Your research : 178 Results for հ

Entries' title containing հ : 6058 Results

Հրափորձ

adj.

tried by fire.


Հրափորձութիւն, ութեան

s.

proof by fire.


Հրափուշ

s. bot.

s. bot. pyracantha.


Հրաքար, ի

s.

fire-stone, pyrite.


Հրդեհ, ից

s.

fire, conflagration;
— ի ծովւ, ի նաւի, ship on fire out at sea;
fire on board ship;
— արկանել, հանել զ—, to fire, to set on fire, to give to the flames;
— վառեցաւ, it was burnt;
cf. Հուր;
cf. Ջրհան.

• տե՛ս Դեհ։


Հրդեհական, ի, աց

adj.

combustible, incentive.


Հրդեհակէզ լինիմ

vn.

to be burnt.


Հրդեհարկու

adj. s.

adj. s. incendiary;
fire-brand.


Հրդեհեմ, եցի

va.

to burn, to kindle, to set fire to.


Հրդեհիչ

s.

incendiary.


Հրդեհութիւն, ութեան

s.

cf. Հրդեհումն.


Հրդեհումն, ման

s.

conflagration, burning, combustion;
inflammation.


Հրեղէն, ղինի, նաց

adj. s.

of fire, fiery, igneous;
empyreal, celestial, spiritual, angelic;
—ք, the angels;
— երկինք, the Empyrean.


Հրեշտակ, աց

s.

angel;
deputy;
messenger, envoy, ambassador, legate;
courier, express;
indication, sign, token;
—ք, the angels, heavenly spirits;
հայրապետին հռովմայ, nuncio, the Pope's -;
— մարտի կամ հաշտութեան, herald;
պահապան —, tutelary or guardian-angel;
— տեառն, angelus;
բարի —ք, the good angels;
չար —ք, the evil spirits;
—դ իմ ! my angel ! my darling !
—ս առնել, առաքել, արձակել, յղել, to send a messenger or ambassador.

• , ի-ա հլ. «սուրհանդակ, թղթա-տար, պատգամաւոր. 2. առաքեալ, մարգա-րէ, նախակարապետ. 3. կանխայայտ նշան-4. երկնային հրեշտակ» ՍԳր. Ոսկ. ես. «ոգի, բարի դև» Պղատ. օրին. գրուած է նաև հրըշ-տակ Վեցօր. էջ 33, 94, 199 (երեք անգամ), հրիշտակ Եփր. ա. կոր. 59, 61. գաղ. 131. որից հրեշտակութիւն «պատգամաւորութիւն» ՍԳր. հրեշտակօրէն Կոչ. հրեշտակապետ Յուդ. 9. ա. Թես. դ. 15. (որ և գրուած հրեշ-տապետ Անկ. գիրք առաք. 310), հրեշտակա-գնաց Եւս. քր. զուգահրեշտակ Նիւս. երգ. և կազմ. համահրեշտակ Ճառընտ. ևն։

• -Պհլ. *frēštak բառից, որ թէև չէ աւան-դուած, բայց հմմտ. մանիք. պհլ. [hebrew word] frištag «մարգարէ, հրեշտակ» (Salemann, Manicháische Stud. ЗАН 8, 119), պրս. [arabic word] firesta, նորը՝ [arabic word] firista «հրեշտակ», հպրս. *fraišta-և զնդ. fraēš, ta-«պատգամաւոր». բուն նշանակութիւնն է «ուղարկուած, առաքեալ» և ծագում ի fra-մասնիկով՝ aēš-«շտապել, շարժու-մի մէջ դնել, ուղարկել (զօրք, բանակ ևն)» բայից (անց. դերբ. išta-). ձևի հա-մար հմմտ. հպրս. frāišayam «ուղարկեմ», սանս. prēšayati «ուղարկել» (Bartholomae 975, Horn § 8196*), իսկ իմաստի զար-գացման համար հմմտ. արաբ. [arabic word] ma-lāk «հրեշտակ. 2. դեսպան», բուն «ուղար-կուած» (Կամուս, թրք. թրգմ. Գ. 72 և 110), ինչպէս նաև չեչէն. elča «մարգարէ», որ թրք. ︎ elči «դեսպան» բառն է։ Պրս. բառից փոխառեալ են նաև բելուճ. p'irištaγ, ուտ. faršta (Մ. Լ. Բարխուդարեանց, Առուա-նից երկիր, էջ 93), քրդ. firište։ Հայերէնի մէջ հրեշտակ համապատասխանում է իրան. firešta (>*հիրեշտակ) ձևին.-պհլ. *frēstak տալիս է *հրէշտակ>հրիշտակ, իսկ նորա-գոյն firišta(k) ձևը տալիս է հիրիշտակ >հրշտակ. երկուսն էլ գործածական միայն գաւառականների մէջ-Հիւբշ. 184։

• Schroder, Thesaur. 44 հանում է հուր բառից՝ մեկնելով «ignis flamminus» ըետ ակնարկութեան Սղ. ճռ. 4. «Ո՞ արար զհրեշտակս իւր հոգիս և զպաշ-տօնեայս իւր ի հուր կիզելոյ»։ Ուղիդ մեկնեց նախ ԳԴ՝ համեմատելով պոս-ֆէրիշթէ բառի հետ. նոյնը նաև ՆՀԲ։ Peterm. 22, 26 պրս. firistāda «ուղար-կուած» ձևի հետ։ Ուղիղ են մեկնում Böttich. Horae aram. 31, Arica 76, 253, Lag. Urgesch. 152, Spiegel, Huzw. Gram. 190. Müller SWAW 38, 572 են։ Գ. կ., Արշալ. արրտ. 1843, л 130 մեկնում է հուր+շատ կամ շուտ

• +ակ։ Տէրվ. Մասիս 1882 դեկտ. 15-16 և Լեզու, էջ 152-5 նախաձևը դնում է պրայստակ, ուր պրա-նախդիր է, իս. իշ (անց. ընդ.) և ակ մասնիկ։ Պարոն-եան, Բանաս. 1900, 172 զնդ. սրաօշա և պրս. ֆէրիշթէ ձևերի հետ։ Ալիշան, Հին հաւ. 202 հրաշք բառից և կամ հուր + եշտ (ինչ. զաւեշտ)։

• ԳՒՌ.-Ջղ. հրեշտակ, Ագլ. Ախց. Երև. հրէշտակ, Սչ. հրէշդագ, Տիգ. հրէշդmգ, Տփ. հրիշտակ, Ալշ. հրիշտագ, Մշ. հրիշտակ, հի-րիշտակ, հրշտագ, Ակն. Պլ. Ռ. Սեբ. հրիշ-դագ, Հմշ. հրիշդագ, հռըշդագ, Ղրբ. հրի՛շ-տակ, հրի՛շտրակ, Ննխ. հրիշտագ, հրըշտագ, Զթ. հիյիշդօգ, հիրիշդոգ, Հճ. հmյէշտօգ, Սվեդ. հրէշդիւգ, Կր. հրըշտակ, Խրբ. հրշդագ, Ասլ. հրշդագ, հրշդայ, Եդ. հրըշտէկ (Գաբի-կեան, Ամէն. տարեց. 1922, 325), Գոր. Շմ. ճրըշտրակ, Շմ. հարաշտարակ, Ոզմ. Վն. խը-րէշտակ, Մկ. Վն. խրիշտակ, Սլմ. խրըլտակ, Մրղ. խռըշտակ։ Նոր բառեր են հրեշտակա-կոխ, հրեշտակամորթ, հրեշտակամակարդ։


Հրեշտակաբար

adv.

in an angelic manner, angelically;
like a messenger.


Հրեշտակաբնակ

adj.

inhabited by angels.


Հրեշտակագնաց առնեմ

va.

to send an embassy or a deputation;


Հրեշտակագնաց լինիմ

vn.

to be sent on an embassy, on a mission, on an errand or message.


Հրեշտակագնացութիւն, ութեան

s.

embassy.


Հրեշտակագումար

cf. Հրեշտակագունդ.


Հրեշտակագունդ

adj.

assembled, composed of angels.


Հրեշտակախառն

adj.

in the company of angels.


Հրեշտակախոտ

s. bot.

s. bot. angelica;
cf. Թոքախոտ.


Հրեշտակական, ի, աց

cf. Հրեշտակային.


Հրեշտակակերպ

adj.

like an angel, angelic.


Հրեշտակակիր

adj.

endowed with angelic prerogatives.


Հրեշտակակրօն, ից

adj.

living, behaving in an angelic manner, leading an angelic life.


Հրեշտակահանգէտ

adj.

like or resembling an angel, angelic.


Հրեշտակային

adj.

angelic, belonging to an angel.


Հրեշտականամ, ացայ

vn.

to become an angel, to live angelically, to lead an angelic life.


Հրեշտականման

adj.

adb. resembling an angel, like an angel.


Հրեշտակապետ, աց

s.

archangel, chief or prince of the angels.


Հրեշտակապէս

adv.

like an angel, angelically.


Հրեշտակասէր

adj.

fond of angels.


Հրեշտակավայել

adj.

proper, becoming to an angel, worthy of an angel, angelic.


Հրեշտակատես, աց

adj.

that has seen an angel.


Հրեշտակատեսիլ

adj.

cf. Հրեշտակատիպ.


Հրեշտակատիպ

adj.

of celestial form, of angelic appearance, or beauty.


Հրեշտակեմ, եցի

va.

to announce, to herald.


Հրեշտակերամ

s.

the hosts of the angels.


Հրեշտակիկ

s.

little angel, cherub;
—ս, my -.


Հրեշտակութիւն, ութեան

s.

angelic nature;
embassy, message, deputation, delegation;
—ս առաքել, առնել, to send ambassadors, deputies, to depute, to send a commission.


Հրեշտակօրէն

adv.

cf. Հրեշտակաբար.


Հրետ, ից

s.

cannon, gun, piece of ordnance;
հաստարան —ի, carriage;
գնդակ —ի, (ռումբ), cannon-ball;
— պղնձի, a bronze cannon;
փոշի —ի, gunpowder;
արձակմունք —ից, cannon shot;
cannonade;
բոմբիւն —ի, report of a cannon;
cf. Հնչիւն;
cf. Թնդիւն;
cf. Հնչեմ;
արձակել —ս, to fire off, to fire or discharge a gun, to cannonade;
անգործ առնել զ— թշնամւոյն, to dismount a gun;
թնդայ, որոտայ —ն, the artillery thunders.


Հրետակոծ առնեմ

sv.

"cf. Հրետս արձակեմ."


Հրետակոծեմ, եցի

va.

"cf. Հրետս արձակեմ."


Հրետակոծութիւն, ութեան

s.

cannonade.


Հրետաձիգ

s.

gunner, artillery-man.


Հրետաձիգ լինել

sv.

to fire a gun.


Հրետարձակ լինիմ

sv.

cf. Հրետաձիգ լինել.


Definitions containing the research հ : 4562 Results