Definitions containing the research լի : 10000 Results

Հոմիշխան

cf. Իշխանակից.

· Calfa

NBHL (1)

Գործք շմուէլի անարժան հոմիշխանին մեծին սահակայ. (Խոր. ՟Գ. 66։)


Հոյակապ

adj.

grand, magnificent, superb, splendid;
great, excellent, eminent;
— քաղաք, topping, most eminent city;
— այր, a great man;
— իշխան, illustrious prince;
— բժիշկ, celebrated doctor.

· Calfa

NBHL (2)

Անուանեալ հոյակապ լինէր այն ինչ՝ որ գործեալ լինէր անդ. (Եւս. պտմ. ՟Է. 16։)

ἕκκλητος, περιβόητος, ἑπαινετός inclytus, celebris, laudatus. (ի բառէս Խոյ, խոյկ, կամ հոյ, կամ հոյն. նմանութեամբ զօրաւոր եւ ահաւոր յատկութեանց) իբր Հրաշակերտ եւ ահեղ, մեծամուր, հռչակաւոր. փառաւոր. երեւելի. ականաւոր. շքեղ. գովելի. մեծանուն. անուանի (շինուած, կամ գործ, կամ անձն)


Հաւասարեմ, եցի

va. vn.

cf. Հաւասարեցուցանեմ;
cf. Հաւասարիմ.

· Calfa

NBHL (4)

Եթէ զգործս առ գործն տարեալ հաւասարեսցես, հաւասարեալ լինին եւ երեւմունքն. (Յհ. իմ. երեւ.։)

Ոչ միշտ վայրաբնակ լինելով՝ ընդ անձեռնընդելսն հաւասարէ. (Պիտ.։ (որք մարթին ձգիլ եւ ի յաջորդ նշ։))

ՀԱՒԱՍԱՐԵՄ եցի. չ. ՀԱՒԱՍԱՐԻՄ եցայ. ձ. ἱσόομαι, παρασυμβάλλομαι, συμπρόσειμι, συμπαριστήμι aequor, aequiparor, assisto եւ այլն. Հաւասար լինել. հանգէտ գտանիլ. նմանիլ. համեմատիլ. միաբանիլ.

Եւ որպէս κοινωνέω communicor, participo συνευδοκέω consentio. Հաղորդիլ. կցորդ կամ մասնակից գտանիլ. կամակից եւ ձայնակից լինել.


Հաւասարորդ, աց

adj. s.

participating, equal;
companion, partner.

· Calfa

NBHL (1)

Հաղորդս լինել՝ հաւասարորդ է լինել. (Խոսր. պտրգ.։)


Հաւասարութիւն, ութեան

s.

equality, parity;
uniformity, conformity;
comparison, likening;
equalization;
participation, sharing;
union, concord, agreement;
գալ ի — ընդ, to equal;
cf. Հաւասարումն.

· Calfa

NBHL (1)

Ժամանակս այս գիշեր խաւարային եւ տրտմալից է առ հաւասարութիւն ժամանակին այնորիկ պակասութեան։ Փոքր են հաւասարութեամբ առ հրեշտակս. (Իգն.։)


Հաւաստեաւ

adv.

certainly, truly, doubtlessly, assuredly, positively, upon good grounds.

· Calfa

NBHL (1)

Ի հաւաստեաւ պատմութենէս բերկրեալ. լինի ածակ. եւ մկ. պատմութեան։


Հաւաստեմ, եցի

va.

to show, to prove, to confirm;
to justify, to vindicate;
to certify, to assure;
to search into, to go to the bottom of, to sift, to investigate.

· Calfa

NBHL (1)

Վասն հաւաստելոյ՝ զլինելւոյն իբր զեղելոյ ասէ. (Մխ. երեմ.։)


Հաւաստի

adj. adv.

certain, true, indubitable, sure, convincing, conclusive, incontestable, positive;
demonstrative, justificative;
cf. Հաւաստեաւ;
— կորուստ, certain loss;
— գիտել, to know for certain;
— առնել, to assure, to convince, to prove;
— իմն է զի, it is certain that.

· Calfa

NBHL (4)

Ստուգութեամբ իմն հաւաստի զբանն առնէին։ Զյոյժ հաւաստին, եւ զյաւէտ կարելին. (Յհ. կթ.։)

Հաւաստի եղիցի, կամ է, կամ լինել. (Պորփ.։ Խոր. ՟Ա. 4։)

Այլոցն հաւաստի քննիչքն, կամ քննիչ գոլ, կամ քննիչ լինել. լինի ա. եւ մ։

σαφής certus, manifestus, perspicuus ἁκριβής accuratus, diligens, exploratus, requisitus. (ի ձայնիցս Աստի, հաստատ. յստակ. եւ հա՛. այո. հաւանելի. հաւատալի, եւ այլն) Ճշգրիտ. ստոյգ. հաստատուն. քաջայայտ. աներկբայ. արժանահաւատ. անվրէպ. ճիշդ. անաչառ.


Հաւաստութիւն, ութեան

s.

cf. Հաւաստիք.

· Calfa


Հաւատադրուժ

adj.

false-hearted, faithless, perfidious, unfaithful, disloyal;
perjured, forsworn;
— լինել, to infringe or break one's faith, to be false.

· Calfa


Հաւատամ, ացայ, ացի

vn.

to believe, to give credit to;
to confess;
to persuade oneself;
to commit oneself, to trust to, to confide in, to rely on;
չ-, to disbelieve;
— յաստուած, to believe in God;
— բոլորով սրտիւ, to believe firmly, with all one's heart;
— ամենայն բանի, to believe every thing;
— զոք, to side with, to second, to lend an ear to.

· Calfa

NBHL (6)

Թէ եւ զանձնէ իւրմէ վկայիցէ, հաւատալի է (այսինքն արժանահաւատ). (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 15։)

Յիրաւի հաւատալի՛ է (այսինքն պարտ է հաւատալ), թէ որ աստուածն էր բնութեամբ, եղեւ մարմին. (Պրպմ. ՟Խ՟Ե։)

Հաւատացելոց եւ անհաւատից հաւատալի եղե. (Եւս. պտմ. ՟Թ. 11։)

Մազապուր ի դրաց մահուանէ չհաւատալի (կամ չաւատալի) զերծեալք. իմա՛ անկարծելի օրինակաւ։

Զաւարտումն՝ քահանայութեանցն հաւատալ։ Որում զհրեշտակութիւն միջնորդութեանն հաւատաց։ Աստուծոյ հաւատացեալ լինի զպէտս հոգւոյ եւ մարմնոյ. (Խոսր.։)

Որք զպաշտելի եւ զհամաշխարհական հաւատամքն կարգեցին. (Լմբ. հանգ.։)


Հաւատարմագոյն

adj. adv.

more faithful;
more faithfully.

· Calfa

NBHL (3)

Հաւատարմագոյն ե՛ւս լիցի քեզ երկրորդ ահաւոր գալուստն նորա. (Եղիշ. ՟Ա։)

Առաւել կամ յոյժ հաւատարիմ. մտերիմ (անձն). եւ Կարի հաւատալի (ինչ), ստուգագոյն (բան).

Բորբոքիլ ի փափաքն, եւ հաւատարմագոյն լինել առ այն՝ որ լինելոցն էր. իմա՛ դիւրաւ հաւատացօղ, դիւրահաւան։


Հաւատարմանամ, ացայ

vn.

to be faithful;
to be confirmed, verified, justified;
—նայ լուրս, this news gains credit.

· Calfa

NBHL (2)

դիմազ. ՀԱՒԱՏԱՐՄԱՆԱՅ ացաւ. դիմազ. Ասի զբանից եւ զիրաց, որպէս Հաւատարիմ՝ այսինքն հաւատալի լինել. հաւաստիլ. ստուգիլ. ընդունելի գտանիլ. հաստատիլ.

Մերթ որպէս Հաւատալ, կամ աներկբայ լինել։


Հաւատարմացուցանեմ, ուցի

va.

to make credible, to give to believe, to persuade, to convince;
to sanction, to certify, to confirm, to affirm, to assure.

· Calfa

NBHL (2)

Յոյսն ծաղիկն է, որ՝ (զոր) լինելոցն է շնորհն, հաւատարմացուցանէ. (Նիւս. երգ.։)

Յառաջնում նուագին իբրեւ զհամամիտ գործակից եւ զեղբայր սիրելի հաւատարմացուցեալ իւր՝ ընդունէր զնա պատուով մեծաւ. (Յհ. կթ.) այսինքն հաւատարիմ երեւեցուցեալ, կամ հաւատացուցեալ։


Հաւատարմութիւն, ութեան

s.

fidelity, loyalty;
good faith, honesty, plain-dealing, sincerity;
confidence, security;
certitude, certainty, assurance.

· Calfa

NBHL (2)

Բաւական համարելով առ ի հաւատարմութիւն։ Զկնի եկելոց վստահութիւն եւ հաւատարմութիւն. այսինքն առ ի հաւատալ կամ հաւատարիմ լինել. (Խոսր.։)

ՀԱՒԱՏԱՐՄՈՒԹԻՒՆ. πίστις fides. Հաւատք. եւ Արժանահաւատութիւն. յարգ ընծայելի հաւատարիմ անձին կամ հաւաստի բանից. Տե՛ս (՟Ա. Թագ. ՟Ի՟Զ. 23։ ՟Ա. Մնաց. ՟Թ. 22. 26. 31։ ՟Բ. Մնաց. ՟Լ՟Ա. 15։ Նեեմ. ՟Թ. 38։ Երեմ. ՟Ի՟Ը. 9։ Ովս. ՟Ե. 9։)


Հաւատացեալ

adj. s.

faithful, believing;
faithful, loyal;
trusted;
believer;
ճշմարիտ —քն, the true believers.

· Calfa

NBHL (1)

Հաւատացելոյն ամենայն աշխարհ լի է, իսկ անհաւատին եւ ոչ դանկ մի։ Ասէր յիսուս ցհրեայսն հաւատացեալս։ Վասն ամենայն հաւատացելոց բանիւն նոցա յիս։ Ամենայն հաւատացեալքն էին ի միասին։ Բազմութեան հաւատացելոցն էր սիրտ եւ անձն մի։ Հաւատացեալ տեարս կամ որդեակս ունել. (եւ այլն. (որ ըստ յն. եւ լտ. ասի նաեւ Հաւատարիմ, ըստ յաջորդ նշ։))


Հաւիկ

cf. Հաւուկ.

· Calfa

NBHL (1)

Հաւիկ սխրալի. (Գանձ.։)


Հաւորս, աց

s.

bird-catcher, fowler;
bird of prey;
bird-call.

· Calfa

NBHL (1)

ἱξευτής auceps. Որսորդ հաւուց թռչնոց. (լինի եւ ՀԱՒՈՐՍՈՐԴ ըստ Մխ. ապար.։) թռչուն բռնօղ.


Հդնի

adj.

curved, gibbous.

· Calfa

NBHL (1)

Արտասանելի է զդէմս՝ որպէս հոմերոս զոդիսեւս, Հըդնի էր թիկամբք, սեւագոյն, գանգրահեր. (Պիտ.։)


Հեգ, ից

s.

spelling;
syllable.

· Calfa

NBHL (1)

Եթէ երկու կամ եւս աւելի հեգովք իցէ. (Նչ. քեր.։)


Հեգնական, ի, աց

adj.

ironical, sarcastic, derisive, taunting, mocking.

· Calfa

NBHL (1)

իբր Հենգնական. διασυρτικός cavillatorius, irrisionis. Ուր իցէ հենգնութիւն. եպերողական. որ ինչ լինի ընդ կատակս եւ այպն առնելով.


Հեզ, ոց

adj. adv.

mild, meek, gentle, affable;
calm, tranquil, still;
softly, gently.

· Calfa

NBHL (3)

Այրն մովսէս հեզ էր յոյժ քան զամենայն մարդիկ։ Այր հեզ՝ բժիշկ է սրտի։ Հեզ բարոյիւք, եւ հանդարտ սրտիւ։ Հեզ եմ, եւ խոնարհ սրտիւ։ Հեզոց եւ խոնարհաց։ Ի հեզս եւ ի խոնարհս։ Անկռիւս լինել, հեզս։ Հեզ, դիւրահաւան։ Բարերարացն եւ հեզոցն.եւ այլն։

Հեզ առ զրկիչսն լինելով. (Խոսր.։)

πραΰς, πρᾷος mitis, mansuetus, lenis ἠσύχιος tranquillus ἑπιεικής aequus, modestus եւ այլն. (լծ. արաբ. խէզէ ... ) Քաղցր եւ համբոյր բարուք. մեղմ. ամոք. անբարկացող. համբերող. լռիկ. հլու. հանդարտ. խաղաղ. ցածուն. պարկեշտ. նազելի.


Հեզաբան

cf. Հեզաբանիկ.

· Calfa

NBHL (1)

Հեզաբան լինել, ընկերին ուսուցանել ցածութիւն. (Եղիշ. հայր մեր.։)


Հեզանք

s.

cf. Հեզութիւն.

· Calfa

NBHL (1)

Իբրեւ զանապատաւորս ամենայն հեզանաց հանդիսիւ ընդ կարգս աշխարհիս անցանէր. (Յհ. կթ.։ (Եթէ ընթերցցիս Հեզանոց, լինի իբր հեզական։))


Հեզիկ

adv. adj.

gently, softly, quietly, mildly;
cf. Հեզ.

· Calfa

NBHL (3)

Հանդարտագոյն եւ հեզիկ վարդապետութեամբ վարիլ. (Փիլ. լին.։)

Ոչ հանդարտ եւ հեզիկ գայ ի վերայ. (Փիլ. լին.։)

Յելից կուսէ հեզիկ շրջի (եփրատ զհռոմկլայիւ). (Շ. խոստ.։)


Հեզութիւն, ութեան

s.

sweetness of temper or disposition, mildness, gentleness, sweetness, affability, kindness, courteousness.

· Calfa

NBHL (1)

Հեզութիւն է առաքինութիւն ցամնատեսակին, ըստ որում ոչ դիւրաշարժ լինին ի ձեռն բարկութեան. (Արիստ. առաք.։)


Հեթանոսանամ, ացայ

vn.

to become a pagan.

· Calfa

NBHL (1)

ՀԵԹԱՆՈՍԱՆԱԼ. Հեթանոս լինել.


Հելլեն, աց

s. adj.

Hellene, Greek;
greek, grecian.

· Calfa

NBHL (1)

Գտանէ մատեան մի հելլեն գրով։ Հռուփանոս հրաշալի արուեստիւ հելլեն գրչութեան. (Խոր. ՟Ա. 8։ ՟Գ. 53։ Փարպ.։)


Հելլենացի, ցւոյ, ցւոց

cf. Հելլեն;
— լեզու, the greek tongue or language;
— գրել, խօսել, to write in greek;
to speak greek.

· Calfa

NBHL (1)

Չիցե՞ն հելլենացիք, որ կեան իմաստութեամբ։ Ծաղր լինիմք ի հելլենացւոցն եւ ի հրէիցն եւ ի հերձուածողացն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 27. 29։)


Հեծելապետ, աց

s.

master of the horse.

· Calfa

NBHL (1)

Ձեռնադրելով զզօրավարսն իսկ, եւ զհեծելապետսն։ Հեծելապետաց կարգաւորութիւն լինիցի. (անդ։)


Հեծեծանք

s.

heavy sighs, groaning, complaint.

· Calfa

NBHL (1)

Եթէ սրտի մտօք դարձցին հեծեծանօք, արժան լիցին օրինաց. (Կանոն.։)


Հեծեծութիւն, ութեան

s.

cf. Հեծեծանք.

· Calfa

NBHL (1)

Հեծեծութեամբ խոստովանել։ Զլալիւն եւ զհեծեծութիւն. (՟Բ. Մակ. ՟Է. 37։ ՟Գ. Մակ. ՟Զ. 23։)


Հեծեծումն, ման

s.

cf. Հեծեծանք.

· Calfa

NBHL (1)

Զայսպիսի հինինումն ժողով տրտմութեան առնեմք՝ հեծեծումն զնա եւ շոգոլի կոչելով. (Նիւս. կազմ.։)


Հեծուկ

s.

the fork, the seat of a horseman.

· Calfa

NBHL (2)

Նստոյք, որով լինի հեծանել ի ձի. երանք կամ գաւակ առն հեծելոյ.

Խոցեաց զյուլիանոս ի հեծուկն. (Մարթին.։)


Հեղգամ, ացայ

vn.

cf. Հեղգանամ.

· Calfa

NBHL (1)

Ընդէ՞ր հեղգայք։ Ե՛կ է՛ջ առ իս, եւ մի՛ հեղգար։ Հեղգասցի առնել զզատիկն։ Ինձ քա՛ւ լիցի հեղգալ առ ի չառնելոյ աղօթս վասն ձեր. Հեղգացեալք յայնպիսի փրկութենէ. (Ծն. ՟Խ՟Բ. 1։ ՟Խ՟Ե. 9։ Թուոց. ՟Թ. 13։ ՟Ա. Թագ. ՟Ժ՟Գ. 23։ Եբր. ՟Բ. 3։)


Հեղգութիւն, ութեան

s.

idleness, laziness, supineness, slowness, tardiness, listlessness, negligence, lukewarmness, indifference.

· Calfa

NBHL (1)

Անիծեալ լիցի, որ գործէ զգործ տեառն հեղգութեամբ. յն. հեղգաբար. (Երեմ. ՟Խ՟Ա. 10։)


Հեղեղ, աց

s.

torrent, flood, inundation, overflow;
— ջուրց, deluge;
— հրոյ, torrent of flame;
— մարդկան, throng of people, crowd, immense concourse;
—ս արտասուց իջուցանել, to shed a flood of tears;
հոսէին արսուք իբրեւ զ—, tears ran down in torrents.

· Calfa

NBHL (2)

Վասն ջուրցն հեղեղի։ Ի ջուրցն հեղեղաց բազմաց։ Ջնջեսցին հեղեղաւ։ Եթէ լինիցի հեղեղ, ոչ զգասցէ։ Իբրեւ զհեղեղ անհուն.եւ այլն։

Ծովալիճն ի հեղեղ դարձեալ՝ ողողանէր զտունն. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Հեղեղաբար

adv.

like a torrent, impetuously.

· Calfa

NBHL (1)

Իբրեւ զհեղեղ. ուղխօրէն. սէլի պէս.


Հեղեղատեմ, եցի

va.

cf. Հեղեղեմ.

· Calfa

NBHL (1)

κατακλύζω inundo, submergo. որ եւ ՀԵՂԵՂԵԼ. Ողողանել իբրեւ զհեղեղատ յորդեալ, կամ իբրեւ զուղխս հեղեղատաց. սելի պէս կոխել.


Հեղինակ, աց

cf. Առաջնորդ;
cf. Գտակ;
cf. Մատենագիր.

· Calfa

NBHL (1)

Խոյ՝ հօտից հեղինակ. (Փիլ. լիւս.։)


Հեղձիմ, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.

· Calfa

NBHL (2)

Սատանայ հեղձեալ լինէր նախանձու. (Եւս. պտմ. ՟Ժ. 4։)

ՀԵՂՁԱՆԻՄ ՀԵՂՁՆՈՒՄ եւ ՀԵՂՁԻՄ եւ ՀԵՂՁՈՒՄ. πνίγομαι, καταπνίγομαι suffocor. Խեղդիլ՝ իրօք, նմանութեամբ կամ նեղսրտութեամբ, որ եւ Հեղձամղձուկ լինել. զիջանիլ. պայթիլ. հերձանիլ. խեղդուիլ, խեղդղդիլ, ճաթիլ.


Հեղձնում, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.

· Calfa

NBHL (2)

Սատանայ հեղձեալ լինէր նախանձու. (Եւս. պտմ. ՟Ժ. 4։)

ՀԵՂՁԱՆԻՄ ՀԵՂՁՆՈՒՄ եւ ՀԵՂՁԻՄ եւ ՀԵՂՁՈՒՄ. πνίγομαι , καταπνίγομαι suffocor. Խեղդիլ՝ իրօք, նմանութեամբ կամ նեղսրտութեամբ, որ եւ Հեղձամղձուկ լինել. զիջանիլ. պայթիլ. հերձանիլ. խեղդուիլ, խեղդղդիլ, ճաթիլ.


Հեղձում, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.

· Calfa

NBHL (2)

Սատանայ հեղձեալ լինէր նախանձու. (Եւս. պտմ. ՟Ժ. 4։)

ՀԵՂՁԱՆԻՄ ՀԵՂՁՆՈՒՄ եւ ՀԵՂՁԻՄ եւ ՀԵՂՁՈՒՄ. πνίγομαι, καταπνίγομαι suffocor. Խեղդիլ՝ իրօք, նմանութեամբ կամ նեղսրտութեամբ, որ եւ Հեղձամղձուկ լինել. զիջանիլ. պայթիլ. հերձանիլ. խեղդուիլ, խեղդղդիլ, ճաթիլ.


Հեղձանիմ, ձայ

vn.

to choke, to be suffocated, stifled, drowned.

· Calfa

NBHL (2)

Սատանայ հեղձեալ լինէր նախանձու. (Եւս. պտմ. ՟Ժ. 4։)

ՀԵՂՁԱՆԻՄ ՀԵՂՁՆՈՒՄ եւ ՀԵՂՁԻՄ եւ ՀԵՂՁՈՒՄ. πνίγομαι , καταπνίγομαι suffocor. Խեղդիլ՝ իրօք, նմանութեամբ կամ նեղսրտութեամբ, որ եւ Հեղձամղձուկ լինել. զիջանիլ. պայթիլ. հերձանիլ. խեղդուիլ, խեղդղդիլ, ճաթիլ.


Հեղձուցիկ

adj.

cf. Հեղձիկ.

· Calfa

NBHL (3)

Ի բաց լինել ի հեղձուցկէ։ Զհեղձուցիկն ուտեն անխտիր. (Կոչ. ՟Դ։)

Հեղձուցիկ լինել մանկանցն. (Նչ. եզեկ.։)

Հեղձուցիկ լինի նմա սերմն բարի, որպէս եւ հեղձնու ցորեան ի փշոց անտի. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Հեղձումն, ման

s.

suffocation;
choking;
pressure.

· Calfa

NBHL (1)

Մի կերակուր ոմանց բաղձանս բերէ եւ յօժարութիւն, եւ նոյն այլոյ ումեմն հեղձումն եւ պակումն. (Կլիմաք.։)


Հեղձուցանեմ, ուցի

va.

to suffocate, to choke, to strangle, to drown;
to oppress.

· Calfa

NBHL (5)

Փոկ լինէր, եւ լուղորդաց ընդ ոտս անկեալ՝ հեղձուցանէր. (Եզնիկ.։)

Ելին փուշքն եւ հեղձուցին զնա։ Հոգք աշխարհիս եւ պատրանք մեծութեան հեղձուցանեն զբանն. (Մտթ. ՟Ժ՟Գ. 7. 22։)

Ի բաց լինել ի հեղձուցկէ։ Զհեղձուցիկն ուտեն անխտիր. (Կոչ. ՟Դ։)

Հեղձուցիկ լինել մանկանցն. (Նչ. եզեկ.։)

Հեղձուցիկ լինի նմա սերմն բարի, որպէս եւ հեղձնու ցորեան ի փշոց անտի. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Հեղձուցիչ, չի, չաց

adj.

suffocating, choking.

· Calfa

NBHL (1)

Պատրանք մեծութեան հեղձուցիչ լինին մտացն եւ ընկղմիչ։ Հեղձուցիչ կռամոլութեանց. (Երզն. լս. եւ Երզն. մտթ.։)


Հեղոյս, ուսից

s.

nail;
cf. Բեւեռ.

· Calfa

NBHL (1)

Որ ափով իւրով զջուրս ծովու չափէ, եւ զերկինս թզաւ, եւ զերկիր ամենայն քլաւ, հեղուսօք բեւեռեալ լինէր ի խաչի. (Մեկն. ղկ.։)


Հեղուկ, ի

cf. Հեղկի.

· Calfa

NBHL (3)

Ի սեռս հեղուկ նիւթոյ ջուրն է առաջին։ Ծաւալի ի բազումս՝ որպէս հեղուկ իրն. (Ոսկիփոր.։ եւ Մարթին.։)

Զխոնաւուտն (զըմպելի՝ նշանակ իմա՛) հեղկին համանգամայն եւ յամենեսեան յառաջ գալ փութացելոյն հոսման. (Դիոն. թղթ.։)

διαχυτικός profusus ὐγρός liquidus. Որ ինչ դիւրաւ հեղեալ լինի. լոյծ. խոնաւ. ծաւալական. հեղեղուկ.