mourning, lamentation, complaint;
— դնեմ, cf. Աշխարեմ.
ԱՇԽԱՐ որ եւ ԱՇԽԱՐԱՆՔ. (լծ. թ. հայգըրըշ) ὁδυρμός, ὁδύνη, θρῆνος. lametatio. Կոծ. ողբ. լալիւն. ճիչ. կական. սուգ. ցաւ. ողբ լեց, վայնասուն. ֆէրեատ, ֆիզան, սիւկվարի.
Աշխարեսցեն աշխար իբրեւ ի վերայ անդրանկան. (Զաք. ՟Ժ՟Բ. 10։)
Դառնաբար ի վերայ նորա սաստկացուցանել զաշխարն. (Նիւս. կազմ. ՟Ի՟Է։)
Ինձ կրկին աշխար։ Բազմացուցից ինձ աշխար։ Սիրելւոյ աշխար։ Աշխար աշխարհի. (Նար. ՟Ի՟Է. ՟Լ՟Թ. ՟Ծ՟Զ. ՟Կ՟Ա։)
Բարձին զստեփաննոս, եւ արարի աշխար մեծ ի վերայ նորա. (Տօնակ.։)
ԱՇԽԱՐ ԴՆԵԼ. Աշխարել. կոծ դնել. սուգ առնուլ. նեվհա գըլմագ.
Աշխար եդեալ լացին ամենայն սահմանք աշխարհաց։ Եդին աշխար մեծապէս, եւ լացին զնոսա. (Բուզ. ՟Գ. 11։ եւ ՟Ե. 43։)
(անհոլով) «ողբ, լաց, կոծ» Զաք. ժբ. 10. որից աշխար դնէլ «վրան լալ, կո-ծել» Բուզ. աշխարել ՍԳր. Ագաթ. Եզն. Ոսկ. ես. և մ. աշխարահեծ Ագաթ. Կորիւն. աշ-խարան Բուզ. աշխարանք Ոսկ. ես. աշխա-րումն Մտթ. բ. 18. գերաշխարան Նար.։
ՆՀԲ լծ. թրք. hayqərəš «պոռալը» (սա-կայն արմատն է hayqər)։ Հիւնք. տ-պաշխարել բայից։ Սագրզեան ՀԱ 1909, 335 և Karst, Յուշարձ. էջ 402 սումեր, ašera, ašerra «ողբ»։ Korաъ, թրգմ. Մշակ 1914, մ 122 աշխար դնում է անծանօթ պրս. մի բառից՝ որի հետ
հմմտ. սանս. akšara «տառ, վանկ, խոսք», լտ. quiritare «գոռալ, ճչել», իսկ աշխարան < հպրս. aršaka-ϑana «արցունքի սափոր» > պրս. *ašk-dan։