Definitions containing the research այր : 6516 Results

Ամենակատարութիւն, ութեան

NBHL (1)

παντέλεια. summa perfectio, integritas, ingens sumtus Որպէս ծայրագոյն կատարելութիւն.


Քաջալաւ

adj.

very good, excellent, honest, upright;
այր, honest man.


Քաջահաւատ

adj.

very faithful;
most confiding.

NBHL (1)

Ո՛վ մայր քաջահաւատ. (Սիսիան.։)


Քաջահող

adj.

fertile, rich.

NBHL (1)

Իբրեւ քաջահող արգաւանդ վայր երկրի բուսոյց առաքինութիւնս. (Փիլ. լին. ՟Բ. 49։)


Քաջամարմին

adj.

endowed with strength, vigorous, strong, robust.

NBHL (1)

Ո՞յք են խճողեալքն, եթէ ոչ քաջամարմին այրիքն, որոց ինչքն աճեցեալ են. (Եփր. աւետար.։)


Քաջայայտ

adj.

very clear, plain, very evident, obvious;
— առնել, to throw light on, to clear up, to bring to light, to put in evidence;
— լինել, to be as plain as day, to be quite evident.


Քաջանամ, ացայ

vn.

to set forth one's value or worth, to make oneself known, to shew one's courage or energy, to exert one's abilities, to excel.

NBHL (1)

Վայր մի քաջանալ, եւ բարեացն լինել ժառանգաւոր. (Փարպ.։)


Քաջանուն

adj.

highly renowned, far-famed, celebrated, very famous.

NBHL (1)

Փառաւոր եւ քաջանուն։ Բարւոյն տայր զթագաւորութիւնն, որով ինքն քաջանուն լինէր. (Եւս. քր. ՟Ա։ Եզնիկ.։)


Քաջապէս

adv.

bravely, courageously, valiantly, stoutly, resolutely.

NBHL (1)

Պտղաբերէք քաջապէս, եւ այսու զուարճանայր տնկողն. (Մխ. առակ.։)


Քաջապինդ

adj. adv.

very solid, fir, constant;
strong, robust, vigorous;
stoutly, strongly, vigorously.

NBHL (1)

Քաջապինդք ոչ ի միոջէ ումեքէ ի վայր ձգեալք. (Ածաբ. աղք.։)


Քաջապտուղ

adj.

producing much or good fruits, abundant, fertile, fruitful.

NBHL (1)

Վայրն քաջահասկ եւ քաջապտուղ։ Ի քաջապտուղ հովտի. (Փիլ. լին.։ Նիւս. թէոդոր.։)


Քաջառնաբար

adv.

like a valiant man, gallantly, valiantly.

NBHL (1)

Իբրեւ այր քաջ. արիաբար. առաքինաբար.


Քաջավարժ, ից

adj. s.

well exercised, well instructed, expert, highly versed in;
licentiate;
— օրէնսդրութեան, licentiate in law.

NBHL (1)

Ըստ որում յայսոսիկ քաջավարժն աղաղակէր։ Իսկ քաջավարժն ի փորձութիւնս՝ անպարտելի մնայր յայսոսիկ իբրեւ զվէմ. (Սկեւռ. լմբ.։)


Քաջացուցանեմ, ուցի

va.

to render courageous, brave, to inspire courage, to give heart, to reanimate, to revive.

NBHL (1)

Հայր յարդեաց զնոսա, եւ որդի քաջացոյց զնոսա, եւ հոգին սուրբ պսակեաց զնոսա. (Ճ. ՟Ժ.։)


Քաջութիւն, ութեան

s.

valour, courage, bravery, manhood, gallantry;
stoutness, vigour, force;
exploit, achievement, heroic acts;
virtue, nobility, integrity;
քաջութեամբ, bravely, manfully, stoutly, courageously, valiantly, valorously;
ստոյգ —, true courage;
— ցուցանել, to display courage;
— առնուլ, to take heart, to cheer up.

NBHL (1)

Հանէ զկապեալսն քաջութեամբ իւրով։ Համբաւ քաջութեանն ընդ ամենայն կողմանս ընթանայր։ Հարկանէին քաջութեամբ իւրեանց զկողմանս գաղատացւոց։ Իբրեւ զայն քաջութիւնս պատերազմին լսէին։ Ոչ խառնեսցուք զանուն վատութեան մերոյ թստ արութիւնս քաջութեան. (եւ այն։)


Քառագիր

adj.

four-lettered.

NBHL (2)

Չորեքդրեան. չորիւք տառիւք բաղկացեալ. որպէս է յեբր. բացարձակ անունն Աստուածոյ՝ էհւհ. այսինքն էհովահ կամ եօվա. եւ ի մեզ՝ Որ էն. նոյնպէս եւ անուանք միոյ միոյ յերից անձանց, Հայր, Որդի, Հոգի. որոց դումարն է զուգաթիւ ընդ ձայնիս Երրորդութիւն, ՟Ժ՟Բ տառիւք՝ ըստ թուոյ ՟Ժ՟Բ առաքելոց. այս է ասելն Նար. առաք.

Ի սողոբայս երից քառագրաց ծանուցեալն մեզ տէրութիւն, Հայր, Որդի, Հոգի, ի մի շար դասեալ.եւ այլն։


Քառադէմ, դիմի, աց

adj. s.

cf. Քառադիմի.

NBHL (1)

Ե՛լ գնա՛ ի ժառանգութենէ մերմէ ի կառոն քառադիմի։ Որ ցանկայր զորդի իւր տեսանել յաթոռն գաւթի, ետես զնա այսօր ի յաթոռն քառադիմի. (Ճ. ՟Ժ.։ Լմբ. վերափոխ.։)


Քառադիմակ, ի, աց

adj. s.

cf. Քառադիմի.

NBHL (1)

Ե՛լ գնա՛ ի ժառանգութենէ մերմէ ի կառոն քառադիմի։ Որ ցանկայր զորդի իւր տեսանել յաթոռն գաւթի, ետես զնա այսօր ի յաթոռն քառադիմի. (Ճ. ՟Ժ.։ Լմբ. վերափոխ.։)


Քառադիմի, մւոյ, եաց

adj. s.

four-faced, square;
tetrahedron.

NBHL (1)

Ե՛լ գնա՛ ի ժառանգութենէ մերմէ ի կառոն քառադիմի։ Որ ցանկայր զորդի իւր տեսանել յաթոռն գաւթի, ետես զնա այսօր ի յաթոռն քառադիմի. (Ճ. ՟Ժ.։ Լմբ. վերափոխ.։)


Քառաթեւեալ

adj.

cf. Քառաթեւ.

NBHL (1)

Կենարարս այս խաչ ... քառաթեւեան ունելով կերպարան։ Ոչ նիզակին տունկ ձիթենւոյ, այր մակագրեալ քառաթեւեան. (Շ. բարձր.։ Մագ. ոտ. խչ.։)


Քառաթեւեան

adj.

cf. Քառաթեւ.

NBHL (1)

Կենարարս այս խաչ ... քառաթեւեան ունելով կերպարան։ Ոչ նիզակին տունկ ձիթենւոյ, այր մակագրեալ քառաթեւեան. (Շ. բարձր.։ Մագ. ոտ. խչ.։)


Քառաժանի

adj.

four-toothed, four-tusked.

NBHL (1)

Ոյր են չորք ժանիք կամ ատամունք՝ ճանկք՝ ծայրք.


Քառաշուրթն

adj.

four-lipped, four-pointed, four-ended.

NBHL (1)

Որոյ իցեն քառեակ շրթունք՝ եզերք՝ ծայրք՝ եղջիւրք.


Քառասնօրեայ, էի, ից

adj.

of forty days.

NBHL (1)

Երկնաչափքն քառասնօրեայ գնացք ասացին զայրեալ գօտին անշէն. (Մխ. այրիվ.։)


Քառաքեաց, քեցի, ցաց

adj.

quadruped, four-footed, four-legged.

NBHL (1)

Վայրենի ամեհութիւն քառաքեաց երիվարաց. (Երզն. լս.։)


Քասքնեմ, եցի

vn.

cf. Քասքնիմ.

NBHL (1)

Գիտելով զճշմարտութիւն աւետարանին՝ քասքնէր։ Մի՛ քասքաներ, յորժամ ի պէտս խրատուն հարկանէ զքեզ գաւազանաւ հայր քո. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. առակ.։)


Քարագլուխ

adj.

craggy topped.

NBHL (1)

Բանակեալ էր մերձ ի քարագլուխն։ Զքարագլուխն բնաւ ոչ իմացան։ Դէպ ի քարագլուխն փախուստ առնէին, (կամ դէմ փախըստի ի քարագլուխն արարին), եւ սկսան յահաւոր բարձրութենէ վիմացն ի վայր հոսիլ. (Մամիկ.։)


Քարադր, ի

s. zool.

plover, pluvialis, lapwing;
or jaundice-bird, icterus, galbula.

NBHL (1)

յն. խարատրիօ՛ս. χαραδριός charadrius. (վրիպակաւ գրի եւ Քաղադր, Քաղարդ, Քարարդ) եբր. էնաֆա. Հաւ վայրենի, կամ թռչուն ագեղ՝ բարձր սրունիւք՝ դեդերեալ ի հեղեղատս. լինի մեծ եւ փոքր, եւ այն՝ պէսպէս գունով. ունի ձայն անախորժ, եւ է ի գիշերահաւուց. կարծեալ լինէր առ նախնիս՝ բժշկական ունել ազգումն առ հիւանդս. Որպէս եւ պլինիոս յարմարէ զայն այլում թռչնոյ, որ կոչի դալուկն, ἵκτερος galgulus, galbula.


Քարաժայռ, ի, ից

s.

cf. Քարաժեռ.

NBHL (2)

Քարաժայռքն (կամ քարաժեռայքն) բաժինս ի մարմնոյ նորա առնութիւնն։ Յեզր քարաժայռ ձորակին։ Յամուրս քարաժայռ ձորոյն խորոփեաց տայոց։ Փորուած այրի՝ անհամբոյր առ ի բնակել սակս քարաժեռ խոժոռութեանն. (Յհ. կթ.։)

Յորժամ քարաժայռք (կամ քարաժեռք) եւ առապարք դիպեսցին վայրքն. (Բրսղ. մրկ.։)


Քարաժեռ, ի, ից

s. adj.

sharp rock, steep rock, crag;
rough, rocky, craggy.

NBHL (2)

Յորժամ քարաժայռք (կամ քարաժեռք) եւ առապարք դիպեսցին վայրքն. (Բրսղ. մրկ.։)

Քարաժայռքն (կամ քարաժեռայքն) բաժինս ի մարմնոյ նորա առնութիւնն։ Յեզր քարաժայռ ձորակին։ Յամուրս քարաժայռ ձորոյն խորոփեաց տայոց։ Փորուած այրի՝ անհամբոյր առ ի բնակել սակս քարաժեռ խոժոռութեանն. (Յհ. կթ.։)


Քարակոշկոճ

cf. Քարածեծ;
— առնել, to stone, to lapidate.

NBHL (1)

Քարակակոշկոճ արարին զպօղոս։ Քարակոշկոճ արասցեն զմեզ։ Տայր հրաման քարակոշկոճ առնել զնա. (Եփր. ՟բ. տիմ.։ Զքր. կթ.։ Բուզ. ՟Դ. 36։ եւ Ճ. ՟Ա.։)


Քարակոշտք

s.

block of stone;
precipice, ravine.

NBHL (1)

Կոշտք քարանց. քարուտ վայր. առապարք.


Քարաման

s.

cross-shaped distaff.

NBHL (1)

Ի տեղի արօտական ըզտուցն գտանէր զհնացեալ ստեւն, եւ առեալ զայն փայտիւ նիւթէր քարամանիւ, եւ տայր ի խորանաբնակ հովիւսն. եւ նոքա արարին զնիւթն զայն նմա հանդերձ զօրէն քրձի. եւ ի նմին հատեալ օձիս՝ ագանէր քրձազգեաց լինելով. (Եպիփ. ծն.։)


Քարայարկ

adj.

stone-roofed.

NBHL (1)

Սրբուհին մանի ի քոյդ քարայարկ այրի ... Այրդ լուսապայծառ եւ քարայարկ, եւ առաքինաբնակ. (Երզն. լս.։)


Քարանամ, ացայ

vn. fig.

to turn to or become stone, to be changed into stone, to be petrified;
to be stoned, hardened, obdurate.

NBHL (1)

Արձանաղի մածեալ քարանայր։ Կարծրացեալ քարանայ։ Քարացեալ ամենայն զգայարանօք։ Քարացեալ կռապաշտութեանց սառնամանիքին։ Յամուլ եւ ի քարացեալ յարգանդէ յառաջ եկն միտմօր. (Ճ. ՟Ա.։ Իգն.։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։ Խոր. հռիփս.։ Շ. բարձր.։)


Քարաննուխ

s. bot.

wild-mint, pennywort;
bird's-foot-trefoil.

NBHL (1)

Որպէս թէ Քարանանուխ. վայրի անանուխ բուսեալ յառապարս.


Քարաշէն

adj.

cf. Քարակերտ.


Քարավէժ

adj.

precipitated, fallen or thrown headlong;
struck with a stone, stoned;
— առնել, արկանել, to precipitate, to fling or hurl headlong;
to stone, to cast stones;
— լինել, to fling, cast or throw oneself headlong.

NBHL (1)

Ընկենուլ զանձն , եւ քարավէժ առնել ... ո՛չ զիւր անձնն ընկենուլ, եւ քարավէժ պիտոյ է, այլ զայլս յարուցանել եւ կեցուցանել։ Ի խոզսն չխնայեցին, այլ ի միում վայրկենի արարին զամենեսեան քարավէժս։ Առաջնորդէ առ ի չարաչար կորուստ, եւ քարավէժ առնէ։ Որպէս եւ յարտեւան լերինն ոչ կարացաք քարավէժ առնել. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 13։ եւ ՟Բ. 3։ Իսիփ։ Զքր. կթ.։)


Քարավիժեմ, եցի

va.

cf. Քարավէժ առնեմ.

NBHL (1)

Ուր արտաւազդն արտաշէսեան քարավիժեալ՝ խոհամանայր ի կոշտն կոհակին. (Արծր. ՟Դ. 11։)


Քարավիժութիւն, ութեան

s.

precipitation, falling headlong;
steep, precipice.

NBHL (1)

Քարավէժն լինել. Գահավիժումն, եւ Դարահոս վայրք, վախք. իբր յն. κρημνός praeceps rupes.


Քարափն, փին, փանց

s.

steepy side, bank or shore, precipice;
— ժայռին, edge or verge of a rock.

NBHL (1)

Զբազումս ընդ քարափն ի վայր ձգել տայր. (Լծ. փիլ.։)


Քարափոր

cf. Վիմափոր.

NBHL (1)

Մեկուսացեալ նոցա ի յայրն քարափոր, եւ անդ իջին. (Եփր. ի ծն. քրիստոսի.։)


Քարաքուի

s.

cavern, grotto.

NBHL (1)

որ եւ ՔԱՐԱՔԻՒ, քուի կամ քուոյ. Յարկ՝ որոյ քիւք են քարեայ. քարայարկ. քարայր.


Քարեայ

adj.

cf. Քարեղէն.

NBHL (1)

Եղեւ յոյս ապաւինի նոցա տաճարն քարեղէն։ Ջուրոր կայր յանօթս փայտեղէնս, եւ յանօթս քարեղէնս. (Եփր. ծն.։ Եփր. ել.։)


Քարեղէն, ղինի, նաց

adj.

made of stone, stony, stone.

NBHL (1)

Եղեւ յոյս ապաւինի նոցա տաճարն քարեղէն։ Ջուրոր կայր յանօթս փայտեղէնս, եւ յանօթս քարեղէնս. (Եփր. ծն.։ Եփր. ել.։)


Քարձ, ից

adj.

thin-bearded.

NBHL (1)

Դանիէլ էր այր քարձ, մինչեւ կարծել հրէիցն՝ թէ ներքինի՛ իցէ։ Էր դանիէլ քարց, եւ ցամաք մարմնով։ Երաժշտական անուն կնոջ, նաեւ քարձն (իբր անմօրուս, կամ քած)։ Բերանուն կոչի յիրացն բերմանէ. գունչ, քարձ (կամ քարց). (Մահ դան.։ եւ Հ. օգոստ. ՟Ի՟Ե.։ Դամասկ.։ Երզն. քեր.։)


Քարձուկ

cf. Քարձ.

NBHL (1)

Վայրի քօշ մի կայր քարձուկ, անուշահոտ եւ սըպըրկուկ (եփրեմ)։ Քարձուկ մի այլ նըման սըմին, զերդ աղաւնի բարի բնութիւն (յհ. ոսկեբ) (Շ. առակք.։)


Քարշանք

s.

cf. Քարշումն.

NBHL (1)

Հարկանեն անխնայ (զփայտս անտառի), եւ անարգ քարշանօք՝ ի շինուածս եւ յայրումն պատրաստեն. (Մխ. առակ.։)


Քարշեմ, եցի

va.

to draw, to drag, to pull or haul about, to drag along, to lead away;
— յինքն, to attract, to win, to gain or bring over;
— ընդ գետին, to drag on the ground;
— առ դատաւորն, to lead or drag before the judge, to bring to justice;
յարտասուս —, to stir to pity, to affect, to move;
— զոք, to defame, to slander, to bite.

NBHL (2)

Քարշել զնոս ընդ երկիր։ Քարշեսցո՛ւք զնոսա (պարանօք) մինչեւ ցհեղեատս։ Ի գնացս իւրեանց քարշէին զստորոտս նւրեանց։ Քարշէին զգործիսն հանդերձ ձկամբքն։ Քարշեալ զարս եւ զկանայս մատնէր ի բանտ։ Քարշել առ քաղաքապետսն, կամ առ դատաւորն, կամ ի դատաստան, կամ ի տեղւոջէ իւրմէ. կամ ի վայր. կամ ի ներքուստ արտաքս, կամ արտաքս քան զքաղաքն. կամ զմարմինս փշովք։ Տուտն նորա քարշէր զերրորդ մասն աստեղաց։ Քարշեա՛ զալիս քո. եւ այլն։

Բանւք եւ գործովք քարշէին զնա։ Բիւրս ինչ ամբաստանեն զնոսա՝ քարշելով զծախսն ընդ վայր, եւ զնանիր ցաւակցութիւնսն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 37. 39։)


Քարշումն, ման

s.

attraction, act of drawing to, dragging or drawing along.

NBHL (2)

Առցուք զվրէժս չարաչար քարշմամբ, մինչեւ մեռցի։ Զառ ի վայր քար քարշումն։ Զունայն քարշումն։ Առ Աստուած ձգէ ի բարւոք քարշումն։ Ընդ երկիր զքարշումնն առնէին։ Քարշումն քղանցից. (Ճ. ՟Ե.։ Փիլ.։ Նար. երգ.։ Արծր. յռջբ։ Մագ. ՟Ծ՟Դ։)

Ամբովան է այսպէս, իբր վայր քաշումն եւ լափումն ջրոյն եղեալ. քանզի ջուրն քարշեալ լինի առ ծակս ոմանս դատարկս վիմացն. (Նոննոս.։)