Entries' title containing նա : 6571 results

Քերականական, ի, աց

adj.

grammatical.

· Calfa


Քթանազգեստ

adj.

wearing a linen cloth.

· Calfa


Քինաթագոյց

adj.

rancorous, spiteful.

· Calfa

NBHL (1)

Քինաթագոյցք, ապականասէրք. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Քինախնդիր

adj.

revengeful, vindictive, malevolent;
— լինել, ելանել, to revenge oneself;
եղեւ մահու նորա, he revenged his death.

· Calfa

NBHL (8)

ՔԻՆԱԽՆԴԻՐ ԼԻՆԵԼ, կամ ԵԼԱՆԵԼ. ζηλόω zelo τιμωρέω vindico. Վրէժխնդիր, եւ նախանձախնդիր լինել. խնդրել առնուլ զքէն վրիժուց իրաւամբք, կամ առ ատելութեան եւ մախանց. եօճ առնել.

Հանապազ զսիրան քինախնդիր ոխապահաց կսկծեցուցանէ. (Մանդ.։)

Քինախնդիր մահուանն մօրկայ. (Վրդն. պտմ.։)

Արք նախանձայոյզք քինախնդիրք պահեն զկանայս իւրեանց. (Եփր. ծն.։)

Քինախնդիր եղեւ Աստուածոյ իւրոյ. (Թուոց. ՟Ի՟Ե. 13։)

Քինախնդիր լինել մահուանն արայի։ Քինախնդիր անցելոցն մարտից կամեցաւ լինել շապուհ. (Խոր. ՟Ա. 14։ ՟Գ. 25։)

Որպէս թէ քինախնդիր ելանել։ Որպէս թէ քինախնդիր եղեալ մահուանն վլթի. (Ղեւոնդ.։)

Արեանն եռալոյն պատճառն քինախնդիր լինելն է առ տրտմեցուցիչն. (Մխ. բժիշկ.։)


Քինախնդրութիւն, ութեան

s.

revenge, vengeance.

· Calfa

NBHL (2)

Ի պատճառս քինախնդրութեան վրիժուց։ Քինախնդրութիւն, յաչաղանք, նախանձ։ Ոխակալութիւն, եւ քինախնդրութիւն, եւ չարայուշութիւն. (Յհ. կթ.։ Սարգ. յկ. ՟Ա. եւ ՟Դ։)

ἑκδίκησις ultio, vindicatio. Խնդրելն զքէն վրիժուց. վրէժխնդրութիւն. քինահանութիւն.


Քինակալութիւն, ութեան

s.

harbouring revenge or rancour.

· Calfa


Քինամ, ացայ

vn.

cf. Քինանամ.

· Calfa

NBHL (7)

ՔԻՆԱՄ կամ ՔԻՆԱՆԱՄ. μηνίω, μηνιάω, γνωσιμάχομαι odium concipio sive foveo, irascor, contendo եւ այլն. Քէն ունել՝ պահել. ոխալ. ոխակալել. մախալ. խոխալ, հինհինալ.

Թշնամին նախանձեալ քինացաւ ընդ յաւանակին. (Սեբեր. ՟Ժ.)

Առ քինալ հարկանիցէ զնա. (Թուոց. ՟Լ՟Ե. 21։)

Քինալով ընդ միմեանս գոռասցին։ Քինայ եւ զչարի ի խորհուրդս. (Փիլ. իմաստն.։ Յճխ. ՟Ժ՟Է։)

Քինանայ. եւ ոխս չարութեան պահէ. եւ մեք վասն Քրիմտոսի չատեմք զթշնամիս նորա, եւ չքինանամք. (Մանդ. ՟Ե։)

Քինացեալ եսաւայ՝ մտաբերէր սպանանալ զնա։ Իշավայրաց քինացելոց՝ զարու յաւանակս ի մատաղութեան կտրելոյ. (Շ. բարձր.։ Եզնիկ.։)

Լոյծ զնախանձ քո քինեալ ընդ եղբօրա քում. (Եփր. ծն.։)


Քինանամ, ացայ

vn.

to hear a grudge, to nourish hate, to resent.

· Calfa

NBHL (1)

cf. Քինամ։


Քինայոյզ

cf. Քինախնդիր.

· Calfa

NBHL (2)

cf. Քինախնդիր.

Եկն սպանանել զնա հրեշտակն քինայոյզ նախանձախնդիր. (Եփր. ել.։)


Քինապահ

adj.

harbouring resentment or an injury, resentful, rancorous.

· Calfa


Քինապահութիւն, ութեան

s.

resentment, remembrance of an injury, spite, ill-will.

· Calfa

NBHL (2)

Պահելն զքէն. ոխակալութիւն. քինաւորութիւն. քինութիւն.

Ընդ հեռաբնակ սբս անջրելի քինապահութեամբ գրգռեալ՝ ի դուպար յարձակէի. (Պիտ.։)


Քինաւոր, աց

adj.

hatebreathing.

· Calfa

NBHL (1)

Թշնամի չար քինաւորն եւ նախանձաւորն։ Փակին ի ստորին բանտի քինաւոր ամազեկացիքն։ (Եւս.պտմ. ՟Դ. 15։ Նար. ՟Ղ՟Ա։ Փիլ. լին. ՟Դ. 238։)


Քինաւորութիւն, ութեան

s.

cf. Քինութիւն.

· Calfa

NBHL (2)

ՔԻՆԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ ՔԻՆՈՒԹԻՒՆ. Քինապահուիւն. քէն.

Եւ սո՛ւտ եւ առ քինաւորութեանն խօսի մաղխազ զնմանէ. (Փարպ.։)


Քծնաբան

adj.

sweet-spoken.

· Calfa

NBHL (1)

Քծնաբանք. (Թէոդոր. մայրագ.։)


Քնալից

adj.

sleepy, overcome with sleep.

· Calfa

NBHL (2)

Տե՛ս զայս, թէ որք զբաժակն եւ զգինին զայն (հոգեւոր) ըմպեն՝ յայս քնալից կեանս, որպիսի՛ արթուն միտս ստանան. (Նար. երգ.։)

Ծերութիւն, գիւրագիւտ չար, քնալից ծաղր. (Պիտառ.։)


Քնած

cf. Քնածեայ.

· Calfa

NBHL (3)

Յոյլ եւ քնած իցէ։ Ծուլից եւ քնածից է գործ. (Ոսկ. եփես. եւ Ոսկ. գաղ.։)

Միայնակեաց քնած անկցի ի չարիս. իսկ որ արթունն է՝ իբրեւ զճընճղուկ կեայ. (Եւագր. ՟Ժ՟Գ։)

Իբր քնածն այն որ ղպատառատունն էր զգեցեալ ընդ մողոմոնի։ Որպէս քնածէիցն հասանէր սատակումն. (Երզն. մտթ.։)


Քնածեայ, էի, ից

adj.

cf. Քնէած.

· Calfa

NBHL (3)

Յոյլ եւ քնած իցէ։ Ծուլից եւ քնածից է գործ. (Ոսկ. եփես. եւ Ոսկ. գաղ.։)

Միայնակեաց քնած անկցի ի չարիս. իսկ որ արթունն է՝ իբրեւ զճընճղուկ կեայ. (Եւագր. ՟Ժ՟Գ։)

Իբր քնածն այն որ ղպատառատունն էր զգեցեալ ընդ մողոմոնի։ Որպէս քնածէիցն հասանէր սատակումն. (Երզն. մտթ.։)


Քնածու

adj.

sleep-begetting, somniferous, soporific;
— դեղ, narcotic, opiate.

· Calfa

NBHL (3)

Որ ինչ ածէ զքուն. քնաբեր. եւ Քնէած.

Մանրագոր ... խառնեալ ընդ այլ արմատս՝ քնածու լինի քնահաաաց. (Եզնիկ.։)

Եթէ ցայժմ քնածու էիր, յայսմ հետէ արթո՛ւն. լինիջիր. (Մաշտ. ջահկ.։)


Քնակից լինիմ

sv.

to sleep together.

· Calfa

NBHL (1)

Ասէ ցնա, արի՛ վաղվաղակի. զի մի՛ պղերգասցի. վասն զի քնակիցք էին զինուորքն. (Ոսկ. գծ.։)


Քնահատ, աց

adj.

sleepless.

· Calfa

NBHL (1)

Քնածու լինի քնահատաց. (Եզնիկ.։)


Քնահատութիւն, ութեան

s.

sleeplessness.

· Calfa


Քնաշրջիկ

adj. s.

sleep-walking;
somnambulist.

· Calfa


Քնաշրջութիւն, ութեան

s.

sleep-walking, somnambulism.

· Calfa


Քնասէր

adj.

fond of sleep, drowsy, sleepy.

· Calfa

NBHL (1)

Ո՛չ թէ զծոյլս եւ զքնասէրս կոչեն ի պատերազմ։ Դարապեան քնասէր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 13։ Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Քնար, աց, ից

s. ast.

lyre;
viol, harp;
Lyra;
— հարկանել, to play on or sound the lyre.

· Calfa

Etymologies (7) · Adjarian

, ի-ա հլ. (յետնաբար ի հլ. կայ նաև գըծ. քնարեաւք Իրեն. 12) «թելաւռո մի նուագարան. նոր գրականում իբր ֆո. lyre» ՍԳր. Սեբեր. որից քնարական Եւագր. քնարահար Ոսկ. ես. Եւս. քր. Յայտ. ժդ. 2. քնարերգ Յայտ. ժը. 22. քնարերգակ Առ որս. հոգիաքնար Տօնակ. մարմնաքնար Բէոդ. խչ.։

= Ասոր. [syriac word] kennārā «կիթառ», որ և արամ. [hebrew word] kinnārā, եբր. kinnōr, արաբ. [arabic word] kirān, օ [arabic word] kannāra, ո-րոնցից փոխառեալ են նաև եգիպտ. ken-noru և Փիւնիկէի վրայից անցնելով՝ յն. ϰινύρα, ϰιννύρα, լտ. cinyra (Boisacq 457) ևն։-Հիբշ. 319

ՆՀԲ յիշում է եբր. յն. և լտ. ձևերը։ Lag. Arm. Stud. § 2371 եբր. բառի հնագոյն ձևն է համարում։ Տէրվ. Altarm. 70 եբր. և արաբ. ձևերը։ Մար-տիրոսեան ՀԱ 1924, 458 հաթ. kiniras «քնար», որ անշուշտ սեմականից է փոխառեալ։

ՓՈԽ (borrowing) վրաց. ჭნარი քնարի «րնար. տա-ւիղ», მეკნარე մեքնարե «քնարահար», მე-ჭანარე մեքանարե «փողահար», მეკნარეობა մեքնարեռբա «քնար հարկանել»։

«մի տեսակ ծառ». առանձին չէ գործածուած, բայց սրանից են քնարուկ «անուն ծառոյ և պտղոյ» (ընկոպի, նուշի, հաճարուկի, թութի և նուռի հետ յիշուած) Ագաթ. քնարենի «մի տեսակ ծառ» (տե՛ս ՀԲուս. § 3199)։

= Պրս. [arabic word] kunār «մի տեսակ ծառ և նրա պտուղը. արաբ. sidr, լտ. zizуphus spina Ghristi փշոտ բոյսը» կամ ըստ Շառ-դէնի «հոյն». նոյնը նաև արաբ. [arabic word] kunār, որ Կամուս, թրք. թրգմ. Բ. 101 պարսկերէ-նից փոխառեալ է համարում և որի տառա-դարձութիւնն է հայ Բժշկարանների յիշած քունար ձևը (տե՛ս ՀԲուս. § 3209. որ Տիրա-ցուեան, Contributo § 298 դնում է «pa-liurus spina Christi Mill.»)։ Սակայն ու-նենօ նաև ասոր. [syriac word] kennārā «lotus ծաղիկը. 2. զկեռենի», որ Brockelm. Lex. syr. 161 դրած է նախորդ «քնար» բառի հետ։ Մեր ձևը կարող է գալ թէ՛ ասորուց և թէ պարսկից։-Աճ.

Աճառ. ՀԱ 1908, 121 դնում է պրս. kunār ձևից, ԳԲ էջ 1375 միացնում է պրս. քիուքնար «խաշխաշի գլուխ, խո-ոակ» բառին և մեր բառին էլ այս ի-մաստն է տալիտ։ Նորայր ՀԱ 1923, 169 պրս. kunār։

NBHL (7)

Ջնար. կիթառ. տաւիղ. սաղմոսարան. փանդիռն. բարբուտ. նուագարան բախողական՝ աղեօք կամ լարիւք եւ թիլիւք կազմեալ յայլեւայլ ձեւս. սանթուռ, քեմանչէ, թամպուռա, պէրպուտ, հարբա. եբր. քիննօռ, նէպէլ. յն. քինի՛ռա, քիթա՛ռա, նա՛վլի. լտ. ջինիռա, ջիթա՛ռա. լիռա. նապլա . κινύρα ginyra κιθάρα λύρα lyra νάβλα, ναύλη nabla βάρβιτον, -ος barbiton ὅργανον organum.

Լուայ զձայն օձին, որ եղեւ քնար սատանայի. (Մեկն. ղկ.։)

Սրինգ եւ թմբուկ եւ փող եւ քնար։ Երգեսցէ քնարաւն, եւ դիւր լիցի քեզ։ Առնոյր դաւիթ զքնարն, եւ նուարգէր ձեռամբ իւրով։ Արուեստականօք թըմբկաց եւ քնարաց։ Նա է հայր՝ որ եցոյց զերգս եւ զքնարս։ Երգովք սաղմոսաց, տաւղօք եւ քնարօք, եւ թմբկօք եւ ծնծղայիւք եւ փողովք.եւ այլն։

Չէր բամբասանաց քնարն, եթէ քնարաւն՝ Այստուածոյ երգս քո մատուցանէր։ Ոչ քնարաւ փողս հարկանեն, եւ ո՛չ փողով քնար։ Ի ձեռն սաղմոսերգուին քնարի։ Եօթնազի յարմարեալ քնար՝ եօթն անգամ յաւուրն նուագէր տեառն. (Սեբեր. ՟Է։ Նիւս. կազմ. ՟Թ։ Պրպմ.։ Եպիփ. սղ.։)

Արարիչն միաբանեաց (զհոգի եւ զմարմին) իբրեւ քնարահար ընդ քնարի, զի շարժեսցի եւ շարժեսցէ զակն ի տեսանել, զռնկունս ի հոտոտել, զքիմսն ի ճաշակել, զլեզու ի խօսել, զխելսն յիմանալ. (Եղիշ. հոգ.։)

Սուրբ երորրդութեանդ արժանասցուք լինել քնար միշտ հոգեւոր միշտ հոգթոր հնչմանց. (Նար. տաղ.։)

Հոգեշարժ քնարիւք զքեզ բարեհամբաւեմք։ Քնար ամենասուրբ հոգւոյ՝ ամենիմաստն պօղոս։ Քնար քաղցրախօս՝ աստուածային հոգւոյն. (Նար. կուս.։ Կիւղղ. հռ։ Շար.։)


Քնարական, ի, աց

adj.

lyrical;
— քերթողութիւն, lyric poetry.

· Calfa

NBHL (2)

λυρικός lyricus, melicus ἀρμονικός harmonicus. Սեպհական քնարի եւ քնարահարութեան. քնարական քերթողութիւն, կամ նուագ. (Թր. քեր.։ Մագ. ՟Ժ՟Գ։)

Ո՞ գիտէ զստեղծանի տարերացս, եւ զգործ քնարականիս այսմ. (Եւագր. ՟Ի՟Ը։)


Քնարահար, աց

s.

lyrist.

· Calfa

NBHL (6)

Լուայ իբրեւ զձայն քնարահարաց, զի հարկանէին զքնարս իւրեանց, եւ երգէին զերգս նորս. (Յայտ. ՟Ժ՟Դ. 2։)

Ի ձեռն քնարահար երգչին ձայն ... Զգեղեցկաձայնութիւն քնարահարաց։ լաւագոյն է, որպէս եւ քան զքնար՝ երգիչ քնարահար. (Փիլ. այլաբ. եւ Փիլ. յովն.։)

Գովի քնար, այլ ի ձեռն քնարահարին. ապա թէ ոչ իցէ ի քնարէն, եթէ քնարահարն եղծանիցի. (Ոսկ. ես.։)

Ներոն երգեցկացն քնարահարաց յաղթեաց։ Ներոն ի քնարահարաց պսակէր. (Եւս. քր. ՟Բ։)

Որպէս քնար քնարահարին է. (Ոսկ. հռ.։)

κιθαρῳδός citharoedus, citharista. Որ հարկանէ զքընարա. նուագիչ քնարաւ. քնարերգակ. փանդըռնահար.


Քնարահարութիւն, ութեան

s.

lyre-playing.

· Calfa

NBHL (2)

Ունէր հմտութիւն երաժշտականութեան առ քնարահարութիւն։ Քնարահարութիւն ընդդէմ իմ շարժեա՛ զտասն աղեմատանցդ։ Գործի հնչման սաղմոսաց հոգիատաւիղ քնարահարութեան։ Քնարահարութեամբն դիւրէր սաւուղայ. (Պտմ. աղեքս.։ Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։ Նար խչ։ Երզն. քեր.։)

κιθαρῳδία citharoedia. Հարումն քնարի. եւ Արհեստ հարկանելոյ զքնար.


Քնարաձայն

adj.

sweet-toned.

· Calfa

NBHL (2)

Նման ձայնի քնարաց. քաղցրաձայն.

Խումբս առեալ մանկանցն քնարաձայն հնչմամբ՝ ելին ընդառաջ անմահ արքային. (Տաղ.։)


Քնարան, աց

s. fig.

bed, couch, sleepingroom, dormitory;
grave, tomb;
— մանկան, crib, cradle.

· Calfa

NBHL (4)

Իբրեւ ծնաւ, մատուցեալ ոմանց առ ի դայեկել՝ տեսին, զի կանգնեցաւ ի վերայ ոտից իւրոց ի քնարանի անդ. (Ճ. ՟Գ. վրք. նիկող.։)

Մանաւանդ՝ Գերեզման կամ տապանննջեցելոց.

Զակն՝ որ քննէ զանդունդս, ի քնարան եդեր. (Տաղ.։)

Ի քնարան շիրմին տապանի։ Պատահէ սոցա տեղի օթեւանի ի քնարանի սրբոյ առաքելոյն ի ներքսագոյնս տապանի խորանին. (Նար. ՟Հ՟Է։ Յհ. կթ.։)


Քնարգել

adj.

hindering sleep, keeping awake.

· Calfa


Քնարերգ, ի, աց

adj. s.

lyrical;
lyric author or poet.

· Calfa

NBHL (3)

Ձայն քնարերգաց եւ երաժշտականաց. (Յայտ. ՟Ժ՟Ը. 22։)

Զքնար ոք տեսանելով զգեղեցիկ կազմեալ, զքնարին արարիչ եւ կամ զքնարերգական իմանայցէ։ Ոչ գրեմ իսկ եսայեայ զայսպիսիս. քնար զնա ի ներքոյ եդեալ՝ իմանամ զնոյն ինքն զքնարերգական՝ զԱստուած. (Առ որս. ՟Է։ Աթ. համբ.։)

ՔՆԱՐԵՐԳ կամ ՔՆԱՐԵՐԳԱԿ. κιθαρῳδός citharoedus. Երգիչ քնարաւ. քնարահար.


Քնարերգակ, ի, աց

adj. s. cf. Քնարերգ.

· Calfa

NBHL (3)

Ձայն քնարերգաց եւ երաժշտականաց. (Յայտ. ՟Ժ՟Ը. 22։)

Զքնար ոք տեսանելով զգեղեցիկ կազմեալ, զքնարին արարիչ եւ կամ զքնարերգական իմանայցէ։ Ոչ գրեմ իսկ եսայեայ զայսպիսիս. քնար զնա ի ներքոյ եդեալ՝ իմանամ զնոյն ինքն զքնարերգական՝ զԱստուած. (Առ որս. ՟Է։ Աթ. համբ.։)

ՔՆԱՐԵՐԳ կամ ՔՆԱՐԵՐԳԱԿ. κιθαρῳδός citharoedus. Երգիչ քնարաւ. քնարահար.


Քնարերգութիւն, ութեան

s.

lyrics, lyric poetry.

· Calfa

NBHL (2)

cf. Գնարահարութիւն.

Եւ կամ քնարերգութեան լսիցէ. (Առ որս. Ե։)


Քնարուկ

s. bot. cucio-fora? cuci (the fruit).

· Calfa

NBHL (1)

Ընկոյզն եւ նուշն, եւ քնարուկն եւ հաճարուկն, եւ թութն եւ նուռն. (Ագաթ.։)


Քննաբան, ից

s.

critic, censor.

· Calfa

NBHL (1)

Քննաբանքն հանդիպին. (Մաշկ.։)


Քննաբանական, ի, աց

adj.

critical.

· Calfa


Քննաբանեմ, եցի

va.

to criticize, to censure.

· Calfa

NBHL (1)

Քննաբանքն հանդիպին, քննաբանեն, դատապարտեն ... Քննաբանիմք յայն մեծ եւ յանհեղ ատեան. (Մաշկ.։)


Քննաբանութիւն, ութեան

s.

criticism, censure.

· Calfa


Քննախնդիր

adj.

investigating, making researches, seeking inquisitively;
— արատոյ, fault-finder.

· Calfa

NBHL (1)

Քննախնդիրք արատոյ. այսինքն պարսաւադէտք. լէքէ արայան. (Մծբ. ԺԹ։)


Քննախօսութիւն, ութեան

s.

criticism;
cf. Բնազննութիւն.

· Calfa

NBHL (2)

Խուզարկութեամբ խօսելն զիրաց. քննաբանութիւն. բնազըննութիւն.

որ քննախօսութեանն պարապեցին, ասացին զաղաւնոյ ոչ ունել զլեղի. (Պիտ.։)


Քննական, ի, աց

adj.

of examination.

· Calfa

NBHL (5)

Քննողական. որոնողական. հարցողական. փիլիսոփայական. տրամբանական. բնազննական.

Զմէ՞ն քննական է. (Երզն. քեր.։)

Զգածեալ է մոլորութիւնն քննական բանիւք։ Յափշտակէ զայն ճշմարտութիւնն, եւ նոքիմբք իսկ քննականօք սպանանէ զմոլորութիւն. (Սեբեր. ՟Դ։)

Նա՛ իմաստնոց մտացն եւ այս է քննական. (Շ. իմ. եղակ.։)

Որդւոյ քննական. այսինքն քննօղ զխորս որդւոյ. (Գանձ.։)


Քննակից

adj.

examining together.

· Calfa

NBHL (1)

Ապողոփան առ իս որպէս առ քննակից եղելոցն ասէ. այսոքիկ ո՛վ գեղեցիկդ դիոնեսիէ, աստուածայնոց իրաց հատուցմունք են. (Դիոն. թղթ.։)


Քննայոյզ լինիմ

sv.

cf. Քննայոյզ խնդրեմ.

· Calfa

NBHL (2)

Ի խոյզ անկեալ քննայոյզ լինէր վասն սրբոյ եպիսկոպոսին։ Ճ. (՟Ա.։)

Զամենայն տեղիս իշխանութեան իւրոյ քննայոյզ խնդրեսցեն. (Ագաթ.։)


Քննայոյզ խնդրեմ

sv.

to make a diligent search, to investigate, to make researches.

· Calfa


Քննասէր

adj.

fond of examination, desirous or eager to know how, curious.

· Calfa

NBHL (1)

Քննասէր է ազգ մարդկան. (Վանակ. յոբ.։)


Քննասիրութիւն, ութեան

s.

passion for research, desire of information, curiosity.

· Calfa

NBHL (1)

Չարախօսաց մարդոցն քննասիրութիւն. (Կոչ. ՟Ժ՟Ա։)


Քոթանակ, աց

s.

cloth;
cover;
drawers.

· Calfa

Etymologies (2) · Adjarian

«հառուստ» Եւագր. էջ 186 (Սփածանելի քովթանակ (այլ ձ. քոթանակ) քահանայական է՝ մեռանել ախտաւոր ցան-կութեանց վասն գիտութեանն Աստուծոյ). Փիլ. լին. էջ 27 (Ընդէ՞ր թզենւոյ տերևս կա-րեն և քոթանակս).-Լծ. փիլ. մեկնում է «քոթանակս. ծածկոյթս. ասեն թէ վարտե-քըն է», իսկ Հին բռ.=Բառ. երեմ. էջ 333 «քովթանակ. նուարտան, ծածկոյթ»։ Սխալ է գրուած փութանակ Սասն. 16։

ՆՀԲ «եբր. խէթօն, խէթօնեթ, յն. խի՛թօն, լտ. քիդօ՛նա, թունիգա, յորմէ՝ իտալ. քօ՜թթա»։ Տէրվ. Altarm. 74 թերևս պրս. xaftān կամ xafdān «զին-ւորական վերարկու»։

NBHL (4)

Կտաւի պատմուճան. շապիկ. բաճկոն. սփապածելի. ծածոյթ. քըթան լաթ. ... յն. խի՛թօն. լտ. քիդօնա, թունիգա. յորմէ իտալ. քօթթիա ).

Ընդէ՞ր թզենւոյ տերեւս կարեն եւ քոթանակս. (Փիլ. լին. ՟Ա. 41։)

Քոթանակս, (իմա) ծածկոյթս. ասեն՝ թէ վարտիքն է. (Լծ. փիլ.։)

Քովթանակ եւ նուարատն, ծածկոյթ. (Հին բռ.։)


Քոյինագործ

adj.

made by thee or by thyself, thy.

· Calfa

NBHL (1)

Քոյինագոր անկոցն վայրմամբ. (Սկեւռ. աղ.։)


Քոյինազէն

adj.

armed by thyself.

· Calfa

NBHL (1)

Ցրուեա՛ Վերստին քոյինազէն հեծանաւս ... Զամպս հրածինս հրածինս. (Նար. ՟Ղ՟Ե։)


Definitions containing the research նա : 10000 results

Անբաւութիւն, ութեան

s.

infinity, immensity.

· Calfa

NBHL (3)

Ամենայն էիցս սկիզբն եւ վախճան՝ նախէն, բովանդակութիւն ամենայնի, եւ անբաւութիւն ամենայն անբաւութեան եւ բովանդակութեան գերունակապէս. (Դիոն. ածայ.։)

Երկդիմի անբաւութիւն տեսանի՝ ըստ սկզբանն եւ կատարածի։ Զանբաւութիւնն եւ զանանցանելին՝ անսկիզբն անուանեաց. (Ածաբ. ծն.։)

Անբաւութիւն լայնատարած խորոց ծովու. (Պիտ.։)


Անբեկանելի, լւոյ

adj.

infrangible.

· Calfa

NBHL (1)

Ոչ կարաց լուծանել զանբեկանելի կնիքն տէրունական. (Եղիշ. ննջ.։)


Անբերելի, լւոյ, լեաց

adj.

intolerable, insupportable.

· Calfa

NBHL (1)

Մանաւանդ՝ անտանելի, որպէս անհանդուրժելի. անըմբերելի. սաստիկ յոյժ. չքաշուելու, չդիմանալու. չէքիլմէզ.


Անբերութիւն, ութեան

s.

infertility, barrenness.

· Calfa

NBHL (2)

Նովին դարմանովքն՝ որովք խնամէր, տանջէ եւ խրատէ անբերութեամբն. (Յճխ. ՟Է։)

Ընդ երկրագործութեան լծակցի երբեմն եւ չարաչար վտանգ անբերութեանն։ Անբերութեանն դառնագոյն հարուած։ Անդաստանի անբերութիւն. (Պիտ.։)


Անբթելի, լւոյ, լեաց

adj.

that cannot be blunted, unblunted, sharp.

· Calfa

NBHL (3)

Որ ոչ բթի. որ չէ՛ բութ. հատու. սո՛ւր. ազդո՛յ. որ չի գուլնար, չիգըլնալու, կտրուկ. քեսկին.

Անբթելի սուր ի ձեռին կալեալ. (Նանայ.։)

Իբր ամբողջ. անարատ.


Անբժշկական, ի, աց

adj.

cf. Անբժշկելի.

· Calfa

NBHL (2)

ἁνίατος. insanabilis, irremediabilis Անբոյժ. անբժշկելի. անդարմանելի. չըռընտնալու, ճար չըլլալու. չարէսիզ, իլաճսըզ, նէճիս.

Խոցեալս անբժշկական։ Տոչորման անբժշկականի։ Մեղանաց անբժշկականաց։ Որ ինձ անբժշկականն է, քեզ անվտանգելի է. (Նար. ԻԲ. ԽԸ. ԾԱ. ԾԷ։)


Անբժշկելի, լւոյ, լեաց

adj.

incurable.

· Calfa

NBHL (1)

Ախտանալն ոչ այնքան չար է, որքան անբժշկելին մնալ. (Ոսկ. ես.։)


Անբժշկութիւն, ութեան

s.

incurability.

· Calfa

NBHL (1)

Եհար նա զերկիր Եգիպտացւոց հարուածովք անբժշկութեան. (Յուդթ. ՟Ե. 11։)


Անբիծ

adj.

cf. Ամբիծ.

· Calfa

NBHL (1)

Անբիծ է, այս ինքն անարատ. (Խոսր.։)


Անբոյժ

adj.

incurable.

· Calfa

NBHL (1)

Անբոյժ հիւանդութիւն։ Անբոյժ ախտ։ Անբոյժ մոլութիւն (այս ինքն մոլեգնութիւն)։ Վտանգս եւ ախտս անբոյժս։ Անբոյժ թշնամութիւն. (Փիլ.։)


Անբոյս

adj.

unfruitful, barren.

· Calfa

NBHL (1)

Անապատ անբոյս. (Եղիշ. ՟Ը։)


Անձնդիւր

adj.

given to pleasure, to one's own comforts, lazy, dissipated;
selfish;
comfortable.

· Calfa

NBHL (1)

ԱՆՁՆԴԻՒՐ որ եւ ԱՆՁՆԱԴԻՒՐ. Խնդրող զանձին դիւրութիւն. փափկակեաց. բարեկեցիկ. դատարկասէր. թուլամորթ. քէնտի րահաթընա պագան.


Անձնեայ

adj.

personable, of good appearance, tall, well made, fine limbed.

· Calfa

NBHL (1)

ԱՆՁՆԵԱՅ ԱՆՁՆԵՂ. εὑμεγέθης. permagnus, procerus, ὅγκος, mole insignis. Երեւելի անձամբ. հարստամարմին. թիկնաւէտ. մեծ. մենծ, խոշոր. պէօրքլիւ, կէօվտէլի, արգալը, պօյլու պօսլու, իրի փարչէ.


Անձնիշխան, աց

adj.

free, that has freewill, independent.

· Calfa

NBHL (6)

Անձնիշխանք են (հրեշտակք), ունակութեամբ ստացեալ զառաքինութիւնսն. (Մաքս. ի դիոն.։)

Զի մի՛ երեւեսցի անձնիշխանացս ակամայ օգնեալ. (Լմբ. սղ.։)

Եւ ինքնագլուխ. իշխանաբար գործօղ. յանդուգն ձեռներէց. ինքնայօժար.

Յաղագս անձնիշխան գործոյ. յն. ինքնագործութեան. (Դիոն. թղթ. ՟Է։)

Հրամանաւ եւ կոչմամբ, եւ մի՛ անձնիշխան կամօք յառաջ եկեսցեն ի հաղորդութիւնն. (Լմբ. պտրգ.։)

αὑτεξούσιος. liber, sui juris, suae potestatis. Ինքնիշխան. տէր կամաց իւրոց. բանական. ազատ ի բնէ. եւ անձնիշխանական, կամաւոր.


Անձնիշխանութիւն, ութեան

s.

freewill, choice, free agency, independence.

· Calfa

NBHL (5)

Ոչ կամէր, թէ որպէս զանասունս ի հարկէ վարիցին. եւ ապա անձնիշխանութիւնն այնուհետեւ չլինէր անձնիշխանութիւն. (Եզնիկ.։)

Ոչ հարկաւոր կեանս ունիմք, եւ ո՛չ վասն նախախնամեցելոցն անձնիշխանութեան՝ այստուածայինն լոյս նախախնամականին լուսափայլութեան բլշանայ. (Դիոն. երկն. ՟Թ։)

Ո՛չ ի բռնադատութենէ, այլ կամօք եւ անձնիշխանութեամբ. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Թ։)

Եւ ինքնագլխութիւն. հաճոյք անձին. յանձնապաստանութիւն. եւ տիրական իշխանութիւն կամ ճոխութիւն. քէֆ, սէրպէսթիյէթ, հիւքմ.

Ինքնազօրութեամբ եւ անձնիշխանութեամբ զայն գործէր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 16.) իմա՛, որպէս ռմկ. հեղինակութեամբ. αὑθεντία. auctoritas.


Անձնյարգութիւն, ութեան

s.

self-esteem, presumption.

· Calfa

NBHL (2)

Զի մի՛ կարծիցի ինչ, թէ անձնյարգութեան եւ պարծանաց իցէ վարդապետութիւնն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 25։)

αὑθαδιασμός. arrogantia, amor sui. Անձամբ զանձն յարգոյ ընծայեցուցանելն. անձնագովութիւն. անձնասիրութիւն. անձնահաճութիւն.


Անձուկ, ձկի, ձկոյ

adj. s. narrow, strait;
narrow passage, defile, strait, pass;
desire, wish;
— ունել, to desire, to wish.

· Calfa

NBHL (9)

ԱՆՁՈՒԿ, ձկոյ, կով կամ կաւ. ἑπιποθία, ἑπιπόθησις. desiderium. Անձկութիւն սրտի կարօտելոյ. նեղութիւն ոգւոյ առ կարօտանաց. կարօտ. փափաքումն. իղձ. տենչ սաստիկ. ցանկութիւն. հասրէթ, ինթիզար, արզու.

Նեղ եւ անձուկ է ամենայն անզգամ, նեղեալ յարծաթսիրութենէ եւ ի հեշտասիրութենէ եւ ի փառասիրութենէ եւ ի համանմանիցն, որք ոչ տան թոյլ մտացն յընդարձակութեան շրջել. (Փիլ. լին.։)

Ետես այր Իսրայէլի, եթէ անձուկ է նմա մերձենալ առ նա. (՟Ա. Թագ. ՟Ժ՟Գ. 6։)

Անձուկ է ինձ յամենայն կողմանց. (Սեբեր. ՟Բ։)

Նստաւ Դաւիթ յանապատին յանձուկսն։ Յանձուկս նորոյն, կամ Գադդայ։ Եկին ի մասարայ անձուկն. (՟Ա. Թագ. ՟Ի՟Գ. 19։ ՟Ի՟Դ. 1. 23։)

Յանձուկս դարանակալ եղեն. (Յոբ. ՟Ի՟Դ. 11։)

Ո՞ր վնաս յանձկոյն (այս ինքն յանձկութենէ ճանապարհին), յորժամ ի հանգիստն տանիցին։ Զի մի՛ կարի յանձուկ (այս ինքն ի նեղ) արկանիցեմք զձեզ. (Ոսկ. ՟ա. թես. ՟Թ։ եւ Եբր. ՟Ի՟Ը։)

Անձուկ յոյժ ունիմ։ Ի պատմել մեզ զանձուկն ձեր։ Կամ անձուկ, կամ նախանձ. (Հռ. ՟Ժ՟Ե. 23։ ՟Բ. Կոր. ՟Է. 7. 11։)

Վասն անձուկ սիրոյն այնորիկ, որոյ արեամբն փրկեալ եղաք միանան կրկին նշանակութիւնք. իբր ռմկ. սըգը եւ արզուլու սերտ եւ կաթոգին։


Անձրեւաբեր

adj.

that brings rain, rainy.

· Calfa

NBHL (3)

Գարնանային անձրեւաբեր հոսմանց։ Յանձրեւաբեր խոնաւէ ցամաք պահիցէ. (ՃՃ.։)

Յանձրեւաբեր ժամանակի. (Արծր. ՟Դ. 3։)

Անձրեւաբեր ժամանակ.


Աբբահայր, հօր

s.

cf. Աբբայ.

· Calfa

NBHL (1)

cf. ԱԲԲԱՅ;
զի ասի զԱստուծոյ հօրէ, եւ զՎանաց հօրէ, այսինքն զառաջնորդէ վանաց։


Աբբաս, ու

s.

cf. Աբաս.

· Calfa

NBHL (1)

cf. Աբբայ, cf. Աբաս;
իբրեւ Հայր վանից. վանական.


Աբբասուհի, հւոյ, հեաց

s.

abbess, superioress.

· Calfa

NBHL (1)

Գլուխ կրօնաւորեալ կուսից կամ հաւատաւորաց. մայր վանից.


Աբելուհի

s.

Abel's sister.

· Calfa

NBHL (1)

Ծնաւ զառաջին արդարն զհաբել, ընդ նմին եւ զելմուզպայ աբելուհի՝ երկուորեակ. յորում ի հաբէլ նկարեցաւ փեսայն քրիստոս, եւ յաբելուհի՝ եկեղեցի հարսն ընդ աջմէ նորա... Յաղագս աբելուհւոյ, որ էր քոյրն աբելին։ (Եպիփ. ծն.)


Աբեղայական, ի, աց

adj.

monachal.

· Calfa

NBHL (1)

Սեպհական աբեղայից. կրօնաւորական։


Աբեղայութիւն, ութեան

s.

cf. Աբեղութիւն.

· Calfa

NBHL (4)

Այսքան է կարգ աբեղայութեան (կամ աբեղութեան), ոչ առեալ պատիւ եւ ոչ իշխանութիւն։ Կրկին փոփոխումն առեր. որպէս յաբեղայութիւն յաշխարհէ, այսպէս եւ ի քահանայութիւն յաբեղայութենէ. (Լմբ. պտրգ.։)

Յորդորէ զնա լինել աբեղայ, որ ոչ զօրէ կրել զկարգ աբեղայութեանն. (Հց. աթ. կիւրղ.։)

Որպէս փառք է թագաւորի երթեալ ի կրօնաւորութիւն, նոյնպէս ամօթ է կրօնաւորի երթեալ յաբեղայութենէ, եւ լինել թագաւոր ամենայն երկրի. (Վրք. հց. ձ։)

որ գրի եւ ԱԲԵՂՈՒԹԻՒՆ μοναχισμός vita monastica Կարգ կրօնաւորութեան. հրաժարումն յաշխարհէ։


Ագահութիւն, ութեան

s.

avarice, niggardliness, stinginess.

· Calfa

NBHL (7)

Յագահութեան բռնաւորաց նորա պաշտպանեաց նմա. (Իմաստ. ՟Ժ. 11։)

Տեսէ՛ք եւ զգո՛յշ լերուք յամենայն ագահութենէ. (Ղկ. ՟Ժ՟Բ. 15։)

πλεονεξία Avaritia. Անկարգ բաղձանք ընչից՝ ի ստանալ կամ ի պահել. արծաթսիրութիւն. ընչասիրութիւն. աւելաստացութիւն. դամա՛, խասիսլիք.

Ոչ ինչ ի բարեացն բնակի անդ՝ ուր իցէ ագահութիւն. (Վրք. հց. ՟Բ։)

Ագահութիւն ի զանազան իրս տեսանի, յինչս նմանապէս եւ ի փառս եւ յուսմունս, եւ յաշակերտացն յոլովութիւնս, եւ յայլս սոյնպիսիս։ Առ ագահութեանն (շուն) ի փսխածն իւր դառնայ ուտել. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Դ։)

Լիացուցանել զագահութեանն իւրոյ ինեւ ջանայր զուսումնասիրութիւն. (Յհ. իմ. ատեն.։)

Եւ Կաշառք. իրք յափշտակեալ, զրկանօք առեալ, եւ կամ խնայութեամբ տուեալ։


Ագարակ, աց

s.

farm, land, field;
country, village;
— տեղիք, rural or country places.

· Calfa

NBHL (5)

ἁγρός, ἕπαυλις ager, villa ըստ եբր. ակէլ։ Գետին բացօթեայ մշակեալ, ուր արտորայք են, եւ սակաւ բնակութիւն. որ եւ Անդաստան, Անդ. արտեր. չիքթլիփ.

Որ է ի վիճակի ագարակի իւրոյ։ Հրձիգ արար զամենայն անդս եւ զագարակս նոցա։ Որ գայր յագարակէ (կամ յանդէ)։ Յագարակս եւ ի գիւղս։ Զագարակս նորա եւ զաւանս նորա։ Ի վերայ ագարակացն, եւ այլն. (ստէպ ի սուրբ գիրս։)

Գեղջկաց առաւել պատիւ լիցի քան բնակչաց ագարակի. (Մխ. դտ.։)

Շինէին եկեղեցիս ի մենաստանս եւ յաւանս եւ յագարակս. (Յհ. կթ.։)

Կարգեաց չորս չորս հողս երդոց յամենայն ագարակ տեղիս. (Ագաթ.։)


Ագարակաբաշխ

s.

farm-guardian, inspector.

· Calfa

NBHL (2)

ἁγρονόμος, magistratus, aedilia ruris Վերակացու ագարակաց. ոստիկան անդաստանաց. շիֆթլիք ուստասը.

Դարմանօղք գոլ այսոցիկ ամենեցունց՝ ագարակաբաշխացն։ Օրինապահք, եւ ագարակաբաշխքն, եւ քաղաքօրէնքն. (Պղատ. օրին. ՟Ը։)


Ագարակային, յնոյ, ոց

adj.

agrarian;
rural, rustic, country;
— օրէնք, agrarian law.

· Calfa

NBHL (1)

Սահման ասի ի փոխաբերութենէ գիւղից, եւ ագարակային սահմանաց. (Սահմ. ՟Դ։)


Ագարակիկ

s.

small field.

· Calfa

NBHL (1)

Նուաստ ագարակիկ մի. (Տօնակ.։)


Ագուցանեմ, ուցի

va.

to clothe, to dress;
to enchase, to set, to fit in;
to harbour, to lodge;
— կօշիկս, to put on the shoes of;
— մատանիս ումեք, to put a ring in a person's finger.

· Calfa

NBHL (2)

Ագուցէ՛ք նմա (զպատմուճան)։ Ագուցի քեզ զերկնագոյն։ Զուլենիսն ագոյց ի բազուկս նորա։ Ադոյց զրահս։ Ագուցին նոցա կօշիկս։ Ագուցեալ գոտս. Ագուցեր ձիոյ զօրութիւն. (Ղկ։ Եզեկ։ Ծն. եւ այլն։)

Ξενίζω Hospitio accipio. Տալ ագանիլ՝ որպէս իջեւանել. օթեցուցանել. տալ օթեւանս. հիւրընկալել. գօնագ վէրմէք, ալը գօմագ.


Ագռաւ, ու

s.

raven, crow;
cf. Կռնչեմ;
cf. Կռչեմ.

· Calfa

NBHL (5)

Արձակեաց զագռաւն։ Իբրեւ ագռաւ միայնացեալ։ Ձագուց ագռաւուց. (Ծն.։ Երեմ.։ Սղմ. եւ այլն։)

Ագռաւուց գնալն. (Եզնիկ.։)

Որ ինչ ագռաւ, նա եւ սեաւ. այլ ո՛չ որ ինչ սեաւ՝ նա ագռաւ. (Անյաղթ պորփ.։)

Ագռաւ ընդ պիղծ թռչունս համարեալ ըստ օրինաց։ (Ղեւտ. ՟Ժ՟Ա. 15։)

Յառասպելս հեթանոսաց՝ երբեմն սիրելի ապողոնի վասն սպիտակն գոլոյ, այլ յետոյ փոխեալ ի սեւութիւն. եւ վասն յամելոյն ի բերել ջուր՝ փոխադրեալ յաստեղս ի ներքոյ աստեղատան Առիւծուն եւ Կուսին՝ դէպ յԸմպանակն, առ տտամբ Վիշապին։ (Շիր.։)


Ադամանդական, ի, աց

adj.

cf. Ադամանդեայ.

· Calfa

NBHL (1)

Իբրեւ զքար հատեալ յադամանդական վիմէ. (Տօնակ.։)


Ադամանդեայ, դէի, դեայց

adj.

adamantine;
hard;
magnetic.

· Calfa

NBHL (1)

Արժան էր ստանալ զգօնութիւն, թէեւ ադամանտեայ եւ վիմեղէն ոք ունէր հոգի. (Սարկ. հանգ.։)


Ազատաբար

adv.

freely;
nobly.

· Calfa

NBHL (2)

ἑλευθέρως, libere, εὑγενῶς, nobiliter Իբրեւ տէր. իշխանաբար. որպէս վայե՛լ է ազատի։

Ազատաբար ոչ բնաւ ումեք ծառայել. (Պիտ.։)


Ազատաբերան

adj. adv.

plain-spoken, free-spoken, tongued, frank, bold. freely, boldly.

· Calfa

NBHL (1)

Ազատաբերան իսկ յայտնապէս ասացի. (Կոչ. ՟Ժ՟Ա։)


Ազատագունդ, գնդի

s. adj.

the noble corps, corps of nobles. formed, composed of nobles.

· Calfa

NBHL (5)

Ժողովեաց զամենայնազատագունդ մարդկանն մնացելոյն. (Բուզ. ՟Ե. 1։)

Ժողովեալ առ նա միաբան ամենայն ազատագունդք աշխարհիս հայոց. (Փարպ.։)

Ամենայն ազատագունդք իշխանացն. (Ճառընտ.։)

Ամենայն ազատագունդ բանակաւն. (Ագաթ.։)

Մեծ սպարապետն, եւ այլ եւս ազատագունդ տեարք։ Կանայք ազատագունդ արանց. (Յհ. կթ.։)


Ազատադէմ

adv.

openly, frankly.

· Calfa

NBHL (1)

Մերկագլուխ ազատադէմ առանց պաճուճանաց զարդարութիւնն ցուցանէ. (Ոսկ. յհ.։)


Ազատազօրք

s. pl. regiment of nobles.

· Calfa

NBHL (1)

Ազատազօրքն նախարարացն հայոց. (Բուզ. ՟Գ. 21։)


Ազատաժողով

s. adj. cf. Ազատագունդ.

· Calfa

NBHL (2)

Բառնալ զազատախումբ տոհմն յաշխարհէ հայոց հանդերձ նորին հեծելովք. (Ղեւոնդ. ՟Զ. ուր եւ ասի իբր ՟Գ.)

Կոչէր առ ինքն զհամազունս իւր՝ զազատախումբ բանակին։


Ազատախումբ

s. adj. cf. Ազատագունդ.

· Calfa

NBHL (2)

Բառնալ զազատախումբ տոհմն յաշխարհէ հայոց հանդերձ նորին հեծելովք. (Ղեւոնդ. ՟Զ. ուր եւ ասի իբր ՟Գ.)

Կոչէր առ ինքն զհամազունս իւր՝ զազատախումբ բանակին։


Ազատախօս

adj.

cf. Համարձակախօս.

· Calfa

NBHL (1)

Ոչ ձայնիւ երգոց եւ քնարաց, այլ ազատախօս լեզուաւ. (Տօնակ.։)


Ազատակ

adj.

very noble.

· Calfa

NBHL (1)

Մարս պարսիկք զիւրեանցն՝ առնեն կանայս, եւ որք ի սոցանէն ծնանին՝ ազատակս համարին, եւ թագաւորութեան արժանիս առնեն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Ազատական, ի, աց

adj.

liberal;
free;
noble.

· Calfa

NBHL (1)

Ազատականօք եւ արձակ յարձակմամբք փոխէր զբնակութիւնն. (Փիլ. իմաստն.։)


Ազատականութիւն, ութեան

s.

liberty;
liberality;
generosity;
nobleness.

· Calfa

NBHL (5)

Կորուսեալ զազատականութիւն իւր անազատութեամբ չարութեանն. (Ճառընտ.։)

Ազատ կամք, անձնիշխանութիւն. ինքնայօժարութիւն.

Որպէս թէ ոչ ունիցիս ազատականութիւն ի շնորհաց Հոգւոյն Սրբոյ։ Զի փորձեսցէ զազատականութիւն կամաց միայնակեցին. (Վրք. հց. ՟Բ։)

Առատաձեռնութիւն՝ վայելչական ազատաց. ինքնայօժար բերումն ի մեծամեծ եւ յօգտակար ծախս.

Ազատականութեամբ առ նա վարեսցուք. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Հ՟Ե։)


Ազատակից, կցի, կցաց

adj. s. free-companion.

· Calfa

NBHL (1)

Կցորդ ազատութեան կամ ազատաց. որ է ի կարգէ ազնուականաց.


Ազատակոյտ

s.

the nobility.

· Calfa

NBHL (1)

Կոյտ ազատաց. դասք ազնուականաց.


Ազատամիտ

adj.

noble-minded, freehearted;
generous, liberal.

· Calfa

NBHL (3)

Ազատ մտօք. անախտ. սիրտը մաքուր.

Ազատամիտ լինել յատելութենէ, կամ ի նախանձութենէ, եւ այլն. (Եւագր. ՟Գ։ Սարգ. յկ. ՟Ը։)

Մեծահոգողութեան եւ ազատամիտ առաքինութեան կա՛լ օրինակ զառաքեալսն սուրբս. (Ոսկ. գծ.։)


Ազատամտութիւն, ութեան

s.

free-heartedness;
liberalism.

· Calfa

NBHL (2)

Ազատամիտն գոլ. անախտութիւն.

Պահել ազատ (յախտէ) զմտաց գիտութիւն. զի աստէ՛ն արքայութիւն է ազատամտութիւնն. (Տօնակ.։)


Ազատանի, նւոյ

s. pl. the nobility, the aristocracy, the court.

· Calfa

NBHL (1)

Հայոց ազատանոյն ախոյենացն. (Բուզ. ՟Ե. 5։)


Ազատատոհմ, ի

s. adj. cf. Ազատազարմ.

· Calfa

NBHL (2)

Զատուցանել ազատատոհմ, որք ոչ ի հարց, այլ թէ եւ ինքեանք նախանձաւորք իցեն նոցայցն բարեպաշտութեան. (Փիլ. լին. ՟Դ։)

Զազատատոհմն, եւ զնոցին նախագահութիւնս. (Ուռպ.։)