Definitions containing the research զի : 8612 Results

Անժամ

adj.

too late;
unseasonable;
unforeseen, unexpected.

NBHL (3)

Եւ ոչ պաղատանս ընդունի, քանզի անժամ է ժամանակն. (Մանդ.։ եւ Եփր.։)

Անժամ ծախելով զինչսն՝ ի ժամու ոչ ունին տալ։ Անժամ եկի. (Մխ. առակ.։)

Զննեա՛ զքեզ, զի մի՛ անժամ մեռցիս. (ՃՃ.։)


Անժամանակ

adj.

not limited or subject to time, eternal;
unseasonable.

NBHL (1)

Ասաց (Նեբրովթ) զինքն՝ հնագունիցն լինել անժամանակ Բէլ (Բահազ չաստուած). այլ անժամանակն Բէլ ծախի ժամանակաւ ի Հայկայ. (Արծր. ՟Ա. 2։)


Անժոյժ, ժուժի, ից

adj.

intolerant, impatient;
incontinent, intemperate, immoderate;
violent.


Անժուժանամ, ացայ

vn.

to lose patience, to grow impatient.


Անժուժկալ

adj.

impatient;
incontinent, intemperate.

NBHL (1)

Որ ոչն ժուժկալէ. նոյն ընդ անժոյժ. չհամբերօղ, զինքը չբռնօղ. սապըրսըզ, տուրմազ, տայանմազ, ի թիտալսըզ.


Անիծ, ոյ

s.

nit.

NBHL (1)

Չարչարեալ լուով, ոջլով անծով, կծով։ Փոքր տարր զանիծն ասէ։ Անիծք ծնանին անկերպք, զի ոչ ճանաչի վերջք կամ առաջք, գլուխ կամ ոտք. (Լծ. նար.։)


Անիծեմ, եցի

va.

cf. Անիծանեմ.


Անիմայ, ից

cf. Անիմաստ.

NBHL (1)

Զխնդրողսն յԱստուծոյ խելս բարիս, եւ զինքեանս անխրատս գոլ, անիմայ ասեմ. (Ոսկիփոր.։)


Անիմաստ, ից

adj.

foolish, senseless, insipid;
irrational, absurd.

NBHL (1)

Ի ճշմարտութիւնն հաւատացեալք, զի անհաս է եւ անիմաստ (թերեւս՝ անիմաց). (Եւագր. ՟Ժ՟Ը։)


Անինչ, ընչի, ից

adj. s.

pennyless, poor;
nothingness

NBHL (1)

Անինչ վասն այն պարտ է լինել, որպէս զի փափաքս ազատեսցի յաշխարհէ, եւ ի վեր յառեսցի. ապա թէ ոք անինչ է, եւ անդր ոչ փափաքէ, նանիր աշխատի. (Լմբ. սղ.։)


Անհոգ, աց

adj. adv.

negligent, heedless, indifferent, inattentive;
confident, sure;
Անհոգ, Յանհոգս, negligently, carelessly;
confidently;
indifferently;
յ—ս կալ՝ լինել, to be negligent or indifferent.

NBHL (2)

Կամիմ զձեզ, զի անհոգս իցէք։ Ի մարդկանէ կարէր տալ օրինակ ի յԵղիայէ եւ ի Մովսիսէ եւ ի Յովհաննէ, եւ յայլոց այնպիսեաց անհոգաց։ Անհոգ եմ յերկեղէ ... Ի թշնամեաց անհոգ լինիցիմք. (Ոսկ. մտթ. եւ Ես.։)

Ո՞չ է քեզ մեծ, զի անհոգ ես ի գիշերի, եւ անհոգ ի տունջեան, անհոգ ի տան, եւ անհոգ ի հրապարակի. (Մանդ. ՟Դ։)


Անհոգանամ, ացայ

vn.

to be neglectful, inattentive, indifferent.

NBHL (1)

Ես ոչ գիտէի՝ անհոգացեալ, զիմանալի չարին մախանս. (Պիտ.։)


Անհոգի

adj.

without soul;
spiritless;
inanimate.

NBHL (1)

Զի թէ մարդ բան ունի եւ հոգի, Աստուած անբան եւ անհոգի զիա՞րդ իցէ. (Ոսկիփոր.։)


Անհոգութիւն, ութեան

s.

negligence, heedlessness, carelessness, inattention, lethargy.

NBHL (1)

Կարասցեն աներկիւղ յանհոգութեան զիւրեանցն կողմն ապրեցուցանել. (Պիտ.։)


Անհուն

adj.

not fordable;
unfathomable, immense.

NBHL (1)

Անհունս ասեմք զանհատսն, վասն զի միշտ եղանին։ Անհունն որ է անսպառն. (Անյաղթ պորփ. եւ Անյաղթ պերիարմ.)


Անհուր

adj.

without fire;
that has no need of fire.

NBHL (1)

Մի՛ անհուր՝ ողջակիզին սպանդ մեռցի. (Նար. ՟Հ՟Ե։)


Անհպատակութիւն, ութեան

s.

insubordination


Անհպելի, լւոյ, լեաց

cf. Անհուպ.


Անհրաման

adj.

without permission or licence.

NBHL (1)

ἁκέλευστος, ἁνεπικέλευστος. injussus. Ուր չիք հրաման. առանց հրամանի. ինքնակամ. ինքնին. իզինսիզ. քէնտի պաշընա.


Անհրապոյր

adj.

that does not allure or seduce.


Անհրաւէր

adj.

who invites nobody;
cf. Անկոչ.

NBHL (1)

Ոչ ողորմածք, եւ քարոզիչք խաղաղութեան, այլ անգութք եւ անհրաւէրք. (Եփր. ՟բ. տիմ.։)


Անձայն

adj.

without voice;
mute, without sound;
consonant.

NBHL (1)

Անձայնք ինն, բգդ, պկտ, թփք. եւ անձայնք ասին, զի առաւել քան զայլսն են չարաձայնք. (Թր. քեր.։)


Անձայնութիւն, ութեան

s.

loss of voice;
aphony.

NBHL (3)

Ընկա՛լ ո՛րդեակ զյորջորջումս, եւ ի բա՛ց վճարէ զիս յանձայնութենէս. (ՃՃ.։)

Պատուհասեցեր զծերունին անձայնութեամբ։ Այնպէս անկան, իբր զի անձայնութեամբ արգելուլ. (Ոսկ. յաւետիս. եւ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 32։)

Անձայն գիրն ունի այսպէս. քանզի անձայնութիւն սոցա ի ձայնաւորութենէ ոմանց իմացեալ եղեւ. (Մագ. քեր. եւ Երզն. քեր.։)


Անձեռնարկելի, լւոյ, լեաց

adj.

that cannot be taken in hand, extremely difficult;
untractable.

NBHL (1)

Աղօթէ, զի եւ մայրն անձեռնարկելի մնասցէ շանցն. (Վրդն. սղ.։)


Անձեռնհաս

adj.

that cannot reach or accomplish, incapable, unskilful.

NBHL (1)

Տեսանէին անձեռնհաս զգանձն, եւ զինքեանս ի խոր աղքատութեան. (Սկեւռ. լմբ.։)


Անձեռոցիկ

s.

napkin.


Անձեւ, ի, ից

adj.

unformed.

NBHL (1)

Զի եւ ոչ ծածկէին զիւրեանց զամօթն, եւ զանձեւ տեսութիւնն. (Բրս. բարկ.։)


Անձխոտ

s. bot.

fumitory.

NBHL (1)

Շահթառակ, շահթառտ. անձխոտ, եւ կանաչաց թագաւոր։ Ի բառս Գաղիան. եւ ի Բժշկարանս ՝ գրի նա եւ ԸՆՁԱԽՈՏ, ԸՆԾԱԽՈՏ. իմա՛ ո՛չ խոտ ընձու, այլ ՝ իբր խոտ ծխոյ կամ ծխոտ. համայն ծուխ. զի եւ յն. ասի καπνός եւ լտ. fumaria, fumus terrae. արաբ. եւ պրս. շահթէրիճ, շահթէրէ (թագաւոր խոտոց). բէնիրէ, բէնիսէ.


Անձնագով

adj.

boasting, blustering, swaggering

NBHL (1)

Որ անձամբ զանձն գովէ. յն. սնափառ. ինք զինքը գովօղ.


Անձնական, ի, աց

adj.

personal;
hypostatical;
own.

NBHL (1)

Յանձնական էութեան իւրում զիւրն ունի, այլ վասն երեւելի արարածոցս առեալ նմանութիւն. (Ագաթ.։)


Անձնահաճութիւն, ութեան

s.

presumption, pride, vanity.

NBHL (2)

Անձնահաճութիւն Պերոզի։ Պերոզի իմ եղբօրն անձնահաճութիւն կամացն. (Փարպ.։)

Այս է գործ սատանայի, զի անձնահաճութեամբ զամենեսեան վրիպեցուցանէ ի բարեաց։ Զգո՛յշ լինիցիս յանձնահաճութեան դիւէն. (Վրք. հց. ՟Բ։)


Անձնանախատ

adj.

that reproaches himself.

NBHL (1)

Որ նախատեաց զանձն իւր ի մահ. այս ինքն զի խրոխտացաւ եւ ընկեց զանձն իւր ի մահ։ (Եփրեմ.)


Անձնապանծ

adj.

boastful, full of vanity;
— լինել, to be extolled.


Անձնապուր

vn.

to escape, to fly, to have a narrow escape, to run away.

NBHL (2)

ԱՆՁՆԱՊՈՒՐ կամ ԱՆՁՆԱՊՈՒՐԾ ԼԻՆԵԼ կամ ԵՐԹԱԼ Ապրեցուցանել զանձն. ապրիլ. զերծանիլ. պրծանիլ. զինքը խալըսել. քենտինի գուրթարմագ.

Անձնապուր լեալ հանդերձ զինակրաւ. (Արծր. ՟Ա. 9։)


Անձնասիրութիւն, ութեան

s.

selfishness, self-love;
egotism.

NBHL (2)

Անձնասիրութիւնն լինի արգել հա՛րթ իմանալոյ զիրաւունս. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 11։)

Զի մի՛ անձնսիրութեամբն եւ զիրաւունսն եւս կորուսանիցէ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 16։)


Անձնասպան, աց

adj. s.

that has committed suicide;
self-murderer.

NBHL (1)

αὑτόκτονος, αὑτοφόνος. qui se ipse interficit, perimit. Սպանօղ անձին իւրոյ. որ զիւրովի երթայ. անձնամահ. ինքը զինքը մեռցնօղ.


Անձնավաճառ

adj.

that sells himself.

NBHL (1)

Վաճառօղ անձին իւրոյ. ինք զինքը ծախօղ.


Անձնատոչոր

adj.

that burns himself.

NBHL (1)

Տոչորիչ անձին, ոգւոյ, սրտի. ինքը զինքը էրօղ մրկօղ.


Անձնաւոր, աց

adj.

animated, alive, rational;
personal;
hypostatical.

NBHL (1)

Սահմանի կենդանին, էութիւն անձնաւոր զգայական։ Բանդ Աստուծոյ ընդ անձնաւոր մարմնոյ զինքն միացուցեալ։ Ոչ անանձն առեալ զմարմինն, այլ անձնաւոր՝ հոգւով իմանալեաւ. (Կիւրղ. գանձ. եւ Կիւրղ. պրպմ. լ. եւ Կիւրղ. հանգ.։ Որպէս եւ Յհ. իմ. երեւ.։ Սարկ. մարդեղ. եւ Սարկ. հանգ.։)


Անձնաւորական, ի, աց

adj.

personal;
hypostatical.

NBHL (1)

Մարմնաւորականաւ եւ անձնաւորականաւ ընդ մեզ եղեալ. զի եւ մեք յանձնէ եմք բանականէ, եւ ի մարմնոյ. (Պրպմ. ՟Լ՟Ե։)


Անձնաւորութիւն, ութեան

s.

personality;
hypostasis;
person.


Անձնիշխան, աց

adj.

free, that has freewill, independent.


Անձնիշխանութիւն, ութեան

s.

freewill, choice, free agency, independence.

NBHL (1)

Վասն զի առաքեալ եմ, եւ յԱստուծոյ առաքեալ, զիա՞րդ իշխեմ անձնիշխանութեամբ գործել ինչ. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ա։)


Անձնյարգութիւն, ութեան

s.

self-esteem, presumption.


Անձուկ, ձկի, ձկոյ

adj. s.

narrow, strait;
narrow passage, defile, strait, pass;
desire, wish;
— ունել, to desire, to wish.


Աբբայ, ի, ից

s.

abba, abbot, superior;
ընդհանրական աբբայ —, abbot general;
աբբայ հայր, cf. Աբբահայր.

NBHL (1)

Աբբայ վանից։ Ասէ աբբայ անտոն ցաբբայ պիմէն։ Ի վանս սաբայի աբբայի։ Ա՛բբայ, զի՞նչ արարեր։ (Վարք հց)


Աբբահայր, հօր

s.

cf. Աբբայ.

NBHL (1)

cf. ԱԲԲԱՅ;
զի ասի զԱստուծոյ հօրէ, եւ զՎանաց հօրէ, այսինքն զառաջնորդէ վանաց։


Աբբաս, ու

s.

cf. Աբաս.


Ագան

adj.

early-rising, diligent.


Ագանիմ, ագայ, ագիր, ագուցեալ

vn.

to clothe or dress oneself, to wear, to put on;
to take lodgings, to pass the night, to sojourn, to dwell;
to stay;
— զրահս, to put on a breastplate or cuirass.

NBHL (5)

Առ մեզ ագիր, զի ընդ երեկս է։ (Ղկ. ԻԴ. 29)

Եղիցի նմա որպէս հանդերձ՝ զի ագանի։ (Սղմ. ՃԸ. 19)

Մերկացայ զպատմուճան իմ, զի՞արդ ագանիցիմ (այլ ձ. զգեցայց) զնա։ (Երգ. Ե. 8)

Հարցէ զեօթնաձորն, զի համարձակ լիցի գնալ ընդ նա եւ ագելոյն (Ես. ԺԱ. 15)

Չմտանել ագելոյ (զկօշիկ) ի քահանայանալն... զի ամենայն զաղբ կամ զայլ ինչ կոխէ անցեալն (Կիւրզ. էշ.)