Your research : 835 Results for ու

Entries' title containing ու : 10000 Results

Անձնագովութիւն, ութեան

s.

self-praise, vainglory, arrogance;
egotism.


Անձնահաճութիւն, ութեան

s.

presumption, pride, vanity.


Անձնանուէր

adj.

self-devoted.


Անձնանուիրութիւն, ութեան

s.

self-devotion, self-sacrifice.


Անձնանուիրումն, ման

s.

cf. Անձնանուիրութիւն.


Անձնապուր

vn.

to escape, to fly, to have a narrow escape, to run away.


Անձնապուր՞՞՞լինիմ

sv.

cf. Անձնապուր.


Անձնապուր՞՞՞երթալ

sv.

cf. Անձնապուր.


Անձնասիրութիւն, ութեան

s.

selfishness, self-love;
egotism.


Անձնասպանութիւն, ութեան

s.

suicide, self-murder.


Անձնատուր

adj.

that surrenders;
addicted, subject;
determined, desperate;
— լինել, to abandon himself, to be addicted;
to surrender, to capitulate;
to refer.


Անձնացուցանեմ, ուցի

va.

to be the vital or principal to an organized body, to animate;
to vivify, to personify, to personate.


Անձնաւորութիւն, ութեան

s.

personality;
hypostasis;
person.


Անձնդիւրութիւն, ութեան

s.

dissipation;
egotism, selfishness;
comfortableness;
անձնդիւրութեամբ շրջել, to live delicately.


Անձնիշխանութիւն, ութեան

s.

freewill, choice, free agency, independence.


Անձնյարգութիւն, ութեան

s.

self-esteem, presumption.


Անձնուրացութիւն, ութեան

s.

self-denial, abnegation.


Անձուկ, ձկի, ձկոյ

adj. s.

adj. s. narrow, strait;
narrow passage, defile, strait, pass;
desire, wish;
ունել, to desire, to wish.


Աբբայութիւն, ութեան

s.

abbey, abbacy, abbotship.


Աբբասուհի, հւոյ, հեաց

s.

abbess, superioress.


Աբելուհի

s.

Abel's sister.


Աբեղայութիւն, ութեան

s.

cf. Աբեղութիւն.


Աբեղութիւն, ութեան

s.

monachism, monastic life


*Աբեղուկ

s. zool.

s. zool. lark, tit-lark;
երգէ —, the lark carols.


Ագահութիւն, ութեան

s.

avarice, niggardliness, stinginess.


Ամուր

adj. s.

solid, stable, durable, tough, lasting;
hard, strong, firm, fast;
compact, massive, thick;
locked, fastened. —, ամրի, րաց, րոյ, ոց, fort, fortification, fortress;
grotto, cave, cavern.

• . ո. ի-ա հլ. «(իբր ած) զօրեղ, հաս-տատուն, պինդ. 2. (իբր գյ.) ամուր տեղ, բերդ. ամրոց» ՍԳր. Ագաթ. Ոսկ. որիզ ամ-րախիտ առնել «ամուր տեղերում պահել» Ա. մկ. ա. 56 (ուղղելի ամրախիթ, հմմտ. ծա-կախիթ Ագաթ.). ամրանալ ՍԳր. Ոսկ. ամրա-ծածուկ Գ. մակ. դ. 6. Վեցօր. 185. Ոսկ. Կո-Արմատական բառարտն.-11 ղոս. Ես. ամրական «ամուր. 2. բերդ. 3. բեռ-դական» Ա. մկ. ժա. 18. Ոսկ. ես. Ագաթ. ամրակողմն ՍԳր. ամրաշէն Ոսկ. ամրապան «բերդապահ» Բ. մկ. ժե. 31. ամրապարիսպ Եփր. թգ. և յես. ամրոց ՍԳր. ամրութիւն ՍԳր. Ոսկ. Ագաթ. անամրութիւն (նորագիւտ բառ) Ուոհ. 139. մեծամուր «շատ ամուր» Եղիշ.։

• ՆՀԲ լծ. թրք. (իմա՛ արաբ.) մամուր «շէն», էմին «ապահով»։ Bö̈tticher ZDMG. 1850, 350 սանս. amura «ան-սխալ», որ չընդունեց ինքը Lagarde. Arm. Stud. § 86։ Justi, Zendsn. ռնո. և սանս. amavant «զօրեղ» բառի հետ ևաս-կածով։ Էմին, Քերակ. էջ 37 ան-ուր։ Հիւնք. էջ 114 որմ բառից, իսկ էջ 237 սրմն բառից։ Մառ ЗВО 5, 320 ամուլ բառի հետ զնդ. apuϑra «անորդի» ձեւին է կցում, իսկ ИАН 1916, 237 հաւատ, հաւան. հաւաստի բառերի հետ դնում է յաբեթական sam արմատից, որից նաև վրաց. մծամս «հաւատամ»։

• ԳՒՌ.-Ախց. Ակն. Խրբ. Կր. Ննխ. Ռ. Սեբ. ամուր Ոոմ. համուր, Մկ. հmմուր, Հմշ. օ-մուր, Ասլ. էմիւր, Հճ. ամույ, Սչ. ամբուր, Մշ. յամբուր. նոր բառեր են ամուրփոկ, ամուր-կեկ, ամրափորի «խնայող», ամրել (Ջղ. ամ-րել, ամբրել, Հնդ. ամբռել) «գոցել, փակել»։ Գաւառաևաններում ամուր բառը ստացել է զանազան նոր նշանակութիւններ. այսպէս՝ «1. բարձրաձայն. 2. ուժգին, ծանր. 3. հաս-տատուն, անսասան. 4. արագ. 5. փորը պինդ». և վերջապէս դարձել է գերադրականի նշան (Կիւրինում). ինչ. ամուր աղէկ «շատ լաւ, ամենալաւ», ամուր անուշ «շատ քաղցը»։

• ՓՈԽ.-Նոր ասոր. ämuirá «լաճախ» փոխառեալ է հյ. գւռ. ձևից. նշանակութեան զարգացման համար հմմտ. ասոր. xeläná «ուժով. 2. յաճախ» և ասոր. kalən «յաճախ», որ թրք. [arabic word] qalən «հաստ, ամուր» բառից է փոխառեալ՝ նշանակութեան նոյնպիսի զար-գացումով։


Ամուրի, րւոյ, րեաց

s.

unmarried person, maid, bachelor;
that is about to be married, that is in a marriageable state;
վիճակ ամուրեաց, celibacy.

• (սեռ. -ւոյ, -եաց) «չամուսնացած կամ այրի մնացած» Ա կոր. է. 8. Յոբ իդ. 21.-ըստ ՀՀԲ կայ նաև ամուրեայ, ամօրեայ գրչութեամբ։

• Lagarde, Arm. Stud. § 87 դնում է սանս. an+vara+уa «դեռ չընտռած = չամուսնացած». բայց այս մեկնութիւ-նը ինքն իսկ չէ ընդունած։ Եազճեան, Պատկեր 1890, էջ 198-209 դնում է աւ մուրի «ան-կին», կազմուած ան>ամ բացատական մատնիկով+ուրի <ուրիի «կին», որ գալիս է սանս. vira «այր» (հյ. ուր) բառից՝ սանս. ī>հյ. ի, հի իգա-կան մասնիկով։ Հիւնք. յն. ἂμμορος «ան-մասն»։ Ղափանցեան, ЗВО 23, 360 [other alphabet] »


Ամոքումն, ման

s.

appeasement, assuagement, moderation, abatement;
inducement, persuasion.


Կամակատարութիւն, ութեան

s.

complaisance, obligingness, kindness.


Կամակարութիւն, ութեան

s.

free-will;
spontaneity;
կամակարութեամբ, cf. Կամակար.


Կամակորութիւն, ութեան

s. fig.

crookedness, tortuosity, winding;
perversity, depravation;
cf. Յամառութիւն.


Կամակութիւն, ութեան

s.

pleasure, contentment.


Կամակցութիւն, ութեան

s.

consent, accord, complicity.


Կամահաճութիւն, ութեան

s.

cf. Կամակատարութիւն.


Կամապաշտութիւն, ութեան

s.

cf. Յամառութիւն.


Կամարածու

adj.

girdling, girding.


Կամաւորութիւն, ութեան

s.

free-will, spontaneity.


Կամելութիւն, ութեան

s.

will, wish.


Կամեցողութիւն, ութեան

s.

cf. Կամելութիւն.


Կամեցուցանեմ, ուցի

va.

to bend to one's will or wishes, to persuade, to induce.


Կայթումն, ման

s.

cf. Կայթիւն.


Կայլակնացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to trickle.


Կայլակումն, ման

s.

leaking;
trickling.


Կայծակնահարութիւն, ութեան

s.

fulmination.


Կայծակնամաքուր

adj.

purified by fire.


Կայութիւն, ութեան

s.

stability, firmness.


Կայումն, ման

s.

cf. Կայութիւն.


Կայուն

adj.

stable, firm, constant, durable, immoveable;
— ինչք, real estate, houses & lands, lauded estate.


Կայունութիւն, ութեան

s.

stability.


Կայսերացուցանեմ, ուցի

va.

to proclaim emperor.


Definitions containing the research ու : 4643 Results