Entries' title containing նա : 6571 results

Կենասպառ

adj.

consuming, exhausting life.

· Calfa


Կենատու

adj.

life-giving.

· Calfa

NBHL (1)

Եղեւ նա մեզ կենատու յաւիտենից՝ փոխանակ ադամայ, որ եղեւ մեզ անհնազանդութեամբն իւրով մահատու. (Եփր. եբր.։)


Կենարար, աց

adj. s. bot.

vivifying, vivifical;
Saviour, Redeemer;
chamœdrys

· Calfa

NBHL (15)

Աստուած մեր՝ աստուած կենարար. (Սղ. ՟Կ՟Է. 21։)

Որ եւ կենարարն եկեալ յայտ առնէր։ Ի մէջ մեր եկեալ կայ կենարարն. (Ագաթ.։)

Յորժամ եկեալ կենարարն ի գերազմանն ղազարու. (Ժմ.։)

Կենարարին մերոյ առաքեալք. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Կենարարին յիշատակաւն։ Արեան կենարարիդ. (Նար.։)

Կենարար են բանք տեառն. (Համամ առակ.։)

Կենարար վարդապետութիւն. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Կենարար քոց կրից, կամ կողիդ, կամ օծմամբ. (Նար.։)

Խաչիւդ քո կենարարաւ։ Կենարար իջմամբ բանին հօր ի յարգանդ կուսին. (Շար.։)

Կենարարաւն կերակրիլ հացիւ. (Տօնակ.։)

Արարչին կենարար արուեստիւք։ Կենարար երանութեամբքն։ Ի կենարար խրատսն. (Յճխ.։)

Քրիստոս որ յանձինս նոցա զարթոյց զկամս (իւր) կենարարս. (Յհ. կթ.։)

Ի կենարար այգոցն. (Աթ. ՟Ը։)

լոյս կենարար. (Եզնիկ.։)

ζωοποιός, ζωοποιοῦν vivificus, -cans σωτήρ Servator, salvator, salutaris եւ այլն. որ եւ ԿԵՆԴԱՆԱՐԱՐ. Կենագործ. անմահացուցիչ. փրկիչ. փրկարար. կենսատու. կենսառիթ. կեցուցիչ. յարուցիչ.


Կենդանաբան, ից

s.

zoologist.

· Calfa


Կենդանաբանական, ի, աց

adj.

zoological.

· Calfa


Կենդանաբանութիւն, ութեան

s.

zoology.

· Calfa


Կենդանաբաշխ

adj.

distributing, giving life.

· Calfa

NBHL (2)

կենդանաբաշխ աջ քահանայից. (Նար. ՟Լ՟Ե. եւ Նար. մծբ.։)

Հացդ կենդանի ... ի վերայ կենդանաբաշխ սեղանոյն. (Սկեւռ. աղ.։)


Կենդանաբեր, աց

adj. s.

life-bringing, vital, vivifying;
zodiac.

· Calfa

NBHL (9)

Կենացն փայտ կենդանաբեր պտղաբերութեամբն. (Պիտ.։)

Զկենդանաբեր տապանին զփայտն. (Թէոդոր. խչ.։)

Կամ տեսանիլ նշանակեալ անպարտելի զօրութեանն, կամ սուրբ եւ կենդանաբեր. (Մագ. ՟Ժ՟Գ։)

Ողջունեցին զկենդանաբեր զգարշապարս յարուցելոյն ի մեռելոց. (Գանձ.։)

Գլուխ կենդանաբերին կոչեն զխոյն։ Կենդանաբերն եղեալ գոյացաւ երկոտասան կենդանաց։ Ըստ կենդանաբերն ի դուրս ելեալ արեգակն՝ գնայ ընդ ծիրսն. (Փիլ. ել. եւ Փիլ. նխ.։)

Մերթ եւս՝ Իւրաքանչիւր կենդանակերպ.

Ի գլուխ կենդանաբեր խոյին. (Պիտ.։)

Լուսինն ի գիշերի ընթանայ հանդերձ կենդանաբերօքն։ Ընթանալով յերկոտասան պարս կենդանաբերացդ. (Անան. ի յհ. մկ.։)

ԿԵՆԴԱՆԱԲԵՐ գ. ζωοφόρος, ζωδιοφόρος signifer orbis, zodiacus. Կամար կենդանակերպից. զոդիակոս.


Կենդանաբոյս, բուսոց

s.

animal-plant;
cf. Կառաբոյս.

· Calfa

NBHL (5)

ասեն ոմանք. թէ զիա՛րդ շնչականն սեռ ելով՝ յերիս բաժանեցաւ՜ ի կենդանին, ի կենդանաբոյսն, ի բոյս. (Սահմ. ՟Ժ՟Բ։)

Ոչ միայն բոյսք եւ կենդանաբոյսք, կամ կենդանիք. (Մագ. ՟Ժ՟Բ։)

Կենդանաբոյսն, որ է սունկար. (Ոսկիփոր.։)

Սպասաւորէ պտղով՝ կենդանաբոյս, ի գողգոթայ տունըդ կանգնեալ. (Մագ. ՟Բ. եւ Մագ. ոտ. խչ.։)

ζωόφυτον, -τα zoophytum, -ta;
mediae naturae inter animalia et plantas. Կենդանաբոյս. որ է ընդ մէջ բուսոց եւ շնչաւոր կենդանեաց.


Կենդանագիր, գրաց

s.

portrait, likeness, picture;
painter;
հասակաչափ՝ փոքր՝ մանրանկար —, full-length, half-length, head-size, miniature portrait;
գեղեցիկ՝ ճշգրիտ —, fine, exact portrait;
տալ հանել զ—, to get one's picture drawn or painted, to have one's likeness taken;
cf. Լուսանկար.

· Calfa

NBHL (13)

Տապանակ կենդանագիր կտակին. իմա՛, կենդանագրեալ, աստուածագիծ։

Զկենդանագիր քո ծառայական կերպի։ Զկենդանագիր անապատ ծնողի քո. (Շար.։)

որպէս նկարագիրկենդանւոյ ի կենդանագիրն. (Լմբ. պտրգ.։)

նմանեալ կենդանագրի որ ի դեղոց. (Շ. յկ. ՟Լ՟Բ։)

Կենդանագիր մշտակայիցն առ շեղ շրջագայի. իմա՛ կենդանաբեր կամ զոդիակոս։

Բազում կենդանագիրք զմիոյ երեսաց զգծագրութիւն գրեն. (Բրս. ճգն.։)

Ի կենդանաւորացն յօրինեալ. (Պիտ.։)

Զկենդանագիրսն պատկերագործսն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

Կենդանագրացն ոչ կատարած ունել իրողութիւնն՝ թուի առ ամենայն կենդանիս, դեղելոյն եւ ոչ դեղելոյն, եւ կամ թէ այլ զի՞նչ եւ իցէ երբէք կոչիցեն զայսպիսիս կենդանագրեացն մնակունք. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)

Հպարտացան կենդանագիրք ի վերայ գրչաց գրոց աստուծոյ եւ պատմութեանց այլոց. (Սարկ. հանգ.։)

աբգար առաքեաց կենդանագիր յերուսաղէմ առ ի գրել զտէրունական պատկերն. (Դամասկ.։)

ζωγράφημα, εἱκών pictura, viva effigies, imago. Կենդանի գրուած կերպարանաց. պատկեր նկարեալ. նմանութիւն սկզբնատպին. ...

ԿԵՆԴԱՆԱԳԻՐ ա. ζωγράφος pictor. Կենդանագրօղ. պատկերահան. նկարիչ. ...


Կենդանագործ

cf. Կենագործ.

· Calfa

NBHL (1)

Արկեալ ի նա աստուծոյ հոգի կենաց ... կենդանագործին կենաց. (Մեկն. ղեւտ.։)


Կենդանագործեմ, եցի

va.

cf. Կենագործեմ.

· Calfa

NBHL (5)

Յարուցանէ զմեռեալս, եւ կենդանագործէ։ Զինքեամբ կենդանանագործեալսն։ Խաչեալ՝ ապրեցուցանէր, եւ մեռեալ՝ կենդանագործէր. (Աթ. ՟Ա. ՟Բ. ՟Է։)

Աշխարհի մեռեալս, եւ կենդանագործեալս հոգւով. (Պրպմ. ՟Լ՟Բ։)

Ղազարու ... կենդանագործիլն ի գերեզմանէն. (Մամբր.։)

Որք մեռան ընդ նմա, ընդ նմին եւ կենդանագործեսցին. (Ղեւոնդ.։)

Որ զվարդապետ եւ զօգտակար անձն սպանանէ, ոչ մի այր սպանանէ, այլ այնքան, որքան կենդանի էր կարէր կենդանագործել (նա) ի ձեռն բանին. (Բաղիշ. ի յհ. մկ.։)


Կենդանագործութիւն, ութեան

s.

cf. Կենագործութիւն.

· Calfa

NBHL (2)

Լինել մարդ՝ ի կենդանագործութիւն մարդոյն. (Աթ. ՟Դ։)

ζωοποίητος vivificatio. Կենդանագործելն, եւ իլն. կենդանութիւն. յարութիւն.


Կենդանագրեմ, եցի

va.

to take or paint a portrait, to paint;
to pourtray, to depict, to paint;
to imprint, to figure.

· Calfa

NBHL (10)

Յիս զքոյդ կենդանագրեցի անհպելի գեղեցկութիւն. (Խոր. հռիփս.։)

Զկենդանագրեալ զպատկեր մարդեղութեանն քրիստոսի. (Ղեւոնդ.։)

Դնի ընդ հարս իւր, եւ կենդանագրի ի քաւարանի սրբում. (Յհ. կթ.։)

Կենդանագրեա՛ բարեխնամ քոյինաստեղծ պատկերիս փչումն կրկին. (Նար. ՟Ձ՟Բ։)

Է տեասնել ի միտսն զբանն, եւ ի բանին զմիտսն. եւ զերկաքանչիւրսն զնոսա յերկաքանչիւրումն կենդանագրեալ. (Կիւրղ. գանձ.։)

Զմեծութիւն կենդանագրեալ. (ՃՃ.։)

Լաւագոյն է ինձ գեղեցկութիւն դիմաց տեսեալ՝ քան բանիւ կենդանագրեալն. (Ածաբ. կարկտ.։)

Աղօթք սրբոցն կենդանագրեալք ցուցանեն որպէս առաջի աչաց՝ որում աղերսենն. (Լծ. ածաբ.։)

Եւ այժմ է նա կենդանագրեալ յերկինս ի ձեռն աստեղաց. այսինքն ձեւացեալ որպէս կենդանակերպ. (Նոննոս.։)

ζωγραφέω pingo. Կենդանի գրել. նկարել զպատկեր կենդանի. նկարագրել. ստուգել. օրինակել. տպաւորել. յօրինել.


Կենդանագրութիւն, ութեան

s.

painting;
zoo-graphy.

· Calfa

NBHL (8)

Ոչ կարաց տալ նմին ընդ կենդանագրութեանն եւ կեանս. (Լմբ. իմ.։)

Եւ այլոց արուեստագիտացն ի կենդանագրութեան եւ ի պատկերս. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

Կենդանագրութիւն մարդոյ զփրկաչաւ շուրջ դիցեն. (Առ որս. ՟Թ։)

Եբեր զկենդանագրութիւն փրկչական պատկերին. (Խոր. ՟Ը. 29։)

Ըստ կենդանագրութեան իմն ճշգրտապէս նմանութեամբ յօրինուածոյ։ Մնայ յիշատակ անդրեօքն եւ համանման կենդանագրութեամբն. (Պիտ.։)

Գծագրեալ էին կենդանագրութիւն երկոտասան աստեղացն. (Մագ. ՟Է։)

Ի գլխոյ անտի ի մօրուսն զեղեալ գերափառ իւղոյն զարմանազան կենդանագրութիւն. (Նար. ՟Ղ՟Գ։)

ζωγραφία, ζωγράφημα pictura, effigies Կենդանագրելն, իլն. նկարագրութիւն. եւ Կենդանագիր. նկարագիր. իսկութիւն.


Կենդանազնին

s.

zootomist.

· Calfa


Կենդանազննական, ի, աց

adj.

zootomical.

· Calfa


Կենդանազննութիւն, ութեան

s.

zootomy.

· Calfa


Կենդանազոհութիւն, ութեան

s.

burnt-offering, burnt sacrifice, holocaust.

· Calfa

NBHL (3)

Յոլովք բազում անգամ կենդանազոհութիւնք եղեն. (Նիւս. երգ.։)

ի վերայ բագնացն արիւնահեղութիւնք եւ կենդանազոհութիւն դիւաց. (Ճ. ՟Ա.։)

ζωοθυσία victima constans animante Զոհ կենդանանեաց. կենդանւոյն զոհելն.


Կենդանախարոյկ

adj.

burning another alive;
burnt alive.

· Calfa

NBHL (3)

Հուր՝ նորոգիչ կենդանախարոյկ զօրութեամբն. (Դիոն. երկն.։)

Կենդանախարոյկ լուսով, կամ կայծակմամբ, կամ ջերմութեամբ. (Անան. եկեղ.։ Նար. ՟Լ՟Գ։ Նչ. եզեկ.։)

Կենդանախարոյկ լեալ ի մէջ հրոյն. (Ճ. ՟Ա.։)


Կենդանախարուկեմ

vn.

to burn alive.

· Calfa

NBHL (8)

Զհին մարդն մեռուցեալ՝ կենդանախարուկելով զմարմինն պէսպէս առաքինութեամբք. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Դ։)

Մարմինն կենդանախարուկեալ ի հուր աստուածութեանն լուսոյ. (Խոր. հռիփս.։)

Վառեալ մաքրէր կենդանախարուկեալ սիրովն քրիստոսի. (Սանահն.։)

Որ զաղօտաջահն լուսնի յարեգական հրափայլութենէ կենդանախարուկեալ. (Պիսիդ.։)

Այլեւ լուսին, զոր աղօտ ջահ անօրինեաց արարիչն՝ իշխան լինել գիշերոյ, յարեգականն փայլմանէ կենդանախարուկեալ. (Լմբ. սղ.։)

Եռանդել զնոսա, եւ կենդանախարուկել ի նմանն կոյս ջերմութիւն։ Մաքրեցելոյն յաստուածայինն կոյս ունկնդրութիւնն կենդանախարուկիլ. (Դիոն. երկն.։)

Հրոյն բնաւորեալ է սրբել զնիւթս. նոյնպէս եւ նոքա կենդանախարուկեալք կոչին. (Շ. բարձր.։)

Կենդանախարուկիլ ախորժելով զորս յաստուածն են վերագրեալք, եւ ոչ ցրտանալ. (Մեկն. ղեւտ.։)


Կենդանածին, ծնաց

adj.

viviparous, mammiferous.

· Calfa

NBHL (8)

Խելամուտ առնել զորդիսն իսրայէլի ի մէջ ուտելեացն կենդանծնաց եւ ի մէջ չուտելեացն անասնոց. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Ա. 47։)

Ամենայն հոյլք կենդանածնաց անասնոց պաճարաց. (Անան. եկեղ։)

Կերպարանս կենդանածինս ունել. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Գերագոյն կեանք, եւ կենդանապետական կեանք է, եւ ամենայն կենաց է պատճառ, եւ կենդանածին. (Դիոն. ածայ.։)

Կենդանածինն, գեղեցկածինն, աստուածածինն ... կոյսն մայր. (Պրպմ. ՟Լ՟Զ։)

Եւս եւ իբր Կենդանածնական. կամ կենսառիթ.

Զերկիր ի վերայ ոչնչի սերտէ, եւ զկենդանածինս նորա զերկունս՝ անեղծս պահէ. (Դիոն. ածայ.։)

ԿԵՆԴԱՆԱԾԻՆ. ζωογόνος, ζωοτόκος vivum animal generans, viviparus, et Genitrix vitae. Կենդանի ծնօղ կենդանւոյ. եւ Ծնօղ կենաց կամ կենդանութեան.


Կենդանածնական, ի, աց

adj.

prolific, procreating.

· Calfa

NBHL (1)

Զփանէս (չաստուածն) ի ներքս ածէ, զոր ասեն վերատեսուչ կենդանածնական զօրութեան. (Նոննոս.։)


Կենդանածնեմ, եցի

va. fig.

to litter or bring forth;
to breed, to give rise to;
to vivify, to give life to.

· Calfa

NBHL (6)

(Արեգակն) ջերմութեամբ ցածնէ զամենայն գոյացեալս. (Եղիշ. ՟Բ։)

Հոգի անեղ, որ ի վերայ ջուրցն շրջելով՝ արարչագործէիր եւ կենդանածնէիր զգոյակքս ամենայն. (Խոսր.։)

Կենդանածնեաց զբոլորիցս տեսակ. (Բենիկ.։)

Որ ստեղծ զբնաւս, եւ կենդանածնէ զամենայն։ Զարտաշնչեցեալ մարմինս կրկին կենդանածնես։ Կենդանածնին մահացեալք. (Նար. ՟Հ՟Ե. ՟Կ՟Գ. ՟Խ՟Զ։)

Կենդանածնիլ թռչնոց եւ ձկանց ի ջուրցն. (Լաստ. ընթերց.։)

ζωογονέω vivum gigno, vivifico. Կենդանի ծնանե, եւ պահել. կենդանացուցանել. նորագել ի կեանս.


Կենդանածնութիւն, ութեան

s.

birth, bringing forth.

· Calfa

NBHL (5)

Զոր որոշեաց ի բնութենէ ստեղծուածին եւ առաջին կենդանածնութեան. (Փիլ. լին. ՟Բ. 14։)

Ժանտացուցիչ (ՃՃԻ), որ յապականացուէ իմիքէ կենդանածնութեանց զբնութիւնն ունի. (Նիւս. երգ.։)

Տայր զօրութիւն ի ջուրն կենդանածնութիւն լնել. (Տօնակ.։)

Զօդոց զյստակութիւն, եւ զկենդանածնութիւն. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ե։)

ζωογονία generatio animalis, vivificatio Ծնունդ կենդանւոյ ի կեանս կամ կենդանի. կենդանածնիլն.


Կենդանակ

cf. Կենդակ.

· Calfa

NBHL (3)

cf. ԿԵՆԴԱԿ, որպէս Կենդանակերպ.

Զժամանակ (այսինքն զեղանակ մի) տարւոյն կատարէ ի ձեռն երից կենդանակացն. (Փիլ. ել. ՟Բ. 77։)

Յորժամ վեցիւք կենդանակօք են հեռաստան ... Սոյն եւ ի կարգ կենդանակացըդ տողական. (Երզն. ոտ. երկն.։)


Կենդանակամար, ի

s.

zodiac.

· Calfa


Կենդանական, ի, աց

adj. s.

vital, vivifical;
animal, living;
sign of the zodiac.

· Calfa

NBHL (13)

Որ փչեացն ի նա հոգի կենդանական. (Իմ. ՟Ժ՟Ե. 22։)

Առ ի կենդանականացս երախտաւորութեանց (ասիուծոյ). (Աթ. ՟Դ։)

Կանդանական բանիւք սւորբ գրոց. (Ճ. ՟Ա.։)

կենդանական սէր, կամ գործք բարեաց, ձայն. (Յճխ.։ Շար.։ Շ. խոստ.։)

կենդանական շունչ, զօրութիւն։ Ի ժամանակս կենդանականս (գարնանոյ)։ Կենդանարան զօրուն գումարտակ. (Նար.։)

Կենդանական օդք, սերմանք, բարբառք, պահապանք (հրեշտակք)։ Շնչելով կենդանականաւ. (Պիտ.։)

Կրօնիւք կենդանականք։ Բանիւն կենդանականաւ. (Յհ. կթ.։)

Հոգին է առաջնորդական եւ կենդանական մարմնոյ. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Է։)

Կենդանականք՝ որք բուսանին, եւ անկենդանք՝ որ ոչ չարժին. (Յիսուս որդի.։)

Տունկք ամենայն եւ բոյսք զկենդանականն միայն հաստումն ունին եւ այլն. (Մաքս. ի դիոն.։)

Արեգակն զիւրաքանչիւր ժամանակ (զեղանակ) կատարէ ի ձեռն երից կենդանականացն. (Փիլ. ել. ՟Բ. 76։)

ζωτικός vitalis, vivens, vivificus, salutaris. Ուր գոյ կենդանութիւն. կենսական. կենդանի. առոյգ. կեցօղ. եւ Կենդանարար. կեցուցիչ. եւ Առողջարար.

ԿԵՆԴԱՆԱԿԱՆ. ζώδιον signum celeste. Կենդանակերպ. կենդակ. կենդանակ.


Կենդանականութիւն, ութեան

s.

vitality.

· Calfa


Կենդանակերպ, ից

s.

sign of the zodiac;
— պատկեր, portrait.

· Calfa

NBHL (6)

Եթէ կամիցիս գիտել, թէ արեգակն յորու՞մ կենդանակերպի է։ Կենդանակերպքըն են այսոքիկ. (խոյ, ցուլ, երկաւոր եւ այլն. Տօմար.։ Որպէս եւ Շիր.։ Նչ. եզեկ.։)

Հրատն երկու ամ եւ կէս կայ ի կանդանակերպսն. արեգակն երեսուն օր կայ ի կենդանակերպսըն. (Մխ. այրիվ.։)

ԿԵՆԴԱՆԱԿԵՐՊ. ա. Կենդանատեսիլ. կենդանի՛ նկարեալ. կենդանագրեալ.

Կենդանակերպ ծաղկամամբքն՝ արուեստիւ պատկերագրեալ. (Նիւս. ի թէոդոր.։)

Ի կենդանակերպ պատկերէ անտի տիրամօրն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)

ζώδιον signum celeste in zodiaco. որ եւ կենդանատեսակ. Կենդակ. Կենդանակ. այսինքն Աստեղատուն ի կերպարանս կենդանւոյ իրիք նշանակեալ աստեղաբաշխից, որպէս Խոյ, Ցուլ, եւ այլն, թուով երկոտասան, ի վերայ զոդիակոս կոչեցեալ գօտւոյ երկնից, ընդ որ խաղայ արեգակն ամսոյ յամիս.


Կենդանակիր

adj.

containing life.

· Calfa

NBHL (2)

Կրօղ յինքեան զկենդանին եւ զկենդանարարն զքրիստոս.

Ի կնքելն զշիրիմին փականս կենդանակիր քո գերեզմանին. (Նար. ՟Լ՟Զ։)


Կենդանաձիր

adj.

life-giving.

· Calfa

NBHL (2)

Կենաձիր. կենդանաբաշխ.

Մատուցեալ առ կենդանաձիր ոտից գարշապարդ. (Նար. ՟Ժ՟Ը։)


Կենդանանամ, ացայ

vn. fig.

to revive, to live again, to come to life again, to be resuscitated;
to brighten up, to become animated, to glow.

· Calfa

NBHL (7)

Մեռեալդ ի ձեռն մեռելոյս կենդանանայք. (Ագաթ.։)

Ընդ որում մեք մեռանիմք, ընդ նմին եւ կենդանանամք. (Եղիշ. ՟Է։)

Կենդանանայ յանդ երանութիւնս. (Յհ. կթ.։)

Կենդանանամք զանմահ կենդանութիւն. (Խոսր.։)

Մահացայ կենացն, եւ կենդանացայ կորստեանն. (Նար.։ անսովոր է գրեալն. Պրպմ. ձձ. ՟Լ՟Ա.)

Մարգոյն ուրեմն բնութեանպարտ էր վերստին կենդանանիլ առ առաջինն. (տպ. կանգնիլ։)

ἁναβιόω, ἁναζάω revivisco, ad vitam redeo ζωοποιέομαι vivificor ἁνασφάλλω, ἁνίσταμαι resurgo. Դառնալ ի կենդանութիւն. վերստին կենդանի լինել. նորոգիլ, յառնել մեռելոց, կամ վերականգնիլ. ողջննալ. (Գ. Թագ. ՟Ժ՟Է. 22։ Եզեկ. ՟Ժ՟Զ. 6. 22։ Հռ. ՟Է. 9. ՟Ա. Կոր. ՟Ժ՟Է. 22. 36։)


Կենդանապահ, ի

adj.

conserving life.

· Calfa

NBHL (2)

Պահպանիչ կենդանութեան. տէր կենաց.

Չիշխէ արգելուլ զկենդանութիւնն առանց հրամանի կենդանապահին. Եզնիկ.։


Կենդանապաշտ

s.

zoolater.

· Calfa


Կենդանապարգեւ

adj.

granting life.

· Calfa

NBHL (2)

Կենդանաձիր. պարգեւիչ կամ պատճառ կենդանութեան.

Ի սպանողաց մարմնոց կենդանապարգեւք հոգւոց. (Նար. մծբ.։)


Կենդանասեր

cf. Կենդանածին.

· Calfa

NBHL (2)

Ի կենդանեաց կենդանի սերեալ, որպէս կենդանակազմ, կամ կենդանածին.

Խանտալով ընդ համատոհմիցս կենդանասեր բազմամարդութիւն. (Պիտ.։)


Կենդանասէր

adj. s.

desirous of living, fond of life;
zoophilist

· Calfa

NBHL (7)

Կենդանասէր անհնարին է բնութիւնս. (Փիլ. լին. ՟Բ. 7։)

Կենդանասէրն անկաւ անօրինեալ ընդունայնութեամբ ի մահ. (Բրս. ՟խ. մկ.։)

Մեծահոգին ոչ կենդանութեան իւրոյ յոյժ փոյթ առնէ. զի եւ ո՛չ է իսկ կենդանասէր. (Արիստ. առաք.։)

Փոխանակ գիականց զկենդանասէր մարդիկք ժանեօք մանեալ աղացեալ ուտէին. (Յհ. կթ.։)

Կենդանասէր. Սիրօղ զկենդանիս, կամ զկեանս այլոց.

Իբրու կենդանասէր եւ մարդասէր ամենայն խնամովք հնարի փրկութիւն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

ԿԵՆԴԱՆԱՍԷՐ φιλόζωος cupidus vitae, et animantium amans. որ եւ ԿԵՆԱՍԷՐ. Սիրօղ կենդանութեան անձին. խնայօղ ի կեանս իւր.


Կենդանասիրութիւն, ութեան

s.

love of life, zoophily.

· Calfa

NBHL (2)

Ունի անձն ըստ բնութեան զկենդանասիրութիւն. այսինքնչկամի մեռանել. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 38։)

φιλόζωον amor vitae. Կենդանասէրն գոլ (ըստ ՟ա նշ)


Կենդանասպառ

cf. Կենազրաւ.

· Calfa

NBHL (2)

Սպառիչ կենդանւոյ կամ կենաց. սպանօղ.

Ի քարանց կարծրանիւթ վիմաց կենդանասպառ օրինի. (Նար. խչ.։)


Կենդանաստեղծ

cf. Կենդանարար.

· Calfa

NBHL (2)

Ստեղծիչ կենդանեաց եւ կենաց.

Կենդանաստեղծն աստուած։ Նախախնամութեամբ կենդանաստեղծին. (Փիլ. այլաբ. եւ Փիլ. լին. 7։)


Կենդանատեսակ

cf. Կենդանակերպ.

· Calfa

NBHL (9)

Ի վերայ այրեցածին (գօտւոյ) բերին կենդանատեսակքն. (Խոր. աշխարհ.։)

Երկոտասան կենդանատեսակօք տարւոյն. (Արշ.։ նոյնպէս եւ Լմբ. սղ.։ Վրդն. ել. եւ պտմ։ Երզն. մտթ.։)

Կենդանատեսակ բոլորութիւնն շրջի աստեղապէս. (Շիր.։)

Երկին եւ երկիր եւ ծով, եւ ամենայն կենդանատեսակք. (Սհկ. կթ. արմաւ.։)

Ձորոցն վերակեցելոցն ի նոյն կենդանատեսակացն, յորոյ վերայ նստի. (Մամբր.։)

Պտուղք ծառոց, եւ շարժուն կենդանատեսակք շնչաւորք. (Շիր.։)

Ճախարակօք եւ այլ գործարանօք անօթս ինչ առնել, կամ այլ ինչ գործի, կամ կենդանատեսակ. (Մագ. քեր.։)

Զկարծրութիւն անփոփ վիմացն սխրալի կոթեալ կենդանատեսակս. (Մագ. ՟Ժ՟Բ։)

Զնշան կենդանատեսակ դրօշուց վառելոց ի ձայն փողոյ հռչակեալ. (Կաղանկտ.։)


Կենդանատիպ

adj.

lively, enlivening.

· Calfa

NBHL (2)

Կենդանատիպ պտուղ բերեալ. (Շ. տաղ.։)

Է եւ քաղաք յիս պանծալի պարագրական, յոր աշտարակք՝ կենդանատիպք երկոտասան. այսինքն կենդանակերպք. որպէս մեկնաբար դնի ի հին տպ. (Շ. իմ. եղակ.։)


Կենդանատու

adj.

life-giving, vivifying, vivificative.

· Calfa

NBHL (4)

Կենդանատուն ամենեցուն է ամենեցուն. (Ոսկ. ՟ա. տիմ.։ Մեռուցանել զամենեցուն կենդանատուն. Խոսր.։)

Փրկչի եւ կենդանատուի։ Մատչել յըմբռնումն ոտից կենդանատուաց. (Նար. ՟Լ՟Գ. եւ ՟Հ՟Ե։)

Ի փառս կենդանատու անուանդ քո սրբոյ. (Մաշտ.։)

Աղբիւր է ամենայն բարեաց, եւ ցատու սուրբ խրատուց. (Յճխ. ՟Ե։)


Կենդանատունկ, տնկոյ

s.

zoophyte

· Calfa

NBHL (1)

Խեցեմորթ ... եւ սպունգն՝ որ արմատացեալ է ի վէմս ... զայսպիսիս՝ կենդանատունկս սովոր են կոչել հինքն իմաստասէրք. (Նիւս. բն.։)


Կենդանատուր

cf. Կենդանատու.

· Calfa

NBHL (1)

Կենդանատուր խաչ, կամ բխումն արեան քրիստոսի։ Կանոնս բարեհրաւէրս, եւ կենդանատուրս՝ գրեալս հոգւովն աստուծոյ. (Ագաթ.։ Ճ. ՟Բ.։ Նար. ՟Ծ՟Ա։)


Կենդանարար, աց

adj.

vivifying.

· Calfa

NBHL (14)

Հոգին է կենարար։ Երկրորդ ադամի հոգի կենդանարար. (Յհ. ՟Զ. 64։ ՟Ա. Կոր. ՟Ժ՟Ե. 45։)

Հոգին սուրբ, կեանք եւ կենդանարար։ Կենդանարար ազանց բոլորեցունց. (Ածաբ. պենտեկ.։ Շար.։ Ագաթ. եւ այլն։)

Կենդանութիւն, կամ զօրութիւն կենդանարար. (Յճխ.։ Դիոն.։)

Կենդանարար երրորդութեանն. (Պտրգ.։)

Կենդանարար. մարմին եւ արիւն տեառն։ Հաց կենդանարար. (Յհ. կթ.։ Աթ. ՟Ա։ Խոսր.։)

Եւ հեթանոսք կենդանարարաւն ամենայնի բժշկեցան։ Հոգւովն կենդանարարաւ. (Եփր. թուոց.։ Խոսր.։)

ոչ ետուն հանգիստ կենդանարարիդ։ Կենդանարար մեռելոց, կամ բնաւից։ Կենդանարար աւազան, կամ խորհուրդ, կամք, գարշապարք կամ ոտք տեառն. (Նար.)

Կենարար շնորհք, բարութիւն, իմաստք, խրատք. (Յճխ.։)

Զկենդանարար շնորհք, բարութիւն, իմաստք, խրատք. (Յճխ.։)

Զկենդանարար պատարագ օրհնութեան. (Պրպմ. ՟Խ՟Զ։)

Տուեալ ողջոյն կենդանարար. (Շար.։)

Ի կենդանարար լծոյն իմոյ ասէի բաց կացին. (Նչ. եզեկ.։)

կենդանին, եւ կենդանարարն. (Ոսկ. ես.։)

ԿԵՆԴԱՆԱՐԱՐ ζωοποιός, -ιοῦν vivificus, -cans. որ եւ ԿԵՆԱՐԱՐ. Որ կենդանի առնէ զմեռեալս. անմահարար. կենդանացուցիչ. կենսատու. կենագործ, պատճառ կամ առիթ կենաց.


Կենդանարարութիւն, ութեան

s.

vivification.

· Calfa

NBHL (2)

Ծնչութիւն եւ կենդանարարութիւն գոյ ի նոսա ըստ իմանալւոյն անձրեւածութեան. (Դիոն. երկն.։ եւ Շ. հրեշտ.։)

Սպանութեան մեղաց, եւ սրտից կենդանարարութեան. (Կոչ. ՟Ժ՟Ե։)


Կենդանացու

adj.

living, alive;
vivifying;
մահկանացու ես դու եւ ոչ —, thou shalt die & not live;
բանք —ք, words of health, of life.

· Calfa

NBHL (2)

Որ կարէ կամ ունի կեալ. որ է ապրանաց.

Հրաման տուր վասն տանն քոյ, զի մահկանացու ես դու, եւ ոչ կենդանացու. յն. մեռիս, եւ ոչ կեցցես. (Կոչ. ՟Բ։)


Կենդանացուցանեմ, ուցի

va.

to vivify, to give life to, to animate, to reanimate, to revive;
to resuscitate.

· Calfa

NBHL (4)

Որպէս հայր յարուցանէ զմեռեալս եւ կենդանացուցանէ, նոյնպէս եւ որդի զորս կամի՝ կենդանացուցանէ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)

Որդին աստուծոյ մեռաւ, զի զմեռելութիւն արարածոց կենդանացուսցէ. (Ագաթ.։)

Որք մեռեալ են մեղօք, կենդանացուցանէ պահք. (Յճխ. ՟Թ։ Այս արհեստ (բժշկական) մերձեցեալ կենդանացոյց (այս ինքն առողջացոյց)։ (Գարունն) իբրու ի մեռելութենէ իմն կենդանացուցեալ (զտունկս). Պիտ.։)

ζωοποιέω, ζώω vivifico, salvifico, suscito. Տալ կենդանանալ. յարուցանել ի կեանս. Կենագործել. կեցուցանել. կենդանի առնել կամ պահել. կենդանացնել, ողջացընել. (Դ. Թագ. ՟Ը. 5։ Նեեմ. ՟Թ. 6։ Յոբ. ՟Լ՟Զ. 6։ Ժղ. ՟Է. 13։ Հռ. ՟Ը. 1։)


Definitions containing the research նա : 10000 results

Ասպարափակ

adj.

surrounded, protected by shields or bucklers.

· Calfa

NBHL (3)

cf. ՎԱՀԱՆԱՓԱԿ. (իբր վահանաւ փակեալ, փակօղ, եւ փակումն).

Յասպարափակ բազմութենէ պահապանացն։ Ասպարափակ ռամ. (Փրապ։ Յհ. կթ.։)

Ի ծովէ մինչեւ ի ծով ասպարափակ արարեալ։ Ասպարափակ եղեալ շուրջանակի լեգէոն հետեւակ զօրուն։ Զբազմութիւն վահանակիր զօրուն իբր ասպարափակս իմն ընդդէմ նոցա տուեալ. (Ճ. ՟Ա.։ Յհ. կթ.։)


Ասպարէզ, իզի, իզաց, իզից

s.

career, course, horse-race;
furlong;
field, place, area, arena;
— ըմբշամարտութիւն, wrestling place;
դիմել, իջանել, խոյանալ, ելանել յ—, to throw self, to brave, to descend, to fling, to rush, to hurl in the arena.

· Calfa


Ասպարիսեմ, եցի

vn.

to run in the race.

· Calfa

NBHL (1)

Ընթանալ յասպարիսի. արշաւելընդ ասպարէզ.


Ասպնջական, ի, ից, աց

s. adj.

receptacle, dwelling, inn, shelter;
hospitable, who willingly shelters strangers.

· Calfa

NBHL (7)

Ասպնջական աստ զօտարընկալն ասէ։ Ասպնջական աստ զօտարընկալն ասէ։ Ասպնջական վասն այնորիկ անուանեաց զնա, զի զօտարս ընդունէր. (Ոսկ. հռ.։)

Եթէ զհիւրս ընդունիս, զՔրիստոս ընդունիս. եւ թէ օտարին լինիս վանատու, Քրիստոսի ես ասպանջական. (Մանդ. ՟Է։)

Զքրիստոսամեծար ասպանջականիցն իւրոց բազում գովութիւնս փոխանակ մեծարանացն կարգէ. (Կորիւն.։)

ԱՍՊԱՆՋԱԿԱՆ. լայնաբար՝ Ընդունակ. ընդունարան.

Որոց ասպնջական է տարտարոսն յաւիտենական. (Շ. թղթ.։)

Դուք էք յորդորիչք կուսանաց, եւ ողջախոհութեան ասպնջականք. (ՃՃ.։)

ξένος իբր πρόξενος, ξενοδόχος hospes իբր hospitio excipiens Հիւրընկալ. օտարընկալ. վանատուր. (ի պրս. սիփէնջ, որ է հիւր. որպէս եւ իսփէնջ. է տուրք առեալ յօտարականէ).


Ասպնջականեմ, եցի

va.

cf. Հիւրընկալեմ.

· Calfa

NBHL (1)

Թէ իցէ ոք, որ ասպնջականիցէ զնա ի ի տուն իւր. (Բրսղ. մրկ.։)


Ասպնջականութիւն, ութեան

s.

reception;
hospitality;
lodging.

· Calfa

NBHL (4)

Զարեգակն անվնաս ետուր առատ ասպնջականութեան. (Իմ. ՟Ժ՟Ը 3։)

Սրբազան կրօնաւորացդ ելանել յիւրաքանչիւր խրճթէ սակս ասպնջականութեան. (Մագ. ՟Լ՟Դ։)

Անդ ժամանակաւ արար ասպնջականութիւն, եւ աստ յաւիտենական բնակութիւն. (Սեբեր. ՟Գ։)

Ոչ կամէին ծանրանալ եկեղեցւոյն, այլոյ ումեմն գոլով նոցա հիւրընկալ ասպնջականութեամբ. (Ոսկ. գծ.։)


Աստ

adv.

here, in this place;
— է, he or it is here;
— եւ անդ, here and there, this way, that way.

· Calfa

NBHL (6)

Աստ վայելել։ Աստ մարմնաւոր պտղով, եւ անդ յարքայութեան։ Աստ կարծիս, եւ անդ կատարած. աստ խէթ, եւ անդ հատուցումն. եւ այլն. (Ագաթ.։ Նար. ՟Կ՟Է։)

Իբրեւ ելի ես աստ։ Նախ քան զգալն իմ աստ։ Եթէ բերես զամենայն ինչս քո աստ. (Վրփ հց։)

Ե՛կ աստ, ե՛կ աստ, ե՛կ եւ բնակեսցուք ընդ միմեանս. (Կլիմաք.։)

Ի դրախտի աստ։ Ի տօնի աստ։ Ի ժամանակի աստ յայսմիկ. եւ այլն։

cf. ԱՍՏ, մանաւան ըստ ՟Բ նշ. յայսմ վայրի եւ միջոցի. յետոյ ուրեմն.

Նստ ուրեմն դաւիթ ոչ դանդաղի, նախանձեցայ ես. (Մագ. ՟Ի՟Ը։)


Աստանդեմ, եցի

va.

to lead about, to lead np and down, to walk about.

· Calfa

NBHL (1)

Ոչ գտանեն ի նմա պատգամս խժդուժս, կամ աստանդեալս, կամ տգէտս. իմա՛ խոտորնակս, կամ շաղփաղփս. որպէս յն. σολοικισμός soloecismus.


Աստանօր

adv.

here, in this place.

· Calfa

NBHL (6)

Աստանօր ենանոս ընկեցաւ ի պատուոյն։ Աստանօր ամենայն հայք հարկեցան հռովմայեցւոց. (Յհ. կթ.։)

Աստանօր տեսեալ մտացս իմաստիւ զապագայիցն դիպուածս։ Աստանօր ի սոյն ամանակի. (Նար.։)

Ահա աստանօր փոխանակ սեռի առաւ արհեստն. (Սահմ. ՟Դ։)

Զաստանօր կենացս պէտս պատրաստէ. (Պիտ.։)

Յաստանօր մեծութիւնս եդեալ զյոյս իւր։ Յաստանօր կենացս, որ լի է դառնութեամբ. (Սարգ. յկ. ՟Է։ եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Է։)

(որպէս թէ՝ Աստէն ուր). ἑνθάδε, ἑνθαῦτα. hic, istic. Աստ՝ (ըստ ամենայն առման) յայսմ տեղւոջ, վայրի, միջոցի, բան, եւ այլն.


Աստեղաբաշխ, ի, ից

s.

astronomer.

· Calfa

NBHL (2)

Խաղան նովաւ աստեղաբաշխքն, խոստանալ կամին գտակք գոլ եւ այլն. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)

ἁστρονόμος. astronomus. Աստեղաց՝ զննէ զչարժմունս նոցա իմաստասիրաբար. ասի եւ զսուտ գուշակաց, որպէս Աստեղաբանակ.


Աստեղաբաշխական, ի, աց

adj.

astronomical.

· Calfa

NBHL (1)

Աստեղաբաշխականն ի շարժուն շարունակ քանակէն։ Զաստեղաբաշխականն (գտին) քաղդէացիք. (Սահմ. ՟Ժ՟Է։)


Աստեղաբաշխութիւն, ութեան

adj.

astronomy.

· Calfa

NBHL (2)

Աստեղաբաշխութիւն ենթակայ ունի զերկնային մարմին. իսկ կատարումն ո՛չ եթէ զառնելն նման նմա, այլ դիտել զշարժումն նորա։ Աստեղաբաշխութեան ենթակայ գոյ երկնային մարմին. իսկ իմաստասիրութեան նոյն ինքն աստեղաբաշխութիւնն է ենթակայ. (Սահմ. ՟Դ. ՟Ժ՟Ա։)

ἁστρονομία. astronomia. Ուումն եւ գիտութիւն աստեղաց՝ բաշխելով զդիրս նոցա, եւ ստէպ զննելով զանմոլարս եւ զմոլորակս՝ բաժանելիս յիրերաց, եւ դիտելիս ըստ յատկութեան շարժմանց նոց. որ է մասն ուսումնականին, այս ինքն մաթէմաթիգայի. եւ մասն է նորա տոմարականն. աստղաբաշխութիւն.


Աստեղագէտ

cf. Աստեղաբան.

· Calfa

NBHL (2)

Ռաստ եւ զանապ կոչեն աստեղագէտքն. (Վրդն. սղ. ՟Ճ՟Գ։)

Եւ որպէս ἁστρολόγος astrologicus. Աստեղաբանակ. քաւդեայ. մոգ. (երբ. հօպէր. այս ինքն դիտօղ).


Աստեղագիտութիւն, ութեան

s.

cf. Աստեղաբանութիւն.

· Calfa

NBHL (2)

Զաստեղագիտութեան մատեանս նա եհան ի յունաց լեզու. (Եւս քր. ՟Ա։)

Եւ արդ զիա՞րդ, եթէ ըստ օրինաց աստեղագիտութեան էր ծնեալ, քակէր զաստեղագիտութիւն. (Ոսկ. մ. ՟Ա 6։)


Աստեղազարդ

va.

full of stars, starry, studded with stars.

· Calfa

NBHL (1)

Աստեղայերկրի թշնամւոյն խոնարհեցո՛, եւ թագիւ աստեղազարդ աստուած զգլուխ քո զարդարէ յերկինս. (Նար. խրատ.։)


Աստեղանիշ

adj. s.

starlike, that has the shape of a star;
asterisk.

· Calfa

NBHL (1)

Զհետ աստեղանիշ կուսիցն արեւ ցոլացաւ, խաւարն ջնջեալ բընաւ ի միջոյ բարձաւ. (Տաղ.։)


Աստեղատուն, տանց

s.

constellation.

· Calfa

NBHL (6)

Որպէս թէ աստեղատունք ինչ իցեն, եւ ըստ դիպելոյ պատճառաւորաց աստեղացն յաստեղատունսն՝ նոյնպիսիք եւ ծնունդքն լինիցին։ Մինչդեռ առիւծն ասեն յաստեղատանն իցէ։ Անցեալ ընդ ամենայն աստեղատունսն. (Եզնիկ.։)

Ասեն երկոտասան աստեղատանցդ բաժանել զերկին, զոր կենդանակերպ կոչեն. (Շիր.։)

Զյեղեղմունս ժամանակաց գործէ (արեգակն), փոփխելով յաստեղատունսն. (Պիտ.։)

Ծանօթ էին մոգքն ամենայն պարուց աստեղատանց. (Զքր. կթ.։)

Զծննդոցն իմն զաստեղատանցն յայտ իմն առնել կամէին։ Ասեն, աստեղքս այս յանկակիցք են պատկերաց եւ աստեղատանց կերպարանաց. (Վեցօր. ՟Զ։)

τὸ ζώδιον, σημεῖον constellatio, signum Տուն աստեղաց. խումբ խումբ աստեղաց յիւրաքանչիւր կողմանս երկնից, մանաւանդ ի կամարն կենդանակերպից. համաստեղութիւն.


Աստեւոր

adj.

sure, infallible, constant.

· Calfa

NBHL (2)

Ցուցանէ աստեւոր ճանապարհ բարձրութեան զխոնարհութիւն. (Ածաբ. ծն.։)

Զաստեւոր եւ ըզզարմանալին տեսին ծնունդ (մովսեսի). (Պիտ.։)


Աստէն

adv.

here;
hence.

· Calfa

NBHL (1)

Զաստէն դսրովեալս մի՛ կշտամբեսցես կրկնակի դատել ի մեծի աւուրն։


Աստի

adv. adj. hence, thence;
here;
this, present;
գնասցուք —, come let us go hence;
— սկսանի թագաւորութիւնն Արշակայ, here begins the reign of Arsaces;
— առ յապայ, henceforward;
ի մարդոյ —, from this man;
ի տանէ —, from this house;
— կեանք, this life, the present life;
— եւ անտի, here and there, on each side.

· Calfa


Աստիճանեմ, եցի

va.

to graduate;
to ascend gradually, to go by degrees.

· Calfa

NBHL (18)

Ես այլ աստից ոչ գնացից. (ՃՃ.։)

Աւուր գնաց աստի, եւ աւուր գնաց անտի։ Ցանգ աստի, եւ ցանգ անտի. (Թուոց. ԺԱ 31։ ԻԲ 24։)

ԱՍՏԻ ԱՆՏԻ. Որպէս Յամենայն կողմանց. չորս դիէն.

Ի յերկրածնացաստի։ Ի ստորնայնոցս աստի։ Ի ներքոյ աստի հոսեալ. (Նար.։)

ὀ, ἠ, τὸ ἑντεῦθεν կամ ἑνταῦθα quod est hic vel hinc, hujus vitae, terrenus, temporalis Որ ինչ է աստի ծագեալ. կամ որ ինչ գտանի աստ, մանաւանդ եղեալն յայսմ աշխարհի. ժամանակաւոր. երկրաւոր. այս. սոյն

Յայտարարեալ զանտի վնասն, եւ զաստի օգուտ։ զի այսպէս յաստի եւ յանտի բարութիւնսն վայելեսզուք. (Ոսկ. մ. Բ 20։)

Ամբարտաւանութիւն աստի կենաց. յն. լոկ, կենացս. (Ա յհ. Բ 16։)

ԱՍՏԻՔ, աստեաց. ա. գ. Երկրաւորքս. մահկանացուք. ժամանակեայք. մարդիկ. աշխարհ. արդիքս. այսոքիկ.

Զփափկութիւն եւ զկամս աստիս քան զյաւիտենականն լաւ համարեցար. (Գրք. հց. Բ։)

Ամենայն ինչ աստիքս իբր զստուեր երեւի. (Ոսկ. յհ. Բ 41։)

Աստեացս խնամ ածէ. (Սահմ. ԺԱ։)

Աստի՛ է զայրումն բարկութեան քան զամենայն բոց. (Ոսկ. յհ. Ա 3։ Ի Հին բռ. դրի.)

Արձանացելոց հաճոյ օրինացն է ինչ, որ յաստւոջն է. որոց եւ արժան է կանգուն կալ, եւ հաստատուն ունել զնիստ կայանին. (Փիլ. ել. Բ 17։)

Պէսպէս սպառնալեօք յաստւոջ պահէ ի նոսազերկիւղն. (Ոսկ. ես.։)

Յաստւոջ (կամ յաստիոջ) հալածանացն էր յագարակն ուրեմն ղօղեալ. (Ճ. Ա.։)

Եւ եւս յետոյ առաւել աստիք առ կռնաւն. (Եզնիկ.։)

Աշխատութիւն յաստիս մարմնոյ, պտուղն եւ վայելք ի ծերութեան յանցեալ ժամանակի։ Յետ աստեացն մանկութեան անցանելոյ ապա առ զկինն. (Ոսկ. մ. Գ 14։ եւ եբր. ԻԴ։)

Ո՞ւր այն իմ ժամանակ, յորում ընդ ասել բանին եւ ես (երկիրս) յոքնազան վերաբերէի բուսակաս ի կենցաղաւէաս աստից։ Օդ քաղցրաշունչ ի ձեռն արեւելեան ցօղոյ, եւ բազմագութ խնամով սնուցանէին զիմ աստիցն զարմ. (Պիտ. Ժ 5։)


Աստղ, տեղ, եղաց, եղօք

s.

star;
asterisk;
— գիշերոյ, star of night, the moon;
— տուընջեան, star of day, the sun;
— առաւօտին, morning-star, Venus, Lucifer;
— սլացեալ, թռիչ —, shooting, flying star;
բեւեռային, հաստատուն —, polar, fixed star.

· Calfa

NBHL (6)

Արար աստուած զերկուս լուսաւորսն զմեծամեծս, եւ զաստեղս։ Ընդ լուսնով, եւ ընդ ամենայն աստեղբ։ Այլ փառք արեգական, եւ այլ փառք լուսնի, եւ այլ փառք աստեղաց, եւ աստղ քան զաստղ առաւել է փառօք.եւ այլն։

Տի՛ նա եւ այլոցն աստեղց շարունակութիւնք.

Որ գնայուն աստեղքն են, արեգակն եւ լուսին, եւ այլ եւս հինգ աստեղք. (Եզնիկ.։)

Զոր օրինակ ի գիշերի որք յանկարծակի յօդս փայլատակմունք լինին, զորս եւ սլացեալ աստեղս կոչեն.քանզի ասեն զհրաձեւ զայն ձգումն բոց լեալ յօդս՝ հողմով յերկնի գծեալ. (Նիւս. կուս.։)

Իսկ որք կոչին աստղ, կարի քաջ իմաստնաբար զօրէն խահամոքի զհետ երթեալ. (Փիլ. լիւս.։)

ἁστήρ, ἅστρον stella, astrum, sidus (լծ. ընդ լտ. ստէ՛լլա, ա՛ստռում. սի՛տուս. յն. ասդի՛ռշ ա՛սդռօն. պ. սիդարէ, սիդէր) ար. նէճմ. Լուսաւոր, կամ լուսատու մարմին երկնաւոր, մեծ կամ փոքր, անմոլար կամ մոլորակ. մանակւանդ անմոլարքն.


Աստղաբաշխութիւն, ութեան

s.

cf. Աստեղաբաշխութիւն.

· Calfa

NBHL (3)

Աստղաբաշխութիւն ի քաղդէացիս երեւեցաւ. եւ ապա եգիպտացւոց եւ հելլենացւոց ուսեալ՝ առաւել եւս զօրացուցին։ Մի՛ ուսանել լիով զարուեստ աստղաբաշխութեան, զի դիւրահաւան է ի մոլորութիւնս. (Շիր.։)

Հնար գոլ արհեստ աստղաբաշխութեան, վասն զի քաղդեայ էր. (Մագ. ՟Ե։)

Քաղդէացիք գործեն աստղաբաշխութիւն նախ առաջին. (Փիլ. լին.։)


Աստղանման

cf. Աստղակերպ.

· Calfa

NBHL (2)

Աստղանման սպարապետին՝ սրբոյն վարդանայ՝ քաջ նահատակին. (Գանձ.։)

Սեղանք սրբութեան աստղանման անթիւ։ Աստղանըման պայծառ փայլելով՝ գէորգէոս վկայն նահատակելով. (Տաղ.։)


Աստղանշան

adj.

cf. Աստեղանիշ.

· Calfa

NBHL (2)

Յարուցեալ աստղանշան՝ գնաց առ վոնիփատոս. (Հ=Յ. յուլ. ՟Ժ՟Դ.։)

Բացաւ դուռն արեւելեան՝ աստղանշան ճանապարհաւն ... ԱՍտղանշան ուղեւորութեամբ. (Թէոդոր. ի կոյսն.։)


Աստղկեան

adj.

venereal;
of Venus.

· Calfa

NBHL (1)

Անառակ ցանկութիւնք, որ ափրոդիսեանն կոչին, այս ինքն աստղկեան. (Ոսկ. եբր. ՟Է։)


Աստուածաբան, ից

s.

theologian.

· Calfa

NBHL (6)

Աշակերտք հեղգ առ ի յուսումն, եւ փոյթ առ ի վարդապետել, որ նախ քան զտեսութիւն աստուածաբանք (որ է առեալ ի բանից աստուածաբանին)։ Մկրտէր զԳրիգոր զհայրն Գրիգորի աստուածաբանի. (Խոր. ՟Գ 68։ եւ ՟Բ 86։)

Յայտնութիւն սրբոյն Յոհաննու առաքելոյն, եւ աստուածաբան աւետարանչին. (Յայտ. Վերնագիր։ Նար. ՟Ղ՟Գ. եւ այլն։)

ԱՍՏՈՒԱԾԱԲԱՆ. Որ խօսի զբանս Ատուածոյ, կամ գրէ եւ պատմէ զաստուածային պատգամս. cf. ԱՍՏՈՒԱԾԱԽՕՍ։ Ըստ այսմ աստուածաբան կոչին մատենագիրք սուրբ գրոց, մարգարէք, եւ առաքեալք, եւ աւետարանիչք, ըստ իմիք եւ նահապետք.

Վասն է՞ր աստուածաբանքն զամենայն երկնայինսն համանգամայն հրեշտակս կոչեն։ Առ ի սրբազանից աստուածաբանիցն։ Ոմն յաստուածանիցն զաքարիա։ Այլ ոմն յաստուածաբանիցն եզեկիէլ. (Դիոն. ստէպ։ եւ Շ. հրեշտ.։)

ԱՍՏՈՒԱԾԱԲԱՆ. որպէս Աստուածաբանական, կամ ընդունարան բանիցն Ատուածոյ.

θεολόγος theologus Որ խօսի զԱտուածոյ վարդապետական օրինօք. վարդապետ եկեղեցւոյ. եւ ըստ այսմ գրի որ նազիանզանցին մականունի Ատուածաբան՝ որպէս խորագոյն եւ զօրագոյն ի տեսական աստուածաբանութեան. եւ Յովհաննէս որդին որոտման կոչի Աստուածաբան աւետարանիչ, զի յայտնագոյնս եւ բարձրագոյնս ճառեաց զաստուածութենէ բանին.


Աստուածաբանեմ, եցի

vn.

to write, to discourse or speak theologically.

· Calfa

NBHL (4)

Քահանայք աստուածաբանելով. (Շար.։)

Լաւագոյն է զնա բացբարձականաւն աստոածաբանել, քան վերադրականաւն. այսինքն ասել զնա անուր անտեղի. (Վահր. երրորդ.։)

Աստուածաբանեալ գիրք. որպէս աստուածաբանական. (Հ=Յ. մայ. ՟Ժ.։)

θεολογέω de deo loquor, de rebus divinus dissero Խօսել զԱտուածոյ եւ զաստուածայնոց՝ վարդապետօրէն, կամ մարգարէական հոգւով, կամ օրհնաբանութեամբ, դաւանութեամբ, եւ ո՛ր եւ է օրինակաւ.


Աստուածաբանութիւն, ութեան

s.

theology.

· Calfa

NBHL (6)

Օրէնք, որպէս աստուածաբանութիւն ասէ, ի ձեռն հրեշտակաց պարգեւեցան մեզ։ Ամենիմաստ աստուածաբանութիւն զտեսիլն զայն վայելչաբար կոչէ Ատուածոյ երեւումն։ Զամենայն երկնայինսն էութիւնս աստուածաբանութիւն ինն յայտնաբանական մականունութեամբ կոչեաց. (Դիոն. ստէպ։ եւ Շ. հրեշտ.։)

Դաւանելն զաստուած, կամ օրհնաբանութիւն.

Զաստուածաբանութիւն տղայոցն վերաձայնաբար ճառեմք. (Մամբը։)

Հեթանոսաց իմաստնոցն աստուածաբանութիւն սակս ատուածոցն իւրեանց՝ ամենայնն առասպել էր. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Բ։)

Քան զհեթանոսականացն առասպելեալ աստուածաբանութիւնսն. (Շ. թղթ.։)

θεολογία theologia, sermo de deo, et divinus Բան կամ ճառ զԱտուածոյ՝ բերանով եւ գրով, վարդապետաբար կամ ուսումնաբար, եւ որո՛վ եւ է օրինակաւ.


Աստուածաբար

adv.

godlike, divinely.

· Calfa

NBHL (4)

Աստուածաբար ասել, կամ խոստանալ, կամ եղեալքն (յԱտուածոյ). (Կիւրղ. գանձ.։ Դիոն. երկն. ՟Դ։)

Աստուածաբար ներգործութեամբ յարոցեր զմարդն նախնի. (Նար. ՟Ժ՟Դ։)

Ամենայն նորա են, ե՛ւ աստուածաբարքն, եւ մարդկաբարքն. (Պրպմ. ՟Ի՟Զ։)

Տիրել, կամ իշխել աստուածաբար, կամ հատուցանել։ Աստուածաբար կենդանացուցիչ. (Պիտ.։ Փարպ. ստէպ։)


Աստուածաբուղխ

adj.

produced by God.

· Calfa

NBHL (1)

Աստուածաշունչ գիրք այսպիսի անուշահոտ եւ կենդանարար եւ աստուածաբուղխ աղբերօք լի են. (Վրք. հց. ՟Ա։)


Աստուածագէտ

adj.

who has the knowledge of God.

· Calfa

NBHL (1)

Ամենայն աստուածագէտ կրօնից արմատք, որ առ մեզ են, ի վերուստ են ի տեառնէ երկնից։ Որ այսչափ բարձրագոյն աստուածագէտ կրօնից գիտութիւն է. (Ոսկ. ես.։)


Աստուածագիծ

adj.

written or engraved by God.

· Calfa

NBHL (2)

Հոգւովն այսինքն ընկալաւ նա զօրէնս աստուածագիծս. (Լմբ. հանգ.։)

Ի տապանակն աստուածագիծ ոչ էր ապաւինել. (Նար. ՟Ծ՟Ա։)


Աստուածագործ

adj.

made by God;
that consecrates, that causes God to descend;
divine, sacred.

· Calfa

NBHL (4)

Ըստ աստուածագործ սրբութեան օրինագիր կրօնից. (՟Բ. Մակ. ՟Զ 23։)

Աստուածագործ մարմին, կամ մարմնաւորութիւն որդւոյ. (Պրոկղ. ներբ. ղկ.։)

Ճառէ զպէսպէս նշանացն աստուածագործաց. (Տօնակ.։)

Քահանայագործն աստուածագործ է. (Ոսկիփոր.։)


Աստուածագործեմ, եցի

va.

to render godlike;
to consecrate.

· Calfa

NBHL (2)

Աստուածացուցանել. եւ Աստուածանման գործել. սրբազանել. քահանայագործել.

Լինի մշտնջենաւորն աստուածամարդ վասն մեր, զի զմեզ աստուածագոծեալ՝ հրաշափառս արտսցէ։ Սակս աստուածագործելոյ զմեզ. (Զքր. կթ.։ Թէոդոր. խչ.։)


Աստուածագործութիւն, ութեան

s.

resemblance, conformity with God;
consecration.

· Calfa

NBHL (3)

Ասելովն այրական, յայտնելով թէ կատարեալ մարդ եղեւ. եւ աստոածագործութեամբն, թէ Աստուած է եւ մարդ՝ նոյն ինքն զաստուածայինսն նշանագործեալ. (Մաքս. ի դիոն.։)

Օրհնեալ՝ ի նշանակականն (այսինքն ի խորհրդականն) իւրեանց աստուածագործութիւն գայ. (Դիոն. եկեղ. ՟Գ։)

ἰερουργία sacrificatio, consecratio Որպէս Սրբազնագործութիւն. քահանայագործութիւն.


Աստուածագութ

adj.

who is divinely merciful

· Calfa

NBHL (2)

Աստուածագութ ծնօղ, կամ հայր, կամ բարք. (Շար.։) (Երզն. լուս.։) (Տօնակ.։)

Եղիցին սոքա աստուածագութ խնամածուք մերում որբութեանս. (Բրս. ՟խ. մկ.։)


Աստուածադիր

adj.

established or ordained by God.

· Calfa

NBHL (1)

Աստուածադիր ժամանակ, կամ պատուիրան, կամ կէտ կոչման. (Ագաթ.։ Կորիւն.։ Ճ. ՟Ա.։)


Աստուածադրոշմ

adj.

imprinted or marked by God.

· Calfa

NBHL (2)

ՅԱտուածոյ դրոշմեալ. եւ Ունակ նմանութեան այսինքն.

Ոչ զմկրտութիւն աստուածադրոշմ լուսաւորութեան կենացն. (Ագաթ.։)


Աստուածազան

adj.

divine.

· Calfa

NBHL (3)

Խրատեալք առ աստուածազան արս։ Աստուածազան ոգւոյն օրինադրէ։ Ուսեալք յաստուածազան գրոց. (Փիլ.։)

Աստուածազան եւ մեծասքանչ խորհուրդ. (Անան. եկեղ։)

Եւ զի՞նչ զարմանք են յաստուածազանիցն ոչ պատկառել քեզ արանց։ Աստուածազան խոնարհութեամբ իւրով. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Աստուածազարդ

adj.

adorned by God, or with the grace of God.

· Calfa

NBHL (3)

Ծնաւ աննա զաստուածազարդն Մարիամ. (Ճ. ՟Ժ.։)

Աստուածազարդ քահանայից, եւ սրբասէր պաշտօնէից. (Աստուածազարդ. ՟Ժ՟Բ։)

Ամենայն աստուածազարդիցն լուսափայլութիւնք. (Երզն. լուս.։)


Աստուածազգեաց, զգեցի, ից

adj.

that bears god;
carried by God.

· Calfa

NBHL (4)

Իգնատիոս, որ է աստուածազգեաց. (Ածազգ. ի սկիզբն ամենայն թղթոցն. կամ ըստ Ճ.)

Այսբանք նեստորի, մարդ աստուածազգեաց կոչելով զՔրիստոս. այլ մեզ մի՛ լիցի աստուածազգեաց կոչել կամ իմանալ, այլ՝ Աստուած մարմնացեալ. (Դամակ։ Բայց ուղիղ մտօք ասի մարմինն Քրիստոսի աստուածազգեաց.)

Աստուածազգեաց լոյս, կամ փառք, յարութիւն, յարմարութիւն. (Շար.։ Խոր. հռիփս. Ստէպ։ Յայս միտ կարծի յոմանց Աստուածազգեաց կոչումն իգնատիոսի, ըստ որում բարձեալ եղեւ ի մանկութեան ի գիրկս Յիսուսի՝ ըստ Շար. եւ Յայսմաւ. յն. եւ հյ։)

θεόφορος theophorus, deifer;
deum in se ferens, gerens, portans Զգեցօղ զԱստուած յինքեան, որպէս թէ արկեալ զիւրեաւ, կամ բարձօղ յանձին. այն է ըստ յն. ոճոյ՝ զԱստուած կրօղ յինքեան. աստուածակիր. որ եղեւ իբր մականուն սրբոյն իգնատիոսի անտիոքայ հայրապետին. որ եւ ԱՍՏՈՒԱԾԱԶԳԵՍՏ.


Աստուածազգեստ, ի, ից, աց

adj.

cf. Աստուածազգեաց.

· Calfa

NBHL (4)

Զի մի՛ աստուածազգեստ իմանայցի Քրիստոս։ Ոչ բնակեալ ի մարդում եւ աստուածազգեստ, որպէս զայլսն՝ որք եղեն հաղորդ աստուածութեան նորա. (Պարամպմ. ՟Խ՟Ե. եւ ՟Ժ՟Ե. եւ այլն։ Զայսոսիկ գրէ կիւրեղ ընդդէմ նեստորի. իսկ Ածաբ. առ որս. ՟Ժ. յուշ առնէ, թէ երբեմն ապողինարիտք չառնուին յանձն ասել զՔրիստոս աստուածազգեստ, այլ միայն մարմնազգեստ, զի չնդունէին զանձնաւորական միաւորութիւն աստուածութեան ընդ մարդկութեան։)

ըստ յն. ոճոյ, առաւել նշանակէ զլցեալն հոգւով մարգարէութեան.

Աստուածազդեստ եղեալք արք եւ կանայք՝ մի պար եղեալք երգէին։ Յորժամ աստուածարէ եւ աստուածազգեստ լինի միտքն, ոչ եւս է յինքեան։ Ոգիք յորժամ աստուածազգեստք լիցին. (եւ այլն. Փիլ. ստէպ։)

Նախասաց բարբառ աստուածազգեստից. այսինքն մարգարէից. (Զքր. կթ. հմբ.։) Եւ ըստ այսմ առաւել բայիւ վարի. ἕνθεος γίνομαι, ἑνθουσιάζω, ἑπιθειάζομαι cf. ԱՍՏՈՒԱԾԱՐԵԼ, իբր մարգարէանալ.


Ապշիմ, եցայ

vn.

to be astonished, surprised, enraptured, amazed;
to grow stupid.

· Calfa

NBHL (4)

Ի բարձրութենէ խոնարհեցայ, եւ ապշեցայ. (Սղ. ՟Ձ՟Է. 16։)

Բանաւորն անբանաբար ցանկութեամբ երկայնաձիգ ժամանակս ապշեալ կայ. (Կլիմաք.։)

Մահկանացու եւ ապշեալ մարդոյ։ Ապշեալք ի բազում ժամս հիանային։ Որք զեղիայն խնդրէին ապշեալք։ Ընդ աստուծոյ զօրութեան գործ զարհուրեալ ապշէին. (Փարպ.։)

ԱՊՇԻՄ գտանի եւ ԱՊՇԵՄ. չ. որ եւ ԱՊՇԱՆԱՄ, ԱՓՇԻՄ. ἑξεπορέομαι. plane haesito, perplexus sum, ἑξίστημι. obstupefio. Ապուշ լինել. կորուսանել զուշն, կամ յափշտակիլ արտաքոյ իւր. ցնորիլ. յիմարիլ. թմբրիլ. հիանալ. շուարիլ, շշմիլ.


Ապշոպեմ, եցի

va.

to seize;
to take by force.

· Calfa

NBHL (1)

Որք զայլոցն ապշոպեալ յափշտակեն զինչս. (Պիտ.։ Մարթ է իմանալ՝ եւ Աղմուկ յարուցանելով կորզել։)


Ապշութիւն, ութեան

s.

astonishment, surprise, amazement, stupor;
dulness, heaviness, stupidity;
lethargy;
յ— կործանել, to be hebetate;
cf. Ապշեցուցանեմ;
յ— կործանիլ, ընկղմիլ, cf. Ապշիմ.

· Calfa

NBHL (1)

Ապշութիւն ի ճանապարհին։ Ապշութիւն ունի զսիրտս ձեր. (Ժող. ՟Ժ՟Բ. 5։ Մրկ. ՟Ը. 17։)


Ապսպարեմ, եցի

va.

to recommend.

· Calfa

NBHL (4)

Ապսպարեալ զանձն եւ զմնացեալս ամենապահ շնորհացն աստուծոյ. (Կորիւն.։)

Զամենայն ինչ ի շնորհսն աստուծոյ ապսպարէ։ Զամենայն յաստուած (կամ ի տէր) ապսպարէ։ Զայն յաստուած ապսպարեմք։ Իբրեւ արանց հողագործաց այգի ապսպարեալ ի մեզ յանձնեաց. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)

Զհայրենի նախագահութիւնն յիս ապսպարեաց. (ՃՃ.։)

ἑπιτρέπω commendo գրի եւ ԱՊԱՍՊԱՐԵԼ. եւ իբր ռմկ. ԱՊՍՊՐԵԼ. Յանձն առնել. ապաստան առնել. աւանդել. վերածել. ընծայել. թողուլ. (իբր ընդ Ասպարաւ կամ հովանեաւ այլոյ արկանել). սիփէր էթմէթ, մանաւանդ սըփարըշ էթմէք, սըմարչամագ, թէսլիմ էթմէք.


Ապստամբական, ի, աց

adj.

insurrectional.

· Calfa

NBHL (1)

Զապստամբականին բազմութեան իշխանութիւնն քակեաց։ Ի վայր անկաւ, եւ յանճաճանչ կործանումն ապստամբականացն բազմութեանց բերաւ. (Դիոն. եկեղ.։)


Ապստամբեմ, եցի

vn.

to rebel, to revolt, to mutiny, to conspire;
— ի հաւատոց, to apostatize, to abjure religion.

· Calfa

NBHL (3)

Ապստամբեաց ի միաբանութենէ ճշմարտութեանն ... նոյնպէս եւ մնացեալքն ապստամբեցին. (Փարպ.։)

Ապստամբել ջանաս յինէն զժողովուրդսդ. (Ճ. ՟Ա.։) այլ ըստ հին օրինակի (Ճ. ՟Բ.) գրի, ամբարտաւանեցուցանել։

որ եւ ԱՊՍՏԱՄԲԻԼ. ἁφίσταμαι, ἁποστατέω , ἁθετέω. deficio, desro, descisco, rebellis fio, praevaricor, rebello. Յետս կալ. ընդվզիլ. վտարանջել. հեստել. անսաստել. նշկահել. լծընկէց լինել. ի բաց կալ ի ծառայութենէ. յետս կալ ի հնազանդութենէ գլխոյն կամ իշխանի. գլուխ քաշել.


Ապստամբիմ, եցայ

vn.

cf. Ապստամբեմ.

· Calfa

NBHL (1)

Ապստամբին պարթեւք ի մակեդոնացւոց. (Յհ. կթ.։)