՆՏԽԻՂԾ Առանց թխութեան կամ տգեղութեան եւ եղծման. այլք ընթեռնուն ըստ (Նար.) եւ (Վրդն.) ԱՆԽԻՂՃ. կամ գրեն. ԱՆԽԻՂՃ ԱՆԱՂՏ.


Անփոյթ

adj.

negligent, careless, inattentive, indifferent, indolent;
— առնել, — լինել, to neglect, to slight, cf. Անտեսել.

NBHL (1)

(Քարեղէն պատկերքն) անփոյթք եղեալք տգեղանան. (Ագաթ.։)


Անքթթելի, լւոյ, լեաց

adj. adv.

that does not wink the eye;
without winking, with fixed eyes.

NBHL (1)

Այսպիսի գեղեցկութեան դիր՝ անքթթելի իմն գոգցես ի բարձրավանդակ թագաւորանիստն զհայեցուածսն ունի. (Խոր. ՟Բ. 39։)


Անքթիթ

cf. Անքթթելի.

NBHL (1)

Այսպիսի գեղեցկութեան դիր՝ անքթթելի իմն գոգցես ի բարձրավանդակ թագաւորանիստն զհայեցուածսն ունի. (Խոր. ՟Բ. 39։)


Անօսր, ից

adj.

slender;
rare;
fine, subtile, thin, delicate;
feeble, meager, lean;
light.

NBHL (1)

Աննիւթ. հոգեղէն. հոգեւորական. իմանալի. գաղտնի. ներքին. վսեմ.


Անօսրութիւն, ութեան

s.

subtilty, thinness.

NBHL (1)

Վասն նիւթոյն (մագաղաթի) անօսրութեան, եւ գրոյն գեղեցկութեան. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 51։)


Անօրինակ

adj.

unexampled, unparalleled, unequalled.

NBHL (1)

Անօրինակդ զօրինակին խորտակեալ զլուծ։ Անօրինակ հարուած, կամ գեղ. (Նար. ՟Ժ՟Գ. եւ ՟Ը. եւ Նար. խչ.։)


Աշխարհածուհի, հւոյ

s.

empress, queen, princess.


Աշխարհաշէն

adj.

that causes a country to nourish;
blooming, in bloom.

NBHL (1)

Կայր նըկանակ մի գեղապանծ (լուսինն), աշխարհաշէն փռան (յարեգակնէ) եփած. ի յեփողէն իւրմէ խոռած, եւ ի նմանէ դարձեալ լըցած. (Շ. յառակս.։)


Աշուն, շնան

s.

autumn.

NBHL (1)

Աշունն չունի գեղեցկութիւն գարնան, եւ ոչ գարունն զաշնան պտղաբերութիւն. (Տօնակ.։)


Աշտարակ, աց

s.

tower;
donjon;
watch-tower.


Աշտեայ, էի, էից

s.

pike;
javelin, dart, lance.

NBHL (1)

ԱՇՏԵԱՅ որ եւ ԱՇՏԷ, ի, ից. ասի եւ ԱՇՏԷՆ, իբր ռմկ.(լծ. լտ. հա՛սդա, թ. խըշտ) βολίς, δοράτιον. hasta, hastile, jaculum. Նիզակ. արդն. տէգ. գեղարդն փոքր ձգելի ի բացեայ. գասդանիչա. սիւնկիւ. հարպա.


Աշտէ, ի, ից

cf. Աշտեայ.

NBHL (1)

ԱՇՏԵԱՅ որ եւ ԱՇՏԷ, ի, ից. ասի եւ ԱՇՏԷՆ, իբր ռմկ. Նիզակ. արդն. տէգ. գեղարդն փոքր ձգելի ի բացեայ.


Աչեղ, ի, աց

adj.

that has a fine eye.

NBHL (1)

Երեւելի մեծութեամբ եւ գեղեցկութեամբ աչաց. մեծակն. հրաչեայ. աչագեղ. խոշոր աչուի, աղուոր աչուի.


Աչք, աչաց

s. pl.

eyes, sight, look;
աչս արկանել՝ արձակել, to cast eyes upon, to desire;
ըստ աչս դատել, to judge by first sight;
յաչս դնել, to despise;
առ աչս հայել, to pay respect to persons;
յաչաց հանել, to render odious;
յաչաց ելանել, to be in disgrace, to lose the good graces of any one;
առ աչօք, fantastical, fanciful, chimerical;
visibly;
առ աչօք ինչ՝ տեսիլ՝ երեւոյթ, spectre, phantom, ghost, vision, illusion;
կալ աչաց, to become blind, cf. Կուրանամ;
աչս առնուլ, cf. Աչառեմ;
թերաբաց —, half-closed eyes;
յաչս դնել, to be bold, to brave, to defy;
— յարտասուս, tears in the eyes, weeping;
զաչս ի վայր արկանել, to lower the eyes;
ցաւ աչաց, cf. Աչացաւ, cf. Աչացաւութիւն.

NBHL (1)

Հաճոյ աչաց հայելոյ։ Աչք գեղեցիկ։ Որոց եւ ոչ աչաց պիտանութիւն էր առ ի տեսանել։ Աչօք բացօք. եւ այլն։


Ապաբանութիւն, ութեան

s.

eulogy, praise.

NBHL (1)

Ոչ եմ պահապան եղբօր. գեղեցիկ (հեգնաբար) աղերս ապաբանութեան. Ի նոյն աղերս ապաբանութեան անգիտութեանապաստանել։ Յառաջ անցեալ յաղերս ապաբանութեանն յերկարեցեր. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. նխ.։)


Ապագովեմ, եցի

va.

to dispraise, to blame.

NBHL (1)

Զանձինս ապագովել։ Յորժամ զգեղեցիկ ինչ եւ զպայծառ գովիցէ, զյոռին եւ զանպիտան ապագովէ. (Ոսկ. մտթ.։)


Ապաշնորհ, աց

adj.

ungrateful;
vain;
vile, disagreeable.

NBHL (1)

Մի՛ զգեստիւք խենեշասցուք, որոց գեղեցկութիւնն է ապաշնորհ. (Ածաբ. ծն.։)


Բանտ, ից

s.

prison, gaol;
դնել ի բանտի, ի — արկանել, to imprison;
խուսել ի —է, to make one's escape from prison, to escape;
հանել ի —է, to let out of prison;
ելանել ի —է, to go out of prison.

NBHL (1)

ԲԱՆՏ գրի եւ ԲԱՆԴ՝ նովին հնչմամբ. (իբր հյ. պահանդ. կամ պրս. պէնտ այսինքն կապ, կապանք) φυλακή custodia (որ են Պահ) carcer (լծ. գառագեղ) εἰρκτή (արգելան) ὁχύρωμα (ամուր), եւ այլն. Կապարան պատժաւորաց. զնդան. արգելան. տեղի՝ ուր դնեն զոք ի դիպահոջ։ Նմանութեամբ՝ Մարմին, կամ աշխարհ, կամ դժոխք, եւ այլն. զընտան.


Բարբառ, ոց

s.

speech, voice, accent, language, idiom, dialect;
acclamation, exclamation;
cry, clamour;
sound;
կերկերեալ դողդոջ՝ ընդհատ սպառնալից —, a hoarse or gruff, trembling, interrupted, menacing voice;
յօդել —, to offer a word, to speak;
ածել ի —, to make one speak;
— արձակել, to cry, to raise the voice, to exclaim;
հնչեցին օդք ի — ցնծութեան, the air was filled with cries or a thousand cries of joy;
ի Հայ —, in the Armenian language;
— ամպոց, սրաման, thunder, noise;
— ամբոխին, clamour, cry;
— փողոյ, հաւուց, վահանաց, հողմոց, blast of trumpets, ruff;
cackling;
noise or clashing of shields;
whistling or bluster of the wind;
— առիւծու, դաղանաց, cf. Մռնչիւն;
— աղաղակի, rumour

NBHL (1)

Կոչել գեղջն այնմիկ բարբառովն իւրեանց ակեղդամա։ Լսեմք մեք յիւրաքանչիւր բարբառս մեր։ Սկսաւ բարբառել հեբրայեցւոց բարբառովն։ Որ կոչի ի հայ բարառ կորուստ.եւ այլն։


Բարգաւաճ, ից

adj.

signal, illustrious;
cheerful;
increased, flourished, flourishing, civilised.


Բարեբախտութիւն, ութեան

s.

fortune, happiness, prosperity, chance, destiny.

NBHL (1)

Եւ այսպիսի դիպուածս ի բարեբախտութիւն յաւելեալ՝ փառս յաճախէ Տիգրանայ։ Ո՛վ սողոն սողոն, գեղեցիկ բարբառեցար՝ ոչ երանել զբարեբախտութիւն մարդոյ մինչեւ ցվախճան. (Խոր. ՟Ա. 28։ ՟Բ. 12։)


Բարեբողբոջ

adj.

that has good suckers, shoots or sprouts.

NBHL (1)

Որ ունի զբարի բարի բողբոջս. գեղեցկապէս բողբոջեալ. քաջընձիւղ. աղէկ ճղեր դուրս տուօղ, ուռճացած.


Անվայելուչ

cf. Անվայել.

NBHL (2)

Զրկեալ ի վայելչութենէ. անշուք. տձեւ. տգեղ. անպաճոյճ. չիրքին.

Մեք զգեղեցկութիւն մեր ի մէնջ ի բաց մերժելով՝ անվայելուչք եղեաք չարին պատրանօք. (ՃՃ.։)


Անվայելչութիւն, ութեան

s.

indecency, impropriety;
deformity.

NBHL (1)

ἁπρέπεια. indecentia, dedecus, αἱσχύνη, pudor, ignominia. Անպատշաճութիւն. անտեղութիւն. տգեղեութիւն. ամօթ.


Անվանելի

cf. Անվան.

NBHL (1)

Ամենայնիւ կարող, եւ անվանելի։ Անվանելի արուեստից։ Հոգեղինացն եւ անվանելեացն։ Անվանելի օծութիւն։ Անվանելի փառօք պսակեալ. (Նար.։)


Անվթար

adj. adv.

exact, precise, perfect;
exactly, precisely.

NBHL (1)

Ճշմարտութիւնս ի նոյն ձեւ երանգոյ անվթար գեղեցկացաւ. (Լմբ. ատ.։)


Անտառ, աց

s.

forest, wood;
— փոքր, grove, copse, thicket;
— թաւ, thickest part of a forest;
վերակացու անտառի, ranger of a forest, forester.


Անտարրական, ի, աց

cf. Անտարր.

NBHL (1)

Անտարր. աննիւթական. պարզ. հոգեղէն. հոգեւորական.


Անտես, ից

adj.

invisible;
incomprehensible;
— առնել, to neglect, to take no care of, to despise, to quit, to abandon, cf. Անտեսել.

NBHL (1)

որ եւ ԱՆՏԵՍԱՆԵԼԻ. ἁόρατος, ἁθέατος, ἁθεώρητος. invisibilis, inconspicabilis, incomprehensibilis. Աներեւոյթ. որ ոչն տեսանի զգալի աչօք, կամ ոչ բովանդակի մտօք. անհասանելի. իմանալի, ւե անպարիմանալի. եւ ըստ այսմ ասի զաստուծոյ, զհոգեղինաց, եւ զթաքուն իրաց կամ զխորհրդոց, ըստ այլ եւ այլ տեսութեան. կէօզե կէօրիւնմէզ, ֆեհմ օլունմազ.


Անտեսակ

adj.

formless, shapeless.

NBHL (2)

Անկերպարան, իբր անձեւ, տգեղ, անշուք. պիչիմսիզ.

Ի վերայ գեղման տեղալով յոյժ քաղցրութեամբ եւ անտեսակ ձայնից. (Եղիշ. խաչել.։)


Անտիական, ի, աց

adj.

young;
childish.

NBHL (1)

Զծովու եւ զցամաքի գեղեցկօրէն խառնէին բարեփառութիւն, զանտիսն ի քաղաք տանել, եւ զքաղաքիսն անդրէն ածել. (Պիտ.։) Եւ երբեմն՝ Որ ինչ անտի կամ յայնմ իրէ լինիցի.