unanimity, agreement, concord, union, harmony, consent, good understanding;
conciliation, union;
harmony, consonance, concordance, homophony, symphony, concert;
conformity, fitness, suitableness;
commonalty, community, communion;
company, society, club, corporation, congregation;
copulation;
— թագաւորաց, alliance, confederation, league;
— ի չարիս, cabal, plot, conspiracy;
միաբանութեամբ, unanimously, with one accord;
միաբանութեամբ կեալ, to live on good terms;
քակտել զ—ս, to sow division in.
Ե՛ւս քան զայս անզատական է միաբանութիւն միասնական երրորդութեանն. (Մամբր.։)
ՄԻԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ. συνοδία communitas, societas. Միաբանական կեանք կրօնաւորաց, կամ ժողով բարեպաշտից.
tresses, head of hair.
Բոլորն ի միասին առեալ. բոլորական. համագումար. ի մի ամփոփեալ.
consubstantial;
of the same nature or essence;
natural, native;
having only one trunk or stem.
ՄԻԱԲՈՒՆ. Համաբուն. բնութենակից. համագոյ. համագոյական. միասնական.
ՄԻԱԲՈՒՆ. Բո՛ւն իսկ կամ ի բնէ միաւոր. իսկաբուն. իսկական. համաբնական. համակամ. միաբան կամ միակ.
Միաբուն բնութեամբ (կամ բնութեան) եղականաց սիրոյ ջատագովք։ Ի միաբուն զուգափառութիւն անմահից փառաբանողաց լուսակերպից. (Նար. առաք. եւ Նար. մծբ.։)
Զհոգի եւ զմարմին եւ զմիտս անապական աստուածախառնութեամբ միաբուն գործելով՝ էմմանուէլ ի կուսէն ծնաւ. (Խոր. վրդվռ.։)
having but one substance;
unique of its kind.
μονοούσιος solus, sive unicus in suo genere եւ ἑνούσιος substantialis vel innatus. Միաբուն գոյութեամբ կամ գոյացութեամբ. միաձոյլ. միատարր. միակ. միական.
cf. Համագունդ.
Քառասուն վկայքս միագունդ զօրականք. (Սիսիան.։)
cf. Միագօտի.
Միագօտիք, պահապանք գլխոց եւ գահոյից թագաւորացն. որպէս ամենայն մենամարտիկք՝ միագօտիք արիականք անուանին. (Լծ. ածաբ.։)
robust, vigorous, sturdy.
Միագօտիք, պահապանք գլխոց եւ գահոյից թագաւորացն. որպէս ամենայն մենամարտիկք՝ միագօտիք արիականք անուանին. (Լծ. ածաբ.։)
unitarian, antitrinitarian;
conformist.
Ճանաչել զմիադաւան միասնական խոստովանութիւն խորհրդական երրորդութեանն. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
Որոշեալ ի հրէական միադաւան եւ տիրասպան ուխտադրուժ օրինազանցութենէն ի բաց լինել. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
uniform, simple.
Եւ իբր մ. Միով կամ միականի հայեցուածով. ըստ միում եւեթ տեսութեան.
cf. Միախորհուրդ.
Միախոհ լեալ ընդ նախարարացն։ Զմիախոհս միասնականին հալածէր։ Ոչ հակառակողի են այնպիսի բանք եւ գործք, այլ միաբան եւ միախոհ բնութեան. (Յհ. կթ.։ Տէր Իսրայէլ. յնվր. ՟Ժ՟Ը.։ Նանայ.։)
of the same opinion or way of thinking, unanimous;
unanimously.
Միախոհ լեալ ընդ նախարարացն։ Զմիախոհս միասնականին հալածէր։ Ոչ հակառակողի են այնպիսի բանք եւ գործք, այլ միաբան եւ միախոհ բնութեան. (Յհ. կթ.։ Տէր Իսրայէլ. յնվր. ՟Ժ՟Ը.։ Նանայ.։)
cf. Համագունդ.
Ի հանդիսական տօնիս մերոց վկայից՝ միախումբ եկա՛յք եղբարք պարառեալ երգօք եւ այլն. (Տաղ.։)
Only Begotten;
— որդի, only son.
Ասի եւ զհոգւոյն սրբոյ՝ որպէս Միակ ծագումն բղխմամբ. կամ Ամենապարզ. անհամեմատ. անզուգական.
Նմանութեամբ ասի՝ որպէս Միակ. եզական.
unity, first number, one;
only one, alone, singular.
Ուստի եւ զյօդաւոր մարմինն միակ՝ խառնեաց ընդ աստուածական բնութեանն իւր անքակ. (Նար. կուս.։)
cf. Համակամ.
Գոյացեալք ի համագոյն եւ ի միակամ արարչական լուսաւորութենէն. (Շ. հրեշտ.։)
living together;
cf. Միայնակեաց.
Եւ Միակենցաղ. կենակից. կենակից. համակցորդ. հաղորդական.
sole, only;
միայն —, alone, quite alone.
ՄԻԱԿԻ ՄԻԱԿԻՆ. Միականապէս. միայնակ. եւ Միական.
married only once;
monogamist.
ՄԻԱԿՆԻ. որպէս Միականի. միաչէն.
monogamy.
Իբր Միականի, կամ միաչեայ գոլն.
equal, of the same weight, equipollent.
Այսու ամենայնիւ գտանի ծով միակշիռ, զի մի՛ լնուցու ի գետոցն՝ որ մտանեն ի նա։ Միով հաւասարութեամբ միակշիռ տեսանեն զծագել արեգականն։ Զհուրն եւ զլոյսն միակշիռ խառնուածովք խառնեաց արկ ի նա. (Վեցօր. ՟Գ. ՟Զ։ եւ Շիր.։)
of the same religion, coreligionary;
of similar habits;
uniform, conformable.
Ի հաղորդական ի կեանսն՝ իւրաքանչիւրոց առանձինն շնորհք՝ հասարակ միակրօնիցն լինիցին։ Միակրօն քրիստոնէիցն վարք՝ մի հանդէս ունին զփառսն աստուծոյ. (Բրս. հց.։)
Քահանայական ուխտք միակրօնից. (Յհ. կթ.։)
conjoined, equal, partaking of.
Զսուրբ երրորդութիւնն փառաւորելով ի նոյն տէրութին միակցորդ հաւասարութեան։ Ի յոտս տանողական կրողաց երկուց միակցորդ խորհրդականաց. (Նար. ՟Լ՟Դ. ՟Խ՟Զ։)
all at once, together, altogether, quite, at once, entirely, collectively.
Զչորեքհարիւր ամ ոչ կարացին զտփխիս թագաւորքն վրաց սեպհականել միահաղոյն՝ մինչեւ ցդաւիթ. (Պտմ. վր.։)
Ոչ զամենեսեան միահաղոյն տանջէ։ Միահաղոյն զմարդիկ եւ զհող եւ զջուր ապականեաց. (Գէ. ես.։ Բրսղ. մրկ.։)
cf. Մեկնահանդերձ.
Միաձի միահանդերձ զինքն եւ զհասարակ գունդն վարատեալ փախստականութեամբ. (Յհ. կթ.։)
with one voice;
in chorus.
Միահառաչ երգեն զմարգարէական օրհնութիւնսն. (Ոսկ. ՟ա. տիմ. ՟Ժ՟Դ։)
unanimous, of the same opinion;
unanimously.
Միահաւանս բարբառելով առաքելական բանիցն. (Իսիւք.։)
monarchical, absolute, despotic;
— իշխան, absolute master, monarch;
— իշխանութիւն, absolute power, monarchy;
— ունել, to reign absolutely;
— առնել, to make universal.
μονάρχης, μόναρχος monarcha, qui solus imperat եւ μοναρχικός monarchicus. Ունօղ զմի հեծան՝ այսինքն զգաւազան իշխանութեան ի վերայ բազում վայրաց կամ ազգաց. բացարձակ եւ ընդարձակ տէրութեամբ. ինքնակալ. միապե եւ Միապետական.
Խաղաղականաւն զամենայն երկիր գրաւեալ՝ միահեծան կալցի. (Պիտ.։)
with one voice, unanimously;
one-voweled.
ՄԻԱՁԱՅՆ. Ըստ քերականաց՝ Ունօղ զմի ձայնաւոր տառ.
with one horse.
Յաւելաւ եւ միաձին յովանակական (ընթացք յասպարիզի). (Եւս. քր. ՟Ա։)
indiscriminately eatable;
feeding but once a day.
Են կարգաւոր առանձնականք, որ ՟Ծ՟Ե օր ծննդեանն քրիստոսի պահեն միաճաշակ. (Զքր. ծործոր.։)
cf. Մենամարտ.
Զօրական ոմն քաջամարտիկ ի թագաւորէ հարկաւորի ելանել նահատակ ընդ այլում թագաւորի միամարտի. (Մխ. առակ.։)
only, sole, singular;
alone, lovely;
simple, plain;
solely, singly, singularly, simply;
solitarily;
— թէ, — զի, it being well understood that, on condition that, provided that, unless;
մի —, one only;
ոչ —, not only.
μόνος solus. եւս եւ Միայն անհոլով՝ ունի զզօրութիւն ամենայն հոլովից, մակբայ կարծեցեալ ի մեզ. Մի այն եւեթ. մէն. մեկին. միակ. մին. միական. առանձնական. եղական. սոսկական. միայնաւոր. առանձին ոք կամ ինչ մի. մինակ.
Միայնոյ եկեսցեն յերկրպագութիւն արեգական. (Եղիշ. ՟Բ։)
Կամ μονώτατος plane solus, unicus κατὰ μόνας, καταμόνας seorsum, privatim. Միայնակ. առանձինն. անձամբ՝ առանց ընկերի. ուրոյն. անօգնական. մինակուկ.
only, simply;
singularly.
μοναχῶς, μοναδικῶς unice, singulariter, in unitate, vel solitudine. Միայնակ. առանձնաբար. պարզապէս. եզականապէս.
only, sole;
quite alone.
μοναδικόν, μοναδικῶς singularis, -rius, -rie. Մի միայն. միակ. եղական. անհամեմատ. եւ Առանձական. առանձինն.
Կենդանեաց ոմանք երամականք են, եւ այլք միայնակք. (Առ որս. ՟Է։)
cf. Միանձն;
monachal.
μονάζων (յորմէ Մոնոզոն). μοναχός , μοναστής monasticam vitam agens, degens;
solitarius, monachus. Որ միայն կեայ յանապատի. անապատաւոր. միայնաւոր. եւ Միանձն՝ հրաժարեալ յաշխարհէ, եւ առանձնացեալ ի սենեակ. կրօնաւոր. վանական. ճգնաւոր.
Եւ ա. իբր Միայնակեցական. μοναστικός monasticus, soitarius, -ia, -ium.
monastic or solitary life, monachism.
μονασμός solitudo, vita solitaria, vita monastica. Անապատական կեանք, եւ Կրօնաւորութիւն.
cf. Մենանամ.
Ոչ զայրին, եւ ոչ զհանգուցելոյ առնն միայնացեալ։ Միայնարան, յորում միայնանալով նոքա՝ զպարկեշտ եւ զնազելի վարուց զխորհուրդսն կատարեն. (Փիլ. քհ. ՟Թ. եւ Փիլ. տեսական.։)
cf. Միայնարան.
Զվեց աւուրսն իւրաքանչիւր ոք միայնացեալք ինքեանք առ իրեարս յասիցելում ի միայնանոցացն իմաստասիրեն. (Փիլ. տեսական.։)
ՄԻԱՅՆԱՆՈՑ. ա. Որպէս Միայնական. առանձնական. անշէն. ամայի.
solitude, hermitage, monastery.
Իւրաքանչիւր ումեք է տէրունեան տնակ, որ կոչի պակեշտանոց եւ միայնարան, յորում միայնանալով, եւ այլն. (Փիլ. տեսական.։)
solitary, hermit.
μοναχός, μονάζων monachus, solitarius. Միայնակեաց, միայնական. միայնացեալ. առանձնակեաց.
Միայնաւորաց՝ քրիստոսազգեաց եւ ճգնազգեաց արանց։ Ընդ այլոցն ճգնաւորական միայնաւոր անձնացելոց. (Մագ. ՟Ա. կ։)
Եւ իբրու Առանձնական. մեկուսի. զատուցեալ.
solitude, retreat, loneliness.
Որ սիրէ՝ ասէ, զանց խրատէ. զոր ի միայնութեան գտանել անհնար է։ Միասնական կեանքն քան զմիայնութիւն է նախապատիւ. (Բրս. հց.։)
to be united, joined, incorporated, identified.
Օրինակ ֆիզիգականի.
Օրինակք բարոյականի պէսպէս.
solitary being, anachorite, hermit;
coenobite, monk, friar, religious;
only, alone, without company.
μοναχός, μονάζων monachus. Միայնակեաց. անապատաւոր, կամ կրօնաւոր վանական.
ՄԻԱՆՁՆ. Անսովոր ոճով կամ հելլենաբանութեամբ՝ որպէս μοναχός, μόναρχος եւ ἁπόλυτος , եւ μονοούσιος unicus, solus եւ այլն. Մի հոգի առանձին. միայնակ ոք կամ ինչ. մի եւեթ. եզական. բացարձակ. ազատ. ուրոյն. առանձնական. (Անյաղթ ստորոգ.։)
to retire, to live in solitude;
to embrace a monastic life, to turn monk.
Զմիանձնացեալսն ճգնաւորական հանդիսիւ։ Զմիանձնացեալսն ապրեցուցանել ի խաբից թշնամւոյն։ Միանձնացելոց սրբոց. (Ճշ.։ Պտրգ.։)
monachism, monastic life;
solitude.
ՄԻԱՆՁՆՈՒԹԻՒՆ. որպէս Միութիւն. եզականութիւն. անհատն որոշեալ.
Ո՛չ յականէ միանձնութեամբ ասացեալ, այլ՝ հասարակաց. (Եփր. համաբ.։)
ՄԻԱՆՁՆՈՒԹԻՒՆ. որպէս Մի ինչ իրականութիւն. լոկ մտածութիւն ըստ միոյ բանի. առումն ըստ միոյ իրի եւեթ.
cf. Միաշաբաթի.
ՄԻԱՇԱԲԱԹ ՄԻԱՇԱԲԱԹԻ. μία σαββάτων una sabbatorum, vel sabbati κυριακή (ἠμέρα ) dominica (dies). Միով աւուրբ զկնի շաբաթ աւուր. որ եւ առաջին օր շաբաթուն՝ այսինքն եօթնեկի. կիրակէ, այսինքն տէրունական՝ օր յարութեան քրիստոսի.
first day of the week, sunday.
ՄԻԱՇԱԲԱԹ ՄԻԱՇԱԲԱԹԻ. μία σαββάτων una sabbatorum, vel sabbati κυριακή (ἠμέρα ) dominica (dies). Միով աւուրբ զկնի շաբաթ աւուր. որ եւ առաջին օր շաբաթուն՝ այսինքն եօթնեկի. կիրակէ, այսինքն տէրունական՝ օր յարութեան քրիստոսի.
of the same measure, equal.
Թէ միաչափ են (ի բանս) սուտն եւ ճշմարիտն, լինի ճարտասանական. (Տօնակ.։)
equally worshipped or honoured.
Երեքանձնականն միասնականն զօրութիւն միապաշտօն տէրութեանն. (Ագաթ.։)
cf. Համապատիւ.
Միապատիւ է աստուածականն, եւ ոչ բազմաբար. (Ագաթ.։ եւ Կորիւն.։)
Յերրորդութեանդ սրբում, ի նոյն պաշտօն հաւասարութեան միապատիւ զուգականութեան. (Նար. ՟Հ՟Գ։)